20 september - Kermis

Tja, ik was weer de ganse dag in Herentals om de diverse teams van SKS te fotograferen. Ik noem ze bewust niet elftallen omdat ze bij de jeugd niet met z'n elven spelen. Zoals ik gisteren al aangaf wil ik niet, zo lang ik hier aan de slag ben, alle dagen een ploegfoto op deze site tonen, mijn moto blijft afwisseling he. Maar er dienden zich zat mogelijkheden aan om even buiten de lijntjes te fotograferen. Onze zoon Michael, ook lid van het trainersgild van SKS trouwens, kwam even achter de omheining samen met de huiswoefkes om te kijken hoe het allemaal in zijn werk ging. De woefen waren ook wel nieuwsgierig maar die waren net iets te klein om makkelijk mee te kijken. Toen ze me alsnog in de gaten kregen was de omheining plots net iets lager denk ik want toen konden ze er wél overheen zien... en kon ik ze fotograferen.

Het is weer die tijd van het jaar... het voetbalseizoen is begonnen en dan wordt er aan mij gevraagd of ik al de ploegen van SKS Herentals weer wil fotograferen. Dat zijn er nog al wat en daar zal ik dan ook weer een hele poos mee bezig zijn. Vandaag waren de eerste drie aan de beurt: de dames, de min 19 en de min 21 jongens. Ik ben niet van plan de komende tijd alle dagen voetbalploegen te uploaden naar deze blog maar bij de start van de fotografeer-marathon wil ik er toch alvast eentje tonen. Dat ik uit de drie mogelijkheden van deze avond voor de dames koos lijkt me niet onlogisch toch?

Ach ja, fietsen gaat weer een beetje minder goed. Na de aanrijding en het herstel dacht ik dat ik weer vertrokken was voor zorgeloze tochten, maar mijn achterwerk vindt het niet zo leuk blijkbaar en ik moet even van het zadel afblijven. Dit gezegd zijnde kan ik er nog bijvoegen dat de noodzakelijke lichaamsbeweging dan maar te voet moet gebeuren en dat is een hele opgave. Vandaag kwam ik langs de lagere school en al wandelend zie je weer dingen waar je anders voorbij snelt. Naar het schijnt is dit de week waar extra aandacht wordt besteed voor veilig fietsen naar school. De fietsvloot die daar geparkeerd stond vond ik een foto waard en ik hoop dat ook dit schooljaar voor onze fietsende jeugd weer zonder ongevallen zal voorbij gaan. Maar als ik 's avonds en, een enkele keer als ik er eens vroeg uit ben, 's morgens de net iets oudere schoolgaande kids voor onze deur zie voorbij komen op het fietspad met vaak de smartphone in de hand hou ik toch mijn hart vast. 

Onze goede vriendin Els had enkele dagen geboekt in een hotel in Oostende, aan het zeetje. Misschien was dat wel een goede plek om wat aan te sterken na een lange ziekte periode. Ze wilde liever haar wagen niet al die tijd achter laten op de stationsparking in Tielen en daarom had ze ons gevraagd om er haar naar toe te brengen. Dat deden we maar al te graag, we zijn mee het perron opgewandeld om haar uit te wuiven. Uiteraard was dat voor mij ook weer een gelegenheid om wat foto's te scoren en in mijn afwisselingsmodus te blijven voor deze dagelijkse upload. Toen ze samen met haar woef Billy aan boord ging kon ik dit beeld te pakken krijgen. Geniet er van Els...

