Woensdag 24 september 2008
Foto bij afwerking
Foto 28
Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.
Archief
Woensdag 24 september 2008
Pastel op Doek:Kleed en stoel: Fase3 / afwerking
Vandaag ga ik verder met het afwerken van dit schilderij. Ik ga vandaag het laatste stukje schrijven over dit schilderij. Op de bijgeplaatste foto kan je goed zien dat ik alle elementen die onderdeel zijn van het schilderij nogmaals verder ben gaan bijwerken.Je kan duidelijk zien dat ik het kleed nogmaals bewerkt heb en dat ik er nu voor gezorgd heb dat er een grotere eenheid in het kleurenpatroon is gekomen. De verschillende onderdelen van het kleed die op een verschillende manier belicht worden, heb ik zo bewerkt, dat ze zeer goed weergeven waar er licht en schaduw valt. Ook kan je de donkere schaduw achter en opzij van het kleed nu zeer mooi onderscheiden. In het schilderij is deze schaduw van grote waarde omdat hij ervoor zorgt dat het kleed (maar ook de stoel) loskomt van de achtergrond. De kleuren van de stoel heb ik ook verder uitgewerkt en die zorgen er voor dat het geheel niet al te saai en te eentonig zou overkomen bij de toeschouwers. Het is natuurlijk altijd een open vraag wat de toeshouwers van zulk werk vinden. In dit geval zijn het heel alledaagse dingen die ik samgebracht het tot een niet alledaags onderwerp dat ik schilderde op een zeer revolutionaire ondergrond. Daarbij komt dan nog dat ook de afmetingen van het schilderij van die aard zijn dat het werk in zijn geheel redelijk speciaal overkomt.Zelf ben ik redelijk tevreden over het werk om volgende redenen:
In de eerste plaats omdat ik nog nooit met pastel op doek had gewerkt en dat dit het eerste werk is dat ik op deze manier gemaakt heb. Als je dan aan zo'n werk begint en je maakt dan een schilderij van deze afmetingen dan houdt dat altijd een zeker risico in. Zelfs als je op je gewone manier kan werken dan heeft een schilderij van deze afmetingen een tamelijk grote inpact op je kunnen en moet je alles uit de kast halen om niet in overdrive te gaan.
Ten tweede ben ik tevreden omdat het samengestelde onderwerp dat niet zo alledaags is, toch realistisch heb weten weer te geven. Je kan dan wel zeggen dat je gewoon bent om alles realistisch weer te geven maar ook hier speelt het onbekende je weer parten.
Ten derde komt er dan nog bij dat ik mijn techniek die ik meestal gebruik bij het werken met pastel in dit geval praktisch niet kon toepassen. Want door het experimenteren en het zoeken naar een geschikte grondlaag heb ik heel veel dingen heb moeten uitzoeken en moeten ondervinden. En dat deze nieuwigheden tot een goed resultaat hebben geleid verblijdt me enorm. Want door dit schilderij te maken heb ik weer enkele nieuwe manieren om met pastel om te werken ontdekt. Dat dit niet altijd even gemakkelijk is geweest en dat ik verschillende keren de moed dreigde te verliezen heeft nu dat het eindresultaat mag gezien worden geen enkele beteknis meer. Ik kan zelfs zeggen dat ik hier een van de schilderijen gemaakt heb die me zeer veel voldoening hebben gegeven.
Ten slotte ben ik zeer tevreden met het kleur gebruik. Ik wilde een schilderij maken dat zou aanspreken door zijn eenvoud van onderwerp maar ook door zijn eenvoud van kleur. En ook dat vind ik dat geslaagd is. Want op zeker moment dreigde de achtergrond de bovenhand te krijgen en al de rest van het schilderij te verdringen maar gelukkig heb ik dat kunnen wegwerken. Enkel en alleen door de stoel iets duidelijker in kleur te zetten.
Voor mijn aller laatste bespreking over dit schilderij wil ik het schilderij de volgende keer tonen hoe het ingekaderd is en hoe het zijn plaats heeft gekregen thuis in de living.
