Wild-Life:

De voorbije week is niet zo prettig geweest. In de eerste plaatsomdat onze oogappel Pieterke ziek is geweest en eigenlijk nu nog ziek is. Hij heeft al de ganse week redelijk wat koorts en is daar door nogal moeilijk en hangerig. Als je van een goede kant mag spreken bij ziekte dan is het dat hij praktisch de ganse week thuis is geweest bij Bomma en Bompa; Maar we hopen dat zijn dubbele oorontsteking en hoest stilletjes naar de prullenmand wordt verdrongen en dat hij weer terug onze kleine bengel wordt.
Door deze beslommeringen en nog enkele andere minder prettige ervaringen is mijn blog werk iets in de vergetelheid geraakt maar .........daar gaan we verandering in brengen.
Vanaf morgen begin ik weer met enkele besprekingen van schilderijen die weer in verschillende fases hun uitleg zullen krijgen.
Het zal  in eerste instantie gaan over een drietal schilderijen en als eerste zal het ontstaan en afwerken van een Wild-Life schilderij te volgen zijn.

Deze akwarel is ook iets voor een kinderkamer waarbij ik geprobeerd heb iets te maken wat een kind aanspreekt; Dus zeker geen kunstwerkjes maar eerder iets om een kinderkamer op te fleuren en verhaaltjes rond te vertellen. En dat kan rond dit thema en met Goofy in de hoofdrol (of beter in de vallende rol)

Ik heb een aantal dagen niet kunnen werken aan mijn blog omdat we mijn kleinzoon hebben opgepast tijdens zijn ziekte. Hij heeft op een bepaalt moment meer dan 40° koorts gehad maar nu gaat het weer wat beter met hem.
Zoals beloofd enkele akwarelletjes voor op zijn kamer;
Enkele handelen over Donald Duck en eentje over Goofy.
In de eerste zie je Donald op reis maar natuurlijk is hij verkeerd. Hij is namelijk op de renbaan terecht gekomen.
Deze spreekt Pieter enorm aan vanwege de heldere kleuren.

In de volgende paar dagen wil ik enkele aqua's tonen die ik gemaakt heb  voor op de kamer van mijn kleinzoontje Pieter. Het zijn natuurlijk geen grote kunstwerken maar ze zijn interessant om mij op een speelse manier terug een klein beetje te oefenen in aquarelle techniek. Een techniek die ik redelijk veel gedaan heb maar de laatste tien jaren minder aan bod is gekomen door het pastelleren. Ook geeft het de nodige afleiding voor de momenten van pijn die ik de laatste tijd heb. Soms vraag ik me af of ik nog wel kan blijven schilderen omdat mijn rechterhand door de reuma niet altijd even gehoorzaam mijn bevelen opvolgt. Maar en dat is belangrijk deze aquarelletjes vervullen hun rol in een kinderkamer. Ik kan in elk geval zeggen dat Pieter er gek van  is. De kleuren spreken hem enorm aan en ja de bedoeling is in hoofdzaak dat hij ze graag ziet. Telkens als hij blijft slapen ga ik met hem de verschillende prenten af en vertel hem wat er op staat. Hij begrijpt wel niet alles maar toch........Bompa beleeft er evenveel plezier aan als de kleinzoon. Enerzijds door ze te maken en anderzijds door verhaaltjes te verzinnen en te zien hoe Pieter geniet van dit alles.
Even ernstig, want daar draait het in het leven toch om, zeker als je wat ouder wordt, plezier beleven aan dat wat je doet en wat je maakt.