Het valt echt wel op dat de verlichting in ons dorp s'nachts in spaarmodus wordt gezet, met andere woorden: het is overal vrij donker. Vanavond was er een extra vergadering van de fotoclub en als je dan rond half elf buiten buiten komt kijk je tegen dat ene deel van de kerk aan dat met één enkele lamp toch een beetje verlicht is. Ik had al vaak het voornemen gemaakt om dat toch eens te fotograferen, en laat ik nu toevallig mijn toestel en statief in de wagen meegebracht hebben... Met een lange sluitertijd kun je toch redelijk veel licht vangen... Bij deze is een van mijn vele fotoplannen ook weer afgevinkt... 30 sec - f 6,3 - ISO 400

Ik zat mijn krantje te lezen op het terras en hoe het kwam dat ik even rondkeek weet ik ook niet maar op de grond, naast me zat een uit de kluiten gewassen insect. Ik bukte me een beetje om hem (haar?) weg te jagen maar hij vloog niet op, integendeel hij begon de tafelpoot te beklimmen en halfweg stopte hij. Mijn interesse was ondertussen vrij groot en ik ben naar binnen gelopen om mijn fototoestel te halen en de macrolens had ik er ook al in een wip op gezet. Hij zat er nog steeds en ik kon enkele shots scoren. Na wat opzoekwerk vond ik dat dit een langpootmug is.

Ik heb vandaag eens voor een collage gekozen.
De repetities voor de nieuwe kerstmusical zijn weer opgestart en hoewel ik niet meer live op het podium te zien zal zijn ben ik toch nog aanwezig. Er wordt in het stuk enkele keren kontakt gemaakt met de kerstman in Rovaniemi. Dat gebeurt tijdens een videoconferentie en tijdens de voorstelling worden die op voorhand opgenomen fragmenten op een groot scherm geprojecteerd. De opnames worden binnenkort gedaan en dan gaat de baard er weer af. Uiteraard ben ik nog steeds betrokken en gemotiveerd om mee te werken en toen me gevraagd werd om wat foto's te maken van de elfen voor publicitaire doelen was ik meteen paraat. Vandaag was ik present tijdens de repetitie in het Schaliken en uit de reeks foto's heb ik 15 beelden geselecteerd en ze samen in één file gezet zodat ik met recht en reden kan stellen dat ik nog steeds maar één upload per dag doe.

Ondertussen is het al 8 jaar gesloten maar ooit was het een bloeiende horecazaak in Kasterlee. Eerst was het een feestlocatie, daarna feestlocatie en restaurant maar toen de uitbaters er na veel jaren mee ophielden en er geen overnemer werd gevonden bleef het verkommerd achter. Het Hof ter Rielen is na al die jaren nog een schim van wat het ooit was, langzaam overgenomen door de natuur en behoorlijk gevandaliseerd maar met wat goede wil kun je de grandeur van de gloriejaren er toch nog proeven.

Ik kwam van Turnhout en net voor de splitsing waar de N19g het verkeer rond Kasterlee leidt staat als een opvallend baken, een landmark, een architecturaal interessant gebouw en dat vond ik de moeite waard om er eens te stoppen en er wat te fotograferen. Ik heb er trouwens een hele tijd geleden al eens foto's gemaakt met de drone van uit de lucht maar dat het net het blauwe uurtje was bleek een niet onbelangrijke leuke omstandigheid. Ik heb diverse beelden gescoord en de keus was niet makkelijk, met de natte vinger ga ik dan maar voor deze. Morgen meer op mijn Facebook pagina.
Na wat opzoekwerk thuis vond ik dat het pand de naam "Il Cielo" meekreeg. Er zijn diverse ondernemingen gevestigd en er zijn vergaderzalen, horecamogelijkheden en flexibele werkplekken. Interessant, zo weet ik ook weer wat daar reilt en zeilt.

Ik had vandaag weer een iets mindere dag. De naweeën van de aanrijding spelen me soms nog parten. Maar toen het vrouwke voorstelde om te gaan fietsen omdat het immers best aangenaam weer was kon ik niet weigeren natuurlijk. Tot sas 6 zijn we langs het Kempisch kanaal gereden en dan hebben we het kleine paadje langs het inmiddels gesloten oergezellig café genomen om langs de achterkant van de site van Graspop weer terug richting thuis te navigeren. Voorbij Sas 6 kom je dan door het centrum van de nucleaire afval verwerking. Langs het pad is er een platform waar je wordt uitgenodigd om te kijken. Het grote gele bord kun je niet missen maar eerlijk gezegd, er is weinig te zien.
Ik ben weer eens gaan opzoeken wat daar te ontdekken zou zijn. Je hebt zicht op de site van Niras, waar driftig gebouwd wordt. NIRAS staat voor Nationaal Instituut voor Radioactief Afval en Splijtstoffen. In de verte heb je ook een beetje zicht op Belgoproces, het bedrijf waar het afval op een veilige manier wordt opgeslagen. Tja, als dit een punt is waar de modale vlaming wordt geïnformeerd hoe dat daar allemaal in zijn werk gaat, dan mag het voor mij toch een beetje meer zijn. 

