Berichten van 1 januari 2005 tot 31 december 2005

Het Perkouwse schuurfeest begon net op gang te komen toen in aankwam tegen negen uur. Het organiserende commitee kon ik op de foto zetten bij het toegangshek. De jongens en het meisje hadden alles perfekt geregeld. Het feest zal tot drie uur in de nacht duren. Maar stil zal voor die tijd niet zijn. Ze hebben de bewoners van de omgeving een brief bezorgd en daarin uitgelegd dat ze hun jaarlijkse schuurfeest houden. Voor het geval er problemen zouden zijn een telefoonnummer. U ziet, de jeugd van tegenwoordig is best in staat iets goeds te doen, als ze de kans maar krijgen.

Er was blijkbaar geen luchtstroming. De ballon wilde niet stijgen. Er is daar zo dicht op de rivier geen landingsplaats. Even drijgde de ballon weer terug te komen boven de Lek. Uit eindelijk is de ballon toch geland. Hoe? Dat kon ik niet zien omdat er een rivier tussen zit en de veerboot naar Nieuw Lekkerland was al gestopt.

Op weg naar het Perkouwse schuurfeest zag ik boven het dorp een hetelucht ballon. De ballon was erg laag. Het lukte me niet de auto ergens kwijt te raken om een foto te maken. Eerst langs de rivier, de Lek, kon ik de auto kwijt. De ballon wilde boven de rivier geen hoogte maken.

Hek in Berkenwoude dat vanavond open gaat. Dan is de weide een parkeerterrein voor de bezoekers van het Perkouwse schuurfeest. Het begint om 21.00 uur, ik ga er naar toe om een paar foto's te maken voor de krant.

Tijs van de zorgboerderij brengt Marijke naar haar nieuwe onderkomen. Marijke is deze week geboren en heeft nog geen gele oorbellen. Volgende week zaterdag is er een open dag op de zorgboerderij. Marijke wilde niet in de kruiwagen blijven liggen, vandaar dat Tijs haar maar droeg. Hoewel Marijke nog klein is, is het toch een flinke vracht om te dragen.

Deze Florida basket, een cherrytomaat, heeft al bloemen. Daar komen dan half juli de eerste tomaten in. Deze tomaten zijn goed van smaak, de planten blijven klein, ze kunnen in de vensterbank geteeld worden. De tijd tussen uitplanten en vruchten oogsten is maar heel kort.

Vandaag was ik in Gouda om de planten water te geven. Ze staan er goed bij. Maandag gaan er een antal planten naar de zorgboierderij in Berkenwoude.

Er gaan ongeveer 50 planten naar de zorgboerderij in Berkenwoude. Daar komen ze in de moestuin aan de rand van het weiland. Zaterdag 25 juni is daar een open dag dan zullen de tomaten daar geplant zijn. Op de foto is de plek in Bergambacht waar volgende week de tomaten naar toe gaan. Ik ben bezig om 3 tunnelkassen te plaatsen zodat de tomaten niet in de regen staan en de kans op schimmelziekten verkleind wordt. De rest van de tomatenplanten gaan naar mijn eigen tuin (vooral de kleinere soorten), een aantal gaan naar de volkstuin van Mark in Rotterdam. Dan zijn er nog mensen bij het koor die wat planten krijgen.

De tomaten hebben het weekend goed doorstaan. Ze zien er goed uit. Ik hoef nu maar twee keer per week water te gaan geven.

dit is het rode hek aan de Tiendweg in Ouderkerk aan den IJssel. Aan de andere kant van het weiland had ik in maart een foto gemaakt van het rode hek in de sneeuw. Het hek aan de andere kant is anders van constructie; het is een paar kilometer naar het andere hek. Op deze foto is het andere hek niet te zien.

Na het gieten zien de eerst geplante tomaten er beter uit dan die later geplant zijn. Tot woensdag moeten de planten zich dan redden, want dan ga ik pas weer gieten. Zaterdag 25 juni is er een open dag op de zorgboerderij in Berkenwoude. De donderdag ervoor breng ik dan een aantal planten naar de boederij, zodat de bezoekers iets kunnen zien van de tomatenplanten. Misschien kunnen we een zakje tomatenzaad uitdelen. Maar die kunnen dan volgend jaar pas geplant worden, het is nu te laat om nog tomaten te zaaien.

Vanmiddag heb ik de tomaten watergegeven. Ze zagen er goed uit.

