LAATSTE UPDATE: VERLOOP VAN DE CORONACRISIS

Za 27/02/2021

Beste allemaal,

Zaterdagochtend, het hardnekkige ochtendgrijs trekt slechts langzaam weg. Een schril contrast met vorige week toen we al begonnen te dromen van een prille lente.

Soms worden we met onze voetjes terug op de grond gezet. Dromen zijn altijd een stukje bedrog. Een paar weken geleden hadden we er goede hoop op. Onze coronacijfers daalden, weliswaar nog niet tot op het niveau van het einde van de eerste golf, maar toch.

Afgelopen tien dagen zijn ons aantal besmette patiënten opnieuw meer dan verdubbeld. In de media kan men nu wel de discussie voeren of de derde golf nu al dan niet begonnen is, wij hebben hier althans het gevoel van wel. We hadden ook te kampen met een aantal gelukkig kleine lokale uitbraken. Deze zijn beperkt gebleven mede door de strikte opvolging vanuit het team infectiepreventie. We zijn genoodzaakt geweest onze cohorte-afdelingen en IZ op te schalen. Dit heeft heel wat implicaties gehad zowel voor onze medewerkers op deze afdelingen als ook op de rest van het ziekenhuis, waar we continu geworsteld hebben met beddendruk. Mijn oprechte dank voor allen die dit alles in goede banen leiden en voor de sereniteit waarmee degenen die hierdoor geplaagd worden, ermee omgaan.

Gelukkig zijn er nu afspraken op netwerkniveau rond herverdeling van patiënten, mocht dit nodig blijken.

Een zaak is duidelijk: we dienen het anker van onze boot te lichten en we moeten terug de volle zee in. Sinds een paar dagen zijn we bezig met het vastleggen van alle los materiaal op het dek en bereiden wij ons voor op zwaar weer. Hopelijk is het voorbarig maar ik wil vooral vermijden dat we op drift slaan.

Deze pandemie is ook gekenmerkt door een aantal stokwoordjes, hetzij maandelijks, hetzij wekelijks. De verschillende excellenties en experten gebruiken deze woordjes maar al te graag. Het laatste in de rij is perspectief.

Gisteren is evenwel besloten om nog niet te beslissen en iedereen nog een week in het ongewisse te laten wat perspectief nu juist inhoudt.  Laat ons eerlijk zijn: met de evolutie van de laatste dagen zou het bijzonder onverstandig zijn om te versoepelen.

Perspectief kan gegeven worden als we met z’n allen voldoende gevaccineerd zijn. Inmiddels gaan bij manier van spreken de dagen open en toe, het is routine geworden. Wij verlangen allemaal naar meer maar het zal nog eventjes op de tanden bijten zijn.

Maar er zijn ook zekerheden. De lente zal komen binnen een paar weken. De natuur is volop aan het ontluiken.

Vorige keer schreef ik over mijn bijgelovig trekje en mijn lang haar. Gisteren kwam het mooiste en beste nieuws van de afgelopen maand. Tegen 10 maart zal ieder van ons die zich wenst te laten vaccineren zijn eerste prik gekregen hebben, dat is pas echt perspectief. Wij zullen gevaccineerd zijn met verschillende vaccins maar voor zover ik er zicht op heb, is de bescherming van de drie vaccins vergelijkbaar. Onze vaccinatiewerkgroep heeft hier schitterend werk geleverd.

Wij zullen hierdoor zo goed mogelijk beschermd zijn maar dit neemt niet weg dat de voorzorgsmaatregelen verder strikt dienen te worden toegepast. Als medewerkers in de gezondheidszorg hebben wij hierin ook een voorbeeldfunctie. Wij dienen er rekening mee te houden dat we nog een aantal maanden misschien nog wel een jaar zullen geconfronteerd worden met opflakkering van varianten.