Vrijdag 19 september 2008
Pastel op doek: Kleed en stoel: Fase 3/ deel 1
Vandaag ben ik aan een nieuwe fase in het schilderij begonnen. Waarom net vandaag zul je, je misschien wel afvragen, maar de reden is zeer eenvoudig, op dit moment hebben alle elementen van het schilderij een eerste kleur gekregen en heb ik een goed overzicht hoe het schilderij er gaat uitzien als het klaar is.
Aan de hand van de bijgeplaatste foto kan je duidelijk zien dat ik een stukje verder opgeschoten ben in het schilderij. In de eerste plaats is het nu belangrijk dat je de verschillende elementen met elkaar verder in verrbinding brengt. Ik heb me dan ook volop geconcentreerd op de stoel. Je kan duidelijk zien dat ik de kleuren verder heb uitgewerkt en opgehaald waardoor de stoel als volwaardig object op het schilderij gaat staan. Door goed te letten en door er voor te zorgen om een duidelijk onderscheid te maken tussen de delen waar het licht vol op valt en de delen die meer of helemaal in de schaduw liggen krijgt de stoel als het ware een driedimensionale vorm. Hij komt los uit de achtergrond en het is dat effect dat een realistische schilder in de eerste plaats nastreeft. Hij of zij zoekt om de verschillende elementen van zijn schilderij zo natuurgetouw uit te beelden maar ook om de elementen die los van mekaar staan een zekere binding te geven op het doek. De verbinding die ik in dit geval nastreef is tweedelig; één is om de kleuren goed op elkaar af te stemmen en de tweede en die is zeker even belangrijk als de eerste, is om de compositie zo te bepalen en te schilderen dat er een eenheid ontstaat. In dit doek heb ik er voor gekozen om een diagonale verbinding tussen de verschillende elementen tot stand te brengen.
Waarom diagonaal kan je je afvragen? Wel dit is evenveel toeval als doordachtheid. Ik wil hiermee zeggen dat je al van bij het begin je begint af te vragen wat gaat goed bij elkaar en hoe ga ik die verschillende onderdelen met elkaar verbinden. In mijn geval had ik een lang kleed en een stoel en het was nu net zolang zoeken tot ik een goede opstelling vond. En wanneer ik alles begon te verzetten kwam ik steeds in meer of mindere mate tot dezelfde opstelling. Namelijk een hoge stand voor het kleed en de stoel daaronder als aanvulling van de schuine as die steeds opnieuw ontstond. Als ik nu alles bekijk dan zie ik dat het redelijk goed oogt en dat ik nu echt aan de afwerking van het schilderij kan gaan beginnen.
De volgende bespreking zal dan ook gaan handelen over het verder afwerken van het schilderij en hoe ik er voor zorg dat het schilderij niet te druk of te overladen overkomt.
foto 001
Aan de hand van de bijgeplaatste foto kan je duidelijk zien dat ik een stukje verder opgeschoten ben in het schilderij. In de eerste plaats is het nu belangrijk dat je de verschillende elementen met elkaar verder in verrbinding brengt. Ik heb me dan ook volop geconcentreerd op de stoel. Je kan duidelijk zien dat ik de kleuren verder heb uitgewerkt en opgehaald waardoor de stoel als volwaardig object op het schilderij gaat staan. Door goed te letten en door er voor te zorgen om een duidelijk onderscheid te maken tussen de delen waar het licht vol op valt en de delen die meer of helemaal in de schaduw liggen krijgt de stoel als het ware een driedimensionale vorm. Hij komt los uit de achtergrond en het is dat effect dat een realistische schilder in de eerste plaats nastreeft. Hij of zij zoekt om de verschillende elementen van zijn schilderij zo natuurgetouw uit te beelden maar ook om de elementen die los van mekaar staan een zekere binding te geven op het doek. De verbinding die ik in dit geval nastreef is tweedelig; één is om de kleuren goed op elkaar af te stemmen en de tweede en die is zeker even belangrijk als de eerste, is om de compositie zo te bepalen en te schilderen dat er een eenheid ontstaat. In dit doek heb ik er voor gekozen om een diagonale verbinding tussen de verschillende elementen tot stand te brengen.
