19 april - Biker

Ik ben vanavond nog eens naar het dorp gewandeld met de bedoeling een foto te maken van de Wannes met de drone. Er staan rond het kunstwerk veel mooie narcissen en de combinatie zou wel eens een leuk beeld kunnen opleveren, zo dacht ik toch. Maar... viel dat ff tegen!!! Het was er stikkedonker. Geen straatverlichting, het kerkplein, het centrum van Lichtaart was verduisterd alsof het weer oorlog was. Ook de verlichting van de Wannes bleek niet te functioneren, tja, daar sta je dan. Gefrustreerd ben ik weer naar huis gestapt met de werkloze drone. Ik heb dan toch maar het Sonytje weer uit mijn zak gehaald om te zien hoe dat ding presteert bij nachtelijke omstandigheden. Ik heb onderweg links en rechts wat beelden geschoten uit losse hand, maar dat was toch niet echt een groot succces. Vlak voor onze deur is er -hoera- een straatlamp die functioneert en het boompje er schuin onder was redelijk verlicht. De flits van het toestelletje bleek net voldoende om er een extraatje aan toe te voegen. De stam was zelfs een beetje overbelicht maar daar wist Photoshop wel raad mee. Ook de ruisreductie van het programma was weer zeer behulpzaam, zeg maar wonderbaarlijk... Ik noem dit een experiment en met het resultaat heb ik toch weer een meer dan aanvaardbare foto voor deze site vandaag.

Vrijdag, voorjaar, mooi weer... de wandelgroep is weer van start gegaan. Toen Leentje, de mama van het vrouwke tijdens haar laatste levensjaren in zorgtehuis Hoevezavel werd opgenomen waren wij daar vaste bezoekers en wij engageerden ons als vrijwilligers ook om aan een aantal activiteiten deel te nemen, wandelen met de bewoners was er een van. Ondertussen is Leentje al lang geleden overleden maar we zijn nog steeds vrijwilliger. Vandaag was het weer wandeldag en voor de gelegenheid had ik mijn drone meegenomen. Tijdens de traditionele rustpauze heb ik even enkele foto's gemaakt van uit de hoogte om de dag op een net iets andere manier te documenteren. 

We zijn deze namiddag even naar Loenhout gereden om dochter Ilse (en gezin) te bezoeken. We hadden al op voorhand gepland om tijdens de terugrit een stop in te lassen bij het kasteel De Renesse in Oostmalle, kwestie van wat wandelplezier te rapen en wat nodige stappen op de teller te zetten. De fotomogelijkheden zijn daar legio en ik realiseer me best dat er al duizenden foto's gemaakt zijn van het kasteel en omgeving, maar dat belet me niet om vandaag nog eens een ervan op deze pagina te posten. Omdat de oogst weer erg groot was zal ik morgen nog wel enkele andere beelten op Facebook knallen.

We zijn vandaag nog eens naar Turnhout gefietst. Voor we het smalle onverharde fietspad richting Veedijk insloegen, nog net naast de Steenweg op Tielen kreeg ik een vrij zicht op de waterplas aan de rechterkant, volgens de kaart heet dat de Treskesvijver. Ik wilde daar wel eens een foto van maken, fiets even aan de kant dus. Maar toen ik naar de overkant gewandeld was en een zo hoog mogelijk standpunt gevonden had op een soort dammetje zag ik in het riet iets wat een broedende zwaan leek. Dichterbij kon ik niet, wilde ik ook niet, maar flink ingezoomd kon ik de situatie toch goed in beeld krijgen. De zwaan had mij blijkbaar ook in de gaten en toen hij/zij zich oprichtte kon ik dit beeld schieten.

Heerlijk, zonnig weer en hoewel voor sommigen misschien nog een beetje fris, zijn we er weer op uit getrokken met onze e-bikes. Eerst zijn we naar het shopping centrum in Olen gefietst waar ik bij Adventure eindelijk een fietshelm heb gevonden in mijn maat! (ik heb nu eenmaal ne dikke kop)... Dan zijn we naar Herentals gefietst en ondertussen heb ik regelmatig wat leuke beelden op het geheugenkaartje van mijn Sonytje kunnen zetten. De keuze was niet gemakkelijk vandaag maar dit beeld van de fietstunnel onder de Geelse weg N13 naast het Kempisch Kanaal vond ik het het meest geschikt als foto van de dag. 
Voor de aardigheid zal ik de andere kandidaten even op mijn Facebookpagina zetten, zo kun je zelf zien (en eventueel becommentarieren) hoe moeilijk de keuze weer was.  