Mark was gisteren in Rotterdam aan de Maasoever. Daar was een air-race. Vliegmachines die laag boven het water vlogen en andere stunt vertoonden. Ik had hem de camers van Marieke gebracht. Hij heeft 201 foto's gemaakt van de vliegmachines. Na sorteren bleven er 74 goed over. Dit is er een van. Later zullen er nog meer volgen.

Deze oproep zag ik op een bushokje in Krimpen aan den IJssel.

Het parkeerbord voor mijn auto heeft een versiering gekregen. Het is begrijpelijk dat die kat weggelopen is. Als je huisgenoten zo dom zijn dat ze hun telefoonnummer afplakken, wil je daar niet meer verblijven en zoek je een andere plek op. Ik ben trouwens benieuwd wannee die mensen hun plakkaat weer van mijn bord verwijderen. Of zouden ze niet meer weten waar ze hun rommel achterlaten.

Ik heb van Lia een nieuwe fiets gekregen. De oude gaf elke keer problemen, die werd te oud. Ik ben er erg blij mee.

De foto's zijn gemaakt en Lia komt terug naar haar fiets. Het valt niet mee foto's te maken zonder de hoogspanningsmasten en leidingen die in dit deel van de Krimpenerwaard het landschap van het "Groene Hart van Holland" ontsieren.

Langs de Tienweg in Ouderkerk heeft men klaprozen en korenbloemen gezaaid. Dat is heel verrassend want in vroeger tijden heb ik die bloemen daar nooit aangetroffen. Helaas zijn de wilde bloemen die vroeger in de polder bloeiden bijna niet meer te vinden. Lia maakte van de gelegenheid gebruik om foto's te maken van de klaprozen en de korenbloemen.

In de tuin ook nog rozen. Van de roze maakte ik deze foto. De prachtige rode rozen kwamen niet goed uit op de foto's die heb ik weggegooid. De tuin is voorzien van allerlei verrassende gewassen die met regelmaat bloeien. Helaas is het soms moeilijk te fotograferen. Na de pauze in Krimpen aan den IJssel fietsen we terug door de polder via Ouderkerk naar huis.

Kamperfoeli in bloei in de tuin bij Ellie. Dat is de schoonmoeder van Marieke.

Zaterdagavond waren we bij de volkstuin van Mark. Hoog boven de volkstuin staat deze verlichting. Bij opkomende regenluchten, het leek wel nacht maakte ik deze foto.

"Brandweerman zijn doe je niet aleen. Je hebt een thuisfront nodig, niet voor 100 maar voor 200%. Als je pieper gaat en je ga de deur uit, weten ze niet waar je bent en waneer je weer thuis komt." Met deze woorden bedankte hij zijn vrouw voor alle jaren dat ze naast hem stond bij zijn brandweerwerk. Daarna leverde hij zijn kaart en pieper in bij de burgemeester.

Jan Verwaal, de opvolger van Cocq de Bruin, had voor zijn toespraak namens alle collega's tien vellen A4 vol geschreven, maar de meeste maar weer weggedaan vanwege de tijd. Hij prees Cocq voor zijn zorgvuldige werk, zo haalde hij 3 kofferbakken administratieve stukken op bij Cocq voor de overdracht.

Commandant Ton Ottingh sprak zijn scheidende plaatsvervanger toe. Hij zei Cocq te zullen missen als klankbord, na jaren van samenwerking.

De ouders van Cocq waren bij de feestelijkheden aanwezig. Arie, de vader van Cocq, heeft jaren gezongen bij mannenkoor Zanglust. Hij zorgde daar altijd voor uitstekende koffie. (ik mis Arie nog wel eens wat dat dat betreft) Helaas kan hij niet meer meezingen, maar als we een uitvoering hebben zie ik Arie en zijn vrouw wel in de zaal zitten.

Toen Cock met lintje tevoorschijn kwam, moest hij even met een handschuddende burgemeester op de foto voor de krant. Dat is een sessie die mijn snelle collega's fotojournalisten even regelen om dan weer snel te kunnen vertrekken.

Na alle toespraakjes was er een receptie, waarbij velen de hand kwamen schudden bij de afscheidnemende plaatsvervangend commandant en zijn vrouw Annie.

Vanmiddag was ik de gast bij het brandweerkorps Nederlek (= Lekkerkerk en Krimpen aan de Lek) Cock de Bruin, plaatsvervangend commandant van de brandweer neemt op 55-jarige leeftijd afscheid. Hij heeft er dan ruim 33 jaar actieve brandweerdienst als vrijwilliger opzitten. Het heeft de majesteit behaagd hem te benoemen tot lid in de orde van Oranje Nassau. Zij heeft burgemeester Ir. Cees Veerhoek verzocht namens haar de daarbij behorende versierselen uit te reiken en op te spelden.

