Goede Vrijdag

Help de vogeltjes

In de lente wordt het weer een drukte van jewelste in onze tuinen.

De voorbije week heeft Pedro zich verder gedocumenteerd met het oog op de Compostella fietstrip. St. Jacobs fietsroute deel 1 en deel 2 van Clemens Sweerman heeft Pedro zich aangeschaft. Deel 1, Haarlem-Tours is de vijfde, geheel herziene druk en deel 2, Tours-Pyreneeën de vierde geheel herziene druk. De fietskaart moet Pedro zonder omwegen leiden op zijn lange tocht.

De St. Jacobs fietsroute volgt westelijke historische pelgrimsroutes die eeuwenlang gebruikt werden door talloze Santiagogangers, handelaars, kunstenaars en koningen. Onderweg hebben zij als een rode draad overal sporen nagelaten. Hoofdthema vormt een belangrijke route vanuit de verzamelplaats Haarlem over Antwerpen en Chartres naar het zuiden, met als alternatief een route over Parijs en Orléans. Juist fietsers kunnen die rode draad volgen met oog en oor voor wat zich in de omgeving afspeelt. Zij ademen de sfeer in van de opeenvolgende streken en ontdekken de sporen uit een interessant verleden, aldus C. Sweerman.

Dat is het wat Pedro zo graag wil, het ontdekken van de historische achtergronden en waarden op Franse en Spaanse bodem. De lectuur die hij hier over leest waarin verhalen staan vanaf de 11^de eeuw, dat wil hij zelf aan den lijve ondervinden. Verhalen, gebouwen, gedenkstenen en andere overblijfsels uit die lange pelgrimsperiode, dat wil Pedro memoriseren en opslaan. Ook hoopt Pedro dat een ontmoeting met andere nationaliteiten een echte openbaring wordt. Want zo heeft Pedro gelezen, en ik citeer uit De Pelgrim: “volgens oud-Santiagogangers blijkt dat het samenzijn met vreemde mensen onderweg een veel grotere invloed heeft uitgeoefend op het welslagen van hun tocht dan zij voordien hadden gedacht.” (info: D. Aerts, De Pelgrim)

Genieten van wat hij onderweg tegenkomt is Pedro’s leuze!

De weg is nog lang maar de richting is al aangegeven…

Hoe is het afgelopen week geweest met de voorbereiding, Pedro?

“ Deze week vooral op souplesse getraind, dikwijls op de fiets, niet al te lange afstanden maar rijden met een soepele tred, dat was de opzet.”

Voor wanneer de langere afstanden?

“ Ik heb nog drie jaar voor mijn voorbereiding. Eerst de nodige kilo’s er af trainen, dat zal meer dan waarschijnlijk nog de grootste hinderpaal zijn. Met de 80km plus ritten begin ik over twee maand. Volgens planning doe ik dan een 3-tal ritten per week plus een afsluitende ontspannende trip op zondag.”

Worden er ook meerdaagse ritten gedaan?

“ Vanaf volgende maand, mei dus, wordt een tweedaagse en een driedaagse trip voorzien, ritten van plus minus 60km.”

De mentale voorbereiding, hoe staat het daar mee?

“Ik lees veel over de Santiagotochten zowel over de wandel- als de fietstochten. Ook heb ik reeds de routes uitgestippeld tot aan de voet van de Pyreneeën. In acht dagen rij ik tot in Tours waar ik mijn eerste rustdag zal houden, allé dat is een prognose hé.”

Pedro, ik blijf je volgen, succes nog.

