Verjaardag Blog

De voorbije week heeft Pedro zich verder gedocumenteerd met het oog op de Compostella fietstrip. St. Jacobs fietsroute deel 1 en deel 2 van Clemens Sweerman heeft Pedro zich aangeschaft. Deel 1, Haarlem-Tours is de vijfde, geheel herziene druk en deel 2, Tours-Pyreneeën de vierde geheel herziene druk. De fietskaart moet Pedro zonder omwegen leiden op zijn lange tocht.

De St. Jacobs fietsroute volgt westelijke historische pelgrimsroutes die eeuwenlang gebruikt werden door talloze Santiagogangers, handelaars, kunstenaars en koningen. Onderweg hebben zij als een rode draad overal sporen nagelaten. Hoofdthema vormt een belangrijke route vanuit de verzamelplaats Haarlem over Antwerpen en Chartres naar het zuiden, met als alternatief een route over Parijs en Orléans. Juist fietsers kunnen die rode draad volgen met oog en oor voor wat zich in de omgeving afspeelt. Zij ademen de sfeer in van de opeenvolgende streken en ontdekken de sporen uit een interessant verleden, aldus C. Sweerman.

Dat is het wat Pedro zo graag wil, het ontdekken van de historische achtergronden en waarden op Franse en Spaanse bodem. De lectuur die hij hier over leest waarin verhalen staan vanaf de 11^de eeuw, dat wil hij zelf aan den lijve ondervinden. Verhalen, gebouwen, gedenkstenen en andere overblijfsels uit die lange pelgrimsperiode, dat wil Pedro memoriseren en opslaan. Ook hoopt Pedro dat een ontmoeting met andere nationaliteiten een echte openbaring wordt. Want zo heeft Pedro gelezen, en ik citeer uit De Pelgrim: “volgens oud-Santiagogangers blijkt dat het samenzijn met vreemde mensen onderweg een veel grotere invloed heeft uitgeoefend op het welslagen van hun tocht dan zij voordien hadden gedacht.” (info: D. Aerts, De Pelgrim)

Genieten van wat hij onderweg tegenkomt is Pedro’s leuze!

De weg is nog lang maar de richting is al aangegeven…

Hoe is het afgelopen week geweest met de voorbereiding, Pedro?

“ Deze week vooral op souplesse getraind, dikwijls op de fiets, niet al te lange afstanden maar rijden met een soepele tred, dat was de opzet.”

Voor wanneer de langere afstanden?

“ Ik heb nog drie jaar voor mijn voorbereiding. Eerst de nodige kilo’s er af trainen, dat zal meer dan waarschijnlijk nog de grootste hinderpaal zijn. Met de 80km plus ritten begin ik over twee maand. Volgens planning doe ik dan een 3-tal ritten per week plus een afsluitende ontspannende trip op zondag.”

Worden er ook meerdaagse ritten gedaan?

“ Vanaf volgende maand, mei dus, wordt een tweedaagse en een driedaagse trip voorzien, ritten van plus minus 60km.”

De mentale voorbereiding, hoe staat het daar mee?

“Ik lees veel over de Santiagotochten zowel over de wandel- als de fietstochten. Ook heb ik reeds de routes uitgestippeld tot aan de voet van de Pyreneeën. In acht dagen rij ik tot in Tours waar ik mijn eerste rustdag zal houden, allé dat is een prognose hé.”

Pedro, ik blijf je volgen, succes nog.

