Tussendoortje: the blues

• Appels (Malus domestica) bloeien bijna altijd in roze tinten. De meeste rassen moeten door een ander ras bestoven worden om veel vruchten te vormen, maar er zijn er ook die zichzelf goed bestuiven. Dan is één boompje of struik genoeg. De keuze aan rassen is groot. Voor de tuin zijn oude rassen natuurlijk erg leuk. Vaak hebben de vruchten daarvan een extra heerlijke smaak. Er zijn fris smakende handappels, moesappels en zoete appelrassen.  
• Peren (Pyrus communis) bloeien wit. Al in het stenen tijdperk werden de toen nog harde (stoof)peren gegeten. De bijna in de mond smeltende vruchten die wij nu vooral kennen, bestaan pas sinds ongeveer het jaar 1700. Die werden toen boterperen of beurrés genoemd. Ook peren zijn in allerlei struik- en boomvormen en tientallen (ook oude) rassen te koop. 
• Pruimen (Prunus domestica) zijn heel verschillend in hun vruchten: van de grote Europese pruimen tot kwetsen (voor tutti frutti en gebak), de kleine mirabellen of kroosjespruimen, Reine Claudes enz. Ze bloeien wit. Een pruimenboom is ook een geweldig bezit. 
• Kersen kunnen zowel zoet (Prunus avium) als zuur (P. cerasus) zijn (morellen). Meikersen zitten er qua smaak tussenin. De bloeikleur kan verschillen: van wit tot rozerood. Zoete kersen vragen kruisbestuiving voor de vruchtzetting, zure kersen zijn zelfbestuivers.  
• Abrikozen (Prunus armeniaca) worden meestal als struik op een beschutte plek aangeplant. Rijpe abrikozen uit eigen tuin zijn een verrukkelijke sensatie. Ze bloeien wit of rozerood. (zie ook mijn log over snoeien)
• Amandel (Prunus dulcis) moet warm en beschut staan. De roze bloemen zijn erg groot en verschijnen vroeg: maart - april. Van de vruchten worden de pitten gebruikt (‘Amaretto’). Uit een kruising met een perzik is P. x amygdalopersica ontstaan, die schitterend dieprood bloeit.  
• Perziken (Prunus persica) bloeien roze en moeten zonnig en beschut staan. Vooral perziken worden vaak als leiboom toegepast. Er zijn uitstekende, zelfbestuivende rassen voor buitenteelt. Nectarines zijn nauw verwant.  
• Ook erg leuk, mooi bloeiend en lekker: kwee (Cydonia oblonga), mispel (Mespilus germanica) en moerbei (Morus alba en M. nigra).
  Goed planten
  Plant ze even diep als ze in de pot of op de kwekerij stonden en in een ruim plantgat. Zet op winderige plekken en boompaal bij half- en hoogstamvormen. Spreid de wortels goed uit, druk de grond stevig rond de wortels aan en geef na het inplanten royaal water.
  
  
  Malus Red Obelisk
  (foto: clo.fgov.be)

Snoeien is een zeer belangrijke tuinhandeling voor bomen en heesters. Snoeien is een noodzaak! Goed snoeien bevordert de groei van de beplanting, zorgt er voor dat de vertakking gestimuleerd wordt en vooral ook dat een oudere boom of heester een tweede jeugd kent.

Snoeien bij de beplanting heeft tot doel de vertakking van de wortels en van de takken aan te moedigen. Het is trouwens de garantie dat de planten in je tuin opnieuw gaan groeien. De werkwijze verschilt al naargelang de soort van de plant, heester of boom.

Snoeien van bomen, planten en heesters gebeurt vanaf het planten van het jonge groen en gaat het hele leven door.

Snoeien doet je om de gezondheid van de plant, heester of boom te  bewaren en om en elegante vorm te behouden. De beste periode om de snoei toe te passen is de periode waarin de vegetatie ontwaakt uit haar winterslaap in maart. Wanneer je echter in deze periode de heesters met lentebloesem zou snoeien, zouden de reeds gevormde bloemknopjes verdwijnen. Daarom is het beter te wachten tot ze bloeien alvorens in te grijpen.