PieterVé

• Appels (Malus domestica) bloeien bijna altijd in roze tinten. De meeste rassen moeten door een ander ras bestoven worden om veel vruchten te vormen, maar er zijn er ook die zichzelf goed bestuiven. Dan is één boompje of struik genoeg. De keuze aan rassen is groot. Voor de tuin zijn oude rassen natuurlijk erg leuk. Vaak hebben de vruchten daarvan een extra heerlijke smaak. Er zijn fris smakende handappels, moesappels en zoete appelrassen.  
• Peren (Pyrus communis) bloeien wit. Al in het stenen tijdperk werden de toen nog harde (stoof)peren gegeten. De bijna in de mond smeltende vruchten die wij nu vooral kennen, bestaan pas sinds ongeveer het jaar 1700. Die werden toen boterperen of beurrés genoemd. Ook peren zijn in allerlei struik- en boomvormen en tientallen (ook oude) rassen te koop. 
• Pruimen (Prunus domestica) zijn heel verschillend in hun vruchten: van de grote Europese pruimen tot kwetsen (voor tutti frutti en gebak), de kleine mirabellen of kroosjespruimen, Reine Claudes enz. Ze bloeien wit. Een pruimenboom is ook een geweldig bezit. 
• Kersen kunnen zowel zoet (Prunus avium) als zuur (P. cerasus) zijn (morellen). Meikersen zitten er qua smaak tussenin. De bloeikleur kan verschillen: van wit tot rozerood. Zoete kersen vragen kruisbestuiving voor de vruchtzetting, zure kersen zijn zelfbestuivers.  
• Abrikozen (Prunus armeniaca) worden meestal als struik op een beschutte plek aangeplant. Rijpe abrikozen uit eigen tuin zijn een verrukkelijke sensatie. Ze bloeien wit of rozerood. (zie ook mijn log over snoeien)
• Amandel (Prunus dulcis) moet warm en beschut staan. De roze bloemen zijn erg groot en verschijnen vroeg: maart - april. Van de vruchten worden de pitten gebruikt (‘Amaretto’). Uit een kruising met een perzik is P. x amygdalopersica ontstaan, die schitterend dieprood bloeit.  
• Perziken (Prunus persica) bloeien roze en moeten zonnig en beschut staan. Vooral perziken worden vaak als leiboom toegepast. Er zijn uitstekende, zelfbestuivende rassen voor buitenteelt. Nectarines zijn nauw verwant.  
• Ook erg leuk, mooi bloeiend en lekker: kwee (Cydonia oblonga), mispel (Mespilus germanica) en moerbei (Morus alba en M. nigra).
  Goed planten
  Plant ze even diep als ze in de pot of op de kwekerij stonden en in een ruim plantgat. Zet op winderige plekken en boompaal bij half- en hoogstamvormen. Spreid de wortels goed uit, druk de grond stevig rond de wortels aan en geef na het inplanten royaal water.
  
  
  Malus Red Obelisk
  (foto: clo.fgov.be)

Snoeien is een zeer belangrijke tuinhandeling voor bomen en heesters. Snoeien is een noodzaak! Goed snoeien bevordert de groei van de beplanting, zorgt er voor dat de vertakking gestimuleerd wordt en vooral ook dat een oudere boom of heester een tweede jeugd kent.

Snoeien bij de beplanting heeft tot doel de vertakking van de wortels en van de takken aan te moedigen. Het is trouwens de garantie dat de planten in je tuin opnieuw gaan groeien. De werkwijze verschilt al naargelang de soort van de plant, heester of boom.

Snoeien van bomen, planten en heesters gebeurt vanaf het planten van het jonge groen en gaat het hele leven door.

Snoeien doet je om de gezondheid van de plant, heester of boom te  bewaren en om en elegante vorm te behouden. De beste periode om de snoei toe te passen is de periode waarin de vegetatie ontwaakt uit haar winterslaap in maart. Wanneer je echter in deze periode de heesters met lentebloesem zou snoeien, zouden de reeds gevormde bloemknopjes verdwijnen. Daarom is het beter te wachten tot ze bloeien alvorens in te grijpen.

Moet men nu veel bij snoeien of weinig? Alles hangt af van de kracht van de boom, plant of heester. Een korte snoei zal en sterke groei teweeg brengen, terwijl wanneer men een beetje bij snoeit de groei beperkt zal blijven. Zo zal een zwakke heester sterk gesnoeid worden en een groot en krachtige heester nauwelijks wordt ingekort.

Hoe snoeien? Snoei de tak steeds 4 tot 6 mm boven en goed zichtbare knop. Van daaruit zal een nieuwe vertakking ontstaan die gestimuleerd wordt door de snoei. Bij voorkeur bevindt de knop zich aan de buitenkant van de struik.

Gereedschappen: snoeimesje, snoeischaar, takkenschaar, rupsenschaar (snoeischaar vastgemaakt op een lange greep), handzaag, heggenschaar… (info: ABC van het snoeien)

Tekening toont de zomersnoei van een 'geleide' abrikozenboom.