Archief

(foto: fotomuisjes.be)

Back to my roots...
Als lid van Natuurpunt wil ik even volgende wandeling in de kijker stellen...
Het Mechels Broek te Bonheiden, op een boogscheut van Mechelen centrum.
Aan het einde van de Jaren zestig werden twee grote zandwinningputten gegraven voor de aanleg van de E19 van Antwerpen naar Brussel. Deze putten zijn nu twee grote en diepe vijvers. De grootste van de twee is bekend als ‘de recreatievijver’ omdat hij deel uitmaakt van het recreatiecentrum De Nekker. De kleinste, de ‘reservaatvijver’, ligt in het huidige natuurgebied en is erg in trek bij heel veel watervogels als rust- en eetplaats.
In het voorjaar zie je dat blauwborsten, rietzangers, winterrallen, zomertalingen en nog vele andere prachtige en veeleisende vogels het Mechels Broek uitkiezen om hun gezinnetje uit te breiden. In het najaar blijven visarenden, kiekendieven en heel veel kleinere vogels wat hangen om uit te rusten van de grote trek die ze ondernemen. De winter is dus weer ideaal om grote groepen eenden te zien, waaronder de smient zeker een blikvanger is.
De vele sloten die vroeger door de landbouwers gegraven werden zijn samen met de bomputten uit de Tweede Wereldoorlog een ideale leefplaats voor groene kikker, alpenwatersalamander en kleine watersalamander. Zij leven daar in goed gezelschap van stekelbaarzen.
(Info: natuurpunt.be)

(Foto) Hier moet je binnen een paar maanden de planten zien en horen groeien…

Vrijdag, regenen, regenen…nu ja dat kwam eigenlijk goed van pas.

De temperatuur haalde net de 8°C niet maar ik vond het toch een ideaal moment om een border aan te leggen in onze tuin. Een border van 8 m² met daarin 32 planten van verschillende grootte en omvang. Ook van verschillende kleur, wat later een mooi en heerlijk ruikend kleurpalet moet geven aan de tuin.

Negen soorten bloemen waarvan elk drie stuks en als special, de Blauwe Alpendistel (zie ook mijn log dd waarvan er vijf stuks werden aangeplant. Alleen de wortels of knollen. Dus de plant moet zelf zijn weg zoeken…

Delphinium of Ridderspoor. Rechtop groeiende bloemaren, tot 80 cm groot.

Gypsophila Paniculata. Gipskruid, bekende borderplant met grote, sterk vertakte bloemstengels. Bloeit met letterlijk duizenden bloemetjes.

Gentiaan. Uit China stamt deze zodenvormende soort. De kruipende stengels hebben smalle, lancetvormige bladeren. In de (na)zomer bloeit hij prachtig met koningsblauwe, trechtervormige bloemen.

Phlox “Bright Eyes”. Floxen zijn heel gemakkelijke en rijkbloeiende borderplanten die in elke tuingrond prima bloeien. De grote bloemtrossen met lilablauwe bloempjes geuren heerlijk, vandaar dat ze vroeger wel zomerseringen werden genoemd.

Solidago. De Gulden Roede, Guldenroede kondigt het einde van de zomer aan. Op zich is dit geen goed nieuws natuurlijk, maar voor onze bijen en vele andere insecten heeft deze geelbloeiende vaste plant een heel wat positievere boodschap. De eerste bloempjes ervan luiden immers een nectarfeest in dat meerdere weken zal duren.

Astilbe Peach Blossom. Spierstruik, Astilbe is een gemakkelijke plant. Je ziet deze vaste plant dan ook veel in tuinen. Een vochthoudende, humusrijke grond is een belangrijke voorwaarde om langdurig te kunnen pronken met prachtspiraea.

Echinacea Purpurea. Rudbeckia, populaire borderplant met een geneeskrachtige werking. De wortels en bladeren worden in homeopatische middelen verwerkt. Ze bloeien zonder problemen en zijn uitstekende snijbloemen.

Centaurea Macrocephala. Korenbloem, goede langbloeiende snijbloem. De opvallende distelachtige bloeiwijze blijven in de zomer wekenlang goed. Ze trekken bijen en vlinders aan.

Chrisanthemum. Dwergmargriet, grootbloemige margriet, maar nu gekweekt als laagblijvende variëteit. Voor terras- en balkonbakken, maar bloeit natuurlijk even rijk in de border en rotstuin. Regelmatig de uitgebloeide bloemen verwijderen.


Alpendistel \"Blue Star\". Schitterende, weelderig bloeiende alpenplant met wondermooie, zilverblauwe bloemen. Een voorkeur voor een grondsoort heeft deze soort niet. De bloemen zijn ook in droogboeketten bijzonder geliefd.

(foto\'s: bakker-belgie.be)

"MEER VRIENDSCHAP EN VERTROUWEN OP HET SENIORENNET !"

oproep tot vredelievendheid

https://blog.seniorennet.be/bor/

Bovenstaande oproep kon je afgelopen week in verscheidene etalages op de bloglaan lezen...meermaals kwam je ze tegen.
Fats, Dauwe, Verontruste vader, legden al dan niet het bijltje er bij neer, wie volgt? Wrange en bangelijke vraag, vind je niet?

