Archief

Ook vandaag was het weer ons erg goedgezind. Het wordt wel een ietsiebietsie frisser maar met goede kleding heb je daar weinig last van. Fietsen maar. Onderweg merkten we toch dat de herfst langzaamaan zijn tentakels uitspreidt over het landschap. Er komen kleuren te voorschijn die veel meer moois voorspellen gedurende de komende weken. Als je wat hoger staat, op de brug over het kanaal in St Jozef Olen bijvoorbeeld, en je kunt wat verder kijken dan zie je al een voorbode van wat er ons te wachten staat.

Tja, ik hoor en lees dat elders in den lande het weer redelijk miezerig was maar hier kwam de zon er door rond half twee en we zijn toch gaan fietsen... we zijn trouwens helemaal droog terug thuis gekomen rond vier uur. Eén groot minpunt tijdens de tocht: ik merkte al snel, bij de eerste fotomogelijkheid, dat het geheugenkaartje van mijn Sonytje niet in het toestel zat. Niet erg denk je dan want ik heb altijd een reserve in mijn portefeuille zitten... Portefeuille vergeten GDVD!!! Bij onze tussenstop heeft het vrouwke ons gered want die had wél wat centen bij.
Ik val dus noodgedwongen terug op een foto van gisteren en gelukkig was de oogst toen erg groot. Deze weg heet Corsendonk en je raadt het al, een eindje verder is de bekende priorij, het gelijknamige bier laat misschien ook wel ergens een belletje rinkelen. Of de weg naar de priorij genoemd is of omgekeerd laat ik in het midden. Ik vond de inkijk doorheen de met bomen omrande rustige laan best een leuk beeld opleveren.

Heerlijk zonnig fietsweer, een beetje frisjes maar toch konden we er niet aan weerstaan. We zijn er dus weer op uit getrokken. Bij deze al net iets minder warme temperatuur kozen we voor een rondje met zoveel mogelijk zon en zo min mogelijk schaduw, we kennen onze regio redelijk goed en het lukte wel. Bij de watermolen in Retie zag ik dit koppel zitten aan de waterkant. Ik vond het een onderwerp dat je als fotograaf niet wilt missen. Uiteraard loop je tegen privacy regels aan maar de dame had al eens gekeken en ik had haar ook al zeer herkenbaar in beeld genomen, jammer niet geschikt voor deze pagina. Maar toen ze weer verder gingen met hun  conversatie vond ik dat dit beeld wel kon. De sfeer is min of meer hetzelfde.

Zoals ik al eerder vertelde: oktober is pompoenentijd in onze gemeente, allerlei pompoengerelateerde activiteiten komen aan bod deze maand. Het pompoenschieten was vandaag aan de beurt. Met allerlei vaak vernuftig geconstueerde tuigen worden pompoenen van zo'n 4 kg zo ver mogelijk afgevuurd. Dit jaar haalde de winnaar een afstand van 595 m. Je leest het goed: vijfhonderdvijfennegentig meter! Deze grote roterende catapult is er ieder jaar bij en hoewel dit niet de winnaar werd kon ik van de prestaties van dat team de beste foto's scoren omdat ie het verst weg was. Het is trouwens niet makkelijk om zo'n snel voorbij zoevende pompoen te pakken te krijgen op de foto. Hoe dichter hoe moeilijker he. De zone waar de pompoenen worden afgevuurd wordt door een hekwerk voor het publiek afgeschermd en het was niet makkelijk om er met de tele doorheen te fotograferen. Deze afgeschoten pompoen is helemaal boven in beeld zichtbaar, maar of dit op een smartphone voldoende duidelijk is weet ik niet zeker, beter kijken op een PC. In mijn komende jaarboek zal ie alleszins in groot formaat te zien zijn.   

In de loop van de dag was ik nog eens fotograaf van dienst bij SKS en pas vanavond vond ik de tijd om er even met de fiets op uit te trekken. Bij de netebrug aan de ark stopte ik, zoals zo vaak, omdat daar meestal recreatieve bedrijvigheid is. En ook vandaag kwam er een kano aan gepeddeld. Omdat ik al vaker kano's de eer gegund heb om op deze pagina als foto van de dag te figureren en ook omdat mijn motto afwisseling blijft, wilde ik het deze keer toch iets anders aanpakken. Ik heb de kanovaarders deze keer aan de andere kant van de brug langs achter gefotografeerd en op dat uur krijg je daar dan te maken met stevig tegenlicht. Een pittige zwart-wit omzetting zorgt er voor dat dit beeld toch weer afwijkt van wat al eerder voorbij kwam.

