Maandag 14 september 2009
Bloemmolen Herentals fase 1/deel 2
Ik was vergeten de foto toe te voegen op de juiste manier vandaar de foto appart.
foto 008
foto 008
Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 14 september 2009
Aquarel: Bloemmolen Herentals/ Graffiti
Vandaag zoals naar gewoonte weer een nieuwe bespreking over dit laatste schilderij van deze eerste reeks rond de Bloemmolen in Herentals. Het is natuurlijk niet evident om een aantal schilderijen te maken rond één en hetzelfde onderwerp maar hier zijn zoveel mogelijke invalshoeken te bedenken dat ik het niet uitsluit dat er nog een aantal schilderijen zullen volgen met hetzelfde onderwerp. Op de bijgeplaatste foto zie je dat ik begonnen ben om een aantal vlakken in te vullen met een lichte kleur. Het is dan ook nodig om een aantal dingen in één keer aan te pakken. Hierdoor krijg je vrij snel een beter inzicht in het schilderij en in de problemen die zich eventueel kunnen voordoen. In de eerste plaats heb ik de bakstenen muren een eerste grondlaag gegeven. Deze grondlaag is een vrij neutrale kleur die later kan dienen om de voegen te kleuren. Het is namelijk zo dat je best in de eerste plaats het hele vlak inkleurt en daarna de bakstenen verder gaat uitwerken. Je hoeft dan niet meer alle voegen uit te werken. en geloof me vrij het is veel gemakkelijker om de bakstenen te schilderen in plaats dat je alle voegen gaat schilderen. Ook heb ik de eerste kleur ingebracht rond het graffiti werk. Je ziet natuurlijk ook zeer goed dat er nog redelijk wat werk dient te gebeuren alvorens ik kan spreken van een redelijk geslaagd werk. In mijn volgnede bespreking zal er weer wat meer van de sluier rond dit schilderij worden opgelicht.Dinsdag 8 september 2009
Aquarel: De Bloemmolen: Interieur met Graffiti: Fase 1 : deel1
andaag ga ik weer wat nieuws proberen te brengen over een nieuwe aquarel. Het is een werk waarmee ik enige tijd geleden een mooie prijs heb behaald. Met deze aquarel heb ik weten door te stoten tot de eind tentoonstelling van het Limburgs aquarelsalon van 2009 in het Sint Aldegondiskerkje van As.Het is dan ook met heel veel genoegen dat ik deze aquarel ga bespreken. Het is weer één van die schilderijen die ik na een redelijke moeilijke start toch to een goed schilderij wist om te turnen. Soms moet je met meer doordachte dingen een aantal zaken gaan opzoeken en proberen te verbeteren om tot een goed resultaat te komen. Maar nu tot de orde van de dag namelijk een nieuwe bespreking van een nieuwe aquarel.
Als je op de bijgeplaatste foto kijkt dan kan je zien dat ook dit weer een zicht is op één van de verschillende ruimten van deze site. Het tekenwerk heeft heel wat voeten in de aarde gehad alvorens dit klaar was maar zoals je nu kunt zien staat alles er wel degelijk op. Het geschilderde graffiti is niet allemaal origineel maar daar zal ik in een later stadium op terugkomen om wat meer uitleg te geven. Het is namelijk zo dat er een paar uitspraken staan die ik zelf nogal belangrijk vind en die daarom ook wat meer uitleg verdienen. Maar zoals jullie wel stilaan zullen weten mag en moet een schilder iets toevoegen aan een onderwerp anders is het schilderen voor niets geweest.
Je kan ook duidelijk zien dat ik alles wat er ook maar moet geschilderd worden al uitgetekend is. Ik doe dit steeds weer met een potlood/B omdat dit soort van potlood redelijk zwart tekent en ook nog zeer goed te verwijderen is zonder dat het potlood het papier beschadigd heeft. Want denk eraan ook dit is van groot belang dat je de verschillende potloodlijnen als je die wilt verwijderen (het moet niet bij aquarel) dit op een gemakkelijke manier kan.
foto 002Dinsdag 1 september 2009
Bloemmolen Herentals: fase 2/ deel 5
Vandaag ga ik weer iets verder met het afwerken van dit schilderij. Zoals je ziet op de foto ben ik verder gegaan met het uitwerken van dit schilderij en meer bepaald de doek. Je ziet dat ik een aantal nieuwigheden heb aangebracht om alles iets meer luchtiger te maken.
Ik heb geprobeert door een struktuur van strepen, het vlak dat eerst nogal blauw was, te doorbreken. Hierdoor komt er meer kleur in het object dat hangt maar ook in het schilderij in het algemeen. Tevens heeft dit geleid naar een mooier geheel vind ik zelf. Ook heb ik nog eens de naam van het geschilderde onderwerp op deze doek aangebracht waardoor je weer een link te zien krijgt met het geschilderde onderwerp.
Ik denk dat ik nu ga stoppen met het verder werken aan dit schilderij. Want ik ben van oordeel dat ik indien ik nog verder ga werken het schilderij zelf geen dienst ga bewijzen en het geheel helemaal naar de knoppen ga helpen. En dat is nu niet de bedoeling na al de moeilijkheden die ik al ondervonden heb bij bij het maken van dit schilderij. Afgezien van alles wat nog beter kan, maar in acht genomen dat alles alleen maar slechter kan gemaakt worden ga ik nu kijken voor de afwerking van dit schilderij. Ik zal bij de volgende en laatste bespreking de manier van inlijsten bespreken.
foto 003
Ik heb geprobeert door een struktuur van strepen, het vlak dat eerst nogal blauw was, te doorbreken. Hierdoor komt er meer kleur in het object dat hangt maar ook in het schilderij in het algemeen. Tevens heeft dit geleid naar een mooier geheel vind ik zelf. Ook heb ik nog eens de naam van het geschilderde onderwerp op deze doek aangebracht waardoor je weer een link te zien krijgt met het geschilderde onderwerp.
Ik denk dat ik nu ga stoppen met het verder werken aan dit schilderij. Want ik ben van oordeel dat ik indien ik nog verder ga werken het schilderij zelf geen dienst ga bewijzen en het geheel helemaal naar de knoppen ga helpen. En dat is nu niet de bedoeling na al de moeilijkheden die ik al ondervonden heb bij bij het maken van dit schilderij. Afgezien van alles wat nog beter kan, maar in acht genomen dat alles alleen maar slechter kan gemaakt worden ga ik nu kijken voor de afwerking van dit schilderij. Ik zal bij de volgende en laatste bespreking de manier van inlijsten bespreken.
foto 003
Maandag 24 augustus 2009
Aquarel; Bloemmolen Herentals: fase 2/deel4
Zoals in de vorige bespreking afgesproken ga ik vandaag nog verder met de uitleg over dit schilderij. Je kan hier zeer goed zien dat ik zeer sterk bezig ben geweest met het verder uitwerken van de doek. En als ik nu naar het schilderij kijk dan bekruipt me het gevoel dat ik op dit moment van het schilderen toch een praktisch volledig misgelopen onderdeel terug aan het recupereren ben. Daarbij is het overbodig om je af te vragen of ik tevreden ben met de huidige gang van zaken.Dat dit een goed gevoel geeft is een feit maar of ik alles zo ingewikkeld van vorm moet houden dat is een ander paar mouwen. Want geloof me vrij het is niet gemakkelijk om toe te geven dat je verkeerd bezig bent. En het is dan nog minder gemakkelijk om op dat moment de moed niet te verliezen en het schilderij in de vergeethoek te gooien. Maar neen ik ben op zoek gegaan naar nieuwe mogelijkheden en zie door het uitproberen van een totaal nieuwe kleur (eigenlijk is het een zeer oude kleur maar dat heb ik vorige keer uitgelegd) kan ik een nieuwe elan en misschien ook wel een nieuwe dimensie aan het werk toevoegen en of geven.
