27 september - Tabloo

Ik was weer zowat de ganse dag bij SKS. Telkens ik enkele groepen gefotografeerd heb spelen die ook een wedstrijdje en dan moet ik weer wachten tot er tijd en ruimte is voor de volgende sessie. Vandaag kwamen er alweer een tiental leeftijdscathegorieën voorbij. Ik ben er bijna doorheen en dan gaan we binnenkort samen zitten om te selecteren welke opname geprint gaat worden van elke groep. 
De groepsfoto's maken, daar stopt mijn taak, maar ook alle individuele spelers, speelsters en spelertjes worden apart gefotografeerd voor de site en de documentatie. Gelukkig zijn daar de trainers en begeleiders mee bezig. Natuurlijk kon ik het werk van de collega fotografen niet zomaar laten gebeuren zonder er ook wat aandacht aan te besteden. Links en rechts heb ik enkele keren de actie in beeld genomen. Deze uk vond het alleszins spannend en zijn jeugdtrainer Ben, smartphonefotograaf van dienst, mag ook in mijn jaaralbum.  

Ook vanavond was ik weer in Herentals om te fotograferen bij SKS. Toen ik de officiele foto van deze groep, de spelers van het reserven B-elftal, had geschoten vroeg ik om eens dicht bij elkaar te kruipen en iets geks te doen. Dit is het resultaat: ik denk dat dit een groep is die erg goed aan elkaar hangt en ik plak er dan ook de titel "Teambuilding" op.
En het heeft gewerkt, want na de shoot hebben ze met 7-0 gewonnen tegen Noordstar...

Het vrouwke had al enkele keren, steeds meer dringend, gesuggereerd dat ik toch eindelijk eens mee moest gaan winkelen om mijn garderobe aan te passen aan het veranderende seizoen. Eerlijk gezegd interesseert mijn kleding me niet echt maar ik kon er niet omheen, dus ben ik met haar naar Herentals getogen waar ik een vestje, een jas en wat hemden gepast en gekocht heb.... hehe, weer een tijd gerust!!! 
Als je dan toch in Herentals bent ga je ook een tijdje op zoek naar wat leuke fotomogelijkheden. De Lakenhal is een must-see in de stad maar ik heb er al vaker foto's van gemaakt. Vandaag koos ik er voor om nog eens de hulp van Photoshop in te roepen. Eigenlijk is dit een redelijk eenvoudige bewerking. Met enkele klicks kwam ik tot dit beeld. Sommigen zullen dit geen fotografie meer vinden maar wat mij betreft daag ik dan iedereen uit om tot dit resultaat te komen zonder fototoestel... (en in mijn streven naar afwisseling past dit weer perfect.)

Ook vandaag was ik in Herentals om weer enkele voetbal-teams te fotograferen bij SKS. Deze keer waren onder andere de allerkleinsten aan de beurt en terwijl ik bezig was om er een mooie groepsfoto van te maken had ik al gemerkt dat mama's en een enkele papa dichterbij gekomen waren om ook wat beelden te schieten. Toen ik klaar was heb ik aan de spelertjes gevraagd om nog even in dezelfde opstelling te blijven poseren om de familie de tijd te gunnen om hun ding te doen. Ondertussen had ik mijn aandacht gericht op de smarphonefotografen en daar heb ik ook enkele leuke shots van kunnen scoren. Ik vond het trouwens wel grappig dat de meesten hun phone vertikaal bleven vasthouden om een toch redelijk grote groep te fotograferen. Ik tel er drie die het horizontaal deden zoals je het verwacht als old-school fotograaf. 