Moet men nu veel bij snoeien of weinig? Alles hangt af van de kracht van de boom, plant of heester. Een korte snoei zal en sterke groei teweeg brengen, terwijl wanneer men een beetje bij snoeit de groei beperkt zal blijven. Zo zal een zwakke heester sterk gesnoeid worden en een groot en krachtige heester nauwelijks wordt ingekort.

Hoe snoeien? Snoei de tak steeds 4 tot 6 mm boven en goed zichtbare knop. Van daaruit zal een nieuwe vertakking ontstaan die gestimuleerd wordt door de snoei. Bij voorkeur bevindt de knop zich aan de buitenkant van de struik.

Gereedschappen: snoeimesje, snoeischaar, takkenschaar, rupsenschaar (snoeischaar vastgemaakt op een lange greep), handzaag, heggenschaar… (info: ABC van het snoeien)

Tekening toont de zomersnoei van een 'geleide' abrikozenboom. 

klik foto aan om filmsite te zien

Vandaag pikken we in avant-première een film mee in het UGC op de Keyserlei te Antwerpen.
"V for Vendetta" noemt het spektakel.
Een film van James McTeigue met in de hoofdrollen de bevallige Natalie Portman stoere Hugo Weaving.       

   
In een alternatieve realiteit hebben de Nazi's de oorlog gewonnen en gaat Groot-Brittannië gebukt onder een totalitair bewind. De jonge vrouw Evey wordt van de dood gered door een gemaskerde man, die door het leven gaat onder de naam V.
V is charismatisch, een meester in list en bedrog en uiterst bedreven in de vechtkunst. En wat meer is: V voert een guerrillastrijd tegen het regime. Door het opblazen van twee belangrijke overheidsgebouwen en de overname van de staatszender ontketent hij een revolutie. Wanneer Evey de waarheid ontdekt over V's mysterieuze achtergrond wordt ze zijn onwaarschijnlijke bondgenoot in de strijd voor vrijheid en gerechtigheid…

         

(Groet van "V" from PieterVé.)

op de foto: de Spaanse ruiter

De Langdonken in Herselt is gelegen op de overgang van de zandige Kempen naar het lemige Hageland. Heide, hooilanden, wilgenstruwelen, elzenbroeken, bossen, akkers en houtwallen, dit alles kun je ontdekken in de Langdonken. Door de kalk in de bodem is de rijkdom aan planten en dieren in de Langdonken uniek. In de Langdonken vind je nog de Spaanse ruiter. Het is een paarsbloeiend plantje, een distelsoort die enkel groeit op de drassige veengronden. De Spaanse ruiter is een wettelijk beschermde plantensoort. De natuurliefhebber kan daar kiezen uit twee wandelafstanden, 4 km (rode paaltjes) of 9 km (groene paaltjes). Als je dit natuurreservaat wil bezoeken doe je er goed aan om waterdicht schoeisel of laarzen aan te trekken. Honden kunnen mee aan de leiband. Startplaats aan \'de schuur\', de materiaalpost van Natuurpunt, gelegen aan de Donkstraat 52 te Herselt.

(foto: van dijck)

PieterVé zal vanaf vandaag in een wekelijkse item verslag uitbrengen van zijn peilen naar het motief, het doen en laten van Pedro's fietsonderneming. Later worden ook de route die gevolgd zal worden en de interessante plaatsen die 'op  weg naar' worden bezocht in woord en beeld gebracht. PieterVé zal ook in de komende weken op virtiuele wijze de route rijden en commentaar geven over de gereden etappe.

Vandaag stapt PieterVé met volgende vraag naar Pedro...