Op de foto zie je nu nog duidelijker dat je de onderliggende kleur kan laten meespelen om je nieuwe kleur, of het is misschien beter om te zeggen dat je de laatst aangebrachte kleur kan beïnvloeden door de onderliggende lagen. En ook dat is normaal, om de eenvoudige reden dat aquarel een transparante techniek is waarbij je werkt met een groot aantal transparante kleuren. Door deze eigenschap kan je een aantal dingen, waaronder dat laten doorschijnen van de onderliggende lagen, verder gebruiken bij de afwerking van je schilderij. Vermits ik de doek iets luchtiger wilde hebben maar dat me dat niet voor honderd procent gelukt is in de vorige fase ga ik nu alles zetten op de transparantie en gelaagdheid van de kleuren. Het is altijd al mijn doel geweest om de doek als aandachtspunt te laten fungeren en met deze kleur moet dit zeker gaan lukken. Je ziet duidelijk dat ik de lichtste kleuren gebruik daar waar de doek een bolling heeft en de donkere kleuren zitten natuurlijk daar waar de plooien het diepst zijn. Ik kan dit hier wel eenvoudig zeggen en neerschrijven maar zo eenvoudig is het allemaal niet in de praktijk. Ik heb nu gemerkt dat wanneer je teveel plooien wilt gaan schilderen het gauw een onoverzichtelijke janboel wordt. En dat is het wat het nu weer dreigt te worden. Daarom ga ik alles wat vereenvoudigen en de vorm niet meer zo ingewikkeld maken. Het is zoals één van mijn leraren op de academie zei " als je met doeken en of kleren of stoffen gaat werken, probeer het patroon van die doeken en of kleren zo rustig en eenvoudig mogelijk te houden. Het wordt dan aangenamer om naar te kijken maar het wordt ook gemakkelijker om te schilderen en het zijn die twee onderdelen die je schilderij kunnen doen slagen maar ook kunnen doen mislukken". En ook hier moet ik toegeven dat hij meer als gelijk had wanneer hij dat vertelde.
Wat ik de volgende bespreking ga uitleggen is hoe ik het patroon van de doek ga aanpassen om alles wat minder overdreven en zwaar te doen overkomen, waardoor je de bomen door het bos kan zien en bekijken.
foto 20(2)
Maandag 17 augustus 2009
Aquarel:Bloemmolen Herentals:fase2/deel 3
Vandaag weer iets verder met deze aquarel. Het wordt meer en meer een uitdaging om van deze aquarel toch nog een schilderij te maken dat de moeite loont om gezien te worden. En natuurlijk is het zo, dat wanneer je iets als een uitdaging gaat zien, je nog harder je best gaat doen om die uitdaging tot een goed einde te brengen. Ook in dit geval is me dit duiveltje bekropen en ben ik echt van plan er iets goeds van te maken, ondanks, de tegenslagen en kleine mislukkingen die ik tot noch toe mocht ondervinden bij dit werk.Ik heb alles wat ik geschildert heb aangaande de doek overboord gekiepert en ik ben begonnen met de kleur van de doek zo goed mogelijk weg te wassen. Ik kan je zeggen dat dit, niet, een heel gemakkelijk werkje is. Je moet dit niet gaan proberen op minder kwalitatief papier want ik kan je zeggen dat het dan grandioos mislukt. Het papier dat ik gebruik is steeds van het beste dat je kan krijgen en ik neem dan ook nog redelijk tot zeer zwaar papier. Het grote voordeel van dit soort papier is dat het tegen een stootje kan en dat je er relatief gemakkelijk een aantal wassingen over elkaar kunt op aanbrengen. Natuurlijkdenk je dan, als je wassingen over elkaar kunt aanbrengen, dan kun je ook aangebrachte wassingen verwijderen. Althans dat dacht ik ook maar dat is niet altijd het geval. Zeker als je een selectieve wassing (alleen de doek ) zoals ik nu wil gaan aanbrengen en daardoor een gedeelte van de reeds aangebrachte kleur probeer te verwijderen. Maar doordat het zwaar papier van 640 gram is was ik redelijk gerust in de afloop. Het nadeel van zulk papier is dat het voor de meeste mensen tamelijk duur is in aankoop, zeker als je dan nog handgeschept papier neemt zoals ik in de meeste gevallen doe, en dan wordt er nog al eens gekozen voor een goedkoper alternatief. En daar is niets mis mee maar als je dan een tegenvaller van formaat hebt zoals ik nu aan de hand heb dan kun je praktisch geen wijzigingen meer aanbrengen en begin je best van voor af aan opnieuw. Je mag rekenen dat zulk papier (50x70cm) snel een 20 à 25 € kost. Hierdoor ga je ook weer zorg dragen dat hetgeen je maakt niet iets is om zomaar weg te gooien want zoals je weet is 25 € nog altijd 1000 oude Belgische franken, en dat zegt al iets meer dan 25 €.
Als je nu op de foto kijkt dan zie je dat ik resoluut gekozen heb voor een volledig andere kleurenschema dan voorheen. Maar de kleur blauw (in het algemeen) ligt in hetzelfde kwadrant als het groen dat ik gebruikt heb voor het plafond. Hierdoor kan blauw wel goed samengaan met de nog aanwezige kleuren. Ik heb er nu wel voor gezorgd dat ik geen flauw blauw genomen heb maar een kleur die alleen maar in het gamma van Winsor en Newton te verkrijgen is geweest.. De kleur heet Smalt (Dumont's blauw) en is opnieuw gemaakt en uitgebracht door Winsor en Newton voor hun 125 jarig bestaan. Nu kan je de kleur niet meer krijgen, omdat het eigenlijk een zeer oude kleur is en men daarvoor een aantal zeer oude pigmenten en recepten voor gebruikt heeft. Het was meer als een hommage voor de oude aquarellisten zoals Turner en ander Anglesaktische schilders uitgegeven. Ik heb er zelf wel voor gezorgd dat ik een aantal tubes in voorraad heb (omdat ik de kleur kende en ze iets speciaals over zich heeft), zodat ik nog wel even verder kan als ik deze kleur wil gebruiken. Als je de kleur wilde kopen dan zat ze in de serie 4a en ik kan je zeggen dat dit de duurste serie van deze firma is. Maar goed je krijgt dan ook weer iets speiaals en unieks en dat is ook iets waard.
Je ziet nu duidelijk op de foto dat ik wel een stap vooruit gegaan ben als je het kleurgebruik op zich bekijkt. Als je goed kijkt dan zie je aan de linkerkant de rechte lichtere lijn die vertikaal over de doek loopt. Dit is nog een overblijfsel van de oude kleur die ik daar praktisch onbeschildert heb laten zitten. Ook aan de rechterkant zie je nog de afgewassen oude kleur uit het vorige stadium zitten. Door het wegwassen is de kleur verlopen naar een een vale geel/rode kleur. Maar ook kan je zien dat deze kleur een zekere gloed in zich heeft zelfs nu ze afgewassen is. En het is deze gloed die ik verder wil gebruiken in het schilderen van deze doek. Want zals je ziet op de foto gaat het op beide plaatsen voor de bolling, welliswaar in een verschillend deel van deze doek, maar eigenlijk gaat het in beide gevallen over hetzelfde principe namelijk de doek op deze plaatsen vooruit laten komen als het bolle gedeelte.
En hoe ik nu, deze gloed ga proberen te gebruiken in het schilderij ga ik de volgende keer in nieuw stukje proberen uit te leggen.
foto 018(2)
Maandag 10 augustus 2009
Aquarel:De bloemmolen Herentals II / Fase 2/deel2
Ik ga vandaag weer wat nieuws over deze aquarel schrijven. Het is toch al weer een week geleden dat ik nog iets heb geschreven. Maar het komt natuurlijk ook door het vakantiegevoel dat op ddeze zomerse dagen een mens bekruipt dat je iets minder binnen zit om aan je pc te werken. Ook omdat ik de laatste tijd veel geschildert heb zodat er nog weinig tijd overblijft om alles van mijn blog optimaal in orde te houden. Maar van nu af aan ga ik weer op geregelde tijdstippen mijn beschrijvingen verder zetten. Natuurlijk kan je ook zeggen dat wanneer je eenmaal per week je blog aanvult, dit ook een geregelde werkwijze is.
