Fietsen: 4-daagse in Montferland

Rondje Zeddam, waar Erwin Vervecken wereldkampioen veldrijden werd en de Montferlandroute. De route loopt onder andere door Wehl , Didam en 's Heerenberg. Vaak worden de bossen doorkruist, en tijdens de route ziet u oude molens en heeft u de mogelijkheid allerlei kleine tussenstops in te lassen.

de Graafelijke Torenmolen,

is gelegen op een hoge belt. De toren is in baksteen opgetrokken en werd al in 1451 genoemd. Het type is zeer oud. De rijzigheid van de molen wordt versterkt door de grote hoogte van belt en torenlichaam en door de verwerkte bakstenen. Het kruiwerk is gerestaureerd en bevindt zich in het inwendige. Het muurwerk is aan de voet 2.00 meter dik en geheel boven circa 1.50 meter dik.

Vier dagen fietsen in Gelderland. Meer bepaald in Montferland op de Nederlands-Duitse grens.
Het Montferland, gelegen in het zuidoosten van Gelderland en grenzend aan Duitsland, is een fraai natuurgebied dat door alle seizoenen heen lokt. Bossen, heuvels en weidevelden wisselen elkaar af en fietsers en wandelaars zijn veel geziene gasten. De historische stadjes en dorpen 's-Heerenberg, Zeddam en Beek hebben u veel te bieden. Onze uitvalsbasis is Beek alwaar we gaan genieten van de heerlijke omgeving. Rust en natuurschoon en een beetje cultuur, maar vooral veel fietsen in de Montferlandse bossen die hun ontstaan kennen in de ijstijd. 
De gemeente Montferland heeft een bijzonder rijke historie. De vele monumenten binnen de gemeente zijn hier een goed voorbeeld van. Een van de mooiste en meest imposante kastelen van Nederland, 'Huis Bergh', vind je in het plaatsje 's-Heerenberg. De oudste torenmolen van Nederland staat in Zeddam. Volgens de legendes dwalen in de Montferlandse bossen nog steeds de de witte wieven of Witte Juffers rond...

Montferlandse landschap


Huis Bergh in 's-Heerenberg

Vandaag een bericht ontvangen van onze blogcollega Ludo...

Dag Petro ,
Ik heb op dit moment 2108 km in de benen. Het is een prachtige tocht maar soms heel zwaar.
Ook het gemis van vrienden en familie begint door te wegen, maar zolang de benen en de voeten het houden gaan we verder.
Groeten uit Sebrayo
Vandaag is Ludo vertrokken uit La Vega de Sariego richting Oviedo

 (klik op de foto om Ludo te volgen)
Monasterio de San Salvador de Valdedios

Hieronder een passage uit 'De Pelgrim':

Onderweg zijn is een onvergetelijke bezigheid. Onderweg zijn is de enige realiteit. Het is inderdaad niet het aankomen in Rome, Scherpenheuvel, Salamanca of Santiago de Composela dat telt, hoewel het er op dat bekronend ogenblijk misschien wel de schijn van heeft. Het aankomen is slechts belangrijk om aan het onderweg zijn een zin te geven. Let wel, een zin eraan geven. Niet noodzakelijk een zin die reeds a priori aanwezig is. We willen ons onderweg-zijn aanvaardbaar; minder zinloos maken. We kiezen een doel, misschien wel een klinkende naam van een bedevaartsoord dat al eeuwenlang bekend is. Maar de ganse mythe vloeit hoofdzakelijk voort uit het verlangen onderweg te zijn.

Wie vandaag naar Santiago vertrekt doet dit dus in de meeste gevallen niet omdat hij wil getuigenis afleggen van zijn geloof. Een pelgrimstocht is vandaag in de eerste plaats een persoonlijke zoektocht waarbij sterk de nadruk wordt gelegd op de autonomie van het eigen ik. Onder de spiritualiteit van de hedendaagse pelgrim gaat dus een fundamenteel andere mentaliteit schuil dan in de hoogdagen van de historische pelgrimages...

Nu geldt de regel dat elke motivatie geoorloofd is zolang de weg zelf gerespecteerd wordt alsook de medepelgrims.

De koffiebonen die ik maal
zijn geen vruchten maar momenten
de molen gruist haar elementen
tot een uniek verhaal
dat aromatisch poedervormig
oplost in mijn taal

Ik ben de plukker en de schenker
ik schenk de vruchten ik pluk
ik ben de maler en de denker
ik maal geschillen stuk
zodat mijn vijand en mijn broeder
delen in 't geluk

van zwart goud dat de kelen streelt
en het gemoed verkwikt
de mens die nimmer weerwoord veelt
zich naar zijn schaduw schikt
en wakker wordend zich gewaarwordt
dat hij meer dan koffie slikt

Thierry P. Dinjens

Stand van zaken bij de gekende Santiago voetgangers en fietsers.

LUDO vertoefde op 13 juli in Colindres, tussen Bilbao en Santander, en had toen reeds 1894 km onder de voetzolen gekregen. Volg Ludo op de voet door Ludo's naam aan te klikken.

In oudere boeken is Centranthus aan te treffen onder Kentranthus of zelfs onder de naam Valeriana. Toendertijd stond Centranthus te boek onder de Nederlandse naam rode valeriaan. Tegenwoordig wordt de plant spoorbloem genoemd.
De spoorbloem bloeit lang, van juni tot ver in augustus. De enige voorwaarde is dat de grond droog en kalkrijk moet zijn om een langdurige bloei te verzekeren. Zoals in de gebieden waar spoorbloem van nature groeit, is een plaats op een schuin vlak, in een stapelmuur waarin planten zijn verwerkt of een rotstuin de ideale plaats voor deze plant. De spoorbloem is een vaste plant, die op de heetste plaatsen in de tuin wil groeien.

Oei dat is een serieuze deuk...
Moduske aangereden op weg naar fietsevenement.