Soms heb ik het gevoel dat wij slachtoffer zijn van de zeven plagen van Egypte. Naast de stijgende coronacijfers staan wij sinds maandag met zijn allen in de file in de buurt van het ziekenhuis. Na contact met de burgemeester zijn er goedbedoelde bijsturingen gekomen in de signalisatie die initieel tot overmaat van ramp een omgekeerd effect hadden. De werken zullen evenwel nog een paar weken aanslepen.

Vandaag is geen ideaal fietsweer. Ik ga lekker lui zijn en passief aan sport doen. “Mijn” Bahamontes zat in de bus, een tijdschrift voor wielerliefhebbers met de zo mooie ondertitel ‘uit liefde voor de stiel’. Het nummer gaat over La Primavera Milaan San Remo. De prachtige cover alleen al maakt mij gelukkig: een helm met bloeiende paaslelies. En daarna is er de KOERS, de openingsklassieker van Vlaanderen in mijn buurt. Dat wordt genieten.

Hou jullie taai en zorg voor mekaar

Dirk

Ps: ik maak een afspraak bij de kapper voor een weliswaar beperkte knipbeurt

  Beste vrijwilligers,

Jullie jaarlijkse “week van de vrijwilliger” komt er aan! Normaal gezien zouden we in de week van 27 februari naar 7 maart allemaal samenkomen op café ;-) om eens lekker bij te kletsen en ons te goed te doen aan lekkernijen.

Helaas, er mag dan al licht zijn aan het einde van de donkere tunnel, dergelijke onderonsjes zijn echt nog geen verstandig idee.

Deze sombere situatie doet echter geen afbreuk aan onze appreciatie en dankbaarheid voor jullie dagelijkse inzet. Hou volgende week de digitale kanalen in de gaten en misschien kom je jezelf wel tegen op onze facebookpagina, informatieschermen of een poster…

Want als dank voor jullie helpende handen zetten we jullie graag een weekje in de kijker!

Vrijwilligers bieden meerwaarde aan wat de be­roepskrachten brengen,

laten sporen na door positieve ervarin­gen te scheppen bij patiënten, familie en bezoekers,

buigen de angst en onzekerheid van hulpbe­hoevenden om naar rust en ver­trouwen,

laten mensen glimlachen wanneer ze aan de bemoedigende woorden te­rugdenken.

Vrijwilligers ervaren dankbaarheid door een klein beetje van hun eigen unieke zelf te geven…

Bedankt!

Henk Maes

Sofie Goderis

Chantal

Beste vrijwilligers,

Net voor de kerstvakantie wensten wij jullie al allemaal het allerbeste toe voor 2021!

Da’s niet genoeg dacht onze directie, normaliter slaan we in januari met z’n allen de benen uit op de dansfloer, heffen we het glas en omhelzen we elkaar…. Jammer, maar helaas, niet dit jaar.

Hiervoor is moeilijk een alternatief te vinden zou je denken…

En toch hebben ze het weer gefikst! Dankzij een heel feestelijke attentie worden we in de mogelijkheid gesteld ons eigen virtuele fuif te organiseren. 

Ik nodig jullie bij deze graag uit om jullie feesttools op te halen, volgende week 08/02 t.e.m. 12/02/2021 telkens tussen 10u en 12u of tussen 14u en 16u.

Een collega vrijwilliger zal in mijn plaats hiervoor ter beschikking zijn in de BISTRO in straat 60:

Alvast van harte dank aan iedereen die z’n attentie komt ophalen.

Vriendelijke groeten

Chantal

Beste vrijwilligers,

Terecht krijg ik verschillende vragen betreffende het COVID- 19 VACCIN.

Jullie worden zeker meegenomen in de besprekingen hieromtrent, maar er is momenteel nog geen duidelijkheid over wanneer en of jullie al dan niet worden meegenomen in het vaccinatietraject.

Wij verwachten zeer binnenkort antwoord op deze vragen en van zodra ik die krijg, krijgen jullie die uiteraard ook.