PieterVé

• Appels (Malus domestica) bloeien bijna altijd in roze tinten. De meeste rassen moeten door een ander ras bestoven worden om veel vruchten te vormen, maar er zijn er ook die zichzelf goed bestuiven. Dan is één boompje of struik genoeg. De keuze aan rassen is groot. Voor de tuin zijn oude rassen natuurlijk erg leuk. Vaak hebben de vruchten daarvan een extra heerlijke smaak. Er zijn fris smakende handappels, moesappels en zoete appelrassen.  
• Peren (Pyrus communis) bloeien wit. Al in het stenen tijdperk werden de toen nog harde (stoof)peren gegeten. De bijna in de mond smeltende vruchten die wij nu vooral kennen, bestaan pas sinds ongeveer het jaar 1700. Die werden toen boterperen of beurrés genoemd. Ook peren zijn in allerlei struik- en boomvormen en tientallen (ook oude) rassen te koop. 
• Pruimen (Prunus domestica) zijn heel verschillend in hun vruchten: van de grote Europese pruimen tot kwetsen (voor tutti frutti en gebak), de kleine mirabellen of kroosjespruimen, Reine Claudes enz. Ze bloeien wit. Een pruimenboom is ook een geweldig bezit. 
• Kersen kunnen zowel zoet (Prunus avium) als zuur (P. cerasus) zijn (morellen). Meikersen zitten er qua smaak tussenin. De bloeikleur kan verschillen: van wit tot rozerood. Zoete kersen vragen kruisbestuiving voor de vruchtzetting, zure kersen zijn zelfbestuivers.  
• Abrikozen (Prunus armeniaca) worden meestal als struik op een beschutte plek aangeplant. Rijpe abrikozen uit eigen tuin zijn een verrukkelijke sensatie. Ze bloeien wit of rozerood. (zie ook mijn log over snoeien)
• Amandel (Prunus dulcis) moet warm en beschut staan. De roze bloemen zijn erg groot en verschijnen vroeg: maart - april. Van de vruchten worden de pitten gebruikt (‘Amaretto’). Uit een kruising met een perzik is P. x amygdalopersica ontstaan, die schitterend dieprood bloeit.  
• Perziken (Prunus persica) bloeien roze en moeten zonnig en beschut staan. Vooral perziken worden vaak als leiboom toegepast. Er zijn uitstekende, zelfbestuivende rassen voor buitenteelt. Nectarines zijn nauw verwant.  
• Ook erg leuk, mooi bloeiend en lekker: kwee (Cydonia oblonga), mispel (Mespilus germanica) en moerbei (Morus alba en M. nigra).
  Goed planten
  Plant ze even diep als ze in de pot of op de kwekerij stonden en in een ruim plantgat. Zet op winderige plekken en boompaal bij half- en hoogstamvormen. Spreid de wortels goed uit, druk de grond stevig rond de wortels aan en geef na het inplanten royaal water.
  
  
  Malus Red Obelisk
  (foto: clo.fgov.be)

Snoeien is een zeer belangrijke tuinhandeling voor bomen en heesters. Snoeien is een noodzaak! Goed snoeien bevordert de groei van de beplanting, zorgt er voor dat de vertakking gestimuleerd wordt en vooral ook dat een oudere boom of heester een tweede jeugd kent.

Snoeien bij de beplanting heeft tot doel de vertakking van de wortels en van de takken aan te moedigen. Het is trouwens de garantie dat de planten in je tuin opnieuw gaan groeien. De werkwijze verschilt al naargelang de soort van de plant, heester of boom.

Snoeien van bomen, planten en heesters gebeurt vanaf het planten van het jonge groen en gaat het hele leven door.

Snoeien doet je om de gezondheid van de plant, heester of boom te  bewaren en om en elegante vorm te behouden. De beste periode om de snoei toe te passen is de periode waarin de vegetatie ontwaakt uit haar winterslaap in maart. Wanneer je echter in deze periode de heesters met lentebloesem zou snoeien, zouden de reeds gevormde bloemknopjes verdwijnen. Daarom is het beter te wachten tot ze bloeien alvorens in te grijpen.

Moet men nu veel bij snoeien of weinig? Alles hangt af van de kracht van de boom, plant of heester. Een korte snoei zal en sterke groei teweeg brengen, terwijl wanneer men een beetje bij snoeit de groei beperkt zal blijven. Zo zal een zwakke heester sterk gesnoeid worden en een groot en krachtige heester nauwelijks wordt ingekort.

Hoe snoeien? Snoei de tak steeds 4 tot 6 mm boven en goed zichtbare knop. Van daaruit zal een nieuwe vertakking ontstaan die gestimuleerd wordt door de snoei. Bij voorkeur bevindt de knop zich aan de buitenkant van de struik.