Waarom diagonaal kan je je afvragen? Wel dit is evenveel toeval als doordachtheid. Ik wil hiermee zeggen dat je al van bij het begin je begint af te vragen wat gaat goed bij elkaar en hoe ga ik die verschillende onderdelen met elkaar verbinden. In mijn geval had ik een lang kleed en een stoel en het was nu net zolang zoeken tot ik een goede opstelling vond. En wanneer ik alles begon te verzetten kwam ik steeds in meer of mindere mate tot dezelfde opstelling. Namelijk een hoge stand voor het kleed en de stoel daaronder als aanvulling van de schuine as die steeds opnieuw ontstond. Als ik nu alles bekijk dan zie ik dat het redelijk goed oogt en dat ik nu echt aan de afwerking van het schilderij kan gaan beginnen.
De volgende bespreking zal dan ook gaan handelen over het verder afwerken van het schilderij en hoe ik er voor zorg dat het schilderij niet te druk of te overladen overkomt.
foto 001
Maandag 15 september 2008
Pastel op doek:Kleed en stoel:fase2/deel9
Vandaag ga ik weer iets verder met het beschrijven van de werkwijze rond dit schilderij. In de vorige besprekingen heb ik beschreven wat je allemaal moet doen om de eerste opzet te maken maar ook heb ik al een gedeelte van de werkwijze om het kleed te maken beschreven. Vandaag wil ik iets meer zeggen over hoe je de verschillende onderdelen van een schilderij op elkaar afstemt.
Als we dit schilderij als voorbeeld nemen dan zie je dat er twee elementen (kleed en stoel) het onderwerp van het schilderij uitmaken. Maar ook de achtergrond heb ik een voorname rol in het geheel willen geven. Natuurlijk bepaal je op voorhand datgene wat je wil maar het is goed om je steeds te herinneren (met dit soort werk) waar je naar toe wil. In eerste instantie heb ik nu geprobeert om de stoel verder uit te werken en tegelijkertijd hem af te stemmen op de rest van het schilderij. Dat betekend dat je een aantal kleuren van de overige elementen laat terugkomen of dat je net het tegenovergestelde doet namelijk een aantal onderdelen in kleur overdrijven. Ik heb gekozen voor alles redelijk goed op elkaar af te stemmen en om een paar kleine details in het oog te laten springen. Eén onderdeel wat voorlopig al in het oog sprong was de kleine kapstok (fel rood). Ik heb nu besloten dat deze kleur toch wat te hevig is voor het hele schilderij en heb dan ook de rode kleur wat afgezwakt door iets meer naar het roodbruine te werken. En de kleur gebrande sienna (wat eigenlijk een aardekleur is) leek me daar geschikt voor. En ik moet zeggen dat dit deeltje van het schilderij nu veel beter overkomt dan de vorige kleur. Ik heb wel besloten om de kleuren van de stoel iets heviger te maken dan dat ze in werkelijkheid zijn. Ik doe dit omdat anders het evenwicht uit het schilderij zal verdwijnen. Als je nu goed kijkt dan zie je dat ik een diagonale opstelling gemaakt heb van het geheel. Je kan namelijk een perfecte diagonaal van rechtsonder naar linksboven trekken waarbij je de twee elementen volledig met elkaar verbindt.
Ook dit is een belangrijk iets omdat je hierdoor een evenwicht in je schilderij kan bereiken dat voor de nodige rust zal zorgen bij het verder uitwerken van het schilderij.
Als je tenslotte naar de stoel kijkt dan zie je dat ik ook hier een eerste kleurlaag aangebracht heb. Je ziet ook dat ik de lichtblauwe kleur onderbroken heb door een aantal rode vlekken. Deze vlekken (waar de kleur afgeschilferd is) maak ik van de zelfde intensiteit en kleur als de kapstok. Ook hiermee bereik je weer een evenwicht en leid je het oog van de toeschouwer van linksonder naar rechtsboven. Je kan nu duidelijk zien waarom bepaalde delen van een schilderij zo belangrijk zijn voor het eindresultaat. want door deze twee rode stukken verbindt je niet alleen de beide onderdelen maar creëer je ook een eenheid in je werk. En je mag van mij aannemen dat deze twee onderdelen zeer belangrijk zijn bij het maken van een schilderij.