Onvrede onder de bloggers. Wat doet men er aan? Wie doet er wat aan?
Vooral WIE en WAT, wat kan en wat kan niet?
Wie bepaald wat?
Op onze kleine redactie borrelde de grote goesting om er een soort van 'Jambersreportage' over te maken...maar...
PieterVé bedankte voor de eer en tevens voor het maken van een reportage hier over. (het is trouwens zijn volste recht om een opdracht te weigeren)
"Laat het rusten, het dooft vanzelf", was zijn motivatie.

Eén van de dagen lees je zijn verslag over 'een ontmoeting in Quito'.



tekening zonder woorden...

De koffieplant
De meeste koffieplanten zijn 3-4 meter hoge, groenblijvende struiken die groeien als ondergroei van het tropisch regenwoud. Koffiestruiken zijn goed aangepast aan dit relatief lichtarm en zeer vochtige milieu. Hun bladeren zijn kruisgewijs tegenoverstaand. Hierdoor kunnen ze een maximale hoeveelheid licht opvangen.
De bladschijf draagt aan de top een druppelspits, zodoende kan de neerslag die op de bladschijf valt, makkelijk van het blad afdruppen. Tussen de twee bladbasissen van twee tegenoverstaande bladeren bevinden zich kleine driehoekige steunblaadjes. Steunblaadjes zijn typerend voor de walstrofamilie (ook sterbladigen, koffiefamilie of Rubiaceae genoemd). Ze dienen om de jonge knoppen te beschermen. In de oksel van de bladstelen ontwikkelen zich jaarlijks vele witte tot lichtroze bloemen. Deze hebben een aangename jasmijngeur en trekken bijen aan. Deze zorgen voor de bestuiving; in ruil krijgen ze een portie nectar die verborgen zit in de kroonbuis. Nadat de bloem bestoven is, groeit het vruchtbeginsel uit tot een groene vlezige vrucht die bij rijpheid rood verkleurt.
In de vrucht bevinden zich doorgaans twee harde stenen. Als men hiervan de harde hoornlaag verwijdert, kan men de typische koffiebonen (=zaden) bekijken. Deze zijn nog omgeven door een zilverachtig vliesje, \'het zilvervliesje\'. Deze koffiezaden waarvan het zilvervliesje verwijderd is, worden \'gebrand\'. Door het branden van koffie bekomt men het typische koffiearoma.

(bron: www.br.fgov.be)

 
De koffieplukster (foto: bureauverantwoord.nl) ga naar de site door op de foto te klikken.
 

Een slokje koffiegeschiedenis
De meest gebruikte koffiesoort is Coffea arabica. Linneaus gaf in het midden van de achttiende eeuw deze naam omdat hij ervan uitging dat koffie in Arabië groeide. In die tijd was koffie enkel gekend via de Arabieren, die een handelsmonopolie op koffie hadden. Dit monopolie werd pas in de 18de eeuw doorbroken door de \'Vereenigde Oostindische Compagnie\'. In feite groeit de \'arabicakoffie\' enkel in de hoogland regenwouden van Zuid-Ethiopië. Van hieruit werd hij eerst door de arabieren naar de vochtige valleien in Jemen gebracht (vermoelijk reeds in de elfde eeuw na Christus). Later werd de cultuur van deze soort via India, Indonesië en de Europese hoofdsteden verspreid naar de verschillende Europese kolonies in Midden- en Zuid-Amerika. Tenslotte werd de koffiekultuur geïntroduceerd op het Afrikaanse continent. Intussen werden geleidelijk aan andere koffiesoorten ontdekt en beschreven: eerst op de eilanden en langs de kusten van Afrika (tweede helft 18e eeuw, eerste helft 19e eeuw), later in het Afrikaanse binnenland. Deze ontdekkingen lopen parallel met de exploratie van het Afrikaanse continent. Nog steeds worden nieuwe koffiesoorten ontdekt en beschreven. Op dit ogenblik zijn er ca. 100 verschillende botanische soorten koffie gekend, naast deze botanische soorten bestaan er nog talrijke cultuur variëteiten van Coffea arabica. Naast \'arabicakoffie\' (met zijn talrijke varieteiten) wordt momenteel enkel nog \'robustakoffie\' op grote schaal gekweekt. De wetenschappelijke naam van deze \'robustakoffie\' is Coffea canephora. Deze soort komt van nature voor in het Afrikaans tropisch regenwoud, van Senegal tot Uganda. Deze robuste koffiessoort groeit het best in lager gelegen, en dus warme gebieden, terwijl \'arabica\' daarentegen beter groeit op grotere hoogte, waar het koeler is . Ze wordt dan ook voornamelijk gekweekt in Centraal- en West-Afrika en in Indonesië. Van de overige koffiesoorten worden sommige lokaal gebruikt.
(bron: de koffiebeurs)

• Zorg er altijd voor dat je koffiezetapparaat proper is.
• Gebruik vers water om de koffie te maken. Water maakt 98% uit van het kopje, de kwaliteit ervan heeft zeker effect op de smaak.
• Gebruik één afgestreken maatschep per kopje (pas eventueel aan naar smaak).
• Giet geen kokend water op, gebruik water dat het kookpunt voorbij is.
• Om de smaak en het aroma van de koffie optimaal te bewaren, verbruik je de koffie het best binnen de 3 weken na het openen van het pakje. Na het openen sluit je het pakje best onmiddellijk en bewaar je het luchtdicht in de koelkast.
• Dien de koffie altijd meteen op, zo gaat er geen aroma of smaak verloren·
  
  Laat het jullie smaken...