programma Tom de Bruin

Ik was uitgenodigd om zaterdagmiddag een uur lang te spreken over muziek uit Rusland en hoe mijn interesse daarin ontstaan is. Of ik ook wat wilde zingen. Ik vroeg aan Lidwien of zij aan de uitzending m,ee wilde werken. Met een vrouwenstem klinkt het waarschijnlijk beter.

Lidwien en ik zingen drie liederen. Stenka Razin\'s dream, dat ik een van de mooiste liederen vind. Op www.barynya.com kunt u dit nummer gratis downloaden. Het is een prachtige web-site die de moeite waard is om te bekijken en te beluisteren. Van deze muziek lopen de rillingen je over de rug en krijg je tranen in de ogen, zelfs als je geen woord Russisch verta. Hier kun je horen dat muziek als uit het hart komt het ongeacht de taal overkomt. Morgen gaan we naar Ossendrecht daar is een optreden van Volushka. Op hun web-site( in het Nederlands) www.volushka.nl-web.net veel foto\'s.

Nog een foto van de vier koorleden. Ditmaal met de dirigent Mykola Gobdych in hun midden. Dinsdag 11 april treden ze op in het concertgebouw in Brugge. Vrijdag 14 april in de Doelen in Rotterdam. Woensdag 12 aril in de grote kerk in Vlaardingen. Daar ga ik misschien luisteren naar het verschil van beleven van de muziek in een kerk en een concertzaal.

Maandagavond 10 april was een concert van het Kiev kamer koor in het Fulco theater in IJsselstein. Voor de pauze zongen ze uit de paasliturchie en na de pauze moderne volksliederen uit Oekraine. Theo Hop gaf vooraf deskundige uitleg. Al bij het eerste lied, een processielied, voel je dat muziek emotie is. Het hele concert was een muzikaal genot van dit topkoor. www.theohop.nl zal het programma in zijn web-site zetten. Die is trouwens de moeite waard voor iedereen die interesse heeft in Russisch Orthodoxe muziek. De foto's heb ik na afloop gemaakt voor de krant. Die zal op de voorpagina komen.

Vorige week was ik voor de krant bij een groepje dames die dekentjes maken voor de afdeling neonatologie voor het Sophia kinderziekenhuis van het Erasmus MC in Rotterdam. In Nederland worden in 10 centra ongeveer 4000 kinderen per jaar te vroeg geboren. Marrie geeft Quilt-cursussen in haar atelier in Lekkerkerk. een van de deelneemsters werkt op die afdeling. Zij bedacht toen dat die dekentjes heel geschikt zouden zijn voor die afdeling. De gemaakte dekentjes stralen wartmte en betrokkrnheid uit. Het kindje ligt nu onder een warm dekentje en lag voorheen onder een wit laken. Er blijven steeds weer nieuwe dekentjes nodig, omdat de ouders het graag als aandenken mee naar huis nemen.

Donderdagmiddag was op het gemeentehuis de receptie van een van de leden van ons mannenkoor. Hij werkte 25 jaar bij de gemeente. Veertig mannen in vol ornaat: smoking, zingmap en feestgezicht in de hal van het gemeentehuis. Om vier uur waren we aan de beurt om te zingen. Het kon niet; de dirigent was er nog niet. Tot vijf uur hebben veertig zangers in de hal gewacht, pils gedronken en nog eens gewacht. Geen dirigent. Toch naar binnen. Na een handje schudden zongen we \'het hoeralied\' daarna ein prosit en nog vele dagen (dat is een verbastering van mnogaja ljeta). Het klonk voor geen meter. Ik schaamde me dat het koor waar ik lid van ben niet in staat is een paar liedjes te zingen als er geen dirigent bij is. Ik heb nog aangeboden een paar kozakkenliederen te zingen, dat lukt me zonder dirigent. Maar dat mocht niet. Volgende week zing ik life voor de radio. Dat mag wel. Toch maar stoppen met het mannenkoor?

Op het Raam in Gouda vond ik dit pand. Het monumentschild zit keurig op de gevel. Ik had zelf een ander beeld bij het begrip monument. Zoeken op internet vond ik: \'\'Een enkelvoudig blauwwitte schild wordt toegepast in uiteenlopende situaties, namelijk: * bij cultuurgoed dat wel algemene, maar geen speciale bescherming geniet Het gebruik van het blauwwitte schild is aan strikte regels onderworpen en markeringstekens die erop lijken zijn verboden. Naast een herkenningsfunctie ten tijde van buitengewone omstandigheden heeft het schild als positief effect, dat het mensen attendeert op het feit dat het om uitzonderlijk cultuurgoed gaat, waarvan het voortbestaan niet vanzelfsprekend is.\'\' De gemeente Gouda gaat hier wat merkwaardig om met een pand dat ze zelf tot monument benoemd hebben. Van de web-sit van de gemeente haalde ik de volgende informatie \'\'Wat gebeurt er met de monumenten? Op de de locatie zijn de volgende monumenten aanwezig: · Raam 36/38 en 40, woonhuizen, gemeentelijk monument · De Bakkerij, Raam 56/58, gemeentelijk monument · De Watertoren, geen adres, rijksmonument · De Plateelfabriek, Raam 28, 30 en 32, rijksmonument De staat van de panden is dusdanig dat de panden vermoedelijk worden gesloopt op de gevels na. Die worden gerestaureerd.\'\'

Een poos geleden maakte ik een foto vanaf de Vest in Gouda van de decorgevels. Nu heb ik een foto gemaakt vanaf de Raam. Als er ontwikkelen zijn, zal ik weer foto\'s maken.

