31 juli - Herentals loopt

Het zou in de namiddag gaan regenen dus zijn we er vandaag vroeg op uit getrokken, altijd met mogelijke interessante foto-onderwerpen in het achterhoofd. Ik vertelde het al eerder, het hoeft niet altijd groots en spectaculair te zijn. Vandaag konden deze schoonheden me bekoren. Dat de bloem waarop ik scherp stelde net bezoek had vind ik uiteraard een pluspunt.

Een mooi plekje om even neer te strijken tijdens een fietstocht en iets te nuttigen dat met een "Du" begint en met een "el" eindigt is het terras van Tabloo in Dessel. Eigenlijk is het de locatie van het bezoekerscentrum rond de inkijk op de wereld van radioactiviteit. Ik ben van plan om binnenkort eens een rondleiding te boeken maar ondertussen genieten we ook volgaarne van de locatie zonder de achtergrondinformatie. Fotomogelijkheden zat hier natuurlijk. Er zijn wandelingen, paden, kinderspelen, kortom voor ieder wat wils. Dit perk met grote en kleine ballen, of het al dan niet met kernenergie te maken heeft zal mij een zorg wezen, vond ik een foto waard. 

Vissen... het is een hobby die helemaal buiten mijn interessesfeer is. Ik ben ooit eens één keer met een vriend-collega-muzikant na een optreden 's morgens erg vroeg mee gegaan om de fun van het vissen te leren kennen, maar na 5 minuten ben ik in slaap gevallen. Niet mijn ding dus. Maar... er zijn uiteraard veel liefhebbers die het wél leuk vinden en in de voorbije maanden/jaren ben ik er langs het kanaal ook veeeel voorbij gefietst. Ik had al enkele keren de goesting om er eens een te fotograferen voelen opkomen maar al even snel onderdrukt. Vandaag ben ik toch eens gestopt, heb een praatje gemaakt met de man, heb 'm gevraagd of ik een foto mocht maken zonder dat ie herkenbaar in beeld kwam en hier is ie dan. Ik vind het zelf een typerend, mooi plaatje maar vissen vind ik nog steeds niks.

Tussen Bouwel en Grobbendonk fietsten we voorbij deze oude vervallende woning en ik kon niet anders dan even te stoppen om mijn fototoestel boven te halen. Dan denk ik meteen aan de generaties die dit huis gekoesterd hebben en nu is het helemaal verkommerd en aan zijn lot overgelaten. Thuis gekomen heb ik met de hulp van de Nik filters de foto's in zwart-wit omgezet, in sepia tinten en na diverse bewerkingen vond ik dit resultaat, met een ietsie pietse kleur er in, de sfeer het beste weergeven. Ik heb er nog een pittig vignet overheen gestrooid en met dit beeld ben ik tevreden voor mijn jaaralbum. Ik wil trouwens ook nog wel een hartig woordje praten met de electriciteitskasten-planoloog die dat beeldvervuilende onding pal voor deze mooie herinnering heeft geplaatst.

Volgend weekend is er in Herentals het ondertussen steeds meer gekende evenement "Herentals fietst, feest en loopt".
Vandaag hebben we een tijdje getwijfeld om er op uit te trekken met onze e-bikes want de weersvoorspellingen waren niet erg rooskleurig maar uiteindelijk heeft onze nieuwsgierigheid het gehaald. We wilden wel eens gaan zien hoe ver ze staan bij de voorbereidingen van de festiviteiten. Op de ondertussen voor het gemotoriseerde verkeer afgesloten markt zagen we dat er al schot in de zaak kwam. Aan de zuidkant zijn de tenten, feest- en inschrijvingsruimtes zo goed als klaar (niet op de foto) en aan de noordzijde schiet de opbouw van het grote podium ook goed op. Er zal een line up zijn om U tegen te zeggen, om maar enkele namen te noemen: Bart Peeters en de ideale mannen, de Romeo's, Bar Clochard en nog veel meer moois. Het zit er dik in dat we daar wel weer eens naar zullen afzakken. Ik ben uiteraard enkele keren gestopt om een en ander te fotograferen en terwijl ik het in opbouw zijnde hoofdpodium in beeld nam kwam het vrouwke daar voorbij gefietst, lekker meegenomen.
Enne... toen we nog geen minuut thuis waren begonnen het me toch te stortregenen... een mens heeft soms geluk. (en dat geluk hield maar niet op in de loop van de avond, maar dat is een ander verhaal)

Ook vandaag hebben we een erg mooie fietstocht gemaakt en toen we terug thuis kwamen moest ik vaststellen dat ik helemaal niet aan fotograferen had gedacht en dat er een maagdelijk blank geheugenkaarje in mijn toestel zat. Nonde... ik moest nog op zoek naar een foto van de dag. Toen ik vanavond naar Vive le Vélo zat te kijken en ik Niels Albert in het panel zag zitten kreeg ik een ingeving. Ik heb namelijk nog ooit tegen Niels gefietst en daar bestaan foto's van. Op deze blog hoeft de foto van de dag niet altijd op dezelfde dag gemaakt te zijn, soms is het ook voldoende dat er een link, een referentie is naar een eerdere gebeurtenis. Ik vond dit beeld terug in een map van ergens in 2017. Ik moet ootmoedig bekennen dat ik de race verloor en toen ik voorstelde om eens van fiets te wisselen omdat de groene misschien net iets beter afgesteld was ... verloor ik weer. Tja, ieder zijn specialiteit he. Bij deze, een oud beeld dat toch aansluit bij de actualiteit.

