Naar de inhoud

Pensen

akke.beakke.be
502-20150214-5e738d.bmp

Grijze, zwarte pensen van het Pajottenland

Daarvoor moet je in het Pajottenland zijn!

Hier kent men drie soorten pensen: witte, zwarte en bloedpensen. De zwarte pensen hebben een grijsbruine kleur omdat er komt geen bloed aan te pas komt. Op de hoeves werd in deze pensen slachtafval verwerkt zoals de longen (lichtlever) en het hart.

Recept van tante Elza (Pepingen): volgende ingrediënten samen malen en de darmen iets langer afvullen.
-  long en hart, apart gekookt
- 1 kg mager nekvlees
- 1 kg vet vlees/spek
- 1 brood (vroeger speciaal pensenbrood)
- 8 eieren
- ajuin, al dan niet gestoofd
- peper, zout en foelie

Ook in Halle werden/worden door de slagers deze grijze, zwarte pensen bereid. Hier gebruikt men liever geen slachtafval, maar het nekvlees/keelspek met zijn bloed. De kruiden zijn er iets verfijnder: kruidnagel, piment en een puntje kaneel mag ook.

Een oproep! Zet in het Pajottenland op de menukaarten “appelmoes met zijn drie pensen”, typischer kan niet!

Mocht u mij een foto kunnen bezorgen van de grijze, zwarte pensen, graag.

 

Geschreven door Nicolay om 00:00 Stuur door

8 reacties op dit bericht

frieda6 oktober 2011 om 20:59

Pensenbrood

Wie kan mij de juiste verhouding of samenstelling geven voor het zelf bakken van dit pensenbrood. Wij maken regelmatig onze pensen zelf vandaar deze vraag.
karel adriansens24 januari 2006 om 18:01

groene pensen

In Boudin aux choux(groene trippen) gebruikt men nooit bloed.
Het zijn in feite een soort witte pensen met groene kool
Majoraan,meestal in gedroogde geritste vorm wordt samen met vers gehakte peterselie gebruikt in Boudin de Liége
Karel
Inge13 januari 2006 om 16:34

Groene pensen

Er bestaan blijkbaar ook groene pensen. Ze zijn een specialiteit in Waals-Brabant (Jodoigne en Orp-le-Grand) en worden gemaakt van varkensvlees en groene kool. Komt er geen bloed bij kijken?
De 'Confrérie des Mougneus d'Vète Trëpe' (Mangeurs de Boudin Vert) promoot deze groene pensen. Ze kunnen koud of warm gegeten worden.
Jo Van Caenegem13 januari 2006 om 15:09
Pensenbroden waren grote broden die speciaal gebakken werden voor de pensbereiding. Het witte kruim werd voor de witte pensen gebruikt, de donkere randen voor de bloedpensen. Bron: Ghislaine Vlieghe-Steps
Het kan natuurlijk ook altijd met oud brood.
Inge13 januari 2006 om 14:47

pensenbrood

Wat is/was pensenbrood?
Inge4 januari 2006 om 14:58

Kaneel in bloedpensen (NL)

Anderzijds valt in het Nederlandse 'Handboek voor het slagersbedrijf. Deel II: de fijne vleeschwarenbereiding' (5de druk, Doetinchem, 1940) wel op dat slechts in twee bloedworstrecepten kaneel wordt gebruikt, nl. in fijne vette bloedworst en in bakbloedworst. In de andere bereidingen ontbreekt kaneel. Majoraanblaadjes zijn in quasi alle Nederlandse recepten terug te vinden en minder in het Antwerpse vakboek.
Jo Van Caenegem4 januari 2006 om 11:07

Kaneel in bloedpensen

Beste Inge,
Goed gezien! Oorspronkelijk dacht ik dat het kaneel gebruik zich vooral in Noord Oost-vlaanderen situeerde. Maar het gebied is mogelijk groter. In het Antwerpse gebruikt men bijvoorbeeld ook al meer kaneel in gebak en desserten dan bijvoorbeeld in Brabant. Hierdoor leunt heel deze streek dan ook nauwer aan bij het Nederlandse kaneelgebruik.
Inge3 januari 2006 om 13:46

kaneel

In de eerste uitgave van het 'Vakboek voor runds- en verkensbeenhouwers' van de 'Antwerpschen Verkensbeenhouwersbond' (1939) valt het op dat in quasi alle bloedworstbereidingen kaneel wordt gebruikt. Is dat typisch voor de provincie Antwerpen of is het een algemeen gebruikt ingrediënt?

La cuisine au Pays de Mannenke Pis

Je vindt de dikste Belgische pensen in Brussel: rond en met “teerlinkskes vet”.


Waarom noemt men ze “bloempanch”? Werd er als bindmiddel bloem gebruikt in plaats van brood? In vele recepten vind ik dan ook dat men boekweitbloem gebruikt in dikke bloedpensen.Zo is waarschijnlijk de vulling minder brokkelig en kan men mooiere schijven snijden. Het is me eigenlijk nog niet duidelijk of deze bloempanch ook koud kan gegeten worden, dun gesneden als charcuterie?


Trouwens, zijn deze zeer dikke bloedpensen iets typisch voor de stad en hielden slagers op de buiten het bij de gewone witte en zwarte pensen?

Geschreven door Jo Van Caenegem om 17:49 Stuur door

Kerstpensen, typisch Vlaams?

Na wat opzoekingen blijkt dat zoete pensen wel eens typisch Vlaams zouden kunnen zijn. We moeten echter Vlaanderen dan op z’n grootst nemen, met Frans-Vlaanderen erbij. Want wat blijkt, boudins à la flamande in Frankrijk zijn zwarte pensen met cassonade en rozijnen.


