Naar de inhoud

PEDRO achterna in...

akke.beakke.be
Photobucket

Archief

Natuur: Balderij in Kasterlee-Tielen

Waar Grote- en Kleine Kaliebeek samenvloeien op de grens van Lichtaart en Tielen ontstond een uitgestrekt moerasgebied dat in vele aspecten grote gelijkenis vertoont met Tikkebroeken.
Het leeuwenaandeel neemt de Tielense Balderij voor haar rekening.



Kaliebeek

Kaliebeek Tielense Balderij

DSCN1627Small.jpg
Fietsplant...?

DSCN1628Small.jpg
Loopbrug doorheen het moeras van de Tielense Balderij
(foto\'s: PedroÓ)
Reageer op dit bericht

Wandeling: tip!

De Maat en Den Diel in Mol zijn twee natuurgebieden die het hele jaar door toegankelijk zijn voor de frevente natuurwandelaar. Het is gelegen aan weerszijden van het kanaal Herentals-Bocholt. Via de brug kan je beide gebieden in één wandeling verkennen. Dit gebied bleef onontgonnen tot het begin van de 17de eeuw, wanneer het moeras ontwaterd werd. De zwaarste ingreep op het karakter van de omgeving gebeurde in de negentiende eeuw, toen het kanaal Herentals-Bocholt werd gegraven. In de tweede wereldoorlog kende de streek een korte periode van vrij intensieve ontginning van ‘spriet’, een soort bruinkool. De winning van deze brandstof met zijn hoge zwavelgehalte beperkte de ontwikkeling van vegetatie langs de oevers sterk.
De Maat en Den Diel hebben een stevige reputatie als foerageer- en broedgebied voor roofvogels. De buizerd, sperwer en torenvalk brengen er jaarlijks hun jongen groot. Bruine kiekendief, wespendief en boomvalk komen er graag foerageren. Andere broedvogels die je er kunt treffen zijn de fuut, tafeleend, waterral, ijsvogel, zwarte specht, wielewaal, blauwborst, boomleeuwerik en de wulp. Sinds een tiental jaren begrazen ook fjordenpaarden en Schotse hooglanders een deel van het gebied. Ben je in Mol, trek je laarzen aan en bezoek de beide gebieden.
Het is echt de moeite waard. Vertrekpunt ligt aan het \'Ecocentrum De Goren\' op de baan van Balen naar Postel.


demaatendendielSmall.jpg

Reageer op dit bericht

PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (2)

Het weer van de voorbije week heeft de Pedro zijn trainingsschema serieus in de war gestuurd.Eerlijk gezegd is het zielig als je een paar keer tijdens een fietstocht de hemelsluizen boven je hoofd krijgt geopend. Enfin Pedro\'s humeur is er dan ook naar om hem even met rust te laten en hierbij de legende van Sint Jacobus mee te geven. De legende vind je terug op een paar honderd sites en blogs, maar ik kon het niet nalaten om die traditie ook op Pedro\'s blog te plaatsen... 
Zoals in vorig log genoemd heeft Pedro zijn Sint Jacobsschelp al klaar. Wijselijk heeft hij besloten om het zwaardkruis toch maar thuis te laten.
Denk er aan, als je een fietser tegen komt met een schelp aan de fiets is het best mogelijk dat het Pedro is. Vanaf volgende week dus de fietsers in heel Vlaanderen in het oog houden en uitkijken naar de-man-met-de-schelp. Wie hem tegenkomt en aanspreekt wordt getrakteerd op een heerlijke tas koffie (mag ook iets straffer zijn) desnoods met Kempische vlaai...