Wanneer je op de foto kijkt dan zie je dat ik weer wat verder gegaan ben met het schilderij af te werken? Omdat ik het vorige kleurgebruik nogal saai vond, ben ik begonnen, met alles opniuw te overschilderen. Omdat het met aquarel niet zo eenvoudig is om een volledig nieuwe kleur op te zetten , vanwege het transparante karakter van de aquarelverf, heb ik een aantal minder transparante kleuren gebruikt (want die zijn er ook bij aquarelverf) om dat gedeelte van het schilderij te overschilderen. Ik wil op deze manier de doek zoals hij er nu bijhangt veel meer als oogcontactpunt laten fungeren. Want dat was de opzet die ik in eerste instantie wilde bereiken.
Als ik eerlijk moet zijn, dan zal ik moeten bekennen dal het niet al te best lukt en ziet alles er nog veel minder goed uit dan het in de eerste plaats al was. Het lukt niet meer om de kleuren mooi zuiver te houden maar ze lijken nu nog vuiler dan ze al waren en dus zal ik na deze fase van overschilderen er moeten van uit gaan dat ik zeer drastisch moet gaan werken aan de verbetering van het geheel. Dat wil in de eerste plaats zeggen dat ik met kleuren zal moeten werken die veel minder transparant zijn. Ik zal dan ook iets van het sprankelende dat zo eigen is aan de aquarelkleuren moeten inboeten bij het aanbrengen van de nieuwe kleuren. Maar ik heb nu eenmaal gekozen om verder te gaan met een totaal ander kleurenspectrum dan dat waar ik mee begonnen ben en dus zal ik door deze zure appel moeten heen bijten.
Men zegt wel eens dat men aquarel niet kan wijzigen en ik denk dat ik nu op het punt gekomen ben dat ik deze wetenschap aan de lijve ondervindt. Indien alles wat ik nu aan het doen ben faillikant zal uitdraaien dan weet ik dan ook dat ik het tenminste nog geprobeert heb om een naar mijn gevoel betere kleurencombinatie samen te stellen.
Dus in de loop van het volgende proces zullen we maar de vingers gekruist houden om alles te laten lukken. Alhoewel het me ook weer niet zo een goed idee lijkt om met gekruiste vingers te gaan schilderen of moet dat ook kunnen, wat denk jij ervan?
In elk geval zal ik niet bij de pakken blijven zitten en in de volgende bespreking zal je zien of ik het nog de moeite vind om verder te werken aan dit schilderij. En indien ja hoe ik de verschillende kleuren alles probeer aan te passen aan een nieuwe visie en met een totaal vernieuwde kleur op de proppen zal komen. Maar dat zien we wel de volgende keer zeker!
foto 027
Wanneer je op de foto kijkt dan zie je dat ik weer wat verder gegaan ben met het schilderij af te werken? Omdat ik het vorige kleurgebruik nogal saai vond, ben ik begonnen, met alles opniuw te overschilderen. Omdat het met aquarel niet zo eenvoudig is om een volledig nieuwe kleur op te zetten , vanwege het transparante karakter van de aquarelverf, heb ik een aantal minder transparante kleuren gebruikt (want die zijn er ook bij aquarelverf) om dat gedeelte van het schilderij te overschilderen. Ik wil op deze manier de doek zoals hij er nu bijhangt veel meer als oogcontactpunt laten fungeren. Want dat was de opzet die ik in eerste instantie wilde bereiken.
Als ik eerlijk moet zijn, dan zal ik moeten bekennen dal het niet al te best lukt en ziet alles er nog veel minder goed uit dan het in de eerste plaats al was. Het lukt niet meer om de kleuren mooi zuiver te houden maar ze lijken nu nog vuiler dan ze al waren en dus zal ik na deze fase van overschilderen er moeten van uit gaan dat ik zeer drastisch moet gaan werken aan de verbetering van het geheel. Dat wil in de eerste plaats zeggen dat ik met kleuren zal moeten werken die veel minder transparant zijn. Ik zal dan ook iets van het sprankelende dat zo eigen is aan de aquarelkleuren moeten inboeten bij het aanbrengen van de nieuwe kleuren. Maar ik heb nu eenmaal gekozen om verder te gaan met een totaal ander kleurenspectrum dan dat waar ik mee begonnen ben en dus zal ik door deze zure appel moeten heen bijten.
Men zegt wel eens dat men aquarel niet kan wijzigen en ik denk dat ik nu op het punt gekomen ben dat ik deze wetenschap aan de lijve ondervindt. Indien alles wat ik nu aan het doen ben faillikant zal uitdraaien dan weet ik dan ook dat ik het tenminste nog geprobeert heb om een naar mijn gevoel betere kleurencombinatie samen te stellen.
Dus in de loop van het volgende proces zullen we maar de vingers gekruist houden om alles te laten lukken. Alhoewel het me ook weer niet zo een goed idee lijkt om met gekruiste vingers te gaan schilderen of moet dat ook kunnen, wat denk jij ervan?
In elk geval zal ik niet bij de pakken blijven zitten en in de volgende bespreking zal je zien of ik het nog de moeite vind om verder te werken aan dit schilderij. En indien ja hoe ik de verschillende kleuren alles probeer aan te passen aan een nieuwe visie en met een totaal vernieuwde kleur op de proppen zal komen. Maar dat zien we wel de volgende keer zeker!
foto 027
Zondag 2 augustus 2009
Aquarel:Bloemmolen Herentals:Fase 2 / deel 1
Vandaag weer enkele woorden over deze aquarel. Het is niet de aller gemakkelijkste aquarel die ik al gemaakt heb. Maar ook dat is een terugkerend feit namelijk dat ik steeds opnieuw zoek naar nieuwe uitdagingen. Dat kan soms zijn dat ik met een nieuw medium begin of zoals in dit geval steeds moeilijker onderwerpen ga proberen weer te geven. Want eigenlijk is het onderwerp waar ik nu mee bezig ben geen alledaags onderwerp maar eerder een uitzonderlijk gegeven.
foto 020
Op de bijgeplaatste foto kan je zien dat ik weer wat verder gegaan ben met het afwerken van dit schilderij. In de eerste plaats ben ik in de achtergrond gaan werken en heb de muren iets meer afgewerkt door er een aantal bakstenen in te schilderen. Als ik het goed heb zal ook dit bijdragen aan het totale beeld. Misschien heb ik ze wat te veel uitgewerkt maar daar kan ik nog altijd, in de laatste fase van het werk, verandering in aanbrengen.
Vervolgens ben ik verder gegaan met het bewerken van de doek die ook zijn grondlaag gekregen heeft. Zelf ben ik nog steeds niet tevreden over het resultaat maar ook dat zal wel goed komen of dat hoop ik althans. De huidige kleuren contrasteren niet genoeg met de omgeving en ik ben dan ook van oordeel dat alles te eentonig zal zijn. Iets waar je altijd moet voor oppassen als je een schilderij maakt. Het zijn namelijk de contrasten en het kleurgebruik welke je toepast die een schilderij aantrekkelijk maken of niet. En in dit geval lijkt me alles nogal vlak en eentonig, dus, daar zal ik me de volgende dagen moeten mee bezig houden om alles terug aantrekkelijker te maken.
Maar dat zal wel geen probleem gaan opleveren. En wanneer ik geduldig blijf werken en opbouwen zal alles wel in zijn plooi vallen, zoals meestal bij dit soort gebreken.
