Archief

Vandaag ga ik weer wat verder met de uitleg rond deze aquarel. Het is en blijft een balanceren op een slappe koord als je zo een grote aquarel maakt. Maar ik ben er aan begonnen en ik ga ze nu ook afmaken natuurlijk. En als het enigszins kan op een fatsoenlijke manier.

Als je op de bijgeplaatste foto kijkt dan kan je zien dat ik verder ben gegaan met het schilderen van de kraan en van de bevestigingen die de waterleidingsbuis op haar plaats houden. De kraan is een redelijk moeilijk stukje geweest niet omdat het te groot was maar eigenlijk meer omdat hij maar een klein onderdeeltje van het schilderij is. Maar ik wilde dit onderdeel toch in de kijker plaatsen en dan moet je dat voorwerp wel proberen juist weer te geven. Ik weet dat dit nogal contradictoir klinkt maar het is wel zo.

Om het witte chroom van de kraan te schilderen heb ik eerst de donkerdere delen die je op zo’n chromé kraan ziet geschilderd. Door deze onderdelen of stukjes juist te schilderen zoals ze zijn komt de kraan als vanzelf tevoorschijn. Als je hier gaat proberen om een kraan te schilderen dan krijg je hem niet of minstens zeer moeilijk op papier of doek. Wanneer je echter doet zoals ik gedaan heb de verschillende donkerdere en lichtere vlakken benadert als aparte vlakken dan zul je zien dat de vormen van deze vlakken veel beter te schilderen zijn als vlak en niet als vorm. Wanneer je dan de verschillende vlakken klaar hebt dan ga je het geheel als object bekijken en dan ga je zien dat het op een kraan lijkt in dit geval maar dat er nog enkele aanpassingen nodig zijn alvorens hij helemaal correct is weergegeven. In mijn geval was de kraan nog te vlak en had hij geen of niet genoeg  ruimtelijke impact. Ik ben toen gaan kijken waar de schaduw zat en waar het licht vandaan komt en ik kon constateren dat ik nog wat meer op bepaalde stukken aan de schaduw diende te werken. Ik kan je een voorbeeld geven door er op te wijzen hoe ik het hendeltje van de kraan geschilderd heb. Je kan denken dat is heel eenvoudig drie bolletjes en klaar is Kees. Maar dat is het niet. Bijzonder omdat dit hendeltje redelijk klein is en dat je daardoor niet veel plaats hebt om de donkere en lichte plekken te laten spreken . Kijk bevoordeeld naar het kleine donkere streepje tussen het eerste en tweede bolletje van dit hendeltje. En kijk tegelijkertijd naar het kleine donkere streepje boven op het eerste bolletje. Wel deze lijntjes zijn zo belangrijk, omdat, zij het eindpunt vormen van het hendeltje maar tevens ervoor zorgen dat je alles redelijk ruimtelijk kan bekijken. Wat nog vreemder is voor een leek is dat het lijntje aan de bovenkant van dat bolletje donker is, de meeste mensen zouden denken dat hetgeen bovenaan aan een object zit het meeste licht gaat vangen. En bij normale omstandigheden is dat ook zo, maar in dit geval is de kraan beschenen vanuit een lichtbron aan de linkerkant en van beneden naar boven en daardoor is de onderkant lichter als de bovenkant.

Nog een interessant stukje is het bevestigingsstukje links van de kraan. Ook dit onderdeel heb ik geschilderd op dezelfde wijze als de kraan en daardoor krijg je ook hier een mooie vorm. Bijzonder tevreden ben ik over de verschillende bochten van de leiding en hun aansluitingen. Natuurlijk moet je er hier van uit gaan, dat als je deze onderdelen redelijk goed kent het een voordeel is om ze schilderen en tekenen en dat daardoor allles iets minder moeilijk is. Maar ik kan je verzekeren dat ook dit een verduiveld moeilijke aangelegenheid is geweest.
Tot slot wil ik ook je aandacht vestigen op het rode bevestigingsstukje. Dit stukje was niet rood meer zelfs het stond er niet. Ik heb het gewoonweg toegevoegd omdat ik dacht dat dit een meerwaarde zou kunnen betekenen aan het schilderij. En ik denk dat dit een zeer goede inval geweest is geweest want dit kleine stukje trekt naar mijn mening net genoeg aandacht en brengt net genoeg kleur in het gehele grijze buizenstelsel.

De volgende bespreking zal ik verder gaan met het geheel af te werken en hier en daar nog wat zaken beter naar voor laten komen.

Zoals je vandaag kan zien ben ik verder gegaan met de kleur uit te diepen. Dit wil zeggen dat ik stilletjes aan naar het uiteindelijk resultaat aan het werken ben.

Natuurlijk brengt dit met zich mee dat je over het hele schilderij moet werken. Indien je dat niet doet dat gaat alles teveel in fragmenten of delen opgesplitst zijn en dat is natuurlijk niet goed voor het schilderij.