St. Jacobus: Legende en Tradities
Sint Jacobus, Jacobus de Meerdere of Santiago is de nationale heilige van Spanje.Hij geldt als één van de belangrijkste apostelen. Maar ondanks zijn belangrijke status is er in de Bijbel weinig over hem te vinden.
Buiten Spanje is hij voornamelijk bekend vanwege de pelgrimage. Zijn symbolen zijn de Sint Jacobsschelp en het zwaardkruis. Er zijn aanwijzingen, dat de traditie van de pelgrimage naar de plek, waar Santiago begraven zou zijn, veel ouder is dan de christelijke geschiedenis. Vooral de plaats Fisterre, Finisterre of het eind van de wereld, duikt op als de magische plek waar de wereld ophoudt en de onderwereld begint. Het ligt aan de kust, die ook wel de kust van de dood genoemd wordt. Nu vanwege de grote kans op schipbreuk, toen om een andere reden. Het is veilig om te beweren, dat Santiago in oorsprong niet christelijk was. De meeste christelijke tradities zijn ouder dan het christendom. In voor-christelijke tijden was het altijd al traditie om op bepaalde tijden in het jaar de stamgod rond te dragen.Meestal gebeurde dit in jaargetijden die belangrijk waren voor de oogst of de vruchtbaarheid. Deze gewoonte vindt zijn navolging nog steeds in de vele christelijke proccessies in het voor- en najaar. Ook andere tradities in Spanje zijn direct te herleiden naar deze vruchtbaarheidsriten. Het meest in het oog springend is de nationale sport: het stierenvechten. Maar ook een feest als Sanfermin in Pamplona: het rennen voor de stieren. Maar er zijn ook andere bronnen die verhalen over de traditie van de pelgrimage. Van de Romeinse legioenen van Caius Brutus wordt verteld dat ze naar Fisterre zijn gemarcheerd. Vanaf de kaap hebben zij vol ontzag de zon gezien, die langzaam in de onderwereld wegzakte. Ongetwijfeld zullen ook zij de oude keltische riten van aarde, water en vuur hebben uitgevoerd. Hierbij wordt het haar geknipt, wordt in de zee gebaad en wordt iets persoonlijks uit hun verleden verbrand bij zonsondergang. Het meest in het oog springende symbool van de pelgrimage naar Santiago de Compostela is de Sint Jacobsschelp. Het wordt gebruikt als voornaamste ornament op alle gebouwen langs de Camino. Om dit symbool over te nemen moest Santiago, volgens de legende, iemand terug doen komen van de dood. Iets wat Santiago in de geest van zijn heidense alter-ego wel diverse malen doet. Dit keer redde hij een ruiter die verdronken was in zee. Toen deze terugkwam uit de zee was hij overdekt met schelpen. Via deze constructie werd de schelp toch het symbool van pelgrimage naar Galicië. Ook het andere symbool van Santiago het zwaardkruis, bekend onder zijn voorchristelijke naam lagarto of hagedis, verbonden met vruchtbaarheid en van kuisheid. Uit al deze niet-christelijke symbolen en mythen is Santiago en de pelgrimage ontstaan. Hij is nog steeds de heilige beschermer die te paard zijn gelovigen beschermt. De pelgrimage is nog steeds een reis naar persoonlijke inzicht. De reis die nog steeds een metafoor is voor het leven. Santiago is nog steeds de gids, die op het eind van de reis op de pelgrim wacht.

PieterVé

Reageer op dit bericht

Tuin: fruitbomen

Voor de bloggende tuinliefhebber heb ik bij de tuinclub het volgende artikel gelezen en wil jullie dan ook mee laten genieten van zoveel tuinwijsheid...
(Klik op de foto's om meer tuininformatie)
Ieder voorjaar weer zijn rijk bloeiende fruitbomen een genot om te zien. En later in het jaar kunt u genieten van heerlijke, gezonde vruchten. Van appels, perziken, peren en pruimen. Maar ook van meer bijzondere soorten als abrikozen, mispels en zelfs amandelen. Sommige vertonen als extra bovendien schitterende herfstkleuren van het blad. Stuk voor stuk zijn ze ook in een siertuin zeer de moeite waard.
De meeste zijn als struik en lage, tot zelfs hoge boomvormen verkrijgbaar. Er zijn daardoor rijk bloeiende fruitgewassen voor iedere tuin, van groot tot heel klein. En zelfs duoboompjes, waaraan twee soorten appels groeien en extreem smalle boomvormen (bijna zijtakloos).