Alvast bedankt voor nog een klein beetje geduld.

Vriendelijke groeten

Chantal

 Beste vrijwilliger

Wij denken hierbij uiteraard eerst aan onze gezondheid, maar ook aan terug mogen, kunnen, willen, (los) laten, inspireren, creativiteit, gezelligheid en de nodige veerkracht om te dragen wat 2021 brengen zal…

Een heel DIKKE MERCI voor jullie inzet het voorbije jaar!

Henk Maes

Sofie Goderis

Chantal

                                                                                                                                                                                                                                                                                   21/12/2020

Beste allemaal

Waarom dit schrijven op een maandag? Uitleg volgt later.

Het eindejaar nadert met rasse schreden. We zouden kunnen stellen: een jaar om best te vergeten, hoewel. Het was een jaar waarin heel veel solidariteit is getoond.
Omstandigheden hebben ook heel wat innovatie geïnitieerd. In deze periode worden ook de jaarlijsten gemaakt: beste song, beste sporter, held van het  jaar. Over dat laatste is geen twijfel. Jullie allemaal zijn de helden van de zorg.
De alternatieve warmste week is volop aan de gang. Een zeer mooi initiatief om iedereen een warm hart toe te dragen.

Inmiddels ligt ons schip nog steeds voor anker en kunnen wij de veilige haven niet binnen varen. Onze aantallen dalen lichtjes, maar er hangen onweerswolken en mogelijk is een nieuwe storm op komst. Volgens sommigen is de derde golf al begonnen. Ik hoop dat het niet waar is en verdring die gedachte, maar mijn alter ego vreest dat het harde realiteit is. De aantallen stijgen lichtjes in ons land, maar de rest van Europa kleurt zo goed als volledig rood. Daarnaast zijn er de onheilspellende berichten over de nieuwe variant in Engeland waar de media maar al te gretig op inspelen. Ik ben geen infectioloog, maar voor zover ik kan opmaken uit de literatuur is dit volkomen normaal gedrag van een virus en hoeft het helemaal geen reden tot paniek te zijn.

Onze overheid bezorgde ons traditioneel op vrijdagavond een schrijven, waarin zij erop aandringen dat de ziekenhuizen waakzaam moeten blijven en voldoende capaciteit voor COVID-19 bij manier van spreken achter de hand moeten houden. Ik wil jullie geruststellen: wij zijn voorbereid. Daarnaast vraagt de overheid jullie allen expliciet te bedanken voor jullie - zoals de brief letterlijk vermeldt - bovenmenselijke inspanningen.
In de Zevende Dag op zondag maakte de premier de vergelijking met het lopen van een marathon. Op kilometer dertig start het lastigste stuk, dat duurt een paar kilometer. De COVID-crisis kent een gelijkaardig verloop. Wij zijn aan het punt gekomen dat er twijfel komt, we zijn het beu, misschien zien we het zelfs niet meer zitten. Maar schouder aan schouder - figuurlijk dan - slaan wij ons hierdoor. Het vaccin is op komst. Voor de zorgmedewerkers in de ziekenhuizen zal het ter beschikking zijn in maart. Voordat de hele bevolking is ingeënt, zal het einde zomer zijn. Het komt dus goed, heb daar vooral vertrouwen in.
Ja, er zullen beperkte bijwerkingen van het vaccin zijn. Dat is trouwens zo voor alle vaccins. Door ons te laten vaccineren dragen we ertoe bij dat de ellende van de afgelopen maanden sneller overgaat. Dus ik zou zeggen: DOEN! Zo halen we samen de eindmeet van deze marathon.

