Fietsen

klik foto aan om filmsite te zien

Vandaag pikken we in avant-première een film mee in het UGC op de Keyserlei te Antwerpen.
"V for Vendetta" noemt het spektakel.
Een film van James McTeigue met in de hoofdrollen de bevallige Natalie Portman stoere Hugo Weaving.       

   
In een alternatieve realiteit hebben de Nazi's de oorlog gewonnen en gaat Groot-Brittannië gebukt onder een totalitair bewind. De jonge vrouw Evey wordt van de dood gered door een gemaskerde man, die door het leven gaat onder de naam V.
V is charismatisch, een meester in list en bedrog en uiterst bedreven in de vechtkunst. En wat meer is: V voert een guerrillastrijd tegen het regime. Door het opblazen van twee belangrijke overheidsgebouwen en de overname van de staatszender ontketent hij een revolutie. Wanneer Evey de waarheid ontdekt over V's mysterieuze achtergrond wordt ze zijn onwaarschijnlijke bondgenoot in de strijd voor vrijheid en gerechtigheid…

         

(Groet van "V" from PieterVé.)

op de foto: de Spaanse ruiter

De Langdonken in Herselt is gelegen op de overgang van de zandige Kempen naar het lemige Hageland. Heide, hooilanden, wilgenstruwelen, elzenbroeken, bossen, akkers en houtwallen, dit alles kun je ontdekken in de Langdonken. Door de kalk in de bodem is de rijkdom aan planten en dieren in de Langdonken uniek. In de Langdonken vind je nog de Spaanse ruiter. Het is een paarsbloeiend plantje, een distelsoort die enkel groeit op de drassige veengronden. De Spaanse ruiter is een wettelijk beschermde plantensoort. De natuurliefhebber kan daar kiezen uit twee wandelafstanden, 4 km (rode paaltjes) of 9 km (groene paaltjes). Als je dit natuurreservaat wil bezoeken doe je er goed aan om waterdicht schoeisel of laarzen aan te trekken. Honden kunnen mee aan de leiband. Startplaats aan \'de schuur\', de materiaalpost van Natuurpunt, gelegen aan de Donkstraat 52 te Herselt.

(foto: van dijck)

PieterVé zal vanaf vandaag in een wekelijkse item verslag uitbrengen van zijn peilen naar het motief, het doen en laten van Pedro's fietsonderneming. Later worden ook de route die gevolgd zal worden en de interessante plaatsen die 'op  weg naar' worden bezocht in woord en beeld gebracht. PieterVé zal ook in de komende weken op virtiuele wijze de route rijden en commentaar geven over de gereden etappe.

Vandaag stapt PieterVé met volgende vraag naar Pedro...

" Wat bezielt jou om die lange en lastige fietstocht naar Santiago te ondernemen ?"
"Er was eens een tijd…
Toen ik nog heel sportief (fysiek en mentaal) was – lees jong -,  liep ik met de gedachte rond om ooit een ‘grote’ fietsonderneming uit te voeren. Lourdes, Rome, Wenen, Venetië, Compostella waren toen de vrije keuzemogelijkheden en voorop gezette doelstellingen. Door diverse omstandigheden is de uitvoering ervan nooit tot stand gekomen."
"En dan nu, op je 'oude' dag ga je de uitdaging wel aan?"
"Ik heb lang getwijfeld of het er ooit nog van komen zou. Uiteindelijk heb ik begin dit jaar (2006) beslist dat het een fietstocht naar Santiago de Compostella zal worden…"
" Wordt het dan een soort van boetedoening? "
"Dat ik deze tocht nu onderneem in functie van de sport, als pelgrim uit devotie voor Sint Jacob of om andere geloofsredenen, of de combinatie van de drie, de prestatie blijft uiteindelijk dezelfde. De iets meer dan 2300 km over Belgische, Franse en Spaanse wegen moeten worden overwonnen, dat is een vaststaand feit! "