Wij hebben ons ganse leven honden gehad, soms vier tegelijk. Sedert onze trouwe Phaido veel te vroeg overleden is hebben we beslist om er geen meer in huis te nemen, niet omdat we niet meer van honden houden maar omdat we vrezen dat op onze leeftijd een pup, waar je liefde en tijd in investeert, ons wel eens zou kunnen overleven en misschien ook meer energie zou vragen dan we nog kunnen opbrengen. Maar bij elke ontmoeting knaagt het toch nog een beetje.
Vandaag waren we weer eens te gast in de Korte Hei en hoewel daar hondjes toegelaten zijn was er iemand die buiten op het terras rustig een glas zat te drinken en zijn drie woefkes had ie aan de omheining vastgemaakt. Toen hij naar binnen kwam nadat hij teken had gedaan naar de honden dat ze rustig moesten blijven en hij even aan de bar plaats nam vroeg ik of hij het erg vond dat ik enkele foto's ging maken van zijn troetels. Ja natuurlijk... Ik heb even gesocialiseerd met de beestjes en wat leuke beelden gescoord. Dit is er een van. 

Mijn fotomarathon bij SKS zit er bijna op. Deze groepsfoto gun ik toch ook een plaats in mijn jaaralbum. Vandaag waren het eerste elftal en de reserven aan de beurt en die gingen samen op de foto. Extra reden is dat zowel zoon als kleinzoon er op te zien zijn. Zulke grote groep vraagt natuurlijk een iets andere aanpak, zeker als het al duister is. Waar ik alle andere groepen met de 50 mm gefotografeerd heb, vond ik het opportuun om nu de 35 mm er op te zetten en zo net iets meer dichterbij te komen en wat meer flitsvermogen te hebben. 

Nu ja, hij ploegde? De boer rijdt met de tractor tegenwoordig. Na de oogst wordt het land weer in de goede plooi gelegd om de volgende gewassen te gaan inzaaien. Het was misschien wel de laatste dag dat we met deze aangename temperatuur konden gaan fietsen en voor de boeren de laatste dag dat het stof opwaait als ze hun velden bewerken. Voor de fotografen misschien de laatste dag dat ze zulke stofwolken te pakken kunnen krijgen... Ik vond dit alleszins een beeld dat deze dag perfect typeerde. Het was nog droog maar de lucht kreeg al een tintje dat de naderende weersverandering aankondigde. En vanavond gingen de hemelsluizen inderdaad wagenwijd open, en morgen wordt het friskes.

Zolang het weer het toelaat gaan we fietsen. Links en rechts regelmatig een stop inlassen om wat te fotograferen is tegenwoordig nog net iets meer van toepassing, al was het maar om mijn nog altijd zeer gevoelige achterwerk te ontlasten. Afwisseling en originaliteit zijn belangrijke criteria die ik hanteer om te kiezen uit de dagelijkse oogst en deze opvallende diagonaal vond ik best de moeite waard. In zwart-wit vond ik 'm nog net iets sterker dan de originele kleurversie.

Gisteren had ik weer even problemen om op de site te geraken. Gelukkig is het snel opgelost...

Met zulk mooi weer klinkt de roep van onze e-bikes van uit de garage zo luid dat we dat niet kunnen negeren. We zijn nog eens naar het shopping center in Olen gefietst... het vrouwke winkel in, winkel uit, ik op het terras van een horecazaak met iets lekkers voor mijn neus.
Als we die kant op trekken gaat dat meestal via sas 9, Rauwelkoven en de campus Thomas More. De spoorwegovergang tussen tussen die twee laatste is ondertussen vervangen door een prachtige nieuwe tunnel, en hoewel ie al een tijdje kon gebruikt worden is ie nu pas helemaal af. Tijd om er eens een foto van te maken.