Een paar keer citeerde ik in vorige brieven de polariteiten. Ik betreur dat in deze vakantie toch mensen op reis gaan naar het buitenland tegen alle advies in, maar op basis van hun zogenaamd individueel recht. Alle excuses zijn goed. Waarschijnlijk zullen ze ook als eerste in de rij staan om het vaccin te krijgen. Wij dromen er waarschijnlijk allemaal van om eens op reis te mogen gaan.
Anderzijds klonk het gisteren zeer hoopvol op de radio dat al meer dan veertigduizend mensen zich hebben opgegeven om te helpen in de zorg. Laat ons allen ons gezond verstand gebruiken en nog eventjes doorbijten in deze periode, in het belang van ons allemaal. Jullie hebben het de afgelopen maanden lastig gehad, elk op zijn manier, maar jullie hebben het fantastisch gedaan elk op zijn niveau. Een dikke MERCI hiervoor. 

Dit is niet zomaar een schrijven op een maandag.
Weet je, vandaag is de dag waar ik zelf al maanden naar uitkijk en de dag waar ik elk jaar naar aftel. Nu nog meer dan vroeger. De afgelopen drie dagen waren de donkerste dagen van het jaar. Maar vandaag beginnen de dagen te “lengen”, met één minuut al. Het is de dag van de zonnewende. In de meeste culturen is dat een speciaal moment. Het licht komt terug. De christelijke godsdiensten vieren dan kerstmis. 
Ik wens jullie allen een vredevolle kerstperiode. Vrede op de wereld, vrede voor jou en al je dierbaren.

Hou jullie taai en zorg voor jezelf en elkaar.
Dirk  

PS: Ik ga na kerst ook een weekje rust nemen.

                                                                                                                                                                                                                                                                               28/11/2020
Beste allemaal,

Zaterdagmorgen, vroeg opgestaan. 6u30, de krant in het pikkedonker gehaald. Er hangt nog een weinig mist, deze zal ongetwijfeld bij zonsopgang verdwijnen.

Ik voel me echt goed. Het wordt een mooie dag.

Na het schrijven van deze boodschap zal ik het nieuws eens kort doornemen en nadien vertrek ik samen met mijn eega voor een aantal uurtjes fietsen.

Gisterenavond een moedige beslissing gehoord van onze beleidsmakers. Hiermee kunnen we hopelijk een zogenaamd onvermijdelijke derde golf afwenden of er op zijn minst voor zorgen dat de piek veel lager is.

Onze boot vaart intussen traag verder. De mist waarvan vorige week sprake was, trekt langzaam op maar we zijn zeker nog niet aan de haven.

Afgelopen week hebben we verder afgeschaald. We hebben nog twee cohorte-afdelingen maar de druk op IZ blijft hoog. Gisteren kregen we daarbovenop nog een - hopelijk kleine -uitbraak op een afdeling.

Van de overheid kregen we gisteren de toestemming om onze voorbehouden capaciteit voor COVID gedeeltelijk af te bouwen. Ik wil hier toch aan toevoegen dat dit niet betekent dat het onmiddellijk business as usual wordt. Het zal nog een aantal weken duren vooraleer de gevolgen van deze golf volledig achter de rug zijn. We zullen dan ook in ons ziekenhuis in het Nieuwe Normaal zitten. Uit de twee golven hebben we heel wat geleerd. Onze manier van vergaderen kan anders. In het OK heeft men inmiddels leren werken met niet alleen het plannen van een OK-zaal voor een grote ingreep maar daaraan ook het koppelen van een IZ-bed.

Gisteren heb ik ook enkele merkwaardige nieuwtjes gelezen in de krant. Het meest merkwaardige: de CEO van BPost heeft begin november een nieuwe piek in online bestellingen niet zien aankomen. Ik begin toch te geloven dat de impact van COVID op het functioneren van mensen niet onderschat mag worden.

Wetenschappers proberen te berekenen hoeveel het totale gewicht virussen is dat nu de ganse wereld in zijn greep houdt, misschien is het maar 100 gram. Ik vind dit een beangstigend idee als er ooit boze, zieke geesten zijn die er van dromen om een biologische oorlog te voeren.