De volgende bespreking zal handelen over het verder afwerken van de verschillende elementen van het schilderj.
Foto 029
Als we dit schilderij als voorbeeld nemen dan zie je dat er twee elementen (kleed en stoel) het onderwerp van het schilderij uitmaken. Maar ook de achtergrond heb ik een voorname rol in het geheel willen geven. Natuurlijk bepaal je op voorhand datgene wat je wil maar het is goed om je steeds te herinneren (met dit soort werk) waar je naar toe wil. In eerste instantie heb ik nu geprobeert om de stoel verder uit te werken en tegelijkertijd hem af te stemmen op de rest van het schilderij. Dat betekend dat je een aantal kleuren van de overige elementen laat terugkomen of dat je net het tegenovergestelde doet namelijk een aantal onderdelen in kleur overdrijven. Ik heb gekozen voor alles redelijk goed op elkaar af te stemmen en om een paar kleine details in het oog te laten springen. Eén onderdeel wat voorlopig al in het oog sprong was de kleine kapstok (fel rood). Ik heb nu besloten dat deze kleur toch wat te hevig is voor het hele schilderij en heb dan ook de rode kleur wat afgezwakt door iets meer naar het roodbruine te werken. En de kleur gebrande sienna (wat eigenlijk een aardekleur is) leek me daar geschikt voor. En ik moet zeggen dat dit deeltje van het schilderij nu veel beter overkomt dan de vorige kleur. Ik heb wel besloten om de kleuren van de stoel iets heviger te maken dan dat ze in werkelijkheid zijn. Ik doe dit omdat anders het evenwicht uit het schilderij zal verdwijnen. Als je nu goed kijkt dan zie je dat ik een diagonale opstelling gemaakt heb van het geheel. Je kan namelijk een perfecte diagonaal van rechtsonder naar linksboven trekken waarbij je de twee elementen volledig met elkaar verbindt.
Ook dit is een belangrijk iets omdat je hierdoor een evenwicht in je schilderij kan bereiken dat voor de nodige rust zal zorgen bij het verder uitwerken van het schilderij.
Als je tenslotte naar de stoel kijkt dan zie je dat ik ook hier een eerste kleurlaag aangebracht heb. Je ziet ook dat ik de lichtblauwe kleur onderbroken heb door een aantal rode vlekken. Deze vlekken (waar de kleur afgeschilferd is) maak ik van de zelfde intensiteit en kleur als de kapstok. Ook hiermee bereik je weer een evenwicht en leid je het oog van de toeschouwer van linksonder naar rechtsboven. Je kan nu duidelijk zien waarom bepaalde delen van een schilderij zo belangrijk zijn voor het eindresultaat. want door deze twee rode stukken verbindt je niet alleen de beide onderdelen maar creëer je ook een eenheid in je werk. En je mag van mij aannemen dat deze twee onderdelen zeer belangrijk zijn bij het maken van een schilderij.
De volgende bespreking zal handelen over het verder afwerken van de verschillende elementen van het schilderj.
Foto 029
Donderdag 11 september 2008
Pastel op doek: Kleed en stoel/fase 2: deel 8
Vandaag ga ik iets verder met de uitleg over dit schilderij. Het is een hele tijd geleden dat ik nog iets nieuws geschreven heb maar dat heeft zo zijn redenen.
Op de bijgeplaatste foto kan je goed zien dat ik het kleed verder heb uitgewerkt en dat ik een aanvang gemaakt heb met de stoel. Wat het meest opvalt op dit moment is natuurlijk de rode kapstok waar het kleed aan ophangt. Of ik deze kleur ga behouden dat weet ik nog niet want ze lijkt me in eerste opzicht een beetje te fluoriserend. Maar ik zal wel zien wat ik doe met dit onderdeel als het schilderij nog wat verder gevorderd is. Op dit moment lijkt het me wat overdreven en trekt het de aandacht misschien wat veel naar zich en naar het kleed toe.
Als je kijkt naar het kleed dan zie je dat ik door de werkwijze die ik vorige keer heb besproken het kleed verder heb uitgewerkt. Je kan duidelijk zien dat ik verder gegaan ben met arceringen te zetten en op deze manier de licht en donker tinten verder uitgebouwd heb. Natuurlijk is dit onderdeel nog niet helemaal zoals het zijn moet maar op dit moment en in deze fase van het schilderij ga ik het zo even laten zijn.