Fabian en Paul, twee oudleerlingen van Lia, hebben vandaag een nieuw tuinhuisje in onze tuin geplaatst. Als vanaf februari is het oude huisje weg. Nu kunnen we eindelijk de tuinspullen weer opruimen.

Hier zit ik in kas 3 tussen de tomatenplanten. Voor me een tray met pluggen. De groene stekers gebruik ik voor klimmende tomatenplanten, waarvan de tomaten een andere kleur hebben dan rood. (dus witte, gele, oranje, roze, groen, tweekleurige en zwarte tomaten). Ik heb 34 soorten struiktomaten, 34 soorten cherrytomaten, 53 soorten klimmende rode tomaten en 54 soorten klimmende kleurtomaten. Daarnaast 34 soorten, die ikzelf of kennissen hebben opgekweekt. Eén soort daarvan No 94 "chinese tomato" (in de vorm van de bloem van het chinese lantaarntje), die ik van een dame ontvangen had, is niets opgekomen. Ik heb nu nog een paar zaden gezaaid om te zien of die het wel doen. Nu moet ik 3 keer per week naar de kas watergeven. De wortels van de eerst verplante tomaten groeien goed. Ik ben erg hoopvol. Nu probeer ik een foliekas te vinden om de beschermd tegen de regen buiten te zetten. Vorig jaar heb ik Phytophtera infestans in de tomaten gehad, dat wil ik niet weer meemaken. Pjotr

Hier wordt een van de tomatenplantjes geplant. Alles gebeurd zorgvuldig met de hand.

De tomatenzaden zijn gekiemd in de pluggen en deze week over geplant in 7x7 cm potten. Daar mogen ze in kas 3 van het Wellantcollege in Gouda opgroeien. Van de 210 gezaaide soorten is er één waarvan geen enkel zaad is opgekomen. Van de meeste soorten waren er 5 gezaaid. dat beteken dat er nu ongeveer 1000 tomatenplanten groeien.

In Gouderak, in de Krimpenerwaard was woesdag een jeugd EHBO wedstrijd. Negen jeugdteams deden mee aan de wedstrijd, waarbij een aantal opdrachten uitgevoerd moesten worden. Het team Gouderak 4: Skylar Heuvelman, May Blanken en Sanne van Keken, was winnaar. Zij ontvingen uit handen van wethouder (schepen) Leo Barth een prijs. May en Sanne mochten samen met de wethouder op de foto voor de krant. Tussen hen in staat een oud inwoner, die daar toch aanwezig was.

Deze foto maakte ik deze week in Gouda, de "kaasstad". De attente automobilist (zonder invalidenparkeerkaart) moest even zijn auto kwijt en plaatste zijn auto meer dan een kwartier op twee invalidenparkeerplaatsen. Voor mensen die zo'n plaats echt nodig hebben betekende dat verder rijden en niet de boodschappen kunnen doen. De binnenstad van Gouda is voor mensen die van buiten Gouda komen en een invalidenparkeerplaats nodig hebben een van de meest onvriendelijke steden in Europa die ik ken. Pjotr

Bij het vijvertje in de tuin van Nees staat al enige tijd een beeldje van Piet van der Velden. Piet begon 2½ jaar geleden te beeldhouwen, hij was toen een half jaar met pensioen. Zij buurman had na een verbouwing twee gasbeton stenen over en wilde die wegbrengen naar het gemeenteterrein voor bouwafval. Piet vroeg en kreeg de stenen en begon daar een vorm aan te geven. Dat beviel hem zo goed dat hij daar mee door ging. Later heeft hij workshops gevolgd om de technieken beter te leren en het gereedschap beter te leren hanteren. Piet zingt ook nog bij mannenkoor Zanglust in Lekkerkerk, hij is nog steeds hardloper, bovendien schrijft hij prachtige gedichten. (Soms hoor je mensen roepen dat ze te oud zijn, en die hebben dan nog lang niet de leeftijd van Piet) Morgen gaan de tomatenplanten naar buiten. Als het lukt zal ik er een paar foto's van maken. Komende dagen kom ik nergens anders aan toe dan aan de tomaten.