En dan nog de vaccinsoap. Astra Zeneca zou zijn resultaten te rooskleurig hebben voorgesteld waardoor hun aandeel op de beurs flink zakt, tot daar aan toe . Voor mij is het veel belangrijker dat hierdoor ook de geloofwaardigheid en het vertrouwen in de vaccins zal dalen. 

Ook onderzoek bij huisartsen heeft aangetoond dat een derde van hen vaccinatie niet zou aanraden. Er is nog werk aan de winkel voor de influencers. Ik hoorde in Ter Zake het hoofd intensieve Gasthuisberg vertellen dat daar slechts 50% van de medewerkers zich laat vaccineren tegen de griep. Wij zitten aan 73%. Dikke proficiat voor jullie allen en voor de mensen die de promotie gevoerd hebben. Wij zullen jullie nodig hebben voor de COVID vaccinatie campagne.

Ik zag een schitterende cartoon van Luc Zeebroek alias Kama(gurka)naar aanleiding van de drie aanbieders van vaccins. Een man zit met ontblote bips op handen en knieën met drie spuiten in zijn billen met als onderschrift: een mens kan niet zeker genoeg zijn.

Vandaag vraag ik ook om eens stil te staan bij onze zieke medewerkers en voor onze mensen die het moeilijk hebben. Dit virus overvalt je letterlijk en figuurlijk. Wij denken aan jullie, hou er vooral de moed in en zoek hulp. Wij zijn er voor jou. Het team Sint-Lucas is samen aan boord gegaan en ik herhaal nog eens wat ik vroeger schreef: wij gaan niemand overboord laten vallen.

Tot slot nog positief nieuws. Op dinsdag 8 december onthullen we ons nieuw logo en gaat de nieuwe website online. Uiteraard dienen wij dit coronaproof te doen. Ik mag en kan daar nog niet veel over onthullen, maar bereid je voor: het groen gaat weg en ik vind het zeer mooi. Wij hebben voor jullie allen ook een mooie attentie.

Inmiddels is het 7u30. Ik ga de krant doorbladeren met een espresso en na zonsopgang de fiets op. Deze namiddag haal ik het chocoladegoed af en mag ik de goede Sint spelen. Ik ga volgens jaarlijks ritueel een pakje aan de deur van mijn vier kinderen afzetten.

Hou je taai en zorg goed voor mekaar,

Dirk 

PS: volgende week zal ik er vermoedelijk niet zijn door omstandigheden

                                                                                                                                                                                                                                                                                 13/12/2020

Beste allemaal,

Net terug van mijn wekelijkse fietstocht met mijn knuffelcontact. Telkens ben ik verwonderd hoe mooi onze Vlaamse Ardennen zijn in elk seizoen. We zaten wel volledig onder het slijk. Na een warme douche en met hete kop soep ben ik achter mijn scherm gekropen. Het scherm is voor mij de afgelopen maanden zowat mijn belangrijkste communicatiemaatje geweest. Zelfs dit begint te wennen.

Vorige keer kondigde ik nog optimistisch aan dat we richting haven afstevenden, maar vooraleer de haven in te kunnen varen voor anker moeten gaan. Er is nog veel tegenstroming.

Onze aantallen waren vorig weekend het laagst maar zijn opnieuw licht gestegen. Er is geen enkele reden tot paniek maar dit wijst erop dat -zoals we in de pers kunnen lezen- we een plateaufase hebben bereikt die nog te hoog is om versoepelingen toe te laten. Het is een trend in alle ziekenhuizen en wij doen het dankzij onze strenge maatregelen beter dan de buurlanden. Er heeft zich een precair evenwicht gevormd, maar bij het minste dat gebeurt dreigen de cijfers opnieuw te stijgen. Net zoals andere ziekenhuizen hebben we ook een aantal interne uitbraken gehad waarvan zowel patiënten als medewerkers het slachtoffer zijn. Dit kan nog plaatsvinden. Jullie kunnen enkel de voorzorgsmaatregelen volgen, we moeten hier geen schuldigen zoeken.

