roodborstje

Mark was hier. Hij wees mij op een boek dat ik nog niet kende.
Dit is bladzijde 572 uit het boek van Mrs Beeton over tomaten en een recept voor gebakken tomaten.

Het blijkt meer een verwijzing naar twee Vlaamse schrijvers: Dodonaeus en Lobelius. Als u iets wilt leren over de oudste beschrijvingen van de tomaten kunt u veel van hen leren. Dan blijken veel tomatenverhalen meer op indianenverhalen. Maar de tomaten komen dan ook van de indianen.
Dankzij het internet en de digitalisering van de oude boeken is het nu mogelijk vanuit mijn kamer allerlei boeken te raadplegen. Al zal ik mijn talen wat op moeten halen, want de computervertalers zijn niet bepaald zorgvuldig met de Nederlandse vertaling. "Opening Windows on Texts and Discourses of the Past"  door Janne Skaffari uit 2005 geeft wat meer informatie, dat het zoeken in en naar oude boeken soms eenvoudiger maakt.
Bij Wiki: "Bekend is het door hem geschreven Pinax theatri botanici (1596). Hierin beschreef hij duizenden planten, waarvan hij een heel groot deel namen gaf die erg lijken op de namen die Linnaeus later gaf volgens zijn binominale nomenclatuur."
Volgens mij klopt het jaartal bij wiki niet. Er bestaat een tweede druk uit 1671.
In 1658 verschijnt: "theatri botanici sive historiae", helaas is dat nog niet leesbaar op internet.

Deze prent komt uit een Nederlands boek van meer dan 100 jaar oud.
Ik heb de gegevens van de rassen vergeleken met de gegevens uit oude boeken uit andere landen. De gegevens die de schrijver aan de lezers gaf zijn niet helemaal juist.
Zo wordt de "Green Gage" groot, Citroengeel genoemd. En verderop "groot van stuk". Het Engels-talige boek geeft andere informatie, die blijkt juist te zijn. Ik heb zaden van dit ras; ik plant ze regelmatig uit. Bij ons is het een van de lekkerste tomaten om zo te eten.
"Mikado" komt ook voor in het Engelse boek. De andere rassen uit het Nederlandse boek komen niet voor in het Engelse.

Tomato culture uit 1905 (derde druk, een boek uitgewgeven in London en New York):
"Greengage Een oud ras, met vrij kleine, ronde vruchten van een citroen-gele kleur
wanneer ze rijp zijn, soms getint met oranje of roze. De smaak is prima. Een van de vroegste van de gele-vruchten die beschikbaar is.
Mikado Een tomaat van Amerikaanse herkomst. De vruchten zijn van enorme omvang, met een diepe karmozijnrode kleur, licht getint met paars.
Het is een zeer sterke groeier, met grote bladeren, die niet gevederd zijn als die van de meeste tomatenplanten. Universal is synoniem met Mikado."

Even wat informatie over historische tomatenrassen in Nederland.
"Men heeft er met ronde, langwerpige, peer- en appelvormige, geribde. groote en kleine, rode en gele vruchten." Ofschoon vroeger de meeste als sierplanten gekweekt werden, kan men de tomaat thans wel degelijk tot de groenteplanten rekenen."
"De vruchten worden rauw gegeten, ingemaakt, in soep en als saus bij 't vleesch gebruikt."
De tomatenrassen die al voor 1900 beschreven zijn in dit boek:
"Acme, eene donkerrode.
Ananas, eene gele.
Coriolan, roode middelmatig groote.
Courtet, roode vrucht.
Green Gage, citroengeel, naar ons oordeel, verdient deze soort meer bekend te worden.
Mikado, scharlakenroode.
Mikado, violetroode.
Greniers à tige raide, roode vruchten, die soms strek geribt zijn.
Washington. Dit is een der besten, roode vruchten."
Onze voorvaderen hebben dus al kunnen genieten van al deze tomaten.

Vandaag heb ik tomaten geplukt.
Ik heb een aantal van de tomatenplanten binnen gehaald. Die staan nu op de kamer  boven.
Ik heb daar led lichten bij geplaatst omdat ze anders waarschijnlijk niet voldoende licht krijgen.
Dit is een soort uit Rusland: Balkone.
Het zijn kleine smakelijke tomaten.
De tomaten buiten hebben de vorst ook overleefd. Ik heb daar een vliesdoek voor gespannen.
Dat blijkt de vorst tegen te houden. Alleen is het watergeven dan een probleem.
Ik zal een rail laten maken, zodat ik gemakkelijker bij de planten kan.
Dat betekent dat ik eerder tomaten kan zaaien. Ik kan dan de jonge planten achter het doek plaatsen.

