Käse Legenden und Geschichten

Hoe de kaas aan zijn naam zou kunnen komen

De groene weiden in de Krimpenerwaard zijn de bakermat van de Nederlandse boerenkaas. Julius Cesar schrijft in zijn verslagen: 'De Bello Gallico' (Over de Gallische Oorlog) in boek 6 over zijn tweede tocht naar Germanië (53 v. Chr.) belangrijke beschrijvingen van de Galliërs en Germanen. Daarin lezen wij: "Op landbouw leggen zij zich niet toe; hun voedsel bestaat hoofdzakelijk uit melk, kaas en vlees." Sinds de Middeleeuwen werd Nederlandse kaas al naar het buitenland geëxporteerd.
Stolwijk, ook Stolk genoemd, is beroemd vanwege de kaas die er wordt gemaakt. Tot in de achttiende eeuw vond wekelijks een drukbezochte kaasmarkt plaats. In Stolwijk zou ook de oorsprong van het woord 'kaaskoppen' liggen. In 1751 en in 1760 richtten overstromingen grote schade aan in Stolwijk. Hierna werd kaasmarkt voortaan in Gouda gehouden. In de Aardbol - Beschrijving der Nederlanden 1841 blz 167: "De wekelijkse markt is in Gouda aanzienlijk, inzonderheid worden de beestenmarkten zeer druk bezocht; terwijl ook de handel in kaas, en wel de zogenoemde stolksche kaas (naar het naburige Stolwijk aldus geheten), voor het bestaan der inwoners van zeer groot belang mag geacht worden." Ook J.L. Terwen noemt in 1858 in 'Het koningrijk der Nederlanden' het Stolkse of Goudse kaas.

De uitnodiging  voor deze NOVITEIT in Nederland (misschien wel voor de hele wereld en het bijbehorende universum) ontving ik zojuist.
Deze bezigheden van bestuurders en hun adviseurs en knechten zullen er stellig voor zorgen dat de crisis snel omgezet wordt in vooruitgang en groei voor de dorpssamenleving van Nederlek.
De nieuwe Nederlekkers zullen een betere toekomst hebben dan hun voorgangers dankzij dit 'Welkomstfeest'
grgrgrrgrgrgrgrrgoeten

Ben ik nou gek, gewoon oud, seniel, kinds wereldvreemd geworden?

Zoals ieder jaar heeft deze week weer de kaaskeuring plaatsgevonden in Berkenwoude in Cultureel Centrum “de Zwaan”. De keuring wordt georganiseerd door de Bond van Boerderijzuivelbereiders De te keuren kazen werden ingezonden door 19 boerderijen waar kaas gemaakt wordt in de Krimpenerwaard. De smaak van boerenkaas is wezenlijk anders dan die van fabriekskaas.
Boerenkaas is kaas die op de boerderij bereid is met melk van de koeien van diezelfde boerderij.
De traditionele kaasboerderijen wordt vaak al generaties lang kaas gemaakt. De kennis van het kaasmaken in combinatie met de liefde voor het vak resulteert in de smaakvolle kazen.
Eèn van de kenmerkende eigenschappen van Boerenkaas is de verscheidenheid in geur en smaak. Per kaasboerderij proef je de verschillen. Ook per seizoen varieert de smaak. Geen gestandaardiseerd product dus, maar een product dat puur en ambachtelijk wordt bereid. Dit geeft Boerenkaas altijd een unieke, rijke en krachtige smaak. Om één kilogram Goudse kaas te maken is ongeveer tien liter melk nodig. Goudse boerenkaas ten minste 48 % vet in de droge stof bevatten. We spreken van '48+ kaas'. Jonge kaas ca. 4 weken gerijpt; Belegen ca. 6 maanden gerijpt; Oude kaas ca. 13 maanden gerijpt.
's Avonds werden de kazen bezichtigd en werden de keuringsresultaten besproken.