Juist, ik ben jullie nog een woordje uitleg verschuldigd waarom er vorig weekend geen schrijven in je mailbox viel. Ik was zeker met mijn gedachten  bij het ziekenhuis maar ik had nog zeer veel werk aan de voorbereiding van een audit die ik als voorzitter van een zeskoppig team deze week heb uitgevoerd in een Nederlands ziekenhuis. Speciale ervaring zo volledig coronaproof. Ik heb mijn bureau in Gent niet verlaten en alle gesprekken hebben via Teams plaatsgevonden. Een buddy heeft mij rondgeleid in het ziekenhuis met een mobiel device en toonde mij alles wat ik wou zien of horen. Ik heb zo ook patiënt gesproken. Jet is prima verlopen. NIAZ is veranderd in Qualicor, maar heeft daarbij ook de aanpak bijgestuurd. We zijn getraind om waarderend te auditen waarbij we de positieve zaken van de werking van het ziekenhuis proberen naar boven te brengen en checken in welke mate de medewerkers zich bewust zijn van het vermijden van fouten in het belang van de patiënt. Deze benadering komt zeer positief over bij de medewerker en de instelling. Dit krijgt in ons ziekenhuis zeker ook een vervolg. Het enige nadeel van rondgeleid te worden in een ander ziekenhuis met een mobiel device was dat ik dacht op een boot te zitten en als gevolg van het bewegend beeld soms moeite had om niet zeeziek te worden.

Maar terug naar ons schip. We hebben momenteel naast de patiënten op IZ nog één cohorte afdeling. De andere activiteit is terug opgeschaald. De volgende weken zullen geleidelijk de wachtlijsten die zijn ontstaan worden afgebouwd. Ik wil hier mijn bijzondere appreciatie uitspreken voor onze medewerkers die op een covidafdeling hebben gewerkt en nu naar hun vertrouwde werkplek terugkeren. De ganse directie is er zich zeer goed van bewust dat dit lastig is en dat sommigen onder jullie het moeilijk hebben. Doe beroep op het Zorg voor Jou Team, deze mensen staan klaar om jou te helpen en leveren schitterend werk.

Het duurt lang en we hebben nog geen onmiddellijk perspectief dat het covidprobleem van de baan is. Net zoals in de eerste golf worden de discussies soms scherper, links en rechts is er al eens een verwijt te horen. Ook dit is normaal in crisissituaties. Ik blijf ervan overtuigd dat wij allen vanuit onze eigen insteek het beste wensen voor onze patiënt, ons AZ Sint-Lucas team en het ziekenhuis. Ik ga nog eens een oud Vlaams spreekwoord bovenhalen: de beste stuurlui staan aan wal.

Ik weet het: we moeten letterlijk afstand houden en dat is niet altijd simpel maar dit neemt niet weg dat wij mekaar eens figuurlijk kunnen omarmen. Vroeger schreef ik reeds over de polariteiten: wij hebben enerzijds schrik, onzekerheid is soms moeilijk te dragen. Anderzijds als antidoot: laat ons elke dag eens een paar minuutjes uittrekken om naar een collega te luisteren, een hart onder de riem te steken, een leuke anekdote te vertellen, eens te roddelen,..

Deze week hebben wij de “wereldpers van Oost-Vlaanderen” gehaald met de restyling van onze boot: de nieuwe kleuren, het logo en de nieuwe website. Een speciaal bloemetje voor de dienst communicatie. Dames, het is geslaagd!

Inmiddels heeft mijn knuffelcontact de kerstboom opgetuigd. Nu nog de fietsen poetsen.