Natuurlijk is dit een realistisch schilderij maar een aantal objecten zijn volledig verzonnen. Of beter, deze objecten zijn schilderde ik vanuit mijn kennis en fantasie welke ik heb over deze objecten. Deze voorwerpen behoren niet tot mijn collectie zoals ze op dit schilderij voorkomen. Toch zijn ze weergegeven in een herkenbare vorm en kleur.
In de eerste plaats is dit de oude melkkan. Deze heb ik gemaakt  volledig vanuit mijn verbeelding. Het is nog een kan die de boeren vroeger gebruikten voor de melk te transporteren.
Ook de schotel waar de verschillende groenten inliggen is gedeeltelijk verzonnen ttz ik heb de grootte van de schotel aangepast zodat deze beter paste in de compositie welke ik voor ogen had.
 En tot slot de locatie waar alles tentoon gespreidt wordt is helemaal ontsproten aan mijn verbeelding.
Wat schilderde ik echt naar model:
- de groente
- het fruit
- de terracotta bloempotten.
Hiermee hoop ik nogmaals aan te tonen dat realistisch schilderen meer is dan slaafs na tekenen of schilderen.
Ik denk dat hiermee genoegzaam bewezen is dat Realistisch schilderen niet alleen een grote vakkennis vereist maar dat men ook over de nodige fantasie, moet beschikken om een goed schilderij te maken. 

In dit schilderij zijn enkele zaken verwerkt die men alleen kan ontcijferen als de toeschouwer het schilderij goed bekijkt.
Waarom de titel" Het geluid van water"
1) aan de kleding kan men zien dat het model zich in een ruimte bevindt niet in openlucht
2) het gezicht van het model is niet hekenbaar, het kan dus iedereen zijn (natuurlijk geen man) gezien de anatomie
3) er is een blote borst te zien wat het geheel een licht erotische uitstraling geeft maar ook een zekere nonchalence welke men heeft bij een gevoel van veiligheid.
4) het model is omgeven door een soort nevel wat bij de toeschouwer de bedenking oproept dat het model bevindt zich in een badkamer of sauna
5) in haar rechterhand heeft het model een schelp symbolisch geeft dit water weer en meer bepaalt de zee weer
Bij dit schilderij wilde ik "het geluid van water weergeven" aan de hand van een aantal zeer realistisch geschilderde onderdelen (hoofdrol voor de schelp).
Vroeger zei men als men een schelp tegen zijn oor hield je de zee hoorde ruisen en dat is waar probeer het maar..

De foto staat bij Foto van Realisme met Suggestief tintje.
Dit schilderij is een realistische weergave van twee zwaluwen.
Het handelt  enerzijds over het monogaam zijn van deze vogeltjes en anderzijds probeer ik een tragisch moment in een leven gestalte te geven. De titel van dit schilderij is "Klaaglied voor mijn Partner". Het geeft de ruwe wekelijkheid weer van de tragdie die hier heeft plaats gevonden. Je ziet een zwaluw zitten bij zijn overleden partner en hij/zij probeert zijn/haar partner weer tot actie te roepen. 
Met dit schilderij heb ik een maatschappelijk gegeven willen aankaarten. Een mens kan in zijn leven heel wat tegenslagen verwerken met hulp van zijn partner gaat dit nog gemakkelijker. Want  zoals het spreekwoord zegt "Gedeelde smart is halve smart". Maar en dit is de kern van de zaak er komt een moment dat de hulp en toewijding van je partner je niet meer kan helpen. Dat die partner even hulpeloos is als jij. Dan kan je partner alleen en in stilte roepen.
Er is een verschil met de vogeltjes die ik schilderde en de mens. De mens  is een redelijk wezen (meestal toch), de mens kan kracht putten uit de mooie en prachtige momenten die hij/zij samen met  zijn/haar partner beleefde.
Wat ik hier wil aantonen is dat de toeschouwer, wannneer hij dit schilderij bekijkt, een realistische weergave ziet van twee vogels.
Maar en dit is het subjectieve of bijkomende of  het extra gevoel dat ik wil opwekken bij de toeschouwer je duidelijk de onmacht van het levende zwaluwtje ziet en voelt.

Vandaag wil ik mijn wederwoord op het tema " Waarom Realistisch schilder als de realiteit toch al bestaat en voegen zij zelf iets zelf toe aan het bestaande" afsluiten. Om deze tekst goed te begrijpen leest men best ook deel één en twee.
Het vorige deel heb ik afgesloten met de vraag:"wat is kunst eigenlijk".