De volgende bespreking zal zeker gaan handelen over het al dan niet aanpassen van de kleur van de doek en of hij met zijn nieuwe kleur terug een aandachtspunt wordt in het schilderij.
foto 020
Maandag 27 juli 2009
Aquarel: Bloemmolen Herentals: Fase 1 / deel 4
Vandaag ga ik weer wat meer vertellen over deze aquarel. Het is weer even geleden dat ik nog iets geschreven heb over dit werk. Op de bijgeplaatste foto kan je duidelijk zien dat ik een aantal zaken verder heb uitgtewerkt. Bijzonder in de voorgrond van het hoofdonderwerp (hangende doek) heb ik een eerste opzet gedaan. Ik ben nog steeds aan het zoeken welke kleur de uiteindelijke doek in het schilderij moet krijgen. Maar om een aantal plooien die in deze doek aanwezig zijn aan te zetten ben ik begonnen met een vrij neutrale kleur te gebruiken. Ik zeg erbij dat dit een volledige sprong in het duister is en dat ik niet weet hoe ik alles verder zal aanpakken.
Ook dit is één van de moeilijkheden die je steeds weer opnieuw ondervind. Je mag al zoveel schilderijen gemaakt hebben als je wil steeds opnieuw komt het gevoel van "is dit wel de juiste manier van werken of is dit wel de juiste kleur die ik moet gebruiken of is de compositie nu wel goed en had ik niet dit of dat moeten doen". Want geloof me vrij het is een worstelen met de verschillende mediums en uitgangspunten in het opstellen en of afwerken van een aquarel. Wanneer je dan een tijdje verder aan het werken bent, dan bekruipt me meestal het gevoel van het is goed, doe maar rustig verder maar ook is er soms één enkele keer van hoe ga ik dat nu verder aanpakken. En in dit geval heb ik nog steeds het gevoel dat er iets niet in orde is zowle compsitorisch en in verband met de kleur.
Je kan ook zien dat ik links de kist die tegen de muur staat een eerste kleurlaag heb gegeven. Deze keuze lijkt me wel goed te zitten in het geheel. En ik denk dat ik met het hoofdobject ,de voorste hangende doek, ook in die richting moet evolueren om een goede samenhorigheid te verkrijgen.
Wat wel redelijk goed overkomt is het geheel van deze aquarel als schilderij. Het onderwerp en de plaatsing lijkt me wel in orde alleen moet ik nog de juiste kleur vinden die het geheel iets meer gaat maken.
Wat me wel zeer positief stemt is dat ik door dit soort stukjes te schrijven steeds weer tot de vaststelling kom dat het zoeken naar één of ander onderdeel zij het kleur plaatsing van één of meerdere objecten of de algemene compositie, dat het zoeken naar een oplossing voor deze problemen me wakker hodut en dat het meer dan de moeite loont om aan dit schilderen te doen. Want het houdt je niet alleen bezig maar zorgt er ook voor dat je geestelijk in orde dient te blijven om alles op zijn juiste waarde te schatten. Ook het omzetten van een bepaald idee naar een schilderij en het dan compositorisch en volgens je eigen inzichten afwerken is een heel boeiend en creatief proces waar je geestelijk helemaal moet voor in orde zijn. Want als je andere problemen hebt die niets met het schilderen te maken hebben dan zal het niet of veel moeilijker gaan om de problemen van je schilderij aan te pakken.
In de volgende bespreking zal ik hopelijk iets verder gevorderd zijn in het vinden van oplossingen voor de nu op me af komenede problemen.
foto 012
Ook dit is één van de moeilijkheden die je steeds weer opnieuw ondervind. Je mag al zoveel schilderijen gemaakt hebben als je wil steeds opnieuw komt het gevoel van "is dit wel de juiste manier van werken of is dit wel de juiste kleur die ik moet gebruiken of is de compositie nu wel goed en had ik niet dit of dat moeten doen". Want geloof me vrij het is een worstelen met de verschillende mediums en uitgangspunten in het opstellen en of afwerken van een aquarel. Wanneer je dan een tijdje verder aan het werken bent, dan bekruipt me meestal het gevoel van het is goed, doe maar rustig verder maar ook is er soms één enkele keer van hoe ga ik dat nu verder aanpakken. En in dit geval heb ik nog steeds het gevoel dat er iets niet in orde is zowle compsitorisch en in verband met de kleur.
Je kan ook zien dat ik links de kist die tegen de muur staat een eerste kleurlaag heb gegeven. Deze keuze lijkt me wel goed te zitten in het geheel. En ik denk dat ik met het hoofdobject ,de voorste hangende doek, ook in die richting moet evolueren om een goede samenhorigheid te verkrijgen.
Wat wel redelijk goed overkomt is het geheel van deze aquarel als schilderij. Het onderwerp en de plaatsing lijkt me wel in orde alleen moet ik nog de juiste kleur vinden die het geheel iets meer gaat maken.
Wat me wel zeer positief stemt is dat ik door dit soort stukjes te schrijven steeds weer tot de vaststelling kom dat het zoeken naar één of ander onderdeel zij het kleur plaatsing van één of meerdere objecten of de algemene compositie, dat het zoeken naar een oplossing voor deze problemen me wakker hodut en dat het meer dan de moeite loont om aan dit schilderen te doen. Want het houdt je niet alleen bezig maar zorgt er ook voor dat je geestelijk in orde dient te blijven om alles op zijn juiste waarde te schatten. Ook het omzetten van een bepaald idee naar een schilderij en het dan compositorisch en volgens je eigen inzichten afwerken is een heel boeiend en creatief proces waar je geestelijk helemaal moet voor in orde zijn. Want als je andere problemen hebt die niets met het schilderen te maken hebben dan zal het niet of veel moeilijker gaan om de problemen van je schilderij aan te pakken.
In de volgende bespreking zal ik hopelijk iets verder gevorderd zijn in het vinden van oplossingen voor de nu op me af komenede problemen.
foto 012
Dinsdag 21 juli 2009
Aquarel:Bloemmolen Herentals: Fase 1/dee 3
Vandaag ga ik weer iets meer vertellen over deze aquarel. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik verder gegaan ben met de omgeving. Ik heb zowel de voor- als de achtergrond een invulling gegeven. Ik heb alles wat er ook maar aan grafitie en dergelijke meer in het desbetreffende vertrek weergegeven en ingetekend. Ik dacht als je dan toch het gebouw wilt weergeven zoals het er nu bijligt dan doe ik ook alles wat er nu te zien is maar dan wel op mijn eigen manier. En als ik het nu bekijk dan gaat deze sombere ruimte veel lichter en mooier worden dan dat de werkelijkheid op dat moment er uit zag. In de eerste plaats denk ik, dat je door dit te doen, ook kunt laten zien dat er wel wat ludieks in dit soort grafitie aanwezig is. Ten tweede, zie je ook dat het meestal over hetzelfde gaat bij dit soort rudimentaire grafitie. Het zijn wat dingen over verliefd zijn van de ene met de andere (en dan zijn het ook nog bekenden van de grafititiemaker) en ook zijn er meestal een aantal dingen die te maken hebben met de toestand waarin het gebouw zich bevindt of gekomen is. Tegelijkertijd krijg je ook dat er een aantal sociale vragen of misverstanden aangebracht worden. Daardoor krijg je achteraf nog een zicht op al hetgeen er zich afgespeeld heeft in de ruimte of op de plaats die je aan het vereeuwigen bent. Zo kan je een eventuele verloedering van het gebouw nog iets aantrekkelijker maken dan dat het in werkelijkheid wel is. Zo zie je dat hier een aantal dingen geschreven zijn die zelfs wat te maken hebben met de verzuchtingen van de mensen die ooit in dit gebouw gewerkt hebben. Ik kan me dan ook best indenken dat voor de arbeiders toen alles gesloten werd het zeer belangrijk was wanneer zij hun pensioen zouden krijgen of wanneer ze op pensioen zouden kunnen gaan.Doordat ik dit soort omgevingen zeer graag onder de loupe neem ben ik ook al meer dan eens tot onthutsende vaststellingen gekomen. En ook hier is dat het geval geweest, maar daar zal ik in één van de volgende besprekingen nog uitvoeriger op terug komen.