Als je dan naar de stoel kijkt dan zie je dat ik hier een begin gemaakt heb met het kleur aanbrengen. Ik ben begonnen met een heel lichtblauwe kleur te zetten op de delen van de rugleunig die volledig in het licht liggen. Ook heb ik een bruinrode (gebrande sienna) aangebracht op die delen in de leunig waar ik een onderscheid wil maken tussen de geverfde delen en de delen die reeds geleden hebben onder het gebruik.Tegelijkertijd heb ik ervoor gezorgd dat de stoel los kwam van zijn achtergrond door een eerste aanzet van schaduw te maken op deze achtergrond. Ik heb hiervoor een donker grijze kleur genomen waardoor deze schaduw niet zo zwaar overkomt. Het is natuurlijk zo dat wanneer ik deze schaduwpartij zeer donker maak deze schaduwpartij het geheel zou beheersen en dat wil ik op dit moment zeker niet. Indien het nodig zou zijn kan ik deze partij nog altijd aanpassen. Waar ik zeker opgelet heb, is dat ik voor de schaduw geen zwart gebruikt heb. Want als je naar het beeld zou kunnen kijken waarnaar ik schilder en wat zich in werkelijkheid aftekend, dan lijkt het of de schaduw zwart is. En dat is gevaarlijk, want veel beginnende kunstenaars gaan dan over tot het gebruiken van zwart en dat kan zeer nefaste gevolgen hebben voor het schilderij. Want door puur zwart te gebruiken gaat het schilderij er zeer zwaar uitzien en dat wil ik zeker niet. Dus als tip zou ik zeggen zeker geen zwart uit de tube of in mijn geval zwart pastelkrijt gebruiken in de schaduw. Ook kan je zien dat ik de schaduwpartij van de rechterzijkant van een stoelpoot zelf al zeer donker (zelfde kleur als de kleur die ik gebruikte in de achtergrond schaduw) heb opgezet. Ik heb dit gedaan alvorens de stoel helemaal af te werken omdat ik dan, al in dit stadium kan zien of ik deze kleur kan gebruiken in de schaduwpartijen van de stoel. Wanneer ik langer zou wachten om een eerste aanduiding van deze kleur op te zetten dan kan het zijn dat ik een gedeelte van de stoel opnieuw moet gaan inkleuren omdat de schaduwpartij dan te overheersend zou zijn. Dus ook hier weer een kleine tip probeer steeds van in het begin de contrasten in je schilderij mee te schilderen zo kom je niet voor verrassingen te staan in een later stadium en ga je niet je tijd verprutsen aan onbenulligheden en overbodige zaken.
De volgende bespreking zal opnieuw handelen over het verder afwerken van de stoel en hoe ik de twee belangrijkste elementen op elkaar afstem om een zekere eenheid in het schilderij te bekomen.
foto 26
Op de bijgeplaatste foto kan je goed zien dat ik het kleed verder heb uitgewerkt en dat ik een aanvang gemaakt heb met de stoel. Wat het meest opvalt op dit moment is natuurlijk de rode kapstok waar het kleed aan ophangt. Of ik deze kleur ga behouden dat weet ik nog niet want ze lijkt me in eerste opzicht een beetje te fluoriserend. Maar ik zal wel zien wat ik doe met dit onderdeel als het schilderij nog wat verder gevorderd is. Op dit moment lijkt het me wat overdreven en trekt het de aandacht misschien wat veel naar zich en naar het kleed toe.
Als je kijkt naar het kleed dan zie je dat ik door de werkwijze die ik vorige keer heb besproken het kleed verder heb uitgewerkt. Je kan duidelijk zien dat ik verder gegaan ben met arceringen te zetten en op deze manier de licht en donker tinten verder uitgebouwd heb. Natuurlijk is dit onderdeel nog niet helemaal zoals het zijn moet maar op dit moment en in deze fase van het schilderij ga ik het zo even laten zijn.