Een rijke keuze:
  • Appels (Malus domestica) bloeien bijna altijd in roze tinten. De meeste rassen moeten door een ander ras bestoven worden om veel vruchten te vormen, maar er zijn er ook die zichzelf goed bestuiven. Dan is één boompje of struik genoeg. De keuze aan rassen is groot. Voor de tuin zijn oude rassen natuurlijk erg leuk. Vaak hebben de vruchten daarvan een extra heerlijke smaak. Er zijn fris smakende handappels, moesappels en zoete appelrassen.  
  • Peren (Pyrus communis) bloeien wit. Al in het stenen tijdperk werden de toen nog harde (stoof)peren gegeten. De bijna in de mond smeltende vruchten die wij nu vooral kennen, bestaan pas sinds ongeveer het jaar 1700. Die werden toen boterperen of beurrés genoemd. Ook peren zijn in allerlei struik- en boomvormen en tientallen (ook oude) rassen te koop. 
  • Pruimen (Prunus domestica) zijn heel verschillend in hun vruchten: van de grote Europese pruimen tot kwetsen (voor tutti frutti en gebak), de kleine mirabellen of kroosjespruimen, Reine Claudes enz. Ze bloeien wit. Een pruimenboom is ook een geweldig bezit. 
  • Kersen kunnen zowel zoet (Prunus avium) als zuur (P. cerasus) zijn (morellen). Meikersen zitten er qua smaak tussenin. De bloeikleur kan verschillen: van wit tot rozerood. Zoete kersen vragen kruisbestuiving voor de vruchtzetting, zure kersen zijn zelfbestuivers.  
  • Abrikozen (Prunus armeniaca) worden meestal als struik op een beschutte plek aangeplant. Rijpe abrikozen uit eigen tuin zijn een verrukkelijke sensatie. Ze bloeien wit of rozerood. (zie ook mijn log over snoeien)
  • Amandel (Prunus dulcis) moet warm en beschut staan. De roze bloemen zijn erg groot en verschijnen vroeg: maart - april. Van de vruchten worden de pitten gebruikt (‘Amaretto’). Uit een kruising met een perzik is P. x amygdalopersica ontstaan, die schitterend dieprood bloeit.  
  • Perziken (Prunus persica) bloeien roze en moeten zonnig en beschut staan. Vooral perziken worden vaak als leiboom toegepast. Er zijn uitstekende, zelfbestuivende rassen voor buitenteelt. Nectarines zijn nauw verwant.  
  • Ook erg leuk, mooi bloeiend en lekker: kwee (Cydonia oblonga), mispel (Mespilus germanica) en moerbei (Morus alba en M. nigra).
    Goed planten
    Plant ze even diep als ze in de pot of op de kwekerij stonden en in een ruim plantgat. Zet op winderige plekken en boompaal bij half- en hoogstamvormen. Spreid de wortels goed uit, druk de grond stevig rond de wortels aan en geef na het inplanten royaal water.

    Malus red obelisk
    Malus Red Obelisk
    (foto: clo.fgov.be)
Reageer op dit bericht

Tussendoortje: kleine belevenis in de tuin

 

hairspray.gif\"

Een kleine jongen en zijn opa harken
bladeren in de  tuin.
De jongen vindt een aardworm die tracht terug te kruipen in dat kleine holletje waar hij uit kwam.

 Hij zegt:
\"Opa, Ik wed dat ik die worm
terug in dat holletje kan stoppen.\"

boy_raking.gif\"

Opa antwoordt:
\"Ik wed voor 5 euro dat je het niet kunt. Hij is te glad en te slap om terug in dat holletje te steken..\"

old_man_raking.gif\"

De kleine loopt in het huis en komt terug met een bus hair spray. Hij bespuit de worm tot hij recht en stijf is, en dan duwt hij de worm moeiteloos in dat holletje.
 hairspray.gif\"

Opa geeft de kleine 5 euro, grabbelt de hair spray, en loopt ermee naar binnen. Een half uur later komt opa terug buiten en geeft nog 5 euro aan de kleine.

ACF1686.jpg\"

De kleine zegt:
\"Opa, Ge hebt mijn al 5 euro gegeven.\"
En opa antwoordt:
\"Ik weet het jongen. Maar de deze zijn van Oma.\"

old_woman_hairspray.gif\"
(Ingezonden door Robert B.)

Reageer op dit bericht

Tuin: snoeien

Snoeien is een zeer belangrijke tuinhandeling voor bomen en heesters. Snoeien is een noodzaak! Goed snoeien bevordert de groei van de beplanting, zorgt er voor dat de vertakking gestimuleerd wordt en vooral ook dat een oudere boom of heester een tweede jeugd kent.

 

Snoeien bij de beplanting heeft tot doel de vertakking van de wortels en van de takken aan te moedigen. Het is trouwens de garantie dat de planten in je tuin opnieuw gaan groeien. De werkwijze verschilt al naargelang de soort van de plant, heester of boom.