Belangrijk op dit moment is, dat alles wat ik schilder, niet alleen waarheidsgetrouw is maar ook schildertechnisch in orde is. En dat is niet altijd even gemakkelijk over te brengen. Natuurlijk moet je in dit soort gevallen alles ook een beetje romantiseren en beter in kleur zetten dan dat het terplaatse is. Maar daarvoor maak je dan ook een schilderij en doe je het niet met een foto. Want één van de meest elementaire dingen bij een foto is dat je enkel en alleen dat weergeeft wat er te zien is (tenmisnte als je niets gaat truckeren). Terwijl het de bedoeling van een schilderij is (welke ik maak) dat ik de werkelijkheid probeer weer te geven maar dan op zijn mooist. En dit slaat zowel op compositie als op kleur gebruik.
De volgende keer krijg je weer een iets beter zicht op het geen zich allemaal afspeelt in deze ruimte.
foto 005
Zaterdag 18 juli 2009
Aquarel:De Bloemmolen Herentals: fase 1/deel 2
Na een hele tijd van windstilte kan ik weer wat nieuws schrijven over deze aquarel. Het is niet zo dat ik geen inspiratie had, maar mijn kleinzoon is een tijdje op vakantie geweest en dan is het moeilijker om je met het bloggen bezig te houden en tegelijkertijd je aandacht aan hem te geven. Want ik mag wel zeggen dat hij veel aandacht van zijn "bompi" nodig heeft. Er zijn van die dingen die je niet tesamen moet doen en dit vind ik er één van. Ofwel geniet je tenvolle van het één en laat je het andere achterwege ofwel doe je ze beiden maar dan zal het één eronder lijden. Waardoor je de twee maar half aanpakt en dat is niet mijn natuur. Liever één wat uitstellen en het ander goed aanpakken en daarna het tweede ook aanpakken zoals het hoort.
Dus nu ga ik verder met de uitleg van deze aquarel. Als je op de bijgeplaatste foto kijkt dan zie je nog niet zoveel van het onderwerp dat ik wil schilderen. Je ziet wel al iets van de ruimte waar dit onderwerp zich in bevindt maar het onderwerp zelf blijft een witte vlek. Meestal werk ik vanuit de omgeving naar het focuspunt van een schilderij en ook bij dit werk is het niet anders. En eigenlijk is dat niet meer dan normaal maar het wordt nogal eens vergeten door de beginnende kunstenaar. Ik probeer eerst mijn omgeving op het papier of doek te krijgen en daarna zal ik het belangrijkste onderdeel verder gaan uitwerken. En ook rond deze benadering zijn er verschillende manieren om het aan te pakken. Voor dit schilderij heb ik besloten om eerst een groot gedeelte van de ruimte waar zich alles in afspeelt aan te pakken. Op de bijgepalatste foto zie je dan ook goed dat er een aantal dingen zijn die ik lichtjes heb aangezet. Hetgeen het meeste opvalt is dat je, vanaf een lager gelegen platform, naar een hoger platform kijkt, maar dat er in deze nieuwe ruimte nog iets extra's aan het plafond hangt. Daarbij hangt het niet in één van de ruimtes maar op de scheiding. Het onderwerp zal daardoor enerzijds een overgang zijn tussen de twee ruimtes. En anderzijds is het ook een eindpunt van de eerste ruuimte. Om een zekere afstand te bewaren en een onderscheid te maken tussen voor en achtergrond heb ik op dit moment allles redelijk wazig aangezet. Ik weet op voorhand dat ik de kleuren nog zal ophalen maar op dit moment lijkt me dit de beste methode. Ook doe ik dit op deze manier om niet te vervallen in een overloos gepriegel. Ik heb voor de bakstenen muren een eerste laag aangebracht die nu redelijk egaal lijkt maar die ook nog in het verder verloop van het schilderen zal aangepast worden. En ik zla dan wel zien of ik daar nog iets aan moet wijzigen.
In de volgende bespreking zal je zien dat alles nog beter te onderscheiden valt en dat het geheel al iets meer kleur gaat vertonen.
foto003
Dinsdag 7 juli 2009
Aquarel: Bloemmolen in Herentals II/
Ik ga vanaf vandaag weer beginnen met een nieuwe aquarel. Het mooie van schilderen is ook, dat je in aanraking of contact komt met een aantal zeer interessante mensen. Ik bedoel hiermee, dat je soms de kans krijgt om nieuwe ideeën op te doen alleen al door de uitspraken of gedachten van iemand anders. Ik heb me laten vertellen dat de Japanners niets anders doen dan stelen met hun ogen (en hun fototoestel) en oren en ik ga dat ook meer en meer proberen toe te passen.
foto 007
Ik ben begonnen met de tweede aquarel in een voorlopige reeks van drie over de "Bloemmolen van Herentals". Ik hoop dat het in de toekomst zo zal zijn dat ik nog een aantal schilderijen zal opzetten over dit bijzondere gebouw. En dit is zeker de moeite waard omdat het gebouw naar ik vernomen heb onder de sloophamer gaat verdwijnen of al verdwenen is.
Op de bijgeplaatste foto kan je zien, dat ik zoals steeds een uitgebreide ondertekening gemaakt heb. Als je de tekening bekijkt dan wordt je misschien niet zo heel veel wijzer van alles wat er op deze tekening staat. Het is best weer een redelijk ingewikkeld concept dat ik wil gaan schilderen maar goed ook dat moet gedaan worden en dat vormt voor mij steeds een grote uitdaging.
Een woordje uitleg is misschien op zijn plaats bij deze tekening. Het grote ding dat je midden in de tekening ziet hangen zal een vod moeten worden die de laatse arbeiders in één van de hallen hebben opgehangen aan een roestige stang. Je kijkt als het ware vanaf een lager gelegen platform naar een hoger gelegen bordes waar een aantal dingen staan en deze doek of vod geeft als het ware aan dat "Het doek van de laatste voorstelling " is opgetrokken maar nog niet wil vallen. Of dit het geval is of gaat zijn dat moet ik zelf nog afwachten maar het isnteressante aan deze voorstelling is weer dat ik iets ga schilderen in aquarel dat ik nog nooit geschildert heb. Ik weet zelfs niet of er enige kans op slagen is om de stofuitdrukking weer te geven zoals ik ze zou willen weergeven.
Ik heb ook er voor gezorgd om de tekening iets duidelijker te laten overkomen, dat er aan de onderkant heel dunnetjes een eerste wassing van" raw umber" alles iets tastbaarder moet maken. Ik hoop daarmee nu al te laten zien dat alles zich gaat afspelen op een hoger gelegen platform dan de plek waar de toeschouwer (in dit geval ikzelf als schilder maar ook alle toeschouwers van het schilderij) staat.
Ik ben er zeker van dat dit voor het begin van een nieuwe aquarel weer iets mysterieus over zich heeft. Maar je kan er van op aan dat, met dat de tijd verstrijk,t alles weer duidelijk zal worden en dat alles op het einde van de hele schildersessie weer helemaal duidelijk zal zijn.
foto 007
Zaterdag 4 juli 2009
Persconferentie Schilderachtig Leut op 01/07/2009
Ik was uitgenodigd door de gedeputeerde van toerisme Sylvain Sleypen, om op de persconferentie waar de zomerevenementen van het Maasland werden toegelicht, het kasteel van Leut "Villain XIIII" te kopen schilderen.
foto 008
Ik moet zeggen dat dit toch wel een eer was om ter plaatse in aanwezigheid van een aantal prominenten aan een aquarel te werken. Het leven kan hard zijn maar het kan ook heel mooie momenten voor je in petto hebben en dit was er één van die mooie momenten.
