Archief

Het is weer paddenstoelenseizoen. Lang geleden dat ik nog eens die richting dacht in mijn drang naar afwisseling in mijn fotografie. Tijdens onze fietstocht, een stukje onverhard door het bos, zag ik deze paddenstoelenfamilie en dat kon ik niet negeren. Stop, fototoestel uit de tas en klik, klikkerdeklik... diverse foto's met allerlei brandpuntsafstanden en belichtingen. Uit de oogst koos ik voor deze opname omdat de paddenstoelen zo net iets beter gesitueerd worden in hun natuurlijke habitat.
En ik heb het opgezocht: dit zijn geschubde inktzwammen.

Dat Kasterlee de pompoengemeente van het land is mag algemeen geweten zijn. Vandaag hadden we al de weging van de grootste pompoen, net geen 1000 kilo deze keer, minder dan andere jaren, droge zomer he, maar toch nog vele keren zwaarder dan wat andere pompoengenootschappen rapporteren. Verder gaat het deze maand met het pompoenschieten, de pompoen markt en de pompoenregatta... Er komen op deze pagina waarschijnlijk nog wel enkele pompoengerelateerde items voorbij de volgende weken. Toen we vandaag na een fietstochtje, bijna thuis, voorbij het gemeentehuis fietsten en zagen dat de ingang van het aangrenzende toerisme-buro versierd was met pompoenetjes kon ik niet anders dan daar ook een foto van te maken. De pompoengekte is weer gestart in onze gemeente. 

Tegen beter weten in, en in de wetenschap dat mijn achterwerk wellicht zou protesteren tegen de tocht, zijn we toch weer, zij het redelijk laat, vertrokken voor een niet al te lange fietstocht. Al bij al viel het wel mee en ik vermoed dat zowel de griepdreiging als de pijn onderin langzaam verdwijnende ongemakken zijn.
Toen we in Herentals langs het Kempisch Kanaal onder de brug over de N13 - de Geelse weg - fietsten zag ik plots een beeld dat ik wilde vastleggen. De late, lage zon achter ons scheen met een erg kleine invalshoek op het oppervlak van het water en verlichtte zo de onderkant van de brug en die spiegelde dan weer in het water er onder. Tja, je ziet het of je ziet het niet maar dit vond ik een foto die het waard is om in mijn volgende jaaralbum getoond te worden. Eentje hier en de andere foto's uit de rit komen morgen wel weer voorbij op Facebook.  

Er op uit trekken voor een grote ronde fietsplezier was er ook vandaag niet bij. Even proberen en merken dat het niet lukt, da's alweer de korte samenvatting. Toch heb ik een reeks leuke foto's kunnen scoren.
Terwijl ik mijn krantje zat te lezen zag ik voor de zoveelste keer de merels op en aan vliegen om de laatste overblijvende druiven te komen pikken van de ranken aan onze voorgevel. Dat vind ik helemaal niet erg, ik gun ze hun snoepjes. Als je met de camera naar buiten loopt komen ze niet natuurlijk, maar een auto vinden ze geen bedreiging. Ik heb ooit een boomklever kunnen fotograferen vanuit mijn wagen die ik geparkeerd had vlakbij een boom waar hij zijn nest had. Met deze ervaring in mijn achterhoofd heb ik de wagen strategisch, zo dichtbij mogelijk, even geparkeerd met goed zicht op de ranken en ik ben er gaan inzitten met een half open raampje. Lang moest ik niet wachten voor ik de eerste merel in beeld kreeg. Ik heb er diverse shots van kunnen scoren en daarna kwamen er nog zat mogelijkheden maar toen had ik mijn dagelijkse oogst al binnen en zat ik alweer achter mijn krantje.
Morgen zal ik nog wel enkele andere beelden op Facebook knallen.

Het vrouwke en ik zijn vanmorgen allebei uit het bed gesukkeld met het gevoel dat we een of andere griepvariant hebben oplopen. Moe, kuchen, rochelen, slijmen, hoesten, flanellen benen... kortom, we voelen ons niet oke. Toen we deze namiddag, tegen beter weten in, beslisten om toch een rondje te fietsen merkten we al snel dat dit geen goed idee was, retour richting Kasterleesteenweg. Foto-oogst: NUL !!!
Thuis heb ik dan de camera toch even op een positieve ervaring gericht. In het voorjaar heb ik mijn best gedaan om voor ons huis weer eens een bloemenweide in te zaaien. Ik geef het graag toe: ik heb geen groene vingers maar ik heb mijn best gedaan: het gras gekortwiekt, geverticuteerd, perkjes omgespit, ingezaaid, aangewalst en... niks. Geen bloemen dit jaar. Uit ballorigheid heb ik in de loop van de zomer achter ons huis toch nog eens snel en ruwweg wat overgebleven zaadjes losraak wat rondgestrooid op het door de droogte volledig verdorde gras en hoe is het mogelijk... nu hebben we ineens toch nog enige bloemenpracht. Ze mogen ook in mijn jaaralbum.