Kathedraal

" Maar uiteindelijk moet je toch een bepaalde motivatie hebben om die tocht tot een goed einde te brengen? "
" Een vroegere (negatieve) gedachte dat ik nooit de 60 jaar zou halen heeft mij er eigenlijk toe aangezet een belofte te maken als wanneer ik de 60 wel haal de een of andere bedevaart zou gehouden worden. "
" Dus toch een bedevaart, kan je dan niet beter te voet naar Scherpenheuvel gaan? "
" Te voet naar Scherpenheuvel of bedoel je te voet naar Campostella?
Neen, mijn besluit vast, met de 60 op mijn actief (eind 2008) doe ik een fiets-pelgrimstocht van Gierle naar Santiago de Compostella. Het sportieve aspect van de onderneming is dan uiteraard meegenomen. Wat ook voornamelijk telt is die ongebondenheid onderweg, niets moet alles kan en met één doel voor ogen, ‘Santiago here we come’. Onderweg ook al die bezienswaardigheden visueel meennemen en vastleggen met het digitaaltje. Een uitdaging is het zeker, maar zo af en toe heeft een mens die nieuwe uitdaging nodig, al leg ik deze uitdaging mij zelf op."

Sint Jacob - Jacobus - Saint Jacques

" En wanneer wordt het startschot gegeven Pedro? "
" Startdatum is voorzien op 1 mei 2009. "
" Dat is nog een tijd van kant... Pedro. Drie jaar voorbereiding, leg dat is even uit."
" Drie jaar tijd om te trainen moet voldoende zijn. Uit ondervinding weet ik dat een getraind iemand verder komt dan iemand dat alles op zijn beloop laat en zegt van we zullen wel zien waar we uitkomen. Niet alleen mentaal maar ook fysiek wil ik er staan tegen 2009, het gaat daar op en neer moet je weten en met mijn huidige conditie geraak ik nog net over de brug  van de autostrade..."
" Onderneem je de toch helemaal in je eentje? "
" Tot op heden sta ik alleen op het lijstje, ja. Maar je weet nooit dat ik tegen die tijd versterking krijg, al is het maar een week en worden het mischien nog wisselende metgezellen. Want ik ben toch zo'n kleine maand onderweg en Lewiske maakt zich nu al zorgen, bang dat ik ga vereenzamen zo op mijne alleen. "
" Neem je een mascotte mee op je tocht? "
" Het symbool van de tocht, een sint jacobsschelp, zal me vergezellen op mijn tocht. Waarschijnlijk ook een i-Pod met muziek van Dire Straits. "
" Welke route ga je volgen? "
" De tocht zal gereden worden volgens de oude St. Jacobs fietsroute, langs pelgrimswegen. De St. Jacobs-fietsroute zal mijn gids zijn, deel 1 tot in Tours, deel 2 helpt me tot aan de voet van de Pyreneeën en deel 3 tenslotte moet mij tot in Santiago leiden. "
" Breng je daarna ook een boek of aparte weblog uit met je belevenissen? "
" Neen, dat is zeker niet gepland maar men weet nooit. Alhoewel je zegt daar al zo iets. Bij mijn terugkomst mijn eigen verhaal schrijven, over de tocht en over de mensen die ik ontmoette op die zelfde weg. Kunnen vertellen en schrijven, illustreren met tal van foto’s, mijn weblog aanvullen met anekdotes...Maar wat mij vooral boeit zijn de vele herinneringen die ik wil bewaren…Weet je wat me nu al deugd doet? "
" Ik zou het niet weten Pedro, vertel...."
"Dat er nu al collega bloggers zijn die duimen en supporteren..., met nog 3 jaar voorbereiding te gaan..."

(wordt vervolgd)

Het uiteindelijke doel: Santiago de Compostella (ES)

(klik op de fiets voor meer info)

Vandaag aangesloten bij het Vlaams Compostelagenootschap.
Mentale voorbereiding voor de fietstrip naar Compostella en daar bij het genootschap vind je alles zo niet veel wat je nodig hebt voor de voorbereiding en de uitvoering. Het genootschap richt zich zowel tot wie vandaag opnieuw naar Santiago trekt, te voet, per fiets of hoe dan ook, als tot wie zich wil verdiepen in de geschiedenis van de pelgrimstocht met al zijn aspecten. Het Compostelagenootschap schrijft het volgende op hun homepage, ik citeer:
\" Het Compostelagenootschap is een culturele vereniging die open staat voor alle soorten van motivatie: van religieus-meditatief tot sportief-recreatief. Het richt zich in de eerste plaats tot de individuele Santiagoganger.  Samen met vele andere Santiagoverenigingen in Europa willen we de oude Jacobswegen in Europa opnieuw tot leven wekken. We geloven immers dat pelgrimeren zowel een weg naar binnen als naar buiten is: een weg om zichzelf beter te ontdekken en een weg om mensen dichter bij elkaar te brengen.\"
Bij een tocht naar Santiago heeft men natuurlijk een hele boel vragen. Het genootschap helpt met de voorbereiding, geeft antwoord op je vragen, het is geen reisagentschap en geeft dus geen kant en klare paketten. Hun ervaring en die van hun leden helpen de nieuwe pelgrim bij het samenstellen van de tocht...