foto 008
Vrijdag 3 juli 2009
Aquarel Bloemmolen in Herentals Afwerking
foto 15
Vrijdag 3 juli 2009
Aquarel: Bloemmolen van Herentals: Afwerking
Vandaag ondanks het warme weer ga ik toch het een en ander schrijven over deze aquarel. Je kan niet anders dan gelukkig zijn wanneer je tot het besef komt, dat het werk, waar je mee bezig bent geweest stilletjes aan zijn einde nadert. Nog een beter gevoel is het wanneer je beseft dat hetgeen je aan het maken bent dat is geworden wat je hoopte dat het zou worden en misschien is het wel beter geworden dan dat wat je gedacht had. En heel dikwijls heb ik dat gevoel bij mijn schilderen. Ik start met iets in mijn hoofd en heb dan alllerhande vragen of dit gaat lukken. Bij de eerste streken wordt de onzekerheid altijd weer erger maar na een aantal uren gaat het dan weer wat beter. Dit proces herhaald zich telkens weer als ik begin te schilderen. Meestal is de onzekerheid bij mij het groots op het moment als mijn schilderij zo goed als klaar is. Ik heb nu deze onzekerheid omgebogen in iets dat me dan zegt dat ik moet stoppen met het verder werken aan het schilderij. Ik moet het dan wegzetten en even niet naar kijken. Dat even kan een paar uren maar soms ook een paar dagen zijn en meestal als ik dan terug naar het werk kijk dan zie ik dat het klaar of zo goed als klaar is. En de onzekerheid van voorheen is dan omgebogen in een goed gevoel van ik heb het weer eens gered. En ondanks al de jaren ervaring die ik nu opgebouwd heb, toch kom ik steeds weer hetzelfde moment tegen op het einde van de rit. En dat moment is onzekerheid.of alles wel goed is enof de toeschouwer zich zal kunnen vinden in hetgeen ik gemaakt heb.
foto 15
De onzekerheid is ook hier weer heel groot geweest maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ik niet heel veel meer moet veranderen aan het schilderij. Het is ook niet meer mogelijk om nog heel veel te wijzigen of bijplaatsen.
Het enige wat ik gedaan heb is de kleuren nog wat meer te dramatiseren waardoor alles nog meer desolaat gaat lijken. Maar door het versterken van de rode kleuren krijgt het geheel toch nog iets warms over zich. Dit is de eerste aquarel die ik zo donker en dramatisch geschildert heb en ik moet toegeven dat dit een speciaal gevoel bij me oproept een gevoel van dramatiek en donkerte die ik niet onmiddelijk kan thuis wijzen.
Om alles wat specialer te laten lijken heb ik gekozen om deze aquarel op een onconventionele manier in te lijsten. Ik heb namelijk geen passepartoute rond de aquarel geplaatst maar ik heb het papier gewoon helemaal zichtbaar geladen en op een passepartout geplakt. Het mooie hieraan is dat je nu de mooie gekartelde randen van dit handgeschept papier te zien krijgt. Deze randen zouden anders achter de passepartoute verdwijnen en dat zou zonde zijn vind ik. Ook krijg je een goed zicht op de dikte van het papier waar deze aquarel op gemaakt is en ook dat vind ik een pluspunt. Want geloof me dit soort papier is niet goedkoop zeker niet als je met een dikte of zwaarte van 640gram/m² of meer werkt. Het vraagt alleen een hoop extra werk om een aquarel op deze manier in te lijsten. Want je moet er ook voor zorgen dat de zijkanten tussen de achterkant en het glas opgevuld zijn zodat je aquarel werkelijk zwevend in je lijst hangt. En als ik het geheel bekijk, de donkere aquarel tegen deze lichte achtergrond, dan moet ik toegeven dat het een geslaagde ingeving is geweest om dit werk op deze manier in te lijsten.
Mijn volgende bespreking zal handelen over een ander werk uit de serie van drie over "de Bloemmolen van Herntals".
foto 15
Dinsdag 23 juni 2009
Aquarel: Bloemmolen in Herentals/fase2/deel1
Vandaag weer iets meer over deze aquarel. Ik ben vorige keer gestopt met te zeggen dat ik vandaag iets meer zou zeggen over het gebruik van de verschillende kleuren en waarom ik die gebruik. Als je op de bijgeplaatste foto kijkt dan kun je zien dat er nogal wat aan de kleuren gedaan is geworden. Ik heb in deze fase de kleuren allemaal redelijk zwaar aangezet dit omdat ik eigenlijk in mijn achterhoofd had om een bepaald beeld over deze desolate ruimte weer te geven. Als ik nu naar de foto kijk dan heb ik zelf de indruk dat alles misschien wat zwaar overkomt maar als ik dan weer naar het afgewerkte schilderij kijk dan ben ik tevreden met wat ik zie. Dus jullie moeten het ook doen met deze tussenstap. En het is missien ook wel goed dat deze stap er tussen zit. Temeer omdat dit aan toont dat je altijd moet tewerk gaan op je gevoel en niet altijd moet denken dit of dat mislukt is. Want eigenlijk is er nooit iets mislukt. Wanneer iets minder goed uitvalt dan je gedacht had, dan is er nog altijd een goede kant aan het gegeven, namelijk dat je weer iets geleerd hebt en een ervaring rijker bent. Want zoals je weet, ervaring opdoen is leren uit je misstappen of mislukkingen. In dit geval lijkt het op dit moment allemaal te donker maar ik heb ook rekening gehouden met het geheel van het schilderij. Zeker de inkadering die ik voor ogen heb moet het een en ander gaan rechtvaardigen en rechttrekken. Want ik ga dit werk niet inkaderen zoals de aquarellen meestal ingekadert worden.Om verder te gaan met de kleuren, zie je op de foto heel goed, dat ik de tegenstellingen tussen donker en licht en koel en warm heel fel in de kijker geplaatst heb. Door dit te doen krijgt het beeld iets dramatisch over zich waarbij je je kunt afvragen wat is er eigenlijk gebeurt met deze ruimte. Ook zie je dat ik aan de achterkant waar het warme rood van de bakstenenmuur overheerst een strook licht gelaten heb. Ik heb dit bewust gedaan om dat hierdoor de donkere schaduwen en het plafond met zijn donkere kleuren nog meer naar voor komen. Door dit te doen heb ik het ruimtegevoel bij dit werk (en dat is hier toch wel van belang) nog meer versterkt. Rond de bakstenen die in het midden van de ruimte liggen hebben ik een lichte vlek gelaten. Niet alleen om deze stenen beter te laten zien maar ook met de bedoeling dat er misschien nog hoop is dat er ooit iets aan deze ruimte gaat gedaan worden. Ik kan er wel bijvertellen dat deze hoop in werkelijkheid ijdel blijkt te zijn maar dat is iets anders. Ikzelf zie nu dat er een zeer grote aantrekking van deze aquarel uitgaat voor mijzelf. En het is inderdaad niet een licht gekleurde aquarel maar eerder een weergave van de beklemmende werkelijkheid. Om alles niet te somber te maken heb ik aan de voorkant een reflectie gemaakt van de kleuren van de achterste muur. Ik heb het rood van de bakstenen verwerkt in de vloerpartij aan de voorkant waardoor alles toch weer wat zonniger overkomt. Ik weet dat dit alles iets ongeloofwaardiger klinkt dan de foto laat vermoeden maar je zal de volgende keer kunnen constateren dat deze stap in feite noodzakelijk is geweest om van deze aquarel dat schilderij te maken dat ik voor ogen had van bij het begin.
Volgende keer bespreek ik het afwerken en inkaderen van dit werk.
foto 017
Zondag 14 juni 2009
Aquarel: Bloemmolen in Herentals I: fase 1/deel 6
Vandaag op vaderdag is het ook kermis in Bilzen. Mijn kleine grote vriend komt seffens naar me toe en dan gaan we naar de kermis. Het zla weer feest zijn voor hem maar ook voor mij en dat stemt me zeer blij.
Maar toch nog even naar de orde van de dag namelijk iets meer uitleg geven over deze aquarel. En zoals vorige keer afgesproken ga ik vandaag iets meer vertellen over het verder afwerken van dit schilderij. Ik heb een aantal kleuren gebruikt die het sombere van het gebouw moeten verminderen want het is een zeer open gebouw en dat zie je op deze schilderij. De grote ruimte die hier voor ons ligt is daar het bewijs van. Door de plafond redelijk donker te houden krijg ik een dramatische sfeer die ik graag wilde oproepen. Om niet alle aandacht naar deze donkere vlekken te laten gaan heb ik een kleine hoop bakstenen in het midden van de ruimte getekent. Maar gezien ik de hoeveelheid bakstenen niet wilde overdrijven heb ik gebruik gemaakt van een technisch trukje om de aandacht van de toeschouwer recht naar de bakstenen te leiden. Zoals je kan zien heb ik een plank aan de rechteronderkant getekend. Die plank leidt als het ware de blik recht naar het hoopje bakstenen en van daaruit gaat de blik verder naar de achterste muur.
