Maasmechelen shopping center. Tussen de gebouwen van deze (winkelstraat) zie je deze twee schachten staan als enig overblijfsel van de kolenmijn van Eisden. De ene schacht werd gebruikt door de mijnwerkers en de andere werd gebruikt om de kolen naar boven te brengen. Er is ook nog een “terril”. De kolen die boven kwamen werden “gewassen” en van de stenen gescheiden. Het was deze afval die de terrils vormde. De mijn van Eisden kwam er rond 1922. De laatste mijnen gingen dicht in 1992.

Tap Heperi, een echte Maori uit Nieuw Zeeland, verbleef in het Gentse gedurende 25 jaar. Als crooner bouwde hij een carrière op naar zijn voorbeelden, Tom Jones en Engelbert Humperdinck en zeker niet vergeten Elvis. Hij werkte ook samen met de alomgekende Bobby Setter. Na zijn afscheidsfeest op 18 februari 2005 in de zaal Begonia te De Pinte vertrok Tap definitief naar Nieuw Zeeland. Gezien dat wij fan waren van Tap, weliswaar maar van het laatste uur! waren wij ook op het feest dat trouwens opgeluisterd werd door de Bobby Setter Band. Tony Fakkel jr praatte de show aan elkaar.

Hier een foto van Tap met mijn vrouwtje op 13/11/2004, bij een van zijn laatste optredens in België.

Collioure, is een schilderachtig plaatsje in het Franse departement Pyrenées-Orientales. Het ligt in de regio Languedoc-Roussillon. Het vissersdorp is precies tegen de rotsen geplakt. Collioure wordt wel eens het “St. Tropez” of de “Perle de la Cote Vermeille” genoemd.

Wie kent Julien de Gentse “belleman” niet? Je bent hem indertijd zeker al tegengekomen en je hebt hem in ieder geval reeds horen “omroepen”. Julien Pauwels “het gruut lawijt” met Nevelse roots is een “Gentenaar” in hart en nieren. Daarom is hij niet ten onrechte genomineerd voor stadsfiguur te Gent (Nr 51 op de lijst) Hier een foto op de Vrijdagsmarkt.

Twee van de vele mooie gevels in Gent. De laatste gevels van de Kraanlei vóór het Oudburg. Links “de werken van barmhartigheid” vroeger een herberg en nu huis “Temmerman” een winkel met een verscheidenheid aan snoepen en koekjes. Zes werken van barmhartigheid zijn gebeeldhouwd in witsteen op de gevel; de hongerigen spijzen; de dorstigen laven; de zieken bezoeken; gevangenen verlossen; vreemdelingen herbergen en de naakten kleden. Het zevende werk is de doden begraven dat uitgebeeld wordt door de urne op de topgevel.

Daarnaast is restaurant “De Hel” voorheen een café. De terracottabeelden beelden geloof, liefde en hoop uit.

De tegels in terracotta stellen de vijf zintuigen voor, gehoor, reuk, smaak, gezicht en gevoel. Het gevleugeld hert duidt op verjonging. Bovenaan zie je de fluitspeler en op de top een Mariabeeld met kind.

Cyriel Buysse, geboren te Nevele op 20/09/1859, verbleef hier, na zijn huwelijk in 1896 met Nelly Dyserinck.

Pas drie jaar daarvoor schreef hij zijn eerste echte roman “Het recht van de sterkste”. Buysse was toen reeds 33 jaar want hij was pas beginnen schrijven door toedoen van zijn schrijvende tante Virginie Loveling.

In 1932 werd hij door koning Albert I verhegen in de adelstand. Opmerkelijk is dat hij nu zelf “mijnheer de baron” is terwijl hij de adel hekelde in zijn werken zoals; “Het gezin van Paemel” en nog enkele andere.

“Baron” Cyriel Buysse, overleed vier dagen na zijn verheffing tot de adelstand, te Afsnee op 25/07/1932.

OP 27/07/1932 werd hij begraven op de Westerbegraafplaats in Gent naast zijn tante Virginie Loveling.

De brug over de Leie te Sint Martens Leerne. De volledige historie van deze overbrugging van de Leie werd samengevat in een artikel geschreven door Romain De Boever. In dit artikel kan je meer informatie vernemen en foto’s zien over dit onderwerp.

Aanvankelijk was er een overzet of een veer op die plaats, tot er een houten brug gebouwd werd in de jaren 1852 à 1855. In oktober 1914 werd een metalen brug opgetrokken en enkele maanden later opgeblazen.

Er werd een nieuwe stalen boogbrug gebouwd in 1931. In 1940 terug opgeblazen.

In 1956, kwam ik als jonge nieuwsgierige knaap naar deze bouw kijken langs de Tweekoningstraat door het veld en akkerland, wat nu Amakers is.

Hierbij een foto genomen uit de richting Amakers. Het “Hoog huis” staat er ook op en was vroeger een herberg. Deze herberg werd reeds vernoemd omstreeks 1600.