Deze nacht is er een speciale sterrenregen. Door de bewolking zullen wij - vrees ik – niet veel vallende sterren zien. Toch ga ik een paar wensen doen voor jullie allemaal: blijf gezond, blijf geloven in de toekomst- het komt goed.

Mijn volgend schrijven komt nog voor Kerstmis, niet op zaterdag maar wel op een speciale dag. Rarara.

Hou jullie taai, zorg voor jezelf en voor elkaar,

Dirk

Emeritus prof Roger Burggraeve wint met zijn boek 'Geen toekomst zonder kleine goedheid' de publiekprijs en de prijs van het beste spirituele boek.

De Franse filosoof Emmanuel Levinas (1905-1995) bekende ooit aan de Leuvense salesiaan en theoloog Roger Burggraeve dat hij zijn geschriften beter kende dan hij die ze zelf had geschreven. Niet voor niets is de emeritus hoogleraar moraaltheologie van de KU Leuven tot buiten de landsgrenzen gerenommeerd voor zijn onderzoek naar het denken van Levinas, die hij regelmatig heeft ontmoet en waarmee hij tot aan diens dood een levendige correspondentie onderhield. Zijn tweede belangrijke inspiratiebron is het personalisme. Personalisme mag je niet verstaan vanuit de persoon als individu, maar vanuit de persoon in al zijn relaties, zowel in zijn relatie met andere mensen als met het milieu, verduidelijkt Burggraeve. Mensen zijn al van bij aanvang verbonden. Het is een dialogaal personalisme. Daarin speelt de verantwoordelijkheid voor anderen en zelfs voor toekomstige generaties een belangrijke rol.

Het beste spirituele boek én de publieksprijs bekroonde boek bevat als ondertitel: Een pleidooi voor een genereus samenleven in verantwoordelijkheid. Roger Burggraeve: Telkens opnieuw duikt de idee op van de perfecte samenleving, vaak heel autoritair gedacht. Zelfs het christendom heeft in die perfecte samenleving geloofd. Vooral dankzij haar sociale leer is de Kerk daar vanaf gestapt. In naam van het goede werd doorheen de geschiedenis een bepaalde samenleving, een sociaal regime als definitief systeem opgelegd ten koste van kleine kwetsbare mensen. Dat resulteerde doorheen de geschiedenis in heel autocratische en totalitaire samenlevingsmodellen. Dat geldt net zo goed voor economie, onderwijs, financiën, justitie … Levinas bestempelt dit als het kwade van het goede. Hij heeft duidelijk gemaakt dat geen enkel sociaal systeem het laatste woord kan hebben. Kleine goedheid is nooit te vatten in systemen.

Lees verder onder de foto.

Roger Burggraeve: ‘Het goede schuilt in de liefde en het medelijden die gewone mensen in hun hart dragen voor alle leven’ © Luc Gordts

Pleidooi voor een genereus samenleven

Prof Burggraeve zal je niet terugvinden in tv-programma’s als De Slimste Mens en De Afspraak of in lange radiogesprekken. Kranten staan al evenmin te dringen voor een interview. Toch hangen mensen, zowel studenten als diegenen die een van zijn lezingen bijwonen, aan zijn lippen. De publieksprijs maakt duidelijk dat hij met zijn pleidooi voor de kleine goedheid en broederlijkheid, in een tijd van polarisatie en toenemende uitsluiting, opnieuw een ruim publiek aanspreekt.

