CORONA UPDATE 7-11-2020
Beste allen,
Ik had gelijk. Thuis zouden mijn kinderen zeggen: onze papa moet altijd gelijk hebben.
Wij zijn na deze eerste stormweek niet gekapseisd. De druk kende een steile klim maar neemt voorlopig niet verder toe. Vooral onze intensieve zorgen is nog geïmpacteerd.
Verdere opschaling van onze cohorte-afdelingen hebben wij voorlopig on hold gezet.
Mijn bijzondere dank hiervoor voor allen die hier zeer kort op de bal gespeeld hebben en meer dan het beste van zichzelf gegeven hebben om mogelijk te maken dat wij terug een beetje kunnen afschalen ten voordele van niet-COVID pathologie.
Ik kan me inbeelden dat medewerkers op de werkvloer zich soms afvragen ‘vanwaar komt deze beslissing nu weer?’ Dat heeft alles te maken met de snel veranderende toestand op het terrein, zoals men zegt.
De kans bestaat dat de situatie het meest kritiek wordt eind volgende week; dit is twee weken na de fameuze koopzondagen. We zijn er klaar voor om deze schok opnieuw op te vangen.
Laat ons hopen dat de lockdown nu voldoende lang wordt aangehouden om de besmettingscijfers zeer laag te houden en zo een derde golf te voorkomen. Ik vrees evenwel dat wij er niet in zullen slagen een derde golf af te weren.
En ondertussen draait de wereld verder. In de USA - waar de derde golf in kracht wint - geraken ze er niet uit wie nu de verkiezingen heeft gewonnen, maar afhankelijk wie het dan haalt zullen zij de coronacrisis hetzij ontkennen hetzij aanpakken. Een raar volkje deze cowboys als je het mij vraagt. Aanslagen vinden plaats of worden juist verijdeld, ook met deze realiteit hebben wij de afgelopen jaren leren leven.
Exact twee jaar geleden stond alles in het teken van de honderdjarige herdenking van het einde van de Grote Oorlog. Dit was evenwel ook de vooravond van de tweede en dodelijkste golf van de Spaanse griep. Waren onze grootouders zich hiervan bewust en hoe gingen zij hier mee om? Ik zoek hierover nog literatuur op.
Zoals u waarschijnlijk bekend ben ik erg geïnteresseerd in kwaliteit in de gezondheidszorg. Deze week vond het wereldcongres over quality and safety plaats in Kopenhagen. Spijtig genoeg moest ik mij beperken tot het online volgen van een aantal sessies. Zoveel is duidelijk: COVID zal een aantal veranderingen die zich met mondjesmaat aan het ontwikkelen waren, versnellen. Deze crisis is ook een opportuniteit. Als grote zorginstelling moeten wij hierover kritisch durven nadenken: hoe kunnen wij middelen en mensen optimaal inzetten voor de beste outcome voor zowel patiënt, medewerker als organisatie? De muren tussen eerste, tweede en derde lijn zullen een stuk vervagen. Ambulante activiteit, opvolgen op afstand en zowel thuishospitalisatie als daghospitalisatie zullen aan belang winnen. Zeker voor chronische patiënten zullen de problemen meer en meer in team samen met de patiënt aangepakt worden. Het is nog zeer de vraag of de commercialisering en de bouw van steeds grotere ouderenvoorzieningen de weg is die wij moeten gaan.
Volgende week wordt nog een kritieke en lastige week. Zoals deze morgen bij het beklimmen van de Oude Kwaremont: we halen eens diep adem, kijken niet om, rechten onze rug een laatste keer en gaan er tegenaan. Probeer ook wat te genieten van de herfstzon.
Mede namens de raad van bestuur wenst de directie jullie allemaal uitdrukkelijk te danken voor uw inzet en getoonde flexibiliteit.
Hou jullie taai en zorg voor mekaar,
Dirk