Het was me het dagje wel. Ik had al een afspraak om 10 uur om enkele foto's te maken voor de brochure van de nieuwe dementievriendelijke wandeling in Lichtaart. Vroeg uit de veren dus. Het werd een leuke sessie maar uiteraard vind ik dat die foto's eerst moeten worden gepubliceerd waarvoor ze gepland zijn voor ik ze op deze pagina kan plaatsen... Daarna zijn we naar Lommel gereden om onze vrijdagse vrijwilligerstaak in Hoevezavel te doen. Wandelen met de rolstoelen... Als je dan toch in Lommel bent met de wagen doe je ook nog enkele vriendenbezoekjes, en telkens kwam dat Sonytje uit mijn zak geslopen he. Dan kom je tot het besef dat je nog niets hebt gegeten en het vrouwke deed er nog een schepje boven op door te stellen dat ze niks in huis had. Vierklauwens naar de Korte Hei dan maar waar we nog net op tijd waren om iets geserveerd te krijgen. De foto-oogst was groot en na lang tobben en overleggen met het vrouwke werd de foto van de dag een beeld uit de ruststop tijdens de rolstoelwandeling.

Dit is ook weer zo'n foto die ieder jaar voorbij komt, weliswaar op een ander plaats en waarschijnlijk met andere figuranten. Ik vind het alleszins vertederend hoe goed pa en ma zwaan voor hun kroost zorgen. Veilig en beschermd tussen hun ouders verkennen de opgroeiende kids hun habitat, in dit geval het Kempisch kanaal. Hoewel er op het ogenblik een zwem- en waterrecreatieverbod is omwille van de blauwalgen hebben die sierlijke vogels daar blijkbaar geen boodschap aan.

Ik ben vanavond nog even naar Geel gefietst, om mijn oude knoken toch nog enige beweging te gunnen na een dag luieren maar ook omdat ik nog geen foto van de dag gescoord had. Binnendoor in Geel ten Aard kwam ik voorbij de zomerbar anex maisdoolhof van de landelijke gilde. Alleen tijdens het weekend is daar activiteit maar helemaal zonder bezoekers, springkastelen, extra parasols en allerhande speeltuigen leek het me ook wel de moeite waard even te stoppen om wat foto's te maken. 

We zijn vandaag naar Lommel gefietst. Onze actieradius wordt steeds groter. Uiteindelijk 65 km op de teller, niet slecht voor deze oude knarren he. Onderweg werden we geconfronteerd met de gevolgen van de extreme hitte van de voorbije week. Tussen Mol en Lommel was het fietspad, parallel met het Kempisch Kanaal,  omhoog gekomen en na een kleine week was er buiten het plaatsen van een gevaarbord nog nauwelijks actie ondernomen. Ik heb het vrouwke gevraagd om daar even te poseren en haar uitdrukking verraadt wat zij er van vond.

Het is opvallend hoeveel maïs er groeit lang onze wegen in de regio tegenwoordig. Ik vraag me af welke dieren dat allemaal opeten... Los van die vraag biedt dat gewas ook wel vaak mogelijkheden om leuke foto's te scoren, zeker als er zulke mooie luchten boven te zien zijn en als er een kleurig bord in de voorgrond voor een extra accent zorgt.

Een tijdje geleden stond ik onder aan de Larumse bailey-brug te wachten tot er een opvallende auto over reed om een leuke foto te maken. ( zie 19 mei ) Vandaag ben ik eens boven op de brug gestopt tijdens mijn fietstocht om collega-fietsers te fotograferen die er onderdoor kwamen op het jaagpad. Qua afwisseling vond ik dat ook wel best geschikt. Uit het aanbod koos ik voor deze dame. Ik vind trouwens dat ze een bijzonder origineel vorm gegeven fietshelm draagt.

Is het de klimaatopwarming of de steeds betere kennis van de druiventeelt, feit is dat er in onze regio steeds meer wijngaarden komen en... er wordt warempel lekkere wijn geproduceerd. Ik was al eens eerder in het Eersselhof tijdens een degustatiedag en ik heb ondertussen het voornemen gemaakt om een AV-reeks in elkaar te knutselen over de wijnproductie in Lichtaart. Toen ik er vanavond weer langs kwam gefietst ben ik er gestopt. Na een lekker glaasje kon ik het niet laten ook nog enkele foto's te scoren. Het licht was niet meer zo optimaal maar mijn Sonytje heeft toch zijn best gedaan. Ze hebben er ondertussen, zoals je ziet, trouwens een zomerbar ingericht en het is niet onwaarschijnlijk dat ik er in de komende dagen nog wel regelmatig een tussenstop zal inlassen. 