Goedheid duikt telkens opnieuw op tijdens grote crisissen, wanneer mensen in de steek dreigen gelaten te worden, wanneer wij zoeken naar manieren om de andere nabij te zijn. Maar er zijn mensen nodig om haar vorm te geven. Roger Burggraeve

Gesprekken met Burggraeve hebben telkens iets van een metanoia-ervaring. Dat is opnieuw het geval met zijn bekroonde boek: Geen toekomst zonder kleine goedheid. Hoewel het al voor de coronapandemie werd geschreven, heeft het ook een hoopvolle boodschap voor deze moeilijke en complexe tijd: kleine goedheid is onoverwinnelijk, zelfs al lijkt er geen uitzicht op een happy end. De kwetsbare, fragiele, onvolmaakte mens, die het ons ongemakkelijk maakt, is telkens een uitnodiging tot bekering, omdat hij aanspoort tot mededogen, barmhartigheid en broederlijkheid. Hij toont de mogelijkheid tot goedheid en erbarmen, al zijn mensen daartoe niet per definitie geprogrammeerd. Goedheid en barmhartigheid zijn een mirakel. Maar zij zijn telkens ook een genade. Systemen zoals het stalinisme en andere sociale utopieën hebben de beste der mogelijke werelden beloofd. Maar zij zijn nooit erin geslaagd die belofte te vervullen. Mensenrechten staan boven elk systeem. Het laatste woord komt van de verhouding van de ene tegenover de andere. Kleine goedheid humaniseert de samenleving en geeft relaties tussen mensen opnieuw een menselijk gelaat. Zij koestert argwaan tegenover sociale organisaties en systemen die zich verheffen tot utopie, waardoor kritiek niet langer mogelijk is. Zij is een hefboom voor het individuele geweten dat zich niet laten neerslaan en onderdrukken. Zij is als een klein grassprietje, dat wordt platgetrapt maar telkens opnieuw herrijst.

Die kleine goedheid wordt ook weerspiegeld in het 25^ste hoofdstuk van Matteüs. Het christendom is niet vanuit zijn theologie, maar vanuit zijn praktijk van barmhartigheid en naastenliefde relevant en vanuit de kleine goedheid die God als liefde openbaart. God wordt in de Bijbel omschreven als 'rechem' (baarmoeder - de andere in zich dragen om te laten geboren worden). Maar wij kunnen slechts in die goedheid delen door de praktijk, door zelf goed te doen. Geloven is niet op de eerste plaats weten of hopen, al is dat belangrijk. Geloven is op de eerste plaats 'doen'. Het eerste gebod is de liefde tot God en de liefde tot de naaste (Barmhartige Samaritaan), die ook in ons lichaam, in onze geest en in onze ziel werd gelegd. Dat is de bron van alle theologie. De paus verwijst daarnaar in zijn laatste encycliek met zijn voorstelling van Jezus als universele mensenbroeder (Charles de Foucauld)

Vriendelijke groeten

Henk Maes

Diensthoofd patiëntenbegeleiding

AZ Sint-Lucas & Volkskliniek

Beste vrijwilligers,

Jullie begonnen er wellicht al aan te twijfelen… Waren jullie wel braaf genoeg in 2020 of is de Sint jullie misschien vergeten…?

Niets van dat alles natuurlijk! AL JULLIE NAMEN staan in zijn grote boek. Alleen had hij het dit jaar nog veel drukker dan andere jaren en liep hij hierdoor wat vertraging op.

Het is trouwens niet alleen de Sint die een verrassing voor jullie heeft achtergelaten ook onze directie verwent ons met leuke gadgets naar aanleiding van onze nieuwe huisstijl.

Een nieuw logo in compleet nieuwe kleuren en een volledig vernieuwde website is het resultaat van veel en hard werken door ons team communicatie. Het zorgt voor een positieve noot aan het einde van wat we op z’n minst een moeilijk jaar kunnen noemen.

Ik nodig jullie bij deze graag uit om jullie welverdiende attentie en gadgets te komen ophalen, volgende week 14/12 t.e.m. 18/12/2020 telkens tussen 10u en 12u of tussen 14u en 16u.

Een collega vrijwilliger zal in mijn plaats hiervoor ter beschikking zijn in de BISTRO in straat 60:

Alvast van harte dank aan iedereen die z’n cadeautjes komt ophalen.

Vriendelijke groeten

Chantal