Als je dan naar de stoel kijkt dan zie je dat ik hier een begin gemaakt heb met het kleur aanbrengen. Ik ben begonnen met een heel lichtblauwe kleur te zetten op de delen van de rugleunig die volledig in het licht liggen. Ook heb ik een bruinrode (gebrande sienna) aangebracht op die delen in de leunig waar ik een onderscheid wil maken tussen de geverfde delen en de delen die reeds geleden hebben onder het gebruik.Tegelijkertijd heb ik ervoor gezorgd dat de stoel los kwam van zijn achtergrond door een eerste aanzet van schaduw te maken op deze achtergrond. Ik heb hiervoor een donker grijze kleur genomen waardoor deze schaduw niet zo zwaar overkomt. Het is natuurlijk zo dat wanneer ik deze schaduwpartij zeer donker maak deze schaduwpartij het geheel zou beheersen en dat wil ik op dit moment zeker niet. Indien het nodig zou zijn kan ik deze partij nog altijd aanpassen. Waar ik zeker opgelet heb, is dat ik voor de schaduw geen zwart gebruikt heb. Want als je naar het beeld zou kunnen kijken waarnaar ik schilder en wat zich in werkelijkheid aftekend, dan lijkt het of de schaduw zwart is. En dat is gevaarlijk, want veel beginnende kunstenaars gaan dan over tot het gebruiken van zwart en dat kan zeer nefaste gevolgen hebben voor het schilderij. Want door puur zwart te gebruiken gaat het schilderij er zeer zwaar uitzien en dat wil ik zeker niet. Dus als tip zou ik zeggen zeker geen zwart uit de tube of in mijn geval zwart pastelkrijt gebruiken in de schaduw. Ook kan je zien dat ik de schaduwpartij van de rechterzijkant van een stoelpoot zelf al zeer donker (zelfde kleur als de kleur die ik gebruikte in de achtergrond schaduw) heb opgezet. Ik heb dit gedaan alvorens de stoel helemaal af te werken omdat ik dan, al in dit stadium kan zien of ik deze kleur kan gebruiken in de schaduwpartijen van de stoel. Wanneer ik langer zou wachten om een eerste aanduiding van deze kleur op te zetten dan kan het zijn dat ik een gedeelte van de stoel opnieuw moet gaan inkleuren omdat de schaduwpartij dan te overheersend zou zijn. Dus ook hier weer een kleine tip probeer steeds van in het begin de contrasten in je schilderij mee te schilderen zo kom je niet voor verrassingen te staan in een later stadium en ga je niet je tijd verprutsen aan onbenulligheden en overbodige zaken.
De volgende bespreking zal opnieuw handelen over het verder afwerken van de stoel en hoe ik de twee belangrijkste elementen op elkaar afstem om een zekere eenheid in het schilderij te bekomen.
foto 26
Maandag 1 september 2008
Pastel op doek; Kleed en Stoel: fase 2/deel 7
Vandaag ga ik weer wat meer vertellen over dit schilderij. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik het kleed op dit moment practisch helemaal heb uitgewerkt. Ik heb deze foto geplaatst omdat er goed te zien is hoe ik gewerkt heb met het pastel op het doek. In de vorige bespreking heb ik al uitgelegd dat ik met harde pastels het kleed bewerkt heb. Je ziet nu ook heel duidelijk dat ik gewerkt heb met arceringen om het licht en schaduwspel op het kleed weer te geven. Op deze manier krijg je dan ook een zicht op de plooien die er in het kleed zijn tengevolge van het hangen aan een kapstok. Natuurlijk lijkt dit allemaal niet meer dan normaal maar je kan er ook van uitgaan dat je door licht en donker te schilderen je plooien kan mee weergeven.
Je kan dit alles bijzonder goed zien op de mouw van het kleed. Hier zie je dat door de juiste toonwaarde te gebruiken maar ook door de juiste arcering uit te voeren je een duidelijk zicht heb op bolling en dal.
