Berichten van 2 januari 2012 tot 8 januari 2012

Ook een recept volgens “Ons kookboek”, editie 1954;

Bemerk dat er geen hoeveelheden gegeven worden!

Bij een thuisslacht kan dat ook niet... Er is slechts zoveel voorraad als er is!

Slachters of huismoeders van toen kenden het wel en hadden die hoeveelheden niet nodig.

Trouwens de hoeveelheden hoeven niet exact afgewogen te worden.

Slagers doen dat wel omdat ze een product willen bekomen van een standvastige kwaliteit en met steeds dezelfde smaak.

Er wordt ook geschreven in het recept om de worsten te “koken”. Geen enkele kookworst mag echt koken. Ze wordt verhit tot ongeveer 80°C. De kooktijd hangt vooral af van de dikte van de worst. Onmiddellijk na het koken worden de worsten dan afgekoeld in veel koud water, vooral om te beletten dat het inwendige vet zich zou ophopen aan de buitenkant van de worst die er dan niet meer zo smakelijk zou uitzien.

Wil men zelf bloedworst maken, of andere worsten, dan moeten eerst en vooral de darmen gereinigd worden.

Het zou toch onzinnig zijn om de darmen van het pas geslachte varken weg te gooien en dan in de handel reeds voorbereide darmen te kopen?

Indien men toevallig geen varken ter beschikking heeft, darmen kunnen inderdaad volledig voorbereid aangekocht worden. Overleg daarover met je bevriende slager.

Hieronder een handleiding volgens “Ons kookboek”. Een uitgave van vermoedelijk 1954.

Zet een wasspeld op je neus:

Een recept voor bloedworst volgens het zeer gekende, “Ons kookboek”, ook gekend als het ‘kookboek van den boerinnenbond’.

Dit recept is bedoeld voor een huisslacht. Daarom zijn er ook geen hoeveelheden opgegeven.

De laatste zin van het recept bevat een foutje, er staat ‘vetkantjes’, dit moet ‘vetkaantjes’ zijn.

De kaantjes zijn dus wat er overblijft na het uitsmelten van het ‘liesvet’. Het niervet van het varken of zoals men in West-Vlaanderen zegt: de smout.

Van een varken gaat er niets verloren en daarom werden deze kaantjes soms verwerkt in de bloedworst. Deze kaantjes konden ook gebruikt worden voor een saus bij aardappelen of als de kaantjes zeer fijngemaakt werden en gemengd met een beetje vet (smout) en zout, als broodsmeersel.

Helemaal onderaan vindt je hoe de darmen moeten voorbereid worden.