Dit is de foto die naar de krant gaat. Op de voorgrond twee aquarellen van Marri van Jaarsveld en een beeld van de tuin en de bezoekers. Nees werkt al 26 jaar aan haar tuin. Ze vertelde dat de tuin nu pas het evenwicht begint te vertonen waarnaar ze vanaf het begin gestreefd heeft. Ik heb met haar afgesproken dat ik later nog foto's van haar tuin kom maken. Ze heeft vroeger in een apotheek gewerkt en dat werk hielp haar gemakkelijker alle begrippen van de botanie te doorgronden. Het was de eerste keer dat ze eenexpositie had in haar tuin. Ze gaat nu eerst even bijkomen van alle drukte en ziet dan wel of er nog eens zo'n initiatief komt. In het verleden heeft ze wel eens bezoekers in haar tuin gehad, maar dat waren altijd kleine groepen van tuinclubs. Nu hebben er meer dan 400 bezoekers door haar tuin gelopen onder slechte weersomstandigheden. Ik hoop voor Nees dat haar zeer goed verzorgde gazon er binnenkort weer goed bij ligt.

Marri Van Jaarsveld maakt aquarellen. Na een forse regenbui werd het weer even droog en Marri hing haar schillderijen weer meteen in de tuin. Daar komen ze ook het mooiste uit. De tuin van Nees leek speciaal aangepst voor deze expositie. De kleuren harmonieerden prachtig mnet de kunstwerken. Ik ging even voor de krant een foto maken, maar ik ben bijna twee uur in de tuin gebleven en heb daar genoten van de tuine en de kunstwerken. Anton, de man van Marri, zorgde voor de koffie en de thee voor de gasten. Hij hield het aantal bezoekers bij, meer dan 400, en stond steeds klaar als het begon te regenen om alle kunstwerken te redden.

De tuin van Nees vanaf de schapenweide. Op het vlonder rechts het beeld "bosgezicht" van Piet van der Velden. Dit beeld vond ik zo sprekend dat ik het gekocht heb en het staat nu in onze tuin.

Vandaag was ik voor de krant in de tuin van Nees van der Vos in Lekkerkerk. Dit week-end was er een expositie van kunstwerken. Achter de tuin was een schapenweide. Daar ontmoette ik de kunstenares Marri van der Spek. Haar schilderijen stonden achter het hek. Vanwege de regen waren de schilderijen naar de schuur gebracht. Voor een foto bracht haar man er drie naar de weide. Marri ging op de foto bij drie van haar schilderijen. Pjotr

Een gebruik bij Russisch sprekende mensen die ik ken is het zingen van Mnogaja Ljeta als er iemand jarig is. Er was een dame aan de telefoon tijdens de uitzending die verjaarde. Voor haar zong ik Mnogaja Ljeta = Nog vele Lentes. Helaas kan ik het niet laten horen, misschien komt dat nog, dan zal ik het u alsnog laten horen.

Nederland is na de Franse tijd bevrijd door de kozakken. In oude beschrijvingen had men geen goed woord voor die bevrijders over. Hier lees ik een dagboekfragment voor van een oud Duikerkerker kaper kapitein Pierre-Edouard Plucket. Hij woonde in Krimpen aan de Lek, toen een belangrijk veer over de Lek in de Noord-Zuid route. Hij beschrijft op 19 november 1813 het bivak van 160 "wildemannen" in zijn boomgaard. De kozakken vertrokken snel om de Fransen te achtervolgen richting Dordrecht. Het fragment staat beschreven in het boek: Tien eeuwen tussen Lek en IJssel, geschiedenis van de Lopikerwaard en de Krimpenerwaard, van Henk Povée, uitgegeven door uitgeverij Thoth.

Deze avond was ik in de studio. Ik was in mijn Russisch kostuum en vertelde Agnes en de luisteraars over Russisch sprekende landen en volkmuziek die daar oorspronkelijk vandaan kwam. Als jongen van 11 jaar volgde ik met een groep vrienden de mooiste meisjes. Zij gingen naar de balletschool. De andere jongens liepen verder, ik ging mee naar binnen. Ik mocht zelfs mee doen. Dat was is in 1956, mijn vader was toen overleden en er bestonden nog geen sociale voorzieningen. Van mijn moeder mocht ik niet naar de balletschool; daar hadden we geen geld voor. Toen ik dat de volgende week vertelde aan de dame van de ballletschool mocht ik toch blijven, omdat er maar twee jongens waren en ze best een derde kon gebruiken. Aan de piano zat een oude dame die tijdens de revolutie Rusland ontvlucht was. Zij speelde prachtige muziek en daar mocht ik op dansen: Russische volksdansen uit het geheugen van een dame van voor de revolutie. Ik heb met mijn dansjes opgetreden in het theater. Toen ik naar kostschool ging in 1959 was dat het einde van mijn danscarrière. Het verlangen naar die muziek en dans bleef.