We zijn vandaag nog eens naar de Lentehei gefietst, zo'n 30 km kan mijn achterwerk wel aan dacht ik. Uiteindelijk was ik toch blij toen ik weer thuis was... 
Onderweg kwamen we voorbij de camping "De zeven geitjes". Veel beweging is er niet meer in dit seizoen maar er is daar altijd toch wel iets leuks te fotograferen, ik noem maar iets... de geitjes? Vandaag zagen we er geen zeven, maar de twee die wel lagen te poseren op een grote houten haspel kon ik niet negeren.

Het zag er best goed uit deze middag. Rond één uur zou er volgens de buienradar nog wat neerslag vallen maar daarna zou het droog blijven. Niet dus... Helaas mag je niet altijd vertrouwen wat die app je vertelt. We waren vertrokken voor een tochtje langs het Kempisch Kanaal richting Herentals en wat begon met een drupje links en een druppeltje rechts werd langzamerhand wat aanhoudend gemiezer en toen het echt op een stevige regenbui begon te lijken waren we wat blij dat we net bij de Stelense brug waren en daar zijn we een hele tijd onder blijven schuilen. Als je daar dan je tijd staat te verdoen kun je maar beter wat fotograferen en mijn drang naar symmetrie kwam ook enkele keren wat in mijn oor fluisteren. Het vrouwke wilde graag meewerken om een interessante compositie ineen te knutselen.
Na een half uurtje konden we droog verder fietsen en net voor de volgende bui waren we weer thuis.

Het was een "je weet maar nooit of het kan"-beslissing en wonder boven wonder was de fietstocht die we vandaag ondernamen leuk en belangrijk... mijn achterwerk heeft het zonder noemenswaardige problemen 35 km uitgehouden. Ready for more...
We zijn nog eens naar Tabloo in Dessel gefietst, het bezoekerscentrum over radioactiviteit. De plek is echt de moeite waard om er als fietser even aan te leggen en als we die kant op gaan is dat dan ook een van onze voorkeur stopplaatsen. Van op het terras heb je een wijds zicht op de achterliggende natuur. Ik heb enkele beelden kunnen scoren met mijn Sonytje en deze zwart-wit omzetting vond ik na de nodige nabewerking de leukste.

Ik was weer zowat de ganse dag bij SKS. Telkens ik enkele groepen gefotografeerd heb spelen die ook een wedstrijdje en dan moet ik weer wachten tot er tijd en ruimte is voor de volgende sessie. Vandaag kwamen er alweer een tiental leeftijdscathegorieën voorbij. Ik ben er bijna doorheen en dan gaan we binnenkort samen zitten om te selecteren welke opname geprint gaat worden van elke groep. 
De groepsfoto's maken, daar stopt mijn taak, maar ook alle individuele spelers, speelsters en spelertjes worden apart gefotografeerd voor de site en de documentatie. Gelukkig zijn daar de trainers en begeleiders mee bezig. Natuurlijk kon ik het werk van de collega fotografen niet zomaar laten gebeuren zonder er ook wat aandacht aan te besteden. Links en rechts heb ik enkele keren de actie in beeld genomen. Deze uk vond het alleszins spannend en zijn jeugdtrainer Ben, smartphonefotograaf van dienst, mag ook in mijn jaaralbum.  

Ook vanavond was ik weer in Herentals om te fotograferen bij SKS. Toen ik de officiele foto van deze groep, de spelers van het reserven B-elftal, had geschoten vroeg ik om eens dicht bij elkaar te kruipen en iets geks te doen. Dit is het resultaat: ik denk dat dit een groep is die erg goed aan elkaar hangt en ik plak er dan ook de titel "Teambuilding" op.
En het heeft gewerkt, want na de shoot hebben ze met 7-0 gewonnen tegen Noordstar...