Ook ben ik een aantal kleine kleurvlakken beginnen aan te geven die de schaduw moeten gaan voorstellen die de verschillende kolommen op de vloer werpen. Door dit te doen creeer ik een nog grotere dramatiek. Ik moet er wel voor zorgen dat het allemaal niet te zwaar wordt want dan is het geheel niet goed meer.
In de volgende bespreking ga ik alles nog eens overlopen en hier en daar wat details toevoegen daar waar nodig. Maar ook ga ik het geheel wat warmer maken waardoor het geheel veel interessanter gaat overkomen. Dat hoop ik althans.
foto 003(2)
Dinsdag 9 juni 2009
Aquarel: Bloemmolen in Herentals I: fase 1/deel 5
Vandaag ben ik weer op gang gekomen nadat ik enkele dagen stil heb gelegen. Maar vanaf vandaag ga ik er weer met volle goesting tegen aan. Soms zijn er van die momenten dat je lichaam zegt dat je het wat kalmer aan moet doen. Vroeger luisterde ik daar helemaal niet naar maar sinds mijn ziekte weet ik beter.
Maar goed we gaan er weer tegenaan zoals ik gezegd heb.
De bespreking van deze aquarel zal vandaag gaan over hoe je kan proberen om toch licht te houden of te brengen in je aquarel of schilderij in het algemeen. Als je op de bijgeplaatste foto kijkt dan zie je dat ik een aantal plaatsen in het schilderij redelijk donker gemaakt heb. Dit heeft natuurlijk tot gevolg dat je om je schilderij niet somber te laten gaan overkomen er voor moet zorgen dat er op een aantal andere plaatsen alles lichter wordt. Het is namelijk zo dat wanneer je in een schilderij tamelijk wat donkere kleuren gebruikt en je gaat dan op een bepaalde plaats er voor zorgen dat je daar lichte kleuren gebruikt die kleuren nog helderder gaan schijnen tussen al de donkere kleuren. En die regel ga ik proberen te gebruiken in deze aquarel. Omdat deze site er verlaten en somber bij ligt ga ik een punt in de aquarel creeren waar je werkelijk een lichtvlek gaat krijgen. Dit moet ervoor gaan zorgen dat het schilderij aan de toeschouwer een zicht gaat voorhouden waarbij alles verlaten is maar dat niet somber is. Als dat me lukt dan is deze aquarel voor mij meer dan geslaagd. En indien het niet lukt dan ben ik alweer een ervaring rijker en je weet dat je alleen maar door zaken uit te proberen en die kunnen al eens mislukken ervaring opbouwt.
Je ziet op het schilderij dat ik een hoopje bakstennen in getekend heb. Deze bakstenen liggen niet in het midden van het schilderij maar wel in het midden van de ruimte waar je kan kijken. Waarom niet in het midden van het schilderij? Dat is even eenvoudig als belangrijk. Er is een regel die zegt dat wanneer je een aandachtstrekker nooit in het midden van je schilderij moet plaatsen indien je het schilderij niet saai wilt maken. Ik weet ook dat er uitzonderingen zijn maar die uitzonderingen zijn bewust gemaakt en daar heeft de schilder dan meestal een zeer goede reden voor. Een reden die heel divers en heel persoonlijk kan zijn maar die ik hier niet ga proberen uit te leggen. Ik zal wel eens een schilderij van mij bespreken waar ik de blikvanger in het midden heb geplaats om een welbepaalde reden.
Ik heb wel ervoor gezorgd dat de bakstenen in het midden van de ruimte liggen. En door dat te doen is het net alsof ze in het midden van het schilderij liggen. Als je een schuine lijn trekt van uit de rechtsbovenste hoek naar het midden van de onderkant dan zal je zien dat die lijn door de bakstenen loopt. Eigenaardig he? Ligt die hoop stenen dan toch in het midden van het schilderij? Dit raadsel mag je voor je zelf oplossen maar zoek niet te lang en ga op je gevoelens te werk. Liggen ze volgens jou goed dan is het prima en anders hoor ik het wel.
De volgende keer ga ik weer iets verder in op het invullen van het schilderij met een aantal complementaire kleuren. Dit om het schilderij nog aantrekkelijker te maken.
foto 012
Donderdag 4 juni 2009
Aquarel: Bloemmolen in Herentals I: fase 1/deel 4
Vandaag ga ik weer wat meer schrijven over dit werk. In de vorige beschrijving heb ik heel wat uitleg gegeven over alles wat het papier en afmetingen aangaat, nu ga ik weer wat meer over het schilderen zelf vertellen. Je ziet op de bijgeplaatste foto dat ik weer wat meer gewerkt heb aan deze aquarel. Wanneer je op de bijgeplaatste foto kijkt dan zie je dat ik in de eerste plaats verder gewerkt heb aan de linkerzijde van het schilderij maar ook aan het middengedeelte en de rechterkant is er het een en ander gebeurt. Je weet onderhand wel dat ik rechtshandig ben en daardoor altijd eerst aan de linkerkant van het schilderij werk. Kwestie om niet met je hand in het pas geschilderde onderdeel te liggen tijdens het voortwerken aan je schilderij. Al is dit bij aquarelleren iets minder van toepassing toch blijf ik deze werkwijze aanhouden kwestie van een eenvormige werkwijze te hebben. Je ziet dus duidelijk dat ik een aantal dingen heb bijgeschildert aan de linkerkant. Als je dit deel van het schilderij alleen bekijkt dan zou het perfect voor een abstract schilderij kunnen doorgaan. En misschien moet ik dit ook eens doen om een onderdeel van een bepaald onderwerp gebruiken om een abstract werk te maken. Het is eigenlijk een stuk muur dat verschillende kleuren heeft gehad in zijn glorieperiode en waarvan een aantal kleuren nog te zien zijn. Maar ook is er op sommige plaatsen een stuk van de bezetting afgevallen of afgestoten en dan krijg je dit soort tekeningen op de nog bestaande muur te zien. Wat ik zelf nogal goed vind aan dit soort toestanden en onderdelen, is dat daardoor het werk iets meer zeggingskracht krijgt en je de kans grijpt om meer kleur aan je werk te geven. Want zonder dit soort aanvullingen zou zulk werk nogal grauw van kleur zijn. Verder ben ik aan de rechterkant en aan de bovenkant van het schilderij begonnen met alles wat meer vorm en kleur te geven. Ook dat is een proces van beleving en uitproberen. In het geval van dit werk ben ik begonnen met het plafond donkerde te maken waardoor je een betere indruk van de ruimte op zich krijgt. Ik heb door deze ingreep er kunnen voor zorgen dat de dieptewerking die er al in zekere zin was verder uit te bouwen en te versterken. Want als je deze foto vergelijkt met de foto van de vorige bespreking dan zie je duidelijk dat het geheel hier al iets meer op een afgebakende ruimte begint te lijken. Je kan dit bijzonder goed zien op deze foto omdat een gedeelte van het plafond nog niet bewerkt is en daardoor kan je zeer goed het onderscheid tussen de twee stukken plafond zien en wat dit met het schilderij doet. Ook heb ik een aantal schaduwen heel voorzichtig ingetekend en een lichte kleur gegeven op de grond en op een aantal betonnen balken. En dat is natuurlijk ook weer een van de wetmatigheden van aquarel. Werk steeds van licht naar donker en probeer door deze werkwijze het schilderij op te bouwen tot een geheel van kleurrijke onderdelen die samen één geheel vormen. Door een aantal schaduwen heel voorzichtig op de vloer aan te brengen creëer ik ook nu al een betere driedimensionale kijk op het werk. In de volgende bespreking ga ik nog een stukje verder met de uitleg over het tot stand komen van dit schilderij.