Ik ben in de eerste plaats begonnen met het zicht op de kamer nog iets meer aan te passen met kleur. Ik heb de warmere kleuren die zich hier bevinden nog iets meer aangezet (zie hiervoor bijvoorbeeld de planken vloer). Ook ben ik nog bezig geweest met het uitdiepen van de reflectie in de vensters.

Daarna ben ik begonnen met de kleuren aan de buitenkant aan te pakken en van een nieuwe transparante laag te voorzien. Je ziet heel goed dat ik alles iets warmer gemaakt heb. Ik heb hiervoor niets extra moeten doen alleen heb ik de kleuren die al aanwezig waren nog meer en beter aangebracht. Dit heeft als gevolg dat het hele schilderij veel beter oogt en het nog meer de nadruk legt op een mooie zomerse namiddag waar alles in het zonlicht baadt en het geheel een warme gloed heeft.

Natuurlijk is het nu gemakkelijk om te zeggen dat het dat laatste is waar ik zo naar gezocht heb. Maar het is werkelijk zo dat ik dit gezicht  min of meer in mijn hoofd had toen ik aan dit schilderij begonnen ben. Het geheel begint nu de uitstraling te krijgen die ik zelf hoopte te bereiken.

Wat ik wel heel nauwkeurig gedaan heb is de planken die rond het voorste raam zitten verder uit te werken. Ik heb de nerven die in deze planken zitten nog iets meer aangezet en daardoor het voorgrond gedeelte nog iets meer aandacht gegeven waardoor alles nog beter weergeeft dat je de verschillende onderdelen (voor, midden en achtergrond) van een schilderij ten alle tijden moet respecteren. En dat kan je doen door met de kleur te werken of door de detaillering verder uit te werken het geeft niet wat je doet maar je moet er wel voor zorgen dat je die elementen steeds hun plaats in het schilderij weet te geven.

Voor de volgende bespreking zal er nog alleen het afwerken van de planken aan de buitenkant op het programma staan en misschien nog wat meer de nadruk leggen op deze zwoele atmosfeer. Maar dat weet ik je in het laatste deel wel uit te leggen.

Vandaag begin ik weer met wat nieuwe uitleg over dit schilderij. Als je op de foto kijkt dan kan je zien dat ik weer enkele nieuwigheden aangebracht heb die het schilderij werkelijk verlevendigen.

In de eerste plaats ben ik beginnen te werken aan de planken die rond het venster zitten. Door met een borstel waar ik de haren gespreid heb een aantal fijne lijntjes te trekken krijg je de indruk dat je de nerven van het hout ziet. Ook heb ik met een  menging van gebrande Sienna en Frans ultramarijn een redelijk donkere kleur gemaakt. Deze kleur heb ik gebruikt om de knoesten die in de planken zitten aan te geven. Ook dat is me redelijk goed geslaagd vind ik zelf. De nagels die er in deze planken zitten heb ik dan weer met een menging van gebrande Sienna en omber geschilderd. En ook dat draagt bij tot een goed geheel.

In de tweede plaats ben ik dan verder gaan werken aan de binnenkant van deze kamer. Ik ben nog wat extra kleur gaan aanbrengen op het koffer waardoor dit object weer beter tot zijn recht komt. Ik tracht ook hier een duidelijk beeld te geven hoe zo een koffer er uit ziet. Maar ik werk het ook weer niet teveel uit omdat je de koffer ziet staan door de venster aan de achterkant in de kamer. Dit soort denkpistes zijn van belang om een goed schilderij klaar te maken. Dikwijls wordt er niet aan gedacht dat je met een aantal wetmatigheden moet rekening houden om iets geloofwaardig te schilderen. En nu kan je zien door dit koffer niet helemaal in detail te schilderen dat dit bijdraagt om een bepaalde afstand te scheppen in het werk.

Ten derde ben ik iets gaan uit proberen wat ik nog niet gedaan heb. Ik ben namelijk een soort lichtbreking gaan weergeven op de ruiten. En ook hier ben ik zeer tevreden over. Door met een stijvere borstel die vochtig is heb ik een aantal lijntjes uit gewassen in de ruiten. Door dit te doen krijg je het gedacht dat de lichtinval (in dit geval zou ik het ook het zonlicht kunnen noemen) vanuit het achterste venster goed zichtbaar wordt in de voorste ruiten. Natuurlijk moet je opletten met dit soort toepassingen dat je dit niet te veel doet want dan gaat je schilderij te kunstmatig zijn en lijkt het nergens op. Je kan zelfs je schilderij er mee verknoeien. Dus let op als iemand dit toepassen gaat probeer het eerst uit op een stukje papier zodat je deze handeling goed in de vingers krijgt.

Tot slot heb ik nog een zeer  dunne laag omber natuur over de plankenvloer gezet waardoor alles wat warmer wordt en beter aansluit bij de kleuren van het koffer.

De volgende bespreking zal handelen over de verdere afwerking en het zal stilletjes aan naar zijn einde lopen wat dit schilderij betreft.