Deze plant, waarvan verscheidene soorten bestaan, is afkomstig uit Zuid-Afrika.
De Clivia heeft een donkergroen, riemvormig lang blad en trossen met prachtige, trompetvormige, oranje en gele bloemen die groeien aan 30 tot 40 com hoge bloeistengels. De plant heeft het liefst een temperatuur tussen de 20 en 24 °C,
's nachts tussen 10 en 14°C, in de winter tussen 8 en 10°C. De plant wordt niet graag verplaatst en houdt van een lichte plaats volop zonlicht en ook wat schaduw. In de lente en zomer gelijkmatig vochtig houden, in de herfst en in de winter minder water geven. Tijdens de bloei- en groeiperiode éénmaal per maand mest voor bloeiende kamerplanten geven. Opgelet: water dat onderin de pot blijft staan zorgt voor wortelrot! Snoei de bloemstengel na het uitbloeien. Let vooral op wol- en schildluis.
(info: plantencursus)

(foto: PedroÓ)

Gisteren tussen 12 en 14 uur hebben de kinderen van de plaatselijke school alhier onder begeleiding van de leerkrachten 'Goria' gezongen. Goria verwijst naar de patroonheilige van de schoolgaande jeugd en de zangers: Gregorius I, kerkleraar en paus van 590 tot 604. In de eerste helft van de 9de eeuw werd in Rome zijn naamfeest bepaald op 12 maart. De viering van dit feest verspreidde zich snel over de hele christelijke wereld, maar verdween dan weer aan het eind van de 19de eeuw, behalve in de streek van Gierle en Schoonbroek (Retie). In Gierle trekken de kinderen getooid met papieren bloemen en palmtakjes na de plechtige mis door de straten van het dorp. Van deur tot deur wordt dan 'Goria' gezongen. De kinderen krijgen geld of eieren. Eieren worden dan aan de volgende deur verkocht zodat op het einde alleen nog geld wordt overgehouden. Dit geld wordt verdeeld onder de zangers en het adoptiekind van de school...

(foto: fotomuisjes.be)

Back to my roots...
Als lid van Natuurpunt wil ik even volgende wandeling in de kijker stellen...
Het Mechels Broek te Bonheiden, op een boogscheut van Mechelen centrum.
Aan het einde van de Jaren zestig werden twee grote zandwinningputten gegraven voor de aanleg van de E19 van Antwerpen naar Brussel. Deze putten zijn nu twee grote en diepe vijvers. De grootste van de twee is bekend als ‘de recreatievijver’ omdat hij deel uitmaakt van het recreatiecentrum De Nekker. De kleinste, de ‘reservaatvijver’, ligt in het huidige natuurgebied en is erg in trek bij heel veel watervogels als rust- en eetplaats.
In het voorjaar zie je dat blauwborsten, rietzangers, winterrallen, zomertalingen en nog vele andere prachtige en veeleisende vogels het Mechels Broek uitkiezen om hun gezinnetje uit te breiden. In het najaar blijven visarenden, kiekendieven en heel veel kleinere vogels wat hangen om uit te rusten van de grote trek die ze ondernemen. De winter is dus weer ideaal om grote groepen eenden te zien, waaronder de smient zeker een blikvanger is.
De vele sloten die vroeger door de landbouwers gegraven werden zijn samen met de bomputten uit de Tweede Wereldoorlog een ideale leefplaats voor groene kikker, alpenwatersalamander en kleine watersalamander. Zij leven daar in goed gezelschap van stekelbaarzen.
(Info: natuurpunt.be)

(Foto) Hier moet je binnen een paar maanden de planten zien en horen groeien…

Vrijdag, regenen, regenen…nu ja dat kwam eigenlijk goed van pas.

