Neon bij nacht

"Brandweerman zijn doe je niet aleen. Je hebt een thuisfront nodig, niet voor 100 maar voor 200%. Als je pieper gaat en je ga de deur uit, weten ze niet waar je bent en waneer je weer thuis komt." Met deze woorden bedankte hij zijn vrouw voor alle jaren dat ze naast hem stond bij zijn brandweerwerk. Daarna leverde hij zijn kaart en pieper in bij de burgemeester.

Jan Verwaal, de opvolger van Cocq de Bruin, had voor zijn toespraak namens alle collega's tien vellen A4 vol geschreven, maar de meeste maar weer weggedaan vanwege de tijd. Hij prees Cocq voor zijn zorgvuldige werk, zo haalde hij 3 kofferbakken administratieve stukken op bij Cocq voor de overdracht.

Commandant Ton Ottingh sprak zijn scheidende plaatsvervanger toe. Hij zei Cocq te zullen missen als klankbord, na jaren van samenwerking.

De ouders van Cocq waren bij de feestelijkheden aanwezig. Arie, de vader van Cocq, heeft jaren gezongen bij mannenkoor Zanglust. Hij zorgde daar altijd voor uitstekende koffie. (ik mis Arie nog wel eens wat dat dat betreft) Helaas kan hij niet meer meezingen, maar als we een uitvoering hebben zie ik Arie en zijn vrouw wel in de zaal zitten.

Toen Cock met lintje tevoorschijn kwam, moest hij even met een handschuddende burgemeester op de foto voor de krant. Dat is een sessie die mijn snelle collega's fotojournalisten even regelen om dan weer snel te kunnen vertrekken.

Na alle toespraakjes was er een receptie, waarbij velen de hand kwamen schudden bij de afscheidnemende plaatsvervangend commandant en zijn vrouw Annie.

Vanmiddag was ik de gast bij het brandweerkorps Nederlek (= Lekkerkerk en Krimpen aan de Lek) Cock de Bruin, plaatsvervangend commandant van de brandweer neemt op 55-jarige leeftijd afscheid. Hij heeft er dan ruim 33 jaar actieve brandweerdienst als vrijwilliger opzitten. Het heeft de majesteit behaagd hem te benoemen tot lid in de orde van Oranje Nassau. Zij heeft burgemeester Ir. Cees Veerhoek verzocht namens haar de daarbij behorende versierselen uit te reiken en op te spelden.

Fabian en Paul, twee oudleerlingen van Lia, hebben vandaag een nieuw tuinhuisje in onze tuin geplaatst. Als vanaf februari is het oude huisje weg. Nu kunnen we eindelijk de tuinspullen weer opruimen.

Hier zit ik in kas 3 tussen de tomatenplanten. Voor me een tray met pluggen. De groene stekers gebruik ik voor klimmende tomatenplanten, waarvan de tomaten een andere kleur hebben dan rood. (dus witte, gele, oranje, roze, groen, tweekleurige en zwarte tomaten). Ik heb 34 soorten struiktomaten, 34 soorten cherrytomaten, 53 soorten klimmende rode tomaten en 54 soorten klimmende kleurtomaten. Daarnaast 34 soorten, die ikzelf of kennissen hebben opgekweekt. Eén soort daarvan No 94 "chinese tomato" (in de vorm van de bloem van het chinese lantaarntje), die ik van een dame ontvangen had, is niets opgekomen. Ik heb nu nog een paar zaden gezaaid om te zien of die het wel doen. Nu moet ik 3 keer per week naar de kas watergeven. De wortels van de eerst verplante tomaten groeien goed. Ik ben erg hoopvol. Nu probeer ik een foliekas te vinden om de beschermd tegen de regen buiten te zetten. Vorig jaar heb ik Phytophtera infestans in de tomaten gehad, dat wil ik niet weer meemaken. Pjotr

Hier wordt een van de tomatenplantjes geplant. Alles gebeurd zorgvuldig met de hand.

De tomatenzaden zijn gekiemd in de pluggen en deze week over geplant in 7x7 cm potten. Daar mogen ze in kas 3 van het Wellantcollege in Gouda opgroeien. Van de 210 gezaaide soorten is er één waarvan geen enkel zaad is opgekomen. Van de meeste soorten waren er 5 gezaaid. dat beteken dat er nu ongeveer 1000 tomatenplanten groeien.