In Belgisch-Vlaanderen komen daarbij nog eens de witte zoete pensen. In een kookboekje uit Eeklo, van het “Institut Notre Dame aux Epines”, zijn de “boudins à la flamande” witte pensen met cassonade en rozijnen.


Maar zijn dit nu eigenlijk kerstpensen? Wanneer wordt een pens een kerstpens?

Door nog wat extra smaak toe te voegen, bijvoorbeeld rum of amandelen?

Geschreven door Jo Van Caenegem om 21:20 Stuur door

Sint-Antoniusbeuling, met jeneverbessen of rozijnen?

Van pensen met rozijnen heb ik al gehoord, maar met jeneverbessen?
Worden deze Sint-Antoniusbeulingen enkel in het Antwerpse bereid of passen ze in de traditie van zoete kerstpensen? Voor zover ik weet vind je deze pensen in het Gentse.
Geschreven door Jo Van Caenegem om 00:00 Stuur door

Een goede raad van Louis Paul Boon

 

Hij ze lustte graag LP Boon, wijdt er zelfs verschillende “Boontjes” aan!

Met rode kool, met appelmoes of liefst nog in schijfjes gesneden bloedworst met gebakken appeltjes.

 

“Een goede raad voor bloedworst: daar het een té lastig werkje is je eigen bloedworst zélf te maken, haal je die best bij de slager. En dan bij deze waarvan je weet hij die bloedworst zélf heeft vervaardigd naar een eeuwenoud recept. Kind, koop geen katten of bloedworst in zakken!"

Uit: "Eten op z'n Vlaams".
 

Boon heeft het hier over een dikke bloedworst, die je in schijfjes snijdt en bakt.  Onlangs viel een slager uit Liedekerke in de prijzen met zo’n bloedworst. Ze noemen het daar “snol”.

Iets typisch Oost-Vlaams? Denderstreek? Kent iemand nog andere benamingen?

Geschreven door Jo Van Caenegem om 00:00 Stuur door

Pensen: Zuid-Nederlands voor beuling, bloedworst

Pensen, bloedworst, beuling, trippen... Wat koopt u bij de slager? Deze oude, volkse lekkernij is onder uiteenlopende benamingen bekend. De waaier aan regionale verschillen in de bereidingswijze is even groot: met geen, weinig of veel ajuin, met of zonder kaneel, met rozijnen of amandelen... Ook de hoeveelheid bloed die wordt gebruikt en het verwerkte vlees en/of slachtafval varieert sterk van streek tot streek.

'Van streek tot streek' mag u ruim bekijken. Pensen worden van Noorwegen tot Spanje bereid. Niet verwonderlijk dat er veel verschilpunten aan te duiden zijn. Maar ook binnen de Belgische grenzen zijn er duidelijke regionale verschillen in het bereiden van pensen. Deze blog wil die verschillen in kaart brengen. Er zal zowel naar de gebruikte ingrediënten als naar de bereidingswijze gekeken worden.

Hierbij dus een oproep aan alle bloggende en surfende slagers of hun familie: laat ons weten wat er voor uw regio specifiek is in de pensenbereiding. Natuurlijk zijn reacties van anderen ook welkom: misschien kent u verhalen van uw (groot)ouders over de bereiding van pensen of heeft uw slager u zijn geheim verklapt? Laat het ons weten!

Als u reageert, geef dan telkens aan over welke gemeente/streek u het hebt. Vermeld ook of u het zelf bent die bloedworst bereidt. Als dat niet zo is, geef dan aan van wie u de informatie kreeg en over welke periode het gaat. Verwijzingen naar bronnen als vakboeken, receptenschriftjes, foto's... zijn ook altijd welkom. En aarzel niet om een berichtje te sturen als u vragen hebt rond het onderwerp.

Geef het adres van deze blog zeker door aan mensen van wie u denkt dat ze iets kunnen vertellen over het bereiden van pensen. U kan dit bericht doorsturen door op het enveloppe-icoontje onderaan het bericht te klikken. Wij kijken alvast uit naar uw reacties! 
Geschreven door Nicolay om 17:00 Stuur door

Academie voor de Streekgebonden Gastronomie vzw

De Academie voor de Streekgebonden Gastronomie(ASG), een vzw opgericht in 1981, bestudeert voedingsgewoonten, eetcultuur en voedingsgeschiedenis. We richten ons vooral op de gastronomie in Vlaanderen, Nederland en Frans-Vlaanderen (Noord-Frankrijk). Bijzondere aandacht gaat uit naar de streekgastronomie in deze gebieden. We vinden het belangrijk dat streekproducten en -gerechten, tradities en verhalen rond voeding niet verloren gaan.

Onderzoek rond voedingsgeschiedenis (maar bv. ook rond gastronomische vaktaal) maakt een wezenlijk onderdeel uit van de ASG-werking. Zo publiceerde ASG eerder dit jaar het boek 'Cauderlier, kok voor burger en koning' over de 19de-eeuwse Belgische kok Philippe Cauderlier (uitgegeven bij Oogachtend, Leuven). ASG kan voor haar onderzoek terugvallen op een eigen bibliotheek en documentatiecentrum en op de kennis en collecties van haar leden. Onderzoeksresultaten vindt u terug in afzonderlijke publicaties en in het driemaandelijkse ASG-tijdschrift.

Meer weten? Surf dan naar www.asg.be.

Deze blog wordt geschreven door Jo Van Caenegem. Zij is consulent streekproducten bij VLAM en ASG-lid. Ook Karel Adriansens, ere-directeur Infobo met heel wat ervaring in het slagersmilieu, verleent zijn medewerking. Zij kijken alvast uit naar uw reacties! 
Geschreven door Nicolay om 16:39 Stuur door

Meer van Pensen

↑ Terug naar de berichten