De temperatuur haalde net de 8°C niet maar ik vond het toch een ideaal moment om een border aan te leggen in onze tuin. Een border van 8 m² met daarin 32 planten van verschillende grootte en omvang. Ook van verschillende kleur, wat later een mooi en heerlijk ruikend kleurpalet moet geven aan de tuin.

Negen soorten bloemen waarvan elk drie stuks en als special, de Blauwe Alpendistel (zie ook mijn log dd waarvan er vijf stuks werden aangeplant. Alleen de wortels of knollen. Dus de plant moet zelf zijn weg zoeken…

Delphinium of Ridderspoor. Rechtop groeiende bloemaren, tot 80 cm groot.

Gypsophila Paniculata. Gipskruid, bekende borderplant met grote, sterk vertakte bloemstengels. Bloeit met letterlijk duizenden bloemetjes.

Gentiaan. Uit China stamt deze zodenvormende soort. De kruipende stengels hebben smalle, lancetvormige bladeren. In de (na)zomer bloeit hij prachtig met koningsblauwe, trechtervormige bloemen.

Phlox “Bright Eyes”. Floxen zijn heel gemakkelijke en rijkbloeiende borderplanten die in elke tuingrond prima bloeien. De grote bloemtrossen met lilablauwe bloempjes geuren heerlijk, vandaar dat ze vroeger wel zomerseringen werden genoemd.

Solidago. De Gulden Roede, Guldenroede kondigt het einde van de zomer aan. Op zich is dit geen goed nieuws natuurlijk, maar voor onze bijen en vele andere insecten heeft deze geelbloeiende vaste plant een heel wat positievere boodschap. De eerste bloempjes ervan luiden immers een nectarfeest in dat meerdere weken zal duren.

Astilbe Peach Blossom. Spierstruik, Astilbe is een gemakkelijke plant. Je ziet deze vaste plant dan ook veel in tuinen. Een vochthoudende, humusrijke grond is een belangrijke voorwaarde om langdurig te kunnen pronken met prachtspiraea.

Echinacea Purpurea. Rudbeckia, populaire borderplant met een geneeskrachtige werking. De wortels en bladeren worden in homeopatische middelen verwerkt. Ze bloeien zonder problemen en zijn uitstekende snijbloemen.

Centaurea Macrocephala. Korenbloem, goede langbloeiende snijbloem. De opvallende distelachtige bloeiwijze blijven in de zomer wekenlang goed. Ze trekken bijen en vlinders aan.

Chrisanthemum. Dwergmargriet, grootbloemige margriet, maar nu gekweekt als laagblijvende variëteit. Voor terras- en balkonbakken, maar bloeit natuurlijk even rijk in de border en rotstuin. Regelmatig de uitgebloeide bloemen verwijderen.


Alpendistel \"Blue Star\". Schitterende, weelderig bloeiende alpenplant met wondermooie, zilverblauwe bloemen. Een voorkeur voor een grondsoort heeft deze soort niet. De bloemen zijn ook in droogboeketten bijzonder geliefd.

(foto\'s: bakker-belgie.be)

"MEER VRIENDSCHAP EN VERTROUWEN OP HET SENIORENNET !"

oproep tot vredelievendheid

https://blog.seniorennet.be/bor/

Bovenstaande oproep kon je afgelopen week in verscheidene etalages op de bloglaan lezen...meermaals kwam je ze tegen.
Fats, Dauwe, Verontruste vader, legden al dan niet het bijltje er bij neer, wie volgt? Wrange en bangelijke vraag, vind je niet?

Onvrede onder de bloggers. Wat doet men er aan? Wie doet er wat aan?
Vooral WIE en WAT, wat kan en wat kan niet?
Wie bepaald wat?
Op onze kleine redactie borrelde de grote goesting om er een soort van 'Jambersreportage' over te maken...maar...
PieterVé bedankte voor de eer en tevens voor het maken van een reportage hier over. (het is trouwens zijn volste recht om een opdracht te weigeren)
"Laat het rusten, het dooft vanzelf", was zijn motivatie.

Eén van de dagen lees je zijn verslag over 'een ontmoeting in Quito'.



tekening zonder woorden...