Het weer was een beetje twijfelachtig. Eerst zou het gaan regenen rond vier uur maar telkens ik de buienradar consulteerde schoof dat een beetje op. Uiteindelijk hebben we toch beslist even naar Herentals te fietsen. Het vrouwke wilde wat rondneuzen in enkele winkels en ik had een stick meegenomen met de foto's van het wandelvoetbal toernooi gisteren. Die wilde ik graag persoonlijk overhandigen met wat uitleg.
Onderweg heb ik weer enkele keren mijn Sonytje uit mijn zak gehaald en de dramatische luchten waren evenzovele redenen om de opnames in pittig zwart-wit om te zetten. Dit is een beeld van de Nete langs de Ark.
Toen we rond kwart over vijf terug thuis kwamen begonnen de eerste druppels te vallen... net droog gebleven !!!

Ik word ondertussen een beetje de huisfotograaf van SKS Herentals. Vorig jaar heb ik op deze pagina's al enkele foto's geplaatst van hun activiteiten en vandaag hadden ze me weer gevraagd om wat beelden te komen maken van het wandelvoetbaltoernooi dat ze hadden ingericht. Zes ploegen deden er aan mee en als je enige notie hebt van een competitieformaat weet je dat iedere ploeg dan tegen de overige 5 moet spelen wat in totaal 15 wedstrijden oplevert. Over 3 terreinen gespreid waren dat dus 5 blokken. Iedere partij duurde twee maal 10 minuten met een korte pauze en ik heb daar een hele tijd tussendoor gelopen met mijn vinger op de ontspanknop van mijn fototoestel. De oogst was groot. Na afloop was er uiteraard ook een winnaar en dat bleek SKS B te zijn. De beker blijft dus in Herentals. Ik vond het gepast een foto van de overhandiging van de beker aan de triomferende kapitein van het winnende team een plaatsje in mijn jaaralbum te gunnen. 

Ik ben vandaag iets vroeger gaan fietsen. Da's niet zo moeilijk te begrijpen met de voorspelde regen in de namiddag. Die hebben we ook gehad maar toen was ik alweer thuis. Onderweg heb ik gewoontegetrouw regelmatig mijn Sonytje uit mijn jaszak gehaald om mijn dag te documenteren. De keuze voor het blogbeeld van de dag is misschien niet de meest blitse foto maar soms zijn er andere redenen. Met de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix van morgen in gedachten koos ik voor deze kasseien. Als je van het gehucht Achterlee via de Coolsweg naar de Herentalse Baan fietst is het laatste redelijk steil aflopende stuk best Parijs-Roubaix-waardig. Gelukkig zit er achter op het toestel een kantelbaar schermpje zodat ik uit een extreem laag standpunt kon fotograferen zonder mijn rug te forceren. Als het glad is in de winter kun je hier trouwens maar beter wegblijven met de fiets. 

Ondanks het feit dat de voorspellingen niet erg positief waren viel het nog wel mee met het weer. Deze middag heb ik even gevochten met het gras voor ons huis. Gelukkig had ik een kloeke helper: de grasmaaier. Samen hebben we gewonnen, klus geklaard! Daarna ben ik maar aan de wandel gegaan. Uiteraard mag mijn Sonytje altijd mee. Onderweg, in de berm, zag ik blauwe bloemekes en nieuwsgierig als altijd wilde ik dat wel even beter zien en mijn Sonytje kwam ook als vanzelf uit mijn jaszak. Ik vond het opvallend met die fel behaarde stengels en bladeren en bloemknoppen die een andere kleur hebben dan de bloemekes. Meestal gebruik ik dat Sonytje in de groene stand "auto", maar nu koos ik eens voor "scene" en dan kun je scrollen naar het symbool dat een bloem voorstelt. Dat staat voor een soort macro functie en het resultaat mag er wezen vind ik. Toen ik thuis kwam heb ik de foto even laten bekijken door Plantnet en daar leerde ik dat dit "Overblijvende ossentong" is. Hoe verzinnen ze het...

We zijn nog eens richting Prinsenpark gefietst. Zonder overdrijving is dat echt wel een van de mooiste en best geconserveerde natuurgebieden in ons landje. Wat ooit een koninklijk domein was wordt nu, zover ik weet, beheerd door de provincie Antwerpen. Er zijn vijvers, grachten, er is een bezoekerscentrum, picknickplaatsen, vogelkijkhutten, uitgezette wandelingen en natuurliefhebbers kunnen er in elk seizoen eindeloos dwalen door de prachtige natuur. Nu de lente zich uitbundig begint te manifesteren is het er misschien nog mooier dan anders. Dit is een van de vele foto's die ik scoorde tijdens onze fietstocht doorheen het park vandaag. 

