De eerste gedachte...in 2006
|
Waarom een fietstocht naar Santiago?
Er was eens en tijd…
Toen ik nog heel sportief (fysiek en mentaal) was – lees jong - liep ik met de gedachte rond om ooit een ‘grote’ fietsonderneming uit te voeren. Lourdes, Rome, Wenen, Venetië, Compostela waren toen de voorop gezette doelstellingen. Door diverse omstandigheden is de uitvoering ervan nooit gebeurd. Ik heb lang getwijfeld of het er ooit nog van komen zou. Uiteindelijk heb ik beslist dat het een fietstocht naar Santiago de Compostela zal worden…
Dat ik deze tocht nu onderneem in functie van de sport, als pelgrim uit devotie voor Sint Jacob of om andere geloofsredenen, of de combinatie van de drie, de prestatie blijft uiteindelijk dezelfde. De iets meer dan 2300 km over Belgische, Franse en Spaanse wegen, hellingen, heuvels en cols moeten worden overwonnen, dat is een vaststaand feit!
Een vroegere (negatieve) gedachte dat ik nooit de 60 jaar zou halen heeft mij er eigenlijk toe aangezet een belofte te maken, als wanneer ik de 60 wel haal, de een of andere bedevaart zou gehouden worden. Zodoende staat mijn besluit vast, met de 60 op mijn actief doe ik een fietspelgrimstocht van Gierle naar Santiago de Compostela. Het sportieve aspect van de onderneming is dan uiteraard meegenomen. Wat ook telt is die ongebondenheid onderweg, niets moet alles kan en met één doel voor ogen: beleven wat ik ontmoet onderweg…
Onderweg ook al die bezienswaardigheden visueel meenemen en vastleggen met het digitaaltje. Een uitdaging is het zeker, maar zo af en toe heeft een mens die nieuwe uitdaging nodig, al leg ik deze uitdaging mij zelf op. ‘Santiago here we come’.
Startdatum voorzien op 1 mei 2009, drie jaar tijd gehad om te trainen moet voldoende zijn. Het symbool van de tocht, een Sint Jacobsschelp, zal me vergezellen op mijn tocht. Een tocht die zal gereden worden volgens de oude St. Jacobs fietsroute, langs pelgrimswegen… En dan bij mijn terugkomst mijn eigen verhaal over de tocht en over de mensen, op die zelfde weg, kunnen vertellen en schrijven. Illustreren met tal van foto’s, mijn weblog aanvullen met anekdotes en zelf vele herinneringen bewaren…dat was toen... (wordt vervolgd)