Wij zijn als leden van de plaatselijke fotoclub altijd wel te vinden om leuke evenementen te fotograferen. Toen er enkele maanden geleden gevraagd werd om wat foto's te maken voor een folder die de gemeente zou verspreiden omtrent een geplande dementie-vriendelijke wandeling was ik al meteen kandidaat en vandaag werd de betreffende wandeling officieel geopend en ingewandeld. Natuurlijk was ik weer paraat. Jammer genoeg waren de weergoden ons niet erg goed gezind, we zijn weliswaar droog begonnen aan de drie kilometer lange route maar na een door de omstandigheden al flink ingekorte tocht zijn we toch kletsnat terug gekomen. 
Tijdens het voorafgaande officiele gedeelte, binnen in het zorgtehuis De Witte Bergen, waren de omstandigheden gelukkig nog wel helemaal oke om leuke foto's te scoren. Toen de burgemeester zijn toespraak hield ben ik even achterom gelopen om hem en een deel van de zaal samen in beeld te brengen. 

Het zijn eigenlijk exoten, ze komen uit Zuid Amerika en vroeger zag je ze alleen op foto's, plaatjes of in de dierentuin. Tegenwoordig zie je alpaca's regelmatig in onze Belgische weiden. Bij de Lentehei, waar we wel eens naar toe fietsen lopen er twee rond, in ons eigen Lichtaart zijn er langs de Poederleesteenweg ook enkele te spotten en toen we vandaag langs de Worfthoeven, grondgebied Geel, naar huis fietsten zag ik er ook weer een vijftal. Toen we stopten om wat foto's te scoren kwamen ze zelfs uit nieuwsgierigheid eens kijken wie er daar aan de omheining stond. Ik denk dat ze net geschoren zijn want zo schraal herinner ik ze me niet.   

We zijn vandaag nog eens naar Zoersel gefietst om onze ex-tandarts te bezoeken in het rusthuis, toch weer een tocht van zo'n 50 km. Natuurlijk kies ik altijd voor autoluwe kleine baantjes en binnendoor tussen Zoersel, Einhoven (zonder "d" he), en Wechelderzande, Blommerschot heet het gehucht, herinnerde ik me dat er ergens in de bossen een groot kruisbeeld staat. Ik was er lang geleden al eens tijdens een geocache zoektocht en vandaag had ik zwart-wit tegenlicht plannen. Mijn geheugen is blijkbaar nog oke want ik reed er zo naar toe. Ik kon de zon perfect achter het kruis verbergen en de pittige zwart-wit omzetting heb ik weer eens te danken aan Silver Efex.

Met dit heerlijk najaarsweer kozen we er voor om nog eens richting Turnhout te fietsen, na de aanrijding en alle lichamelijke ongemakken weer eens een rit van om en bij de 50 km. Via het Grotenhoutbos en Vosselaar ging het naar de Schotense vaart en dan langs het kanaal naar onze eerste geplande stop, het Klaverhof. Helaas waren alle plekjes op het terras bezet. Dan maar verder richting Grote Markt, maar ook dat was zelfs voor fietsers niet bereikbaar. Er was blijkbaar zoveel te doen in Turnhout, met alle mogelijke en onmogelijke wegomleggingen, dat we totaal ongepland voorbij het kasteel van de hertogen van Brabant kwamen en dan stop je daar even natuurlijk om een foto te scoren. Het is een hele mondvol als je het bij zijn officiele naam wilt noemen en in de volksmond klink het eenvoudiger als het gerechtshof. Ik herinner me niet of ik het al ooit uit deze hoek te pakken kreeg trouwens.