Het is niet altijd even evident om alles in eéén oogopslag te vatten. Als je naar een voorwerp kijkt dan wordt je snel afgeleid door het grote aantal onderdelen waar je naar kijkt. Daarom is het goed dat je het te schilderen voorwerp kan terug brengen naar zijn elementaier vormen. Om zover te komen kijk ik meestal door mijn wimpers. Hierdoor gaat de algemene vorm op zich wel iets vervagen maar je gaat veel duidelijker de licht en donker vlekken zien die er in het te schilderen object aanwezig zijn. Je kan zeggen dat alles tot zijn basiswaarden en vormen herleid wordt. Wanneer je dit zelf eens wil uitproberen moet je maar eens een handdoek of gelijk welk ander voorwerp met een lichtbron belichten en dan doe je jouw ogen maar eens zover dicht, dat je nog juist door je wimpers kunt kijken dan zal je zien dat je veel beter onderscheid gaat maken tussen licht en donker. En dit is ook weer normaal omdat je een aantal elementen die je hersenen moeten verwerken veel minder worden. Ook het object dat je bekijkt vervaagt waardoor er geen handdoek meer voor je ligt maar enkel iets met donkere en lichte vlekken. Ik bedoel hiermee dat je veel duidelijker de licht en donkere vlekken zult zien waaruit je onderwerp bestaat en wanneer je juist die vlekken gaat tekenen je onderwerp als vanzelf te voorschijn komt.. Je brengt namelijk alles terug naar zijn elementaire vormen.
De volgende keer zal ik weer wat verder gaan met mijn uitleg rond dit schilderij.
foto 0023
Je kan dit alles bijzonder goed zien op de mouw van het kleed. Hier zie je dat door de juiste toonwaarde te gebruiken maar ook door de juiste arcering uit te voeren je een duidelijk zicht heb op bolling en dal.
Het is niet altijd even evident om alles in eéén oogopslag te vatten. Als je naar een voorwerp kijkt dan wordt je snel afgeleid door het grote aantal onderdelen waar je naar kijkt. Daarom is het goed dat je het te schilderen voorwerp kan terug brengen naar zijn elementaier vormen. Om zover te komen kijk ik meestal door mijn wimpers. Hierdoor gaat de algemene vorm op zich wel iets vervagen maar je gaat veel duidelijker de licht en donker vlekken zien die er in het te schilderen object aanwezig zijn. Je kan zeggen dat alles tot zijn basiswaarden en vormen herleid wordt. Wanneer je dit zelf eens wil uitproberen moet je maar eens een handdoek of gelijk welk ander voorwerp met een lichtbron belichten en dan doe je jouw ogen maar eens zover dicht, dat je nog juist door je wimpers kunt kijken dan zal je zien dat je veel beter onderscheid gaat maken tussen licht en donker. En dit is ook weer normaal omdat je een aantal elementen die je hersenen moeten verwerken veel minder worden. Ook het object dat je bekijkt vervaagt waardoor er geen handdoek meer voor je ligt maar enkel iets met donkere en lichte vlekken. Ik bedoel hiermee dat je veel duidelijker de licht en donkere vlekken zult zien waaruit je onderwerp bestaat en wanneer je juist die vlekken gaat tekenen je onderwerp als vanzelf te voorschijn komt.. Je brengt namelijk alles terug naar zijn elementaire vormen.
De volgende keer zal ik weer wat verder gaan met mijn uitleg rond dit schilderij.
foto 0023
Vrijdag 29 augustus 2008
Oproep
Ik ben op zoek naar foto's van mooie gevels. Ik bedoel hiermee dat het foto's moeten zijn die oude gevels voorstellen die de moeite zijn om te schilderen. Het mogen ook onderdelen zijn van gevels zoals deuren en vensters.
Waarom vraag ik dit? Ik ben bezig om een reeks aquarellen te maken die het vergankelijke en toch het mooie weergeven. Ik heb altijd gehouden van oude gebouwen en steegjes of zichten waar leven inzat. Ik bedoel hiermee als je naar een oud huis of naar een mooie gevel kijkt dan kan je heerlijk wegdromen en denken wat er allemaal gebeurd is vanaf het begin dat dit gebouw of deze straat er was. Je kan je allerhande voorstellingen maken van wie en wat er gewoond heeft in deze huizen en straten.
Zo zijn er zeker bezoekers van mijn blog die wel ergens wat foto's hebben die de moeite zijn om te schilderen. Ik denk ook aan degene die al het geluk gehad hebben om bijvoorbeeld in Venetië rond te dwalen en daar foto's van hebben.