Gereedschappen: snoeimesje, snoeischaar, takkenschaar, rupsenschaar (snoeischaar vastgemaakt op een lange greep), handzaag, heggenschaar… (info: ABC van het snoeien)

Tekening toont de zomersnoei van een 'geleide' abrikozenboom. 

klik foto aan om filmsite te zien

Vandaag pikken we in avant-première een film mee in het UGC op de Keyserlei te Antwerpen.
"V for Vendetta" noemt het spektakel.
Een film van James McTeigue met in de hoofdrollen de bevallige Natalie Portman stoere Hugo Weaving.       

   
In een alternatieve realiteit hebben de Nazi's de oorlog gewonnen en gaat Groot-Brittannië gebukt onder een totalitair bewind. De jonge vrouw Evey wordt van de dood gered door een gemaskerde man, die door het leven gaat onder de naam V.
V is charismatisch, een meester in list en bedrog en uiterst bedreven in de vechtkunst. En wat meer is: V voert een guerrillastrijd tegen het regime. Door het opblazen van twee belangrijke overheidsgebouwen en de overname van de staatszender ontketent hij een revolutie. Wanneer Evey de waarheid ontdekt over V's mysterieuze achtergrond wordt ze zijn onwaarschijnlijke bondgenoot in de strijd voor vrijheid en gerechtigheid…

         

(Groet van "V" from PieterVé.)

op de foto: de Spaanse ruiter

De Langdonken in Herselt is gelegen op de overgang van de zandige Kempen naar het lemige Hageland. Heide, hooilanden, wilgenstruwelen, elzenbroeken, bossen, akkers en houtwallen, dit alles kun je ontdekken in de Langdonken. Door de kalk in de bodem is de rijkdom aan planten en dieren in de Langdonken uniek. In de Langdonken vind je nog de Spaanse ruiter. Het is een paarsbloeiend plantje, een distelsoort die enkel groeit op de drassige veengronden. De Spaanse ruiter is een wettelijk beschermde plantensoort. De natuurliefhebber kan daar kiezen uit twee wandelafstanden, 4 km (rode paaltjes) of 9 km (groene paaltjes). Als je dit natuurreservaat wil bezoeken doe je er goed aan om waterdicht schoeisel of laarzen aan te trekken. Honden kunnen mee aan de leiband. Startplaats aan \'de schuur\', de materiaalpost van Natuurpunt, gelegen aan de Donkstraat 52 te Herselt.

(foto: van dijck)

PieterVé zal vanaf vandaag in een wekelijkse item verslag uitbrengen van zijn peilen naar het motief, het doen en laten van Pedro's fietsonderneming. Later worden ook de route die gevolgd zal worden en de interessante plaatsen die 'op  weg naar' worden bezocht in woord en beeld gebracht. PieterVé zal ook in de komende weken op virtiuele wijze de route rijden en commentaar geven over de gereden etappe.

Vandaag stapt PieterVé met volgende vraag naar Pedro...

" Wat bezielt jou om die lange en lastige fietstocht naar Santiago te ondernemen ?"
"Er was eens een tijd…
Toen ik nog heel sportief (fysiek en mentaal) was – lees jong -,  liep ik met de gedachte rond om ooit een ‘grote’ fietsonderneming uit te voeren. Lourdes, Rome, Wenen, Venetië, Compostella waren toen de vrije keuzemogelijkheden en voorop gezette doelstellingen. Door diverse omstandigheden is de uitvoering ervan nooit tot stand gekomen."
"En dan nu, op je 'oude' dag ga je de uitdaging wel aan?"
"Ik heb lang getwijfeld of het er ooit nog van komen zou. Uiteindelijk heb ik begin dit jaar (2006) beslist dat het een fietstocht naar Santiago de Compostella zal worden…"
" Wordt het dan een soort van boetedoening? "
"Dat ik deze tocht nu onderneem in functie van de sport, als pelgrim uit devotie voor Sint Jacob of om andere geloofsredenen, of de combinatie van de drie, de prestatie blijft uiteindelijk dezelfde. De iets meer dan 2300 km over Belgische, Franse en Spaanse wegen moeten worden overwonnen, dat is een vaststaand feit! "

