De Lieve

De Lieve
"Onkruid"
Veel mensen zullen dit als onkruid zien. Maar de natuur gaat zijn gang ook al wordt de groei van planten en bloemen geconfronteerd met bouwwerken of verharde wegen. Uit het simpele blijkt de schoonheid. Waar velen achteloos voorbijgaan ....
Ooidonkdreef - Reables
Het goed "Ter Reables" in de Ooidonkdreef te Bachte-Maria-Leerne. Een zicht van uit de dreef over het momenteel braakliggend veld, waar vroeger onze boomgaard was met 850 laagstammen.
85ste verjaardag
Ons moeder werd 85 jaar. Een mooie viering in de kerk van Bachte Maria Leerne. 85 vrienden van haar, gaven elk een gele roos af. Verjaardagskaartjes, bloemen en gelukwensen stroomden toe.
Weefgetouw
12 uur op blote voeten aan het weefgetouw staan. Het lot van veel jonge mensen in de 19° eeuw en soms ook van kinderen die het gezinsinkomen door labeur moesten bijeenschrapen.
MIAT (achterzijde)
Ik vermoed dat dit een machine is om metaal te bewerken en staat aan de achterzijde van het M.I.A.T. te Gent.
Mémé en pépé.
Johan Verminnen
Johan Verminnen, gaf terug het beste van zichzelf. Een uur lang zong hij zijn zeer bekende nummers. Als een volleerde entertainer knoopte hij de liedjes aan elkaar. De aanwezige senioren in het casino van Oostende werden verwend.
De Leie - Deurle
Mooi zicht op de kronkelende Leie, gezien vanuit Deurle in de richting van het domein Ooidonk. De witte stip op de achtergrond is het gebouwtje waarover ik het had in een vorig verslag.
29 april Oostende
Oostende 29 april
Zeezicht bij onze aankomst in Oostende vóór het feest van seniorennet. Gelukkig hadden we binnenwerk.
Casino Oostende
Lou Paradou wenst Pascal proficiat met de 5 jaar Seniorennet.De echtgenoot van Gazel kijkt goedkeurend toe.
Echternach 2004
De wacht
Droomvijver
Deze nacht droomde ik van een tuin met een grote vijver .... en ja hoor deze morgen was hij daar .... maar alleen op een foto! Dus niet alle dromen komen uit.
Marmaris
de hemel kleurt grijzig blauw
geen Turks wolkje aan de lucht
het water, donker azuur en lauw
een zacht briesje, een wierookzucht
het afgelijnde Grand Azur-wit
spiegelt zich tussen wuivende palmen
wat blauw en groen samengeklit
hoor het lied van de Imam weergalmen
dat is hier het Ottomaanse paradijs
waar de reuk, van wierook branden
en het horen van een Turkse wijs
ons doet zweven over de stranden
vakantie genieten in geur en kleur
dommelen onder palm of sinaasboom
met een schat naast mij in levensfleur
ja, dit is genieten als in een droom
Jachthaven Gent
Eind april 2005 opening van de jachthaven van Gent.Op de foto zie je van links naar rechts;het gebouw van Belgacom;St.Baafs;Belfort;daarvoor het pleintje achter de Van Eyckzwemkom en de doorsteek van de Reep.Vóór;de politieboot (spijtig dat we deze nog niet hadden toen ik nog in dienst was)
De Reep
Abel

Abel, den oliebollenbakker is overleden. Hij werd 94 jaar want hij is geboren op 18 februari 1912 en waar is hij geboren, te Ledeberg natuurlijk alwaar zijn roots lagen.
De laatste jaren woonde hij op het Ledebergplein. Voordien woonde hij in de Borluutstraat te Sint Denijs Westrem, alwaar ik zijn wijkagent was. Geregeld sprak ik hem en vertelden we verhalen van vroeger.Dan werd zijn vrouw ziek en overleed zij wat later. Abel verhuisde naar Ledeberg maar zakte soms wel eens af naar Sint Denijs Westrem.
Wie kende niet zijn bekende kop, zijn schalkse uitlatingen, zijn tandengeknars. Hij zou de wereld verslaan tot op zijn laatste dag. Abel heeft een gevuld leven gehad maar het was alle dagen kermis.
Op alle kermissen en foren was het oliebollenkraam “ABEL” te vinden. Nadat hij zijn zaak overliet kwam je Abel nog steeds tegen en kon je een pintje drinken en soms een keer snelbieden op de hoek van de toog.
De verhalen waren niet uit de lucht. Na menige pintjes knarste hij steevast met zijn tanden. Zijn hoedje en zijn sigaar waren zijn handelsmerk. Abel ken ik van 1969 op het Bisschop Seghersplein. Na een woordenwisseling gingen we een pintje drinken in café “De Pijpe”
Abel had de gewoonte geregeld eens binnen te springen op ons politiebureel op de Poeljenmarkt te Gent.
Eigenlijk kwamen geen vreemden aan de dienst, in ons kantien, maar Abel was daar een uitzondering op.
De commissaris in die tijd was Camiel X. Op een dag kwam Abel in de kantien en trakteerde ons met een koffie (toen 1,50 fr) Plots kwam commissaris Camiel X binnen en Abel zei tegen hem “Es ’t waor dan ze zeggen Camiel den neuze tegen eu” Hilariteit alom natuurlijk.
In augustus 1990 is dan de reus “ABEL” gedoopt. De reus is in de carnavalgroep “De Boterlekkers” en stapt op in alle Ledebergse stoeten.
Oostende