Ja, wat is kunst voor jou eigenlijk?
Wat Kunst voor mij is kan ik je wel zeggen. Voor mij bestaat Kunst op zich zelf niet. Kunst is voor ieder mens verschillend en anders.
Wie zijn wij " de zogenaamde scheppers van "DE KUNST" om mensen die zich aangetrokken voelen tot de een of andere strekking en niet tot datgene wat je zelf maakt te veroordelen als kunst analfabeten. 
Wat van de volgende onderwerpen kan men als kunst beschouwen: Jan Hoet bepaalt die wat kunst is,  een machine die stront (namaakstront) produceert is dat kunst, ham tegen de pilaren van het SMAK in Gent geplakt is dat kunst, een hoop afval op elkaar gestapelt is dat kunst, 127 bh 's aan elkaar geknoopt is dat kunst, een plafond van een der zalen in het koninklijk paleis vol geplakt met groene kevers en die ook de initialen van de belgische koningin vormen is dat kunst, de David van Michel Angelo is dat kunst, de hele Sixtijnse kapel is dat kunst, het Horta huis in Brussel is dat kunst.
Mijn definitie van kunst is vrij eenvoudig "Kunst is datgene waar het kunnen van de ene mens ophoudt en maar waar een andere medemens uitdrukking kan aan geven". Als je deze gedachte verder volgt en niet laagdunkend praat over mensen die een andere stijl beoefenen, dan is alles, zelfs jouw schilderkunst  kunst.
Uit eigen ervaring kan kan ik je zeggen dat een goed portret maken kenmerkend aan je eigen stijl, met een goede gelijkenis aan het model, gemaakt met veel liefde en vakkennis en soms komt er zelfs  moed bij kijken, om iemand af te beelden zoals hij werkelijk is, niet eenvoudig is. Toch zal dit portret,zoals ik reeds zei door de eigen stijl en kijk van de kunstenaar iets unieks zijn en dat betekent voor mij een vorm van kunst. Want niemand anders zal nog zo eenzelfde portret kunnen schilderen. Maar honderden mensen zullen wel eenzelfde foto kunnen maken van een model, en toch zijn er ook weer mensen die dat ietje extra's aan een foto weten te geven waardoor je gaat zeggen "dat is uniek" dat vind ik Kunst".
Vergeef me als ik denk dat  mensen gek zijn om aan de schilderijen van bv Herman Broodt (schilderijen welke hij in een kwartier  soms zelfs minder) klaar stoofde, duizenden € spenderen, toch zeg ik dan, iedere zot doet met zijn geld wat hij wil en hij zal wel zijn kunst van een ander zijn kunst kunnen onderscheiden zeker. Maar men moet mij niet vragen om geld aan een Herman Broodt te spenderen en men moet mij zeker niet vragen om dit als kunst te ervaren. zeker.
Tot slot zou ik nog willen  zeggen als een aantal schrijvers en dichters die bv hun romans of gedichten in spijkerschrift schrijven en zeggen dat de schrijvers en of dichters die hun romans en of gedichten in de gewone  gangbare talen schrijven minderwaardig zijn aan hun werk. Enkel en alleen omdat zij (de schrijvers inhet spijkerschrift) iets nieuws brengen in de literatuur. Ook al kan niemand het neergeschrevenen lezen (met uitzondering van enkele specialisten) en de gewone sterveling moet er een extra extra verhaaltje bij krijgen om het die roman of gedicht te begrijpen, wel ik denk dat er nogal een storm zou opgaan in de wereld van de literatuur.
Dus mijn beste Ludo dit moest mij even van het hart, en bedenk alvorens je iemand of een groep in de vergeethoek wil drummen, je verdomd goed moet nadenken over wat je zegt en zeker over hetgeen je schrijft.
En tot slot wil ik je dit zeggen, in alle eerlijkheid, ik kan jouw kunst goed waarderen, al zie ik liever dat wat de realisten en aanverwanten schilderen, en dat mag toch of niet!
Voor de rest wens ik je nog een prettig schildersleven.toe en  
even goede vrienden hoop ik.