foto 007
Zondag 31 mei 2009
Aquarel: Bloemmolen in Herentals I: fase 1/deel 3
Vandaag weer iets meer over deze aquarel. Ik wil in deze fase ook iets kwijt over het papier. Ik ben begonnen met een aantal verschillende papiersoorten in verschillende gewichten aan te kopen. Waarom doe ik dat? Vermits ik nog steeds aan het zoeken ben welke aquarel stijl me het beste ligt ben ik van oordeel dat ik ook een aantal papiersoorten moet uitproberen. Dit om ook hier uit te zoeken welk papier me het beste ligt. Vroeger als ik een aquarel maakte greep ik nogal snel naar het eerste het beste aquarelpapier dat ik tegenkwam. Maar door me iets meer te verdiepen in het aquarelleren ben ik tot de constatatie gekomen dat het niet evident is om elk soort werk op het zelfde papier te maken. Daarom dit onderzoek naar het papier. In dit geval heb ik een papier van Arches van 300 gram gekozen. Ik kan nu in deze eerste fase opmerken dat het papier dat ik nu gebruik vrij goed aanvoelt en zich goed laat bewerken. Ook heb ik gekozen om te werken op hand geschept papier. Ook dat is iets aparts. Want over het algemeen is dit soort papier mooier van kleur en structuur maar laat het zich toch zeer goed bewerken. Maar de keerzijde van de medaille is dat het een heel stuk duurder is dan het gewoon machinale papier. Omdat dit papier zo mooi is en het zo'n mooie onregelmatige randen heeft ga ik zoeken om dit papier in al zijn schoonheid in te lijsten. Ik ga dit doen op een manier dat je zijn mooie gekartelde randen kunt zien en ik ga deze randen zeker niet achter een passe-partout weg stoppen. Want dan verstop je een van de mooie eigenschappen van dit papier. Op de bijgeplaatste foto kan je nu duidelijk zien dat ik verder werk heb gemaakt, om over het ganse onderwerp, een eerste verflaag aan te brengen. Je kan nu veel beter zien wat het onderwerp voorstelt en hoe het verder dient afgewerkt te worden. Het is in deze fase van het schilderen nog werkelijk een strijden met de verschillende delen van het onderwerp. En dat strijden mag je werkelijk nemen in de zin van het woord. Op dit moment zoek ik nog naar alles. Dit wil zeggen dat ik zoek hoe alles moet opgezet worden en in welke kleur. Je kan dan wel denken dat je ieder onderdeel bij de hand hebt. En dat je weet wat er nodig is om dit werk af te maken, maar je mag niet vergeten dat ook de grootte van een werk van belang is. Al was het alleen maar om de hoeveelheid verf die je moet mengen voor een bepaalt onderwerp af te werken. Dit een redelijk groot werk het is gemaakt op een papier van 72X54cm dit houdt in dat ik een lijst van ongeveer 90X70 cm zal moeten om dit werk zetten. Wanneer je op deze grootte van papier werkt dan weet je op voorhand dat je zult moeten werken en vechten tot het laatste moment om je aquarel tot een goed einde te brengen. Ik heb voorlopig voor de betonnen zuilen die er in overvloed in het onderwerp aanwezig zijn een geelgroen grijsachtig mengsel gemaakt en daar de hele tekening mee bewerkt. Om het geheel niet al te saai te maken in deze eerste opzet heb ik aan de achterzijde gekozen voor een bakstenenmuur.Dit omdat ik door middel van de kleur van deze bakstenen het geheel iets frivoler en aangenamer kan maken om naar te kijken. In mijn volgende bespreking zal ik alles weer iets verder uitleggen over het hoe en waarom van dit werk.
foto 006
foto 006
16 reacties op dit bericht
Wens je een...
goede middag
Goede namiddag
Wij allen komen U een fijne vrijdag wensen alsook een prettig weekend
Groetjes van ons allen
Pluk de dag...
Geniet van het leven,
geniet van de stilte.
en geniet van alle kleine dingen!
Kom jou nu al een fijne zaterdag wensen,ga morgen de vrouwen ambeteren op de blog meeting
Mijn glazen bol...
Ik was alleen en veilig
door een horizon met bergen
ik toverde mijn beelden
overal ze waren
breekbaar en doorzichtig
ik leefde
heel voorzichtig
in mijn glazen huis
Ik speelde
in het rijk der schimmen
brandde me
aan passie in
de hel van binnen
Mijn tranen
zijn voor jou alleen
met woorden schiet ik vol
in zinnen kan ik jou beminnen
ik droom je in mijn glazen bol
FIJNE ZATERDAG
Ben curieus wat dit wordt Pierre
Ik kom u een heel aangenaam weekendje toewensen.
Morgen een Oldtimerbeurs en zondag een rondrit met de bromfiets.
Veel groetjes,
Roland
saagje op doortocht
Ik ben benieuwd naar het volgende resultaat
fijne avond en morgen gezond weer op
Mystiek spel...
Dalende zonnestralen
fluisteren tussen
bladeren en bomen,
geheimen die niet zijn
te vertalen in woorden
Verdrogen laatste
regendruppels die
knipogend oplossen
in dit natuurlijk tafereel
Waar mystiek een
hoofdrol speelt
wordt het beeldend met
ons gedeeld
FIJNE VRIJDAG
ppsjes en link naar onze wandelingen enz....
fijne donderdag
Rustieke waterkant...
Het leven van de geit
was niet zo verkeerd
Regelmatig werd zij aan
de waterkant verzet
de geit had daardoor binnenpret
haar lijf is niet gesleten
door van twee walletjes
te kunnen eten
En dat gaat dubbelop
want het geitje mag van haar baas
ook hokken
met twee zeer viriele bokken
zo hebben ze alles bij de hand
daar aan die rustieke waterkant
denk dat er niemand de test gedaan heeft ????
BESTE VRIENDEN HEB EEN LEUK SPELLEKE OP MIJNE BLOG GEZET JE MOET HET MAAR EENS PROBEREN
Herinnering
Vanochtend viel wind
door mijn raam
die mij zacht wakker kuste
muziek
die zo triest huilde
woorden van veren
wuivend als uilen
zo zacht en licht en stil
dat de poes er niets van merkte
ik heb ze opgevangen
dansende flarden
in een handpalm
vol herinnering aan geluk
dat altijd
is bestemd
om altijd te bewaren
Lieve woensdaggroetjes van ons Pierre
kiekeboe
Kijk om je heen en je zal zien dat de mooiste dingen gratis zijn..
ik wens je een heel toffe en warme gezellige midweek
dikke knufffffffffffffffff Jeske
ZATERDAG EEN LEUK DANSJE DOEN
Wanneer het ruisen van de zee
mij stil omringt.
En alle beelden van mijn toen,
in haar oneindigheid verdringt,
dan voel ik even eeuwigheid,
een tel, die stilstaat in de tijd,
alsof het immer liefde is
dat in mij zingt
Goed dat je het zag
zeer mooi gedaan Priet
Een fijne septemberdag liefs van Ma & Mo
Een lieve dinsdaggroet van ons Pierre
een kleur gegeven dat natuurlijk veel gemakkellijker is dit zo te doen en daarna de voegen te doen,en de graffiti ook
een lichte kleur gegeven,ik bewonder je prestatie ten volle Pierre,want dit is een hele grote opgave en dat er
besprekingen moeten gebeuren dat ben ik volkomen met je eens,doe zo verder Pierre het zal een prachtig schilderij
worden,daar ben ik nu al zekers van
Vele groetjes beste vriend ,gaat het een beetje ??
Te veel dingen die ik niet kan geven
Te veel dingen die ik niet kan begrijpen
Dingen in mij en in de deze wereld.
Wens je nog een rustige week toe.
Dank voor het bezoekje hoor
sorry maar wegens omstandigheden
kon ik een tijdje niet reageren..