We zijn vanavond nog eens naar Herentals gefietst om smoutebollen te gaan eten, smoutebollen van Storms, de lekkerste van het universum. Het was redelijk druk aan de kraam maar na een tijdje hadden we toch de lekkernijen in ons bezit, klaar voor het smaakfestijn. We hadden een plaatsje gevonden op de trappen van de lakenhal en tegenover ons stond een camionetje geparkeerd. In de ruiten zag ik een leuke spiegeling met een lichte vervorming weliswaar... Ik kon het niet laten mijn Sonytje boven te halen en enkele keren af te drukken. Het vrouwke vond het ook wel plezant.

Herentals kermis dit weekend en ik weet uit ervaring dat ze daar op vrijdagavond al een intro aan vast breien.
In de loop van de dag had ik nog geen tijd gehad om te fotograferen, ik was trouwens al in Herentals in het ziekenhuis om weer de evolutie van de beschadigingen van sommige van mijn onderdelen te laten evalueren. Het gaat best oke, nog ff en dan ben ik weer de ouwe. Maar ik had wel gemerkt dat de markt afgesloten was en dat dus het kermisgedoe van start was gegaan. Ik ben daarom deze avond er nog eens naar toe gereden om wat kermisbeelden te scoren. Waarschijnlijk komen er in de loop van de volgende dagen nog wel één of twee voorbij. Veel volk liep er nog niet rond maar dat was misschien wel een pluspunt. Zo had ik vrij zicht op hele stroken en het mooie avondlicht tijdens het blauwe uurtje hielp ook mee om enkele leuke beelden op mijn geheugenkaartje te krijgen. 

Ik heb vandaag wel enkele foto's gescoord maar er was er binnen mijn strenge selectiecriteria geen enkele bij die de moeite waard was. Ik val dus terug op een beeld van enkele dagen terug. Eergisteren zijn we gaan fietsen en het vrouwke was er bij. Ik had haar al enkele keren kunnen zien in haar fietsspiegel en eigenlijk wilde ik dat ook wel fotograferen, maar dat was niet zo gemakkelijk. Ik geef eerlijk toe dat we gestopt zijn en zo kon ik de perfecte positionering vinden om het best mogelijke beeld te maken.
Bij deze wil ik toch ook nog eens de aandacht vestigen op het feit dat het vrouwke een fietshelm draagt... ik ook altijd trouwens. Zeker na de aanrijding enkele weken terug ben ik er van overtuigd dat fietsen zonder helm echt te dom voor woorden is. 

In verval kan ook schoonheid schuilen en zeker fotomogelijkheden. Langs het Kempisch kanaal in Herentals waren we al vaker langs deze aftakelende woonwagens - of zijn het werfketen - gefietst en vandaag vond ik dat het tijd werd om dit eens als onderwerp te kiezen voor de dagelijkse blog. Dat ik dit in pittig zwart-wit zou omzetten wist ik al nog voor ik de foto had gemaakt.

In de loop van de namiddag werd het weer steeds maar vriendelijker en rond 4 uur vond ik dat er geen reden was om niet te gaan fietsen. Een klein rondje moest kunnen en het vrouwke wilde mee. Zoals zo vaak langs het Kempisch kanaal richting Herentals en daar hebben we weer enkele bekende plekken bezocht en gefotografeerd: de yachthaven, de markt, het begijnhof, Le Paige en het vernieuwde bruggetje... allemaal onderwerpen die al wel eens voorbij kwamen op deze pagina. Dan probeer je die weer op net iets andere manier in beeld te brengen natuurlijk. De ingangspoort van het begijnhof met inkijk, die had ik van af de buitenkant nog niet in mijn verzameling. Die mag dan ook in mijn jaaralbum.