" Wat bezielt jou om die lange en lastige fietstocht naar Santiago te ondernemen ?"
"Er was eens een tijd…
Toen ik nog heel sportief (fysiek en mentaal) was – lees jong -,  liep ik met de gedachte rond om ooit een ‘grote’ fietsonderneming uit te voeren. Lourdes, Rome, Wenen, Venetië, Compostella waren toen de vrije keuzemogelijkheden en voorop gezette doelstellingen. Door diverse omstandigheden is de uitvoering ervan nooit tot stand gekomen."
"En dan nu, op je 'oude' dag ga je de uitdaging wel aan?"
"Ik heb lang getwijfeld of het er ooit nog van komen zou. Uiteindelijk heb ik begin dit jaar (2006) beslist dat het een fietstocht naar Santiago de Compostella zal worden…"
" Wordt het dan een soort van boetedoening? "
"Dat ik deze tocht nu onderneem in functie van de sport, als pelgrim uit devotie voor Sint Jacob of om andere geloofsredenen, of de combinatie van de drie, de prestatie blijft uiteindelijk dezelfde. De iets meer dan 2300 km over Belgische, Franse en Spaanse wegen moeten worden overwonnen, dat is een vaststaand feit! "

Kathedraal

" Maar uiteindelijk moet je toch een bepaalde motivatie hebben om die tocht tot een goed einde te brengen? "
" Een vroegere (negatieve) gedachte dat ik nooit de 60 jaar zou halen heeft mij er eigenlijk toe aangezet een belofte te maken als wanneer ik de 60 wel haal de een of andere bedevaart zou gehouden worden. "
" Dus toch een bedevaart, kan je dan niet beter te voet naar Scherpenheuvel gaan? "
" Te voet naar Scherpenheuvel of bedoel je te voet naar Campostella?
Neen, mijn besluit vast, met de 60 op mijn actief (eind 2008) doe ik een fiets-pelgrimstocht van Gierle naar Santiago de Compostella. Het sportieve aspect van de onderneming is dan uiteraard meegenomen. Wat ook voornamelijk telt is die ongebondenheid onderweg, niets moet alles kan en met één doel voor ogen, ‘Santiago here we come’. Onderweg ook al die bezienswaardigheden visueel meennemen en vastleggen met het digitaaltje. Een uitdaging is het zeker, maar zo af en toe heeft een mens die nieuwe uitdaging nodig, al leg ik deze uitdaging mij zelf op."

Sint Jacob - Jacobus - Saint Jacques

" En wanneer wordt het startschot gegeven Pedro? "
" Startdatum is voorzien op 1 mei 2009. "
" Dat is nog een tijd van kant... Pedro. Drie jaar voorbereiding, leg dat is even uit."
" Drie jaar tijd om te trainen moet voldoende zijn. Uit ondervinding weet ik dat een getraind iemand verder komt dan iemand dat alles op zijn beloop laat en zegt van we zullen wel zien waar we uitkomen. Niet alleen mentaal maar ook fysiek wil ik er staan tegen 2009, het gaat daar op en neer moet je weten en met mijn huidige conditie geraak ik nog net over de brug  van de autostrade..."
" Onderneem je de toch helemaal in je eentje? "
" Tot op heden sta ik alleen op het lijstje, ja. Maar je weet nooit dat ik tegen die tijd versterking krijg, al is het maar een week en worden het mischien nog wisselende metgezellen. Want ik ben toch zo'n kleine maand onderweg en Lewiske maakt zich nu al zorgen, bang dat ik ga vereenzamen zo op mijne alleen. "
" Neem je een mascotte mee op je tocht? "
" Het symbool van de tocht, een sint jacobsschelp, zal me vergezellen op mijn tocht. Waarschijnlijk ook een i-Pod met muziek van Dire Straits. "
" Welke route ga je volgen? "
" De tocht zal gereden worden volgens de oude St. Jacobs fietsroute, langs pelgrimswegen. De St. Jacobs-fietsroute zal mijn gids zijn, deel 1 tot in Tours, deel 2 helpt me tot aan de voet van de Pyreneeën en deel 3 tenslotte moet mij tot in Santiago leiden. "
" Breng je daarna ook een boek of aparte weblog uit met je belevenissen? "
" Neen, dat is zeker niet gepland maar men weet nooit. Alhoewel je zegt daar al zo iets. Bij mijn terugkomst mijn eigen verhaal schrijven, over de tocht en over de mensen die ik ontmoette op die zelfde weg. Kunnen vertellen en schrijven, illustreren met tal van foto’s, mijn weblog aanvullen met anekdotes...Maar wat mij vooral boeit zijn de vele herinneringen die ik wil bewaren…Weet je wat me nu al deugd doet? "
" Ik zou het niet weten Pedro, vertel...."
"Dat er nu al collega bloggers zijn die duimen en supporteren..., met nog 3 jaar voorbereiding te gaan..."

