Categorie: Voorwoord

De stad heet officieel kortweg Santiago, maar er zijn nog veel meer steden die zo heten. De gebruikelijke naam 'Santiago de Compostela' kan worden vertaald als: 'Santiago, bijgenaamd Compostela'. Die bijnaam komt misschien van Campus Stellae (Sterrenveld) en verwijst naar de ster die, volgens de overlevering, het gebeente van Jakobus op deze plaats heeft aangewezen. Vooral pelgrims maken graag gebruik van de naam Compostela. De naam van het nabijgelegen dorp Lavacolla, waar ook het vliegveld ligt, kan worden uitgelegd als: de kleren wassen of zich wassen. Hier wasten de pelgrims zich in de rivier, voordat ze de heilige stad binnengingen.

Het bedevaartsoord
Santiago de Compostela is een van de belangrijkste christelijke bedevaartsoorden. Pelgrims uit heel Europa eindigen hier hun voet- of fietstocht. Deze voet- of fietstocht noemt men de Camino de Santiago (De weg naar Santiago). De pelgrims op weg naar Santiago zijn herkenbaar aan de Sint Jacobsschelp, het teken van de heilige Jacob. De schelp heet in het Latijn Pecten jacobaeus, in het Duits Pilgermuschel (pelgrimsmossel) of Jakobsmuschel en in het Frans coquille Saint Jacques. De schelp wordt gedragen met de sluiting naar boven (in tegenstelling tot de schelp van oliemaatschappij Shell). Dit dier wordt langs de Galicische kust gekweekt (de kwekers zeggen niet precies waar, om diefstal te voorkomen) en is onder de naam vieira in de Galicische restaurants een gewilde delicatesse. De weg naar Santiago (in het Spaans ook wel 'el camino'; de weg genoemd) kent veel van deze tradities. Zo laten pelgrims een van huis meegenomen steen achter bij Cruz de Ferro waarmee ze symbolisch hun zonden van zich afleggen en (letterlijk) verlicht hun weg vervolgen...

Ontleend aan: KLIK HIER

Waarom als pelgrim, waarom Compostela?

Het idee om op mijn zestigste ‘iets speciaal’ te doen leefde al lang. Wat of hoe moest toen nog rijpen. In 2006 heeft dat idee pas vorm gekregen. Het lezen van pelgrimsverhalen was een dagelijkse bezigheid geworden. Door het lezen van die verhalen werd de motivatie aangescherpt. De gesprekken met mijn levensgezel Lewiske waren vanaf het eerste moment positief. Lewiske gaf me van bij het begin de nodige steun en motivatie, als ik maar niet de eenzame fietser wilde zijn.
In de maand mei van 2006 nodigden we pelgrims uit om te komen overnachten. Luus en Martien uit Anna Paulowna gingen op het voorstel in. Het echtpaar fietste van uit hun gemeente in Noord-Holland naar Santiago de Compostela, heen en weer. Die avond en de dag daarop stond het vast, ik zou ook naar Compostela fietsen. Due date was 1 mei van het jaar dat ik mijn pensioen zou halen…2009!

Wat me zal boeien tijdens de tocht? Dat is voor mij het grote onbekende.
Het fysieke avontuur, de natuur, de cultuur, het sportieve, het geestelijke avontuur, de rust en stilte. Bezinning waar je niet mee vertrekt maar wel tegenkomt onderweg. Ik zal ontegensprekelijk mezelf tegen komen bij een stil moment langsheen de camino. Mijn tekorten zullen boven komen drijven.

Ik zal ook vele anderen ontmoeten, medepelgrims, dorpelingen. Gesprekken voeren met die mensen of misschien de gesprekken uit de weg gaan. Na het ontmoeten komt ook het afscheid. Hoe zal de wereld er uit zien op weg naar…? Eén ding is zeker, niets moet alles kan. Het doel op zich is niet het belangrijkste maar wel de ontmoetingen onderweg…onder welke vorm dan ook. De zekerheden voor even achterwege latend…

Waarom een fietstocht naar Santiago?

Er was eens en tijd…

Toen ik nog heel sportief (fysiek en mentaal) was – lees jong - liep ik met de gedachte rond om ooit een ‘grote’ fietsonderneming uit te voeren. Lourdes, Rome, Wenen, Venetië, Compostela waren toen de voorop gezette doelstellingen. Door diverse omstandigheden is de uitvoering ervan nooit gebeurd. Ik heb lang getwijfeld of het er ooit nog van komen zou. Uiteindelijk heb ik beslist dat het een fietstocht naar Santiago de Compostela zal worden…
Dat ik deze tocht nu onderneem in functie van de sport, als pelgrim uit devotie voor Sint Jacob of om andere geloofsredenen, of de combinatie van de drie, de prestatie blijft uiteindelijk dezelfde. De iets meer dan 2300 km over Belgische, Franse en Spaanse wegen, hellingen, heuvels en cols moeten worden overwonnen, dat is een vaststaand feit!

Een vroegere (negatieve) gedachte dat ik nooit de 60 jaar zou halen heeft mij er eigenlijk toe aangezet een belofte te maken, als wanneer ik de 60 wel haal, de een of andere bedevaart zou gehouden worden. Zodoende staat mijn besluit vast, met de 60 op mijn actief doe ik een fietspelgrimstocht van Gierle naar Santiago de Compostela. Het sportieve aspect van de onderneming is dan uiteraard meegenomen. Wat ook telt is die ongebondenheid onderweg, niets moet alles kan en met één doel voor ogen: beleven wat ik ontmoet onderweg…
Onderweg ook al die bezienswaardigheden visueel meenemen en vastleggen met het digitaaltje. Een uitdaging is het zeker, maar zo af en toe heeft een mens die nieuwe uitdaging nodig, al leg ik deze uitdaging mij zelf op. ‘Santiago here we come’.

Startdatum voorzien op 1 mei 2009, drie jaar tijd gehad om te trainen moet voldoende zijn. Het symbool van de tocht, een Sint Jacobsschelp, zal me vergezellen op mijn tocht. Een tocht die zal gereden worden volgens de oude St. Jacobs fietsroute, langs pelgrimswegen… En dan bij mijn terugkomst mijn eigen verhaal over de tocht en over de mensen, op die zelfde weg, kunnen vertellen en schrijven. Illustreren met tal van foto’s, mijn weblog aanvullen met anekdotes en zelf vele herinneringen bewaren…dat was toen... (wordt vervolgd)