Kathedraal

" Maar uiteindelijk moet je toch een bepaalde motivatie hebben om die tocht tot een goed einde te brengen? "
" Een vroegere (negatieve) gedachte dat ik nooit de 60 jaar zou halen heeft mij er eigenlijk toe aangezet een belofte te maken als wanneer ik de 60 wel haal de een of andere bedevaart zou gehouden worden. "
" Dus toch een bedevaart, kan je dan niet beter te voet naar Scherpenheuvel gaan? "
" Te voet naar Scherpenheuvel of bedoel je te voet naar Campostella?
Neen, mijn besluit vast, met de 60 op mijn actief (eind 2008) doe ik een fiets-pelgrimstocht van Gierle naar Santiago de Compostella. Het sportieve aspect van de onderneming is dan uiteraard meegenomen. Wat ook voornamelijk telt is die ongebondenheid onderweg, niets moet alles kan en met één doel voor ogen, ‘Santiago here we come’. Onderweg ook al die bezienswaardigheden visueel meennemen en vastleggen met het digitaaltje. Een uitdaging is het zeker, maar zo af en toe heeft een mens die nieuwe uitdaging nodig, al leg ik deze uitdaging mij zelf op."

Sint Jacob - Jacobus - Saint Jacques

" En wanneer wordt het startschot gegeven Pedro? "
" Startdatum is voorzien op 1 mei 2009. "
" Dat is nog een tijd van kant... Pedro. Drie jaar voorbereiding, leg dat is even uit."
" Drie jaar tijd om te trainen moet voldoende zijn. Uit ondervinding weet ik dat een getraind iemand verder komt dan iemand dat alles op zijn beloop laat en zegt van we zullen wel zien waar we uitkomen. Niet alleen mentaal maar ook fysiek wil ik er staan tegen 2009, het gaat daar op en neer moet je weten en met mijn huidige conditie geraak ik nog net over de brug  van de autostrade..."
" Onderneem je de toch helemaal in je eentje? "
" Tot op heden sta ik alleen op het lijstje, ja. Maar je weet nooit dat ik tegen die tijd versterking krijg, al is het maar een week en worden het mischien nog wisselende metgezellen. Want ik ben toch zo'n kleine maand onderweg en Lewiske maakt zich nu al zorgen, bang dat ik ga vereenzamen zo op mijne alleen. "
" Neem je een mascotte mee op je tocht? "
" Het symbool van de tocht, een sint jacobsschelp, zal me vergezellen op mijn tocht. Waarschijnlijk ook een i-Pod met muziek van Dire Straits. "
" Welke route ga je volgen? "
" De tocht zal gereden worden volgens de oude St. Jacobs fietsroute, langs pelgrimswegen. De St. Jacobs-fietsroute zal mijn gids zijn, deel 1 tot in Tours, deel 2 helpt me tot aan de voet van de Pyreneeën en deel 3 tenslotte moet mij tot in Santiago leiden. "
" Breng je daarna ook een boek of aparte weblog uit met je belevenissen? "
" Neen, dat is zeker niet gepland maar men weet nooit. Alhoewel je zegt daar al zo iets. Bij mijn terugkomst mijn eigen verhaal schrijven, over de tocht en over de mensen die ik ontmoette op die zelfde weg. Kunnen vertellen en schrijven, illustreren met tal van foto’s, mijn weblog aanvullen met anekdotes...Maar wat mij vooral boeit zijn de vele herinneringen die ik wil bewaren…Weet je wat me nu al deugd doet? "
" Ik zou het niet weten Pedro, vertel...."
"Dat er nu al collega bloggers zijn die duimen en supporteren..., met nog 3 jaar voorbereiding te gaan..."

(wordt vervolgd)

Het uiteindelijke doel: Santiago de Compostella (ES)