Oma stempelde bij wijze van demonstratie op haar hand en toen ook op de hand van Leander.
Lange tijd zijn de stempels niet meer op tafel geweest. Zaterdag heeft Leander kleurkrijtjes en ook de stempelpennen uit de kast gehaald. Ik dacht dat hij kleurplaten aan het kleuren was, maar het bleek dat hij zijn armen zat te stempelen.
Zo zie je maar hoe alle problemen zouden kunnen ontstaan.
Het zijn de grote mensen die onbedoeld kinderen op het slechte pad brengen

Leander is morgen jarig.
Zaterdag had hij zijn armen versierd.
Van oma heeft hij een stempelpen gekregen. "Wat kun je met zo'n ding?" zal hij gedacht hebben. Op een papiertje stempelen is ook niet de moeite, want dat ziet er niet uit en het wordt nooit wat. Op z'n armen leek het hem wel leuk.
Voor je als grootvader door heb wat je kleinzoon bezighoudt zien zijn armen eruit of hij uit een tatooshop komt.
Zijn moeder zal zijn armen wel weer schoon krijgen voor hij zijn verjaardag viert

Ome Mark is liefhebber van foto's waarbij Leander een gek bekkie trekt.
Toen we naar de auto liepen stond er een geparkeerde auto langs de Hoekseweg met een koe op de hoedenplank.
Zoiets nodigde Leander uit om te Loeien voor de foto voor ome Mark.
Daarna reden we naar het dorp om een visje te halen.
Twee stukken warme kabeljauw namen we mee naar huis.
Daar hebben we elk een flink stuk gebakken vis gegeten.
Zojuist heb ik hem naar tante Yvonne gebracht en is hij met zijn moeder en zijn broer weer op weg naar huis.
Het was een leuk en leerzaam dagje samen.

Als we weer naar het dorp gaan vindt Leander een steen.
Hij is gek op de stenen kikkers die ik vroeger gemaakt heb.
Helaas gebruiken ze hier in de polder geen kiezels maar lavasteen vanwege het gewicht.
Volgende keer zal ik kiezels gaan zoeken met hem.
Dan kan hij zelf een kikker maken.

Leander staat naast Gijs, die jaren in de commissie heeft gezeten.
Zo kan Leanders alles leren over koeien van Gijs.
Misschien heeft hij over een paar jaar ook wel een deskundige blik.

Leander voelt zich na enige tijd thuis tussen het vee en de verzorgers.
Hij vindt wat touggies en wil die mee naar huis nemen.
Een beetje jongen uit de Krimpenerwaard heeft altijd wel een touggie in zijn zak.
Zo ook Leander, de koe achter hem kijkt lachend toe.

Leander met de kleine traktor.
Net echt om zo te zien.
Hij heeft zojuist gebruik gemaakt van het toilet.
De douche ervan was defect maar is gisteren gerepareerd.
Een Geberit 7000, hij vond het prachtig en heeft wel zes keer op de spoelknop gedrukt.
Zonder hulp van oma lukt het best wel.

Aan het einde van de koeien stonden nog meer traktoren.
Daar was ook een antieke Deutz bij.
In een mum van tijd zat hij op de zetel.
Vandaar keek overzag hij het hele terrein.

Leander kan zelfs met een hand sturen.

Leander klom zelf in deze groene Deutz S 100 traktor.
Hij is erg handig in het klimmen in dit soort machines.
Het is maar goed dat zijn benen niet lang genoeg zijn en dat er geen kontaktsleutel in zat.
Anders was hij er vast gaan rijden.

Na het springen moesten de schoenen weer aan.
Een van de jonge moeders hielp Leander met de schoenen aandoen en vastmaken.
Samen gingen we naar de afdeling waar de traktoren stonden.

Voor de jongere bezoekers was een springkussen geplaatst.
Toen wij met de auto langs de Hoekseweg reden, zag Leander het springkussen al staan.
Gelukkig was er een bezoekster die zijn schoenen uitdeed.
Zo sprong hij er met veel plezier een uurtje rond.

Bij een bezoek aan de jongveedag hoort natuurlijk koeienmelken.
Gelukkig was de dienstdoende kunstkoe opgesteld.
Leander was misschien de jongste melker van de dag, maar de hoeveelheid melk was niet zo groot.

Wat later is Leander niet meer bang van de koeien.
Hij gaat achter het touw om beter bij de koeien te kunnen.
Misschien schuilt er wel een echte boer in.

Thuis hebben we een koeienvla liggen waar Leander en Thymen soms mee spelen. Die ziet er wel echt uit maar is van kunststof.
Tijdens zijn eerste stappen in het weiland lag er een verse koeienvla. Leander zette zijn voet erin. De koeienstront liep noch net ziet zijn schoen in. Ik heb hem toch maar op de foto gezet met zijn eerste koeienvla.

Als Leander op bezoek is bij de koeien, gaat hij eerst de koeien begroeten.
In het begin gaat dat nog wat onwennig. Het valt voor een twee-jarige niet mee om zo maar een koe te aaien.