In Gouderak, in de Krimpenerwaard was woesdag een jeugd EHBO wedstrijd. Negen jeugdteams deden mee aan de wedstrijd, waarbij een aantal opdrachten uitgevoerd moesten worden. Het team Gouderak 4: Skylar Heuvelman, May Blanken en Sanne van Keken, was winnaar. Zij ontvingen uit handen van wethouder (schepen) Leo Barth een prijs. May en Sanne mochten samen met de wethouder op de foto voor de krant. Tussen hen in staat een oud inwoner, die daar toch aanwezig was.

Deze foto maakte ik deze week in Gouda, de "kaasstad". De attente automobilist (zonder invalidenparkeerkaart) moest even zijn auto kwijt en plaatste zijn auto meer dan een kwartier op twee invalidenparkeerplaatsen. Voor mensen die zo'n plaats echt nodig hebben betekende dat verder rijden en niet de boodschappen kunnen doen. De binnenstad van Gouda is voor mensen die van buiten Gouda komen en een invalidenparkeerplaats nodig hebben een van de meest onvriendelijke steden in Europa die ik ken. Pjotr

Bij het vijvertje in de tuin van Nees staat al enige tijd een beeldje van Piet van der Velden. Piet begon 2½ jaar geleden te beeldhouwen, hij was toen een half jaar met pensioen. Zij buurman had na een verbouwing twee gasbeton stenen over en wilde die wegbrengen naar het gemeenteterrein voor bouwafval. Piet vroeg en kreeg de stenen en begon daar een vorm aan te geven. Dat beviel hem zo goed dat hij daar mee door ging. Later heeft hij workshops gevolgd om de technieken beter te leren en het gereedschap beter te leren hanteren. Piet zingt ook nog bij mannenkoor Zanglust in Lekkerkerk, hij is nog steeds hardloper, bovendien schrijft hij prachtige gedichten. (Soms hoor je mensen roepen dat ze te oud zijn, en die hebben dan nog lang niet de leeftijd van Piet) Morgen gaan de tomatenplanten naar buiten. Als het lukt zal ik er een paar foto's van maken. Komende dagen kom ik nergens anders aan toe dan aan de tomaten.

Dit is de foto die naar de krant gaat. Op de voorgrond twee aquarellen van Marri van Jaarsveld en een beeld van de tuin en de bezoekers. Nees werkt al 26 jaar aan haar tuin. Ze vertelde dat de tuin nu pas het evenwicht begint te vertonen waarnaar ze vanaf het begin gestreefd heeft. Ik heb met haar afgesproken dat ik later nog foto's van haar tuin kom maken. Ze heeft vroeger in een apotheek gewerkt en dat werk hielp haar gemakkelijker alle begrippen van de botanie te doorgronden. Het was de eerste keer dat ze eenexpositie had in haar tuin. Ze gaat nu eerst even bijkomen van alle drukte en ziet dan wel of er nog eens zo'n initiatief komt. In het verleden heeft ze wel eens bezoekers in haar tuin gehad, maar dat waren altijd kleine groepen van tuinclubs. Nu hebben er meer dan 400 bezoekers door haar tuin gelopen onder slechte weersomstandigheden. Ik hoop voor Nees dat haar zeer goed verzorgde gazon er binnenkort weer goed bij ligt.

Marri Van Jaarsveld maakt aquarellen. Na een forse regenbui werd het weer even droog en Marri hing haar schillderijen weer meteen in de tuin. Daar komen ze ook het mooiste uit. De tuin van Nees leek speciaal aangepst voor deze expositie. De kleuren harmonieerden prachtig mnet de kunstwerken. Ik ging even voor de krant een foto maken, maar ik ben bijna twee uur in de tuin gebleven en heb daar genoten van de tuine en de kunstwerken. Anton, de man van Marri, zorgde voor de koffie en de thee voor de gasten. Hij hield het aantal bezoekers bij, meer dan 400, en stond steeds klaar als het begon te regenen om alle kunstwerken te redden.

De tuin van Nees vanaf de schapenweide. Op het vlonder rechts het beeld "bosgezicht" van Piet van der Velden. Dit beeld vond ik zo sprekend dat ik het gekocht heb en het staat nu in onze tuin.

Vandaag was ik voor de krant in de tuin van Nees van der Vos in Lekkerkerk. Dit week-end was er een expositie van kunstwerken. Achter de tuin was een schapenweide. Daar ontmoette ik de kunstenares Marri van der Spek. Haar schilderijen stonden achter het hek. Vanwege de regen waren de schilderijen naar de schuur gebracht. Voor een foto bracht haar man er drie naar de weide. Marri ging op de foto bij drie van haar schilderijen. Pjotr