Vanmiddag zijn we vertrokken voor een fietstocht maar al snel vertelde mijn achterwerk me dat het geen goed plan was. Het werd een rondje van 6,2 km en het lijkt er op dat het genezingsproces nog wel iets langer zal duren. GVD !!!
Vanavond ben ik dan met de wagen naar Sas 9 gereden om wat nachtfoto's te scoren. Nachtfotografie is immers nog altijd een van mijn dada's. Ik heb mijn toestel op statief gezet een leuke compositie gezocht en gewacht tot er een auto over het sas reed. De achterlichten wilde ik namelijk ook in het beeld vangen met een lange sluitertijd. Er zijn ook enkele lensflares te zien maar dat vind ik eigenlijk bij dit soort fotografie eerder een extraatje, een pluspunt dan een fout.

Het was weer een redelijk luwe foto-dag. Ik was een hele tijd bezig op de PC om de soundtrack voor mijn komende AV reeks te fatsoeneren en dan vergeet je de tijd wel eens. In de late namiddag ben ik toch met het vrouwke mee gegaan naar de Spar, kwestie toch een beetje lichaamsbeweging te plukken. En op de terugweg zijn we nog eens over de foor gewandeld. Ook vandaag kon ik daar weer enkele leuke foto's scoren maar omdat ik niet in herhaling wil vervallen zijn dat geen mogelijke uploads voor deze pagina. Net voor we bij het kermisgebeuren kwamen zag ik even een mogelijkheid om mijn voorliefde voor symmetrie nog eens in een foto te gieten. Dit is de voorkant van de kerk. 

Het zag er niet beloftevol uit qua weer deze morgen. De fotografie sessie bij SKS  werd al rond 8 uur afgezegd door de regen. Maar in de loop van de voormiddag werd het langzaamaan beter en deze namiddag was het warempel zelfs zonnig en redelijk warm. Ideaal weer dus om eens een bezoek te brengen aan de jaarlijkse kermis in ons dorp. En waar ik de laatste jaren de indruk had dat kermissen een aflopende zaak zijn werd ik aangenaam verrast door de drukte en de gezelligheid op de kermislocatie bij de kerk en het Bobbejaan Schoepenplein. Op de foor liggen de fotomogelijkheden dik gezaaid natuurlijk en ik heb dan ook best wat leuke opnames op mijn geheugenkaarje kunnen zetten. Bij deze attractie heb ik een hele tijd staan kijken en fotograferen. Kids ingesnoerd en aan elastische rekkers gekoppeld, kunnen van op een soort trampoline hoge sprongen maken en acrobatische dingen uitproberen. Als ik 65-70 jaar jonger was zou ik het ook wel eens willen proberen.  

Tja, ik was weer de ganse dag in Herentals om de diverse teams van SKS te fotograferen. Ik noem ze bewust niet elftallen omdat ze bij de jeugd niet met z'n elven spelen. Zoals ik gisteren al aangaf wil ik niet, zo lang ik hier aan de slag ben, alle dagen een ploegfoto op deze site tonen, mijn moto blijft afwisseling he. Maar er dienden zich zat mogelijkheden aan om even buiten de lijntjes te fotograferen. Onze zoon Michael, ook lid van het trainersgild van SKS trouwens, kwam even achter de omheining samen met de huiswoefkes om te kijken hoe het allemaal in zijn werk ging. De woefen waren ook wel nieuwsgierig maar die waren net iets te klein om makkelijk mee te kijken. Toen ze me alsnog in de gaten kregen was de omheining plots net iets lager denk ik want toen konden ze er wél overheen zien... en kon ik ze fotograferen.

Het is weer die tijd van het jaar... het voetbalseizoen is begonnen en dan wordt er aan mij gevraagd of ik al de ploegen van SKS Herentals weer wil fotograferen. Dat zijn er nog al wat en daar zal ik dan ook weer een hele poos mee bezig zijn. Vandaag waren de eerste drie aan de beurt: de dames, de min 19 en de min 21 jongens. Ik ben niet van plan de komende tijd alle dagen voetbalploegen te uploaden naar deze blog maar bij de start van de fotografeer-marathon wil ik er toch alvast eentje tonen. Dat ik uit de drie mogelijkheden van deze avond voor de dames koos lijkt me niet onlogisch toch?