Groetjes
Pierre Vanstipelen

Dit olieverf schilderij is een 20 jaar geleden gemaakt in het begin van mijn schilders bestaan op academie. Het schilderij is volledig gemaakt met het schildersmes (paletmes) en geeft een zicht op een landschap met twee knotwilgen.,dit  zou je in eerste instantie denken. Dit is ook wel zo maar dit schilderij is volledig gemaakt in het atelier van de academie en het is volledig verzonnen.
Waarom?
Omdat  een van onze opdrachten was om een zelf gekozen object te transformeren naar een bestaand object in de natuur. Ik koos een landschap te maken en als object had ik een stukje boomschors waarop een klein zilverkleurig plantje vegeteerde  en het geheel was in een sierpotje bevestigd. Dit soort kleinigheden was toen nogal in trek om een huiskamer op te fleuren.
Wat vind je in mijn schilderij terug van het object dat ik meenam:
eigenlijk heb ik alle onderdelen gebruikt in mijn schilderij "Landschap met knotwilgen" te weten:
1) de boomschors komt terug in de stam van de knotwilgen
2) het kleine plantje zijn de lange wissen van de knotwilgen
3) het mos wat aan de voet van het plantje in de pot stond is het gras aan de voet van de knotwilgen.
Wat wil ik hiermee bewijzen?
Wel zeer eenvoudig de theorie dat realisten niets toevoegen aan de waarde van een schilderij totale nonsens is.
Dit is toch een realistisch schilderij, maar en dat is mijn punt dit schilderij is geheel verzonnen en is uit mijn eigen verbeelding ontstaan alle elementen heb ik zelf zelf gecreëerd (geen punten , geen strepen, geen klodders verf edm) maar bestaande voorwerpen uit de natuur.
Dus beste Ludo dit is het eerste voorbeeld dat jouw theorie van "realisten voegen niets toe aan het huisje boompje landschapje"op losse schroeven zet.

Als voorbeeld wat Pastel wel kan betekenen in portret schilderen wil ik nogmaals het portret van mijn kleinzoon ter sprake brengen.
Je kan hier goed de subtiele tonen zien die er nodig zijn om een baby van 1 maand weer te geven. Wat ik zelf bijzonder vind aan deze tekening is dat je de teerheid van zulk klein mensje als het ware kunt voelen.Ook het contrast tussen de handen van mijn vrouw en Pieterke is zeer uitgesproken,
 1) door de afmetingen van de handen kan je, je een idee vormen van de kleinheid van dit stukje mens.
 2) de vorm en kleur van de handen tov van het tere gezichtje van Pieter spreekt boekdelen
3) tot slot heeft geheel het portret volgens mij een intimiteit die je prachtig en alleen met pastel kunt weergeven.
Ik wil hier wel benadrukken dat dit mijn interpretatie van het werk is.
Voor morgen wil ik een wederwoord geven op iets wat ik gelezen heb op de blog van iemand en het schrijfsel  handelt over het ondergeschikt zijn van schilders die Realistisch schilderen.

Deze tafel heb ik onlangs gemaakt om in het clubatelier te gebruiken. Gezien we met verschillende mensen bezig zijn met pastel, dacht ik dat het goed zou zijn om dit atribuut te maken en het laten uit proberen door clubleden. Indien men goed kan werken met dit tafeltje dan kan ik er verschillende bijmaken waardoor het weer ietsje interessanter wordt om te tekenen met pastel. Ik zelf werk reeds jaren thuis op mijn tekentafel in deze schuine stand en ben daar zeer tevreden over. Ook bespaar je plaats (soms een probleem op de club) met deze tafel omdat je zowel je tekening (tot 1m²) kwijt kan maar ook je tekenspullen en tekenschets.

Dit uitklapbaar werktafeltje gebruik ik zeer veel als ik buiten ga schilderen het is een zeer eenvoudig ding zoals je kan zien en ik gebruik het meestal voor aquarelle en pastel of pentekeningen. Het gebruik is even evenvooudig als het tafeltje zelf, je hoeft namelijk enkel het blad op je schoot te leggen en klaar is Kees. Tekenspullen heb je bij de hand in het bakje onder aan het blad en de rest is ...........!

Deze kist is 23 jaar oud en gemaakt toen ik het eerste jaar academie volgde, maar ze doet nog steeds dienst als ik met olieverf ga werken.

Schilder en teken koffertje (pastel). Zoals je kan zien is dit een alu..koffertje waarin verschillende zaken kunnen opgeborgen worden. Ook dat oude koffiezeefje dient om bepaalde effecten te bereiken met pastel maar daar geef ik een andere keer meer uitleg over.