(wordt vervolgd)

Het uiteindelijke doel: Santiago de Compostella (ES)

(klik op de fiets voor meer info)

Vandaag aangesloten bij het Vlaams Compostelagenootschap.
Mentale voorbereiding voor de fietstrip naar Compostella en daar bij het genootschap vind je alles zo niet veel wat je nodig hebt voor de voorbereiding en de uitvoering. Het genootschap richt zich zowel tot wie vandaag opnieuw naar Santiago trekt, te voet, per fiets of hoe dan ook, als tot wie zich wil verdiepen in de geschiedenis van de pelgrimstocht met al zijn aspecten. Het Compostelagenootschap schrijft het volgende op hun homepage, ik citeer:
\" Het Compostelagenootschap is een culturele vereniging die open staat voor alle soorten van motivatie: van religieus-meditatief tot sportief-recreatief. Het richt zich in de eerste plaats tot de individuele Santiagoganger.  Samen met vele andere Santiagoverenigingen in Europa willen we de oude Jacobswegen in Europa opnieuw tot leven wekken. We geloven immers dat pelgrimeren zowel een weg naar binnen als naar buiten is: een weg om zichzelf beter te ontdekken en een weg om mensen dichter bij elkaar te brengen.\"
Bij een tocht naar Santiago heeft men natuurlijk een hele boel vragen. Het genootschap helpt met de voorbereiding, geeft antwoord op je vragen, het is geen reisagentschap en geeft dus geen kant en klare paketten. Hun ervaring en die van hun leden helpen de nieuwe pelgrim bij het samenstellen van de tocht...

Deze plant, waarvan verscheidene soorten bestaan, is afkomstig uit Zuid-Afrika.
De Clivia heeft een donkergroen, riemvormig lang blad en trossen met prachtige, trompetvormige, oranje en gele bloemen die groeien aan 30 tot 40 com hoge bloeistengels. De plant heeft het liefst een temperatuur tussen de 20 en 24 °C,
's nachts tussen 10 en 14°C, in de winter tussen 8 en 10°C. De plant wordt niet graag verplaatst en houdt van een lichte plaats volop zonlicht en ook wat schaduw. In de lente en zomer gelijkmatig vochtig houden, in de herfst en in de winter minder water geven. Tijdens de bloei- en groeiperiode éénmaal per maand mest voor bloeiende kamerplanten geven. Opgelet: water dat onderin de pot blijft staan zorgt voor wortelrot! Snoei de bloemstengel na het uitbloeien. Let vooral op wol- en schildluis.
(info: plantencursus)

(foto: PedroÓ)

Gisteren tussen 12 en 14 uur hebben de kinderen van de plaatselijke school alhier onder begeleiding van de leerkrachten 'Goria' gezongen. Goria verwijst naar de patroonheilige van de schoolgaande jeugd en de zangers: Gregorius I, kerkleraar en paus van 590 tot 604. In de eerste helft van de 9de eeuw werd in Rome zijn naamfeest bepaald op 12 maart. De viering van dit feest verspreidde zich snel over de hele christelijke wereld, maar verdween dan weer aan het eind van de 19de eeuw, behalve in de streek van Gierle en Schoonbroek (Retie). In Gierle trekken de kinderen getooid met papieren bloemen en palmtakjes na de plechtige mis door de straten van het dorp. Van deur tot deur wordt dan 'Goria' gezongen. De kinderen krijgen geld of eieren. Eieren worden dan aan de volgende deur verkocht zodat op het einde alleen nog geld wordt overgehouden. Dit geld wordt verdeeld onder de zangers en het adoptiekind van de school...