Op 26 februari zijn Steve en Valerie in het huwelijk getreden. Als je terug scrolled in deze blog naar die datum kun je o.a. lezen dat bruiloftsfotografie absoluut niet mijn ding is. Maar omstandigheden dwongen me er toen toe om de plechtigheid te fotograferen en dat viel eigenlijk best mee. Nauwelijks enkele weken later kreeg ik de hoofdpersonen weer samen voor de lens toen ik op het terras van De Lichtaartse Kwezel iets ging consumeren en deze keer waren ze met drie... Ik heb het jonge gezinnetje nog eens met mijn Sonytje geconfronteerd.

Plezier beleven aan fietsen doet iedereen op zijn eigen manier. Ik trek er graag alleen op uit en als het vrouwke mee gaat vind ik dat nog fijner. Maar je hebt ook de wielrenners die aan het trainen zijn, al of niet op de openbare weg, de wielertoeristen, opgesplitst in rustige en fanaten, en dan zijn er ook nog de senioren van okra die vaak in groep met wegkapiteins gedisciplineerd rondtoeren om hun wekelijkse beweging te plukken. Zolang er geen conflictsituatie ontstaan vind ik het allemaal best. Vandaag zagen we weer eens een redelijk grote groep naderen en we zijn even opzij gaan staan, niet alleen voor de veiligheid, maar meer nog om ze te fotograferen... Afwisseling in de fotografie blijft mijn motto.

Toen ik het vrouwke vroeg of ze wilde mee gaan fietsen met zulk mooi weer hoorde ik ineens boenke-boenke komen uit de kast. Mijn drone die al een tijdje in de vergeethoek was geraakt wilde zich nog eens laten horen en toen ik de kast opende kwam de dringende vraag of ie mee mocht. De UAV forecast en de drone guide waren allemaal positief en waarom niet eigenlijk… Ik had geen specifieke drone plannen maar stel dat er zich een mogelijkheid aandiende wilde ik er wel klaar voor zijn. Je gaat tenslotte ook niet op fototocht zonder fototoestel he.
Bij onze eerste geplande stop, De Lentehei, was geen tafeltje vrij, niet op het terras en ook niet binnen. Een Duvel drinken al staande vond ik maar niks dus fietsten we verder. Alternatief, een beetje verder richting Grobbendonk: De Herberg, ooit in de nationale aandacht gebracht door de toenmalige uitbater Bartel Van Riet, maar dat bleek gesloten wegens wekelijkse sluitingsdag op maandag, ook op deze Paasmaandag dus, sh*t… Tja, maar dat bood me dan toch even de mogelijkheid om de drone eens zijn zin te geven. In normale omstandigheden mag je niet over mensen vliegen maar nu, over een bijna leeg terras… Er zat nog wel een familie aan een tafeltje, die hadden waarschijnlijk ook gehoopt hier wat lafenis te vinden, maar daar bleef ik ver vandaan. Ik heb wat foto’s gemaakt en van uit dat hoge standpunt zijn die altijd wel net iets anders dan de doorsnee beelden van die locatie.
In deze opname is het vrouwke trouwens ook in beeld. Onder haar kenmerkende rood petje kun je ze vinden als je goed kijkt. 

Bij mijn weten is de eerste kermis van het jaar de paaskermis in Herentals. Het wordt een traditie maar we zijn er ook dit jaar naar toe getrokken. De hang naar activiteiten die aan mooi weer gelinkt zijn was hier duidelijk aanwezig maar ook een bezoek aan de smoutebollenkraam van Storms (de beste !!!) was op zich al voldoende om ons naar Herentals te lokken. Fototoestel mee natuurlijk. Tijdens onze wandeling over de foor zagen we een attractie die er niet eerder was en dat hoort gefotografeerd te worden he. Een soort grote centrifuge waar mensen tegen de wanden plaats nemen die dan door het snel roteren van dat ding tegen de wand gedrukt worden zelfs als de beweging van horizontaal naar vertikaal overgaat. Met al die smoutebollen in gedachten heb ik me er maar niet aan gewaagd.  