Voor iedereen die geen kaart van ons heeft ontvangen:

Prettige Kerstdagen

en een

gelukkig nieuwjaar

Onder de kast ligt nog steeds de koeienvlaai. Leander, mijn kleinzoon, is gek op koeien. Het leek een goed idee de koeienvlaai met Marieke mee te geven voor hem. Marieke is vergeten de vlaai in haar tas te doen. Nu moet Leander het voorlopig met de foto doen.

in de Krant van Gouda stond deze week het bericht van de kaaskeuring.
Nu kunnen mensen die interesse hebben in Goudse boerenkaas en die elders wonen dan in Gouda het ook lezen.
Onze vrienden in België vinden de kaas ook goed.
Wij brengen altijd kaas mee als we langs komen.

Dinsdag 9 oktober was de jaarlijkse keuring van de boerenkaas. Vier keurmeesters beoordeelden van bijna 40 ingezonden kazen het uiterlijk, de geur en de smaak. In totaal mogen zij maximaal 100 punten geven over vier onderdelen. Daarbij is de smaak en de geur natuurlijk het belangrijkst.
Jan van de Broek uit Bergambacht is al 50 jaar keurmeester van kaas. "Soms is het heel moeilijk een beslissing te nemen, maar dan is er overleg met de andere keurmeesters."

‘s Avonds kwamen de kaasboeren naar de Zwaan in Berkenwoude voor de uitslag van de keuring. De trofee voor de beste jonge boerenkaas (begin mei 2012 gemaakt) ging naar de familie Speksnijder uit Lekkerkerk met 94 punten.
De beste belegen boerenkaas (eind juli 2012 gemaakt) kwam van M.P. v.d. Bas uit Ouderkerk aan den IJssel met 93 punten.
Ook de beste baby Goudse (half september 2012 gemaakt)kwam van M.P. v.d. Bas met 92 punten.
Op de foto: Jan van den Broek, vijftig jaar ervaring als keurmeester van boerenkaas

Ik probeerde MP3 muziek op een SD-kaartje te zetten om in de auto naar de muziek te luisteren.
Hoewel er nog ruimte genoeg is op het kaartje, krijg ik steeds de melding dat er geen ruimte op het kaartje is. Maar dat is niet zo want er ia nog 1,5 GB ruimte.
Ik heb het kaartje geformatteerd in de kamera, maar dat hielp niets.
Hopelijk leest iemand mijn blog die raad weet en een berichtje achterlaat.

Dit kalfje is pas geboren en wordt van zijn moeder naar een kalverbox gebracht. Kalveren blijven meestal niet bij de moeder. Het kalfje is nog niet voorzien van de bekende gele oornummers. Vroeger werden er tekeningen van een rund gemaakt als herkenning; ik weet niet of dat nog gebeurt.
Het zal nog een paar jaar duren voor Leander in staat zal zijn een kalf te dragen.
Misschien kan hij volgend jaar mee naar een van de jongveedagen.

Deze koe kijkt zo aardig naar de fotograaf. Leander was toen nog niet geboren en misschien is deze koe al lang geleden opgegeten. De opname is in 2004 gemaakt.

Leander heeft een passie voor koeien. In mijn archief heb ik vanmiddag enkele koeienfoto's gevonden. Waar deze koeien stonden weet ik niet meer. Ik heb nagelaten te noteren waar de opnamen gemaakt zijn.

Voor een leeg grasveldje staat een bord.
Iedereen heeft zich gisteren aan de opdracht gehouden.
Thymen en ik hebben niets te eten of te drinken gekregen in die veeweide.

Blijkbaar is het vee dat in de weide stond opgegeten, want dat was verdwenen. Er verdwijnen de laatste tijd steeds vaker schapen uit veeweides. Het zou verstandiger zijn de tekst op de borden te veranderen. Dat zou dan in meerdere talen moeten omdat niet alle dierenliefhebbers Nederlands kunnen lezen.

In de Loet staat een gekronkelde paal met daarop een merkteken van het NAP (Nieuw Amsterdams Peil).
Ik kan nog net ademhalen als de boel hier onder water komt de staan. Leander en Thymen zal ik dan moet dragen, want hun neusgaten zijn nog onder Amsterdams Peil.

Het is uitstekend paddenstoelenweer. De wandeling in de Loet was voor paddenstoelenliefhebbers zeer bijzondere waren er te vinden. Nog niet alle paddenstoelen zijn gevonden in de boeken. Vanmiddag gaan we even terug met boeken, om te zien of ze dan wel te benoemen zijn.
Er zitten nog vlierbessen aan de struiken. Die kan ik dan plukken om jam te maken. Ik ga nu proberen jam te maken zonder suiker.

Tijdens een wandeling inde Loet ontdekte Marieke een baby hagedis op een van de paden. Thymen vond het een boeiend dier. Eerst spraken ze over een salamander, maar het was een hagedis omdat het diertje schubben had en geen gladde vochtige huid zoals een salamander.
Lia heeft de hagedis weer op de grond gezet nadat Thymen hem goed bekeken had. Leander heeft de hagedis niet van dichtbij bekeken.

Als de kleinkinderen meegelopen hadden had Lia even in de speeltuin kunnen spelen.
Nu moest ze voor het hek wachten.

In de tuinbouwlaan groeide rozen. Hier een rode roos