Je gelooft het niet maar toen ik vandaag de eerste foto wilde maken tijdens mijn dagelijkse fietstocht merkte tot mijn grote schaamte dat ik geen geheugenkaartje in mijn toestel had geplaatst. Meestal heb ik wel een reserve kaartje bij voor just in case maar... omdat ik net een opkuis en reorganisatie in mijn portefeuille had gedaan was dat kaartje ook thuis blijven liggen... gvd !!! Ik moet dus noodgedwongen terug vallen op een foto van gisteren. Gelukkig was de oogst toen groot en divers.
Op de markt van Turnhout was ik neergestreken op een terrasje en van helemaal aan de overkant had ik de fonteintjes in de gaten met mijn fototoestel in aanslag. Met de tele lijkt het alsof het beeld samengedrukt is en in deze opname is dat ook zo. Mijn onderwerp was het jonge koppel links, de jongeman wilde zijn vriendinnetje blijkbaar speels een waterdouche bezorgen en dat vond ik een foto waard. In werkelijkheid is er tussen de fonteintjes en de gebouwen nog een rijbaan maar door de manier waarop  de telelens het beeld samendrukt en de kleine scherptediepte zie je daar niks van. Ik denk dat ik in mijn jaaralbum er wel een tweede foto bij plaats die dat allemaal wat duidelijker maakt maar op deze site beperk ik me zoals altijd tot één foto per dag.

Donderdag, vergadering van de fotoclub. Tijdens de zomermaanden zijn er eigenlijk weinig echt belangrijke items die aan bod komen. Er wordt wat bij gekletst en er worden foto's getoond en becommentarieerd en occasioneel is er ook eens een leuk origineel voorstel. Voor vandaag was er geopperd dat het misschien leuk zou zijn dat de leden hun aller oudste fototoestel eens wilden meebrengen. Back to the roots. Ik ben zelf niet zo'n verzamelaar, nieuw fototoestel... oud fototoestel weg! Maar de meeste leden hadden wel interessante oude knarren bij om te tonen. De kampioen was zeker Willy die een old timer uit het begin van de vorige eeuw toonde. Ik had zoals altijd mijn Sonytje bij en Willy vond het niet erg dat ik hem met zijn toestel in beeld nam.

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog aan de Toeristentoren in Herentals was. Op het hoogste punt van de Kempense Heuvelrug heb je er van boven op de toren een prachtig uitzicht over de regio. De vorige keer kon je er trouwens niet naar boven omdat de constructie niet veilig verklaard was en vandaag wilde ik eens gaan checken of dat ondertussen verholpen was. Helaas, mede door de langdurige droogte kon ik er met mijn fiets niet geraken door het mulle zand ondanks het feit dat ik iets dikkere banden heb. Fiets achterlaten en te voet verder zag ik ook niet zitten. Ik heb dan maar flink ingezoomd en dit beeld gescoord. Volgende keer neem ik de drone mee... 

We waren vandaag in Lommel. Monique, schoonzus van het vrouwke had ons uitgenodigd op haar verjaardagsfeestje. De locatie van het bijhorende eetfestijn was de Brugwachter. Met dit weer was het aangenaam om plaats te nemen op het buitenterras en daar is meer te beleven dan alleen maar het cullinaire gedoe. Zeker Miel, de jongste van de familie, amuseerde zich zoals alleen zevenjarigen dat kunnen. Toen hij in een van de eerbiedwaardige oude grote bomen klom kon ik mijn Sonytje niet in mijn zak houden.

We zijn vandaag erg vroeg gaan fietsen en ik moet eerlijk toegeven het is me 100% meegevallen. Oke, ik kom niet zo vaak voor tien uur uit bed maar om de warmte van de namiddag te ontlopen was dit de beste oplossing. Voor negen uur waren we al op pad. We hebben 50 km op de teller gezet en om één uur waren we weer thuis. Of het voor herhaling vatbaar is, daar moet ik nog eens over nadenken. 
Onderweg heb ik weer driftig rond gefotografeerd natuurlijk en ik blijf onze prachtige natuur in beeld nemen. In Gierle hebben we een stop ingelast langs de Aa en daar heb ik dit beeld geoogst.

De Lichtaartse Kloppers is een folkloristische vereniging die het boerenleven van lang geleden tijdens optredens in binnen- en buitenland bijven evalueren. Koren pikken was lang geleden de manier om graan te oogsten en de Kloppers doen dat nog steeds. Ze hebben een perceel waar zoals vroeger, gezaaid, geoogst (gepikt) en in schoven gezet wordt. Ik had gehoord dat ze er vroeg bij waren dit jaar om de voorraad die tijdens optredens wordt gebruikt op traditionele manier binnen te halen. De eerste werkzaamheden heb ik helaas gemist maar toen ik er vandaag langs gefietst kwam heb ik toch even de tijd genomen om het resultaat uitgebreid te fotograferen en de tijd van toen te evalueren en in herinnering te houden.