Als we binnendoor naar onze zoon in Herentals fietsen dan komen we tussen de Watervoort (daar woont Wout V.A.) en de Wijngaard langs de Heistraat, een mooi onverhard tracé over de Kempense Heuvelrug. Veel meer echt Kempens landschap zul je niet vinden. Je moet er soms wel eens opzij omdat er mountainbikers net iets sneller zijn dan wij, maar het is toch een aanrader voor de amateur fietser. We zijn vandaag eens gestopt bij de bareel die het doorgaand gemotoriseerd verkeer onmogelijk maakt en daar kreeg ik enkele collega-fietsers in beeld. Die kwamen van een van de vele andere onverharde wegeltjes of misschien wel van de horeca gelegenheid onder de "Toeristentoren"...

Hoewel ik er vandaag maar één op de foto kreeg zijn ze nog steeds met twee, de zwerfpoezen waar ik het al eerder over had. Ze hebben een bijna permanente verblijfslocatie gevonden in onze hof, meer bepaald in wat ooit het speelkasteel van de kleinkinderen was. Zwerfpoes is dan ook eigenlijk niet meer de helemaal correcte benaming. Het vrouwke zorgt dat ze regelmatig wat hapjes krijgen maar benaderen, strelen of socializen is er niet bij. Afstand houden is de boodschap. Ik had dan ook de tele op mijn toestel gezet om dit beeld te schieten deze namiddag. Poes houdt mij wel in de gaten maar zolang ik uit haar veiligheidszone blijf onderbreekt ze haar siesta niet.

Geen fietsweer vandaag en eigenlijk ook geen wandelweer, maar als er dan toch even een opklaring voorbij komt en de buienradar zegt dat het nu een tijdje droog blijft is het tijd om eens rond de blok te wandelen, kwestie van alsnog enkele stappen op de teller te zetten en de "kom van dat gat af"- actie een beetje te volgen. Natuurlijk had ik mijn fototoestel meegenomen en voor de gelegenheid had ik weer eens de 50 mm er op gezet. Da's een 1.4 lens qua diafragma en daarmee kun je natuurlijk ook wel spelen met de scherptediepte. Ik gebruik 'm steeds vaker trouwens, 50 mm is namelijk zo ongeveer het blikveld wat je met je menselijke ogen ziet.
Niet eens 200 m van huize Pol en Josee zag ik dat bosje met rode bessen en ik wilde wel eens proberen of ik daar geen leuk beeld uit kon puren. Toen ik de oogst thuis op de Mac bekeek zag ik het pas... Er zit een heel erg klein spinnetje tussen de bessen. Of dat de reden is om voor deze opname te kiezen weet ik niet zeker. In het formaat dat deze site toelaat is het nauwelijks zichtbaar maar ook zo vind ik het wel een leuk beeld.
Voor de aardigheid nog eens de gegevens: 50 mm - F 1.4 - ISO 100 - 1/1600 

Ik ben vanmiddag nog maar eens naar het pastoorsbos gewandeld en hoera… zoals het spreekwoord zegt: 4de keer goede keer. De klaverzuring bloemetjes waren goedgezind, ze staken allemaal hun koppeke omhoog en ze glimlachten vriendelijk naar mij. Ik had voor de gelegenheid de macrolens op mijn toestel gezet. Met F 7,1 is de scherptediepte al erg klein in de macrofotografie en zonder statief was het niet gemakkelijk om de schoonheden er goed op te krijgen. Veel foto’s maken is dan de boodschap en de onscherpe beelden gewoon wegkieperen. Ik heb gelukkig toch ook enkele opnames kunnen selecteren die aan mijn strenge normen voldoen. Ook in dit beeld is er eigenlijk maar één bloemeke haarscherp (rechtsboven) maar voor mij is dat voldoende.
Hier plaats ik iedere dag maar één foto maar op mijn Facebookpagina staan er nog een aantal. https://www.facebook.com/pol.schrijvers

Ik moest even naar Arendonk en het weer was toch niet van die aard om er naar toe te fietsen, dan maar met de wagen. Maar ook dan kies ik meestal voor de kleine weggetjes binnendoor. Toen ik over de snelwegbrug reed in de Broekstraat in Schoonbroek bekroop me de goesting om nog eens een foto te maken van de windmolenverzameling en natuurlijk daarbij ook het verkeer op de E 34 met liefst wat kleurtjes. Het voordeel van er naar toe te rijden met de wagen is dat ik dan makkelijk de Canon kan meenemen. Het nadeel is dat je zomaar niet boven op de brug kunt stoppen en parkeren. Ik moest alsnog nog een eindje wandelen... Ik vond het toch de moeite waard, dit is het resultaat.