Dit gebouw wordt in het Streekcentrum het Ooisvaarsdorp Het Lievelt de watertoren genoemd. Vroeger werden daar de eieren van de ooievaars uitgebroed. Nu wordt het tijdelijk gebruikt als kantine voor de mensen die aan het werk zijn in het centrum. Een nieuwe kantine is in aanbouw. Dan lrijgt de watertoren de bestemming als zaadhuis. Daar zullen de tomatenzaden worden bewerkt en opgeslagen. Met ingang van 20 mei zullen er 123 soorten tomaten worden uitgeplant in het streekcentrum. Tomatenzaden en tomaten planten van de 123 soorten zijn nu al te bestellen. Als iemand interesse heeft in de lijst, kan men die aanvragen, even een berichtje achter laten of een mailtje.

Vrijdagmiddag 31 maart opende de Commissaris van de koningin in Zuid-Holland het streekcentrum. Hij overhandigde bij een toespraak een envelop met een subsidie-toekenning van de provincie voor een kwart van de som die nodig is voor molenstenen in de molen. Hier loopt hij naast de heer Jan de Groot voorzitter van de stichting.

Vandaag waren we vanwege de verjaardag van mijn broer Hans op bezoek bij oom Gijs in D'n Horstgraaf in Venlo. Bij de uitgang zag ik een spiegel. Ik maakte enkele opnamen om een spiegelfoto toe te voegen aan mij collectie zelfportretten.

Op het dak van het hoofdgebouw van streekcentrum het Ooievaarsdorp het Liesvelt zijn beide nesten dit jaar bewoond. Op het terrein nestelen tal van vogels. Het is een geklepper van jawelste. De broedrijd gaat beginnen.

Vandaag was ik in de Alblasserwaard. Ik reed lans een weg en zag achter een hek een ooievaar staan. Even ben ik gestopt en heb vanuit de auto deze foto gemaakt.

Grimas, de organiseerdende vereniging, won de tweede prijs. Janneke Oostrom, speelster bij Grimas: ,,Ik vond de stukken allemaal zo verschillend. Een voordeel daarbij is dat als een toeschouwer een stuk minder goed vindt, een ander stuk voor hem juist geweldig kan zijn. Ik vond het een goed initiatief, omdat eenakters bij het publiek niet zo bekend zijn.'' De inzet en het enthousiasme van de spelers maakten dit festival tot een fantastisch evenement dat hopelijk een vervolg krijgt.

Albert van Riet, Ted Boskamp en Bert Determan mochten zich als vakjury over de bijna onmogelijke taak buigen om een winnaar aan te wijzen. Zij geven de hoofdprijs aan De Schijnwerper, tweede wordt Grimas en derde Arto.

Rederijkerskamer Jan van Nieuwenhuizen bracht \'Een lichte lunch\' van Peter van Straaten. Caroline van der Graaf regisseerde het stuk waarin twee zussen tijdens een lunch over hun overleden ouders spraken. Heel wat pijnlijke onthullingen komen over tafel, waar de ober de dames van gerechten en veel drank voorzag. Zij wonnen de publieksprijs met deze uitvoering.

Grimas speelde'Vrouwen om Dr Deninga' van Annie M.G. Schmidt. Henny Luxen regisseerde dit stuk dat geschreven was in 1958 op verzoek voor het toneelclubje van koningin Juliana en haar Leidse studievriendinnen. In Vrij Nederland zei Annie hier tien jaar later over: "Ik had graag willen kijken, maar toen het opgevoerd werd, had ik griep. Ik dacht, er wordt wel een hofauto gestuurd. Maar nee, ze zeiden, u kan toch met de trein komen. Ik heb er niets meer van gehoord. Geld nee, dat hoefde ik ook niet, maar je kreeg niets, geen bonbons of een bloemetje... Ze hadden tenminste een bloemetje kunnen sturen. Dat zou ik tenminste wel doen, dat vind ik heel vreemd." Het hele stuk was aangekleed in de stijl uit 1958.

Arto Post Laboro voerde de eenakter 'Saltimbank' van Herman Heijermans op. De regie was in handen van Bella Lens-van Dijke. Een stuk dat meer dan honderd jaar geleden werd geschreven werd op eigentijdse wijze vertolkt. Een dag uit het leven van drie circusmensen, dat de jaloezie in het huwelijk benadrukte. Heel goed gevonden waren de drie draaibare stoelen, waarbij de persoon die niet aan het gesprek deelnam gewoon even omdraaide.

K.D.O. uit Krimpen aan de Lek speelde \'Obsessie\', een thriller van E. Meerestein, geregisseerd door Susan van Schaik. Nathalie Gilbert zet alle personen in haar omgeving onder druk vanuit haar rolstoel. Haar man was dood op straat gevonden, na een val uit het raam van zijn studeerkamer.