3 jaar later...
|
Waarom als pelgrim, waarom Compostela?
Het idee om op mijn zestigste ‘iets speciaal’ te doen leefde al lang. Wat of hoe moest toen nog rijpen. In 2006 heeft dat idee pas vorm gekregen. Het lezen van pelgrimsverhalen was een dagelijkse bezigheid geworden. Door het lezen van die verhalen werd de motivatie aangescherpt. De gesprekken met mijn levensgezel Lewiske waren vanaf het eerste moment positief. Lewiske gaf me van bij het begin de nodige steun en motivatie, als ik maar niet de eenzame fietser wilde zijn.
In de maand mei van 2006 nodigden we pelgrims uit om te komen overnachten. Luus en Martien uit Anna Paulowna gingen op het voorstel in. Het echtpaar fietste van uit hun gemeente in Noord-Holland naar Santiago de Compostela, heen en weer. Die avond en de dag daarop stond het vast, ik zou ook naar Compostela fietsen. Due date was 1 mei van het jaar dat ik mijn pensioen zou halen…2009!
 |
Wat me zal boeien tijdens de tocht? Dat is voor mij het grote onbekende.
Het fysieke avontuur, de natuur, de cultuur, het sportieve, het geestelijke avontuur, de rust en stilte. Bezinning waar je niet mee vertrekt maar wel tegenkomt onderweg. Ik zal ontegensprekelijk mezelf tegen komen bij een stil moment langsheen de camino. Mijn tekorten zullen boven komen drijven.
 |
Ik zal ook vele anderen ontmoeten, medepelgrims, dorpelingen. Gesprekken voeren met die mensen of misschien de gesprekken uit de weg gaan. Na het ontmoeten komt ook het afscheid. Hoe zal de wereld er uit zien op weg naar…? Eén ding is zeker, niets moet alles kan. Het doel op zich is niet het belangrijkste maar wel de ontmoetingen onderweg…onder welke vorm dan ook. De zekerheden voor even achterwege latend…