 

Snoeien van bomen, planten en heesters gebeurt vanaf het planten van het jonge groen en gaat het hele leven door.

 

Snoeien doet je om de gezondheid van de plant, heester of boom te  bewaren en om en elegante vorm te behouden. De beste periode om de snoei toe te passen is de periode waarin de vegetatie ontwaakt uit haar winterslaap in maart. Wanneer je echter in deze periode de heesters met lentebloesem zou snoeien, zouden de reeds gevormde bloemknopjes verdwijnen. Daarom is het beter te wachten tot ze bloeien alvorens in te grijpen.

 

Moet men nu veel bij snoeien of weinig? Alles hangt af van de kracht van de boom, plant of heester. Een korte snoei zal en sterke groei teweeg brengen, terwijl wanneer men een beetje bij snoeit de groei beperkt zal blijven. Zo zal een zwakke heester sterk gesnoeid worden en een groot en krachtige heester nauwelijks wordt ingekort.

 

Hoe snoeien? Snoei de tak steeds 4 tot 6 mm boven en goed zichtbare knop. Van daaruit zal een nieuwe vertakking ontstaan die gestimuleerd wordt door de snoei. Bij voorkeur bevindt de knop zich aan de buitenkant van de struik.

 

Gereedschappen: snoeimesje, snoeischaar, takkenschaar, rupsenschaar (snoeischaar vastgemaakt op een lange greep), handzaag, heggenschaar… (info: ABC van het snoeien)

DSCN1616_editedSmall.jpg
Tekening toont de zomersnoei van een 'geleide' abrikozenboom. 
Reageer op dit bericht

Fietsen

De creatieve fietser...

fietsenstrijkijzer.jpg


Voor de fietsende blogger,
altijd een warm achterwerk en een gestreken broek...
Reageer op dit bericht

Tussendoortje: film

klik foto aan om filmsite te zien

Vandaag pikken we in avant-première een film mee in het UGC op de Keyserlei te Antwerpen.
"V for Vendetta" noemt het spektakel.
Een film van James McTeigue met in de hoofdrollen de bevallige Natalie Portman stoere Hugo Weaving.       


Free Image Hosting at www.ImageShack.us   Free Image Hosting at www.ImageShack.us
In een alternatieve realiteit hebben de Nazi's de oorlog gewonnen en gaat Groot-Brittannië gebukt onder een totalitair bewind. De jonge vrouw Evey wordt van de dood gered door een gemaskerde man, die door het leven gaat onder de naam V.
V is charismatisch, een meester in list en bedrog en uiterst bedreven in de vechtkunst. En wat meer is: V voert een guerrillastrijd tegen het regime. Door het opblazen van twee belangrijke overheidsgebouwen en de overname van de staatszender ontketent hij een revolutie. Wanneer Evey de waarheid ontdekt over V's mysterieuze achtergrond wordt ze zijn onwaarschijnlijke bondgenoot in de strijd voor vrijheid en gerechtigheid…

          Image Hosted by ImageShack.us

(Groet van "V" from PieterVé.)

Reageer op dit bericht

Wandeling: tip!

op de foto: de Spaanse ruiter

De Langdonken
in Herselt is gelegen op de overgang van de zandige Kempen naar het lemige Hageland. Heide, hooilanden, wilgenstruwelen, elzenbroeken, bossen, akkers en houtwallen, dit alles kun je ontdekken in de Langdonken. Door de kalk in de bodem is de rijkdom aan planten en dieren in de Langdonken uniek. In de Langdonken vind je nog de Spaanse ruiter. Het is een paarsbloeiend plantje, een distelsoort die enkel groeit op de drassige veengronden. De Spaanse ruiter is een wettelijk beschermde plantensoort. De natuurliefhebber kan daar kiezen uit twee wandelafstanden, 4 km (rode paaltjes) of 9 km (groene paaltjes). Als je dit natuurreservaat wil bezoeken doe je er goed aan om waterdicht schoeisel of laarzen aan te trekken. Honden kunnen mee aan de leiband. Startplaats aan \'de schuur\', de materiaalpost van Natuurpunt, gelegen aan de Donkstraat 52 te Herselt.

langdonken_27-02-2000_19-05-26.jpg
(foto: van dijck)
 
Reageer op dit bericht

Meer van PEDRO achterna in...

↑ Terug naar de berichten