Dus mijn vraag is zeer eenvoudig indien iemand beschikt over foto's of een site weet waar er mooie oude gebouwen te vinden zijn dan mag en kan hij/zij die site of foto's aan mij doorgeven. Zodat ik mijn reeks aquarellen , 24 stuks moeten het er minimum worden, kan afmaken.
Natuurlijk zal ik op mijn blog deze werken bespreken en ook meedelen wie mij de tip of de foto aan de hand gedaan heeft.
Op de bijgeplaatste foto zie je bv een deur uit een gebouw in Honduras. Prachtig toch die textuur en kleuren.
Dinsdag 26 augustus 2008
foto bij deel 6
foto 0020
Dinsdag 26 augustus 2008
Pastel op doek: Kleed en stoel: fase 2/ deel 6
Vandaag weer iets meer uitleg over het schilderen van pastel op doek. Op de bijgeplaatse foto kan je duidelijk zien dat ik aan het werken ben om het kleed een betere uitstraling te geven. Om tot een goede stofuitdrukking te komen ben ik begonnen met harde pastels te werken. Door middel van te arceren wil ik een zicht op de werkelijkheid krijgen maar ook op donker en licht.
Wat zijn nu harde pastels?
Dit zijn meestal vierkant geperste staafjes pastel. Deze pastel soort is harder doordat men ze geperst heeft waardoor men er tekenachtiger kan mee werken. Je kan er als het ware mee tekenen en daardoor ook een aantal lijnen weergeven die je met zachte pastels moeilijk kunt uitvoeren.
Als je goed op de foto kijkt dan zie je ook dat ik het geheel van schaduw en licht opzet met allemaal fijne en dunnen strepen naast en over elkaar. Deze strepen lopen naargelang het onderdeel van het kleed, horizontaal of vertikaal. Maar als het kleed een bolling heeft dat kan je nu goed zien aan de linkerkant van het kleed, dan werk ik de strepen met deze bolling mee.
Ook hier is de reden weer zeer eenvoudig. Wanneer je een geweven stuk stof bekijkt dan zie je dat dit meestal uit zeer kleine vierkantjes of rechthoekjes bestaat. Maar als je dat stuk stof zo legt of hangt dat er een aantal hoogten en laagten te zien zijn, dan zie je ook dat deze vierkantjes of rechthoekjes de vorm mee aannemen die deze doek op die plaats heeft. Natuurlijk geldt dit ook voor het kleed en daarom is het zo belangrrijk om op de plaatsen waar het kleed een boller of holler stuk heeft deze vierkantjes of rechthoekjes te tekenen hoe ze daar te zien zijn. En al is de weving van de stof nog zo klein en fijn, toch moet je rekening houden met de toestand van de doek of het kleed op de verschillende plaatsen.
Er zullen nu wel mensen zijn die zeggen dat je dat allemaal niet gaat zien op zo'n schilderij. Wel het zal voor de leek miniscuul lijken maar als je iets wil weergeven zoals het is dan moet je met dit soort eigenheden rekening houden. Dat wil niet zeggen dat ik alle minuscuul kleine veirkantjes of rechhoekjes teken. Dat zou natuurlijk onbegonnen werk zijn. Maar dat wil wel zeggen dat ik de vorm van het kleed volg met mijn arceringen waardoor het oog van de toeschouwer weer misleid wordt door de hersenen. Want de hersenen van ons die zeggen dat deze stof opgebouwd en of geweven is door die heel kleine vierkantjes. Doe je dit niet dan gaatde toeschouwer zeggen dat is wel goed geschilderd maar er ontbreekt iets. Ik weet niet wat het is ,maar daar is iets niet zoals het hoort. En dat wil ik nu net niet hebben.
Dus je kan dan ook begrijpen dat dit soort schilderijen zeer veel geduld en juist werken inhoudt.
De volgende keer ga ik verder met het afwerken van het kleed en dan ga ik ook iets meer vertellen over licht en donkerpartijen in het kleed.
Vrijdag 22 augustus 2008
Pastel op doek: foto bij fase2/deel5
Foto 015