Ach ja, fietsen gaat weer een beetje minder goed. Na de aanrijding en het herstel dacht ik dat ik weer vertrokken was voor zorgeloze tochten, maar mijn achterwerk vindt het niet zo leuk blijkbaar en ik moet even van het zadel afblijven. Dit gezegd zijnde kan ik er nog bijvoegen dat de noodzakelijke lichaamsbeweging dan maar te voet moet gebeuren en dat is een hele opgave. Vandaag kwam ik langs de lagere school en al wandelend zie je weer dingen waar je anders voorbij snelt. Naar het schijnt is dit de week waar extra aandacht wordt besteed voor veilig fietsen naar school. De fietsvloot die daar geparkeerd stond vond ik een foto waard en ik hoop dat ook dit schooljaar voor onze fietsende jeugd weer zonder ongevallen zal voorbij gaan. Maar als ik 's avonds en, een enkele keer als ik er eens vroeg uit ben, 's morgens de net iets oudere schoolgaande kids voor onze deur zie voorbij komen op het fietspad met vaak de smartphone in de hand hou ik toch mijn hart vast. 

Onze goede vriendin Els had enkele dagen geboekt in een hotel in Oostende, aan het zeetje. Misschien was dat wel een goede plek om wat aan te sterken na een lange ziekte periode. Ze wilde liever haar wagen niet al die tijd achter laten op de stationsparking in Tielen en daarom had ze ons gevraagd om er haar naar toe te brengen. Dat deden we maar al te graag, we zijn mee het perron opgewandeld om haar uit te wuiven. Uiteraard was dat voor mij ook weer een gelegenheid om wat foto's te scoren en in mijn afwisselingsmodus te blijven voor deze dagelijkse upload. Toen ze samen met haar woef Billy aan boord ging kon ik dit beeld te pakken krijgen. Geniet er van Els...

Het valt echt wel op dat de verlichting in ons dorp s'nachts in spaarmodus wordt gezet, met andere woorden: het is overal vrij donker. Vanavond was er een extra vergadering van de fotoclub en als je dan rond half elf buiten buiten komt kijk je tegen dat ene deel van de kerk aan dat met één enkele lamp toch een beetje verlicht is. Ik had al vaak het voornemen gemaakt om dat toch eens te fotograferen, en laat ik nu toevallig mijn toestel en statief in de wagen meegebracht hebben... Met een lange sluitertijd kun je toch redelijk veel licht vangen... Bij deze is een van mijn vele fotoplannen ook weer afgevinkt... 30 sec - f 6,3 - ISO 400

Ik zat mijn krantje te lezen op het terras en hoe het kwam dat ik even rondkeek weet ik ook niet maar op de grond, naast me zat een uit de kluiten gewassen insect. Ik bukte me een beetje om hem (haar?) weg te jagen maar hij vloog niet op, integendeel hij begon de tafelpoot te beklimmen en halfweg stopte hij. Mijn interesse was ondertussen vrij groot en ik ben naar binnen gelopen om mijn fototoestel te halen en de macrolens had ik er ook al in een wip op gezet. Hij zat er nog steeds en ik kon enkele shots scoren. Na wat opzoekwerk vond ik dat dit een langpootmug is.

Ik heb vandaag eens voor een collage gekozen.
De repetities voor de nieuwe kerstmusical zijn weer opgestart en hoewel ik niet meer live op het podium te zien zal zijn ben ik toch nog aanwezig. Er wordt in het stuk enkele keren kontakt gemaakt met de kerstman in Rovaniemi. Dat gebeurt tijdens een videoconferentie en tijdens de voorstelling worden die op voorhand opgenomen fragmenten op een groot scherm geprojecteerd. De opnames worden binnenkort gedaan en dan gaat de baard er weer af. Uiteraard ben ik nog steeds betrokken en gemotiveerd om mee te werken en toen me gevraagd werd om wat foto's te maken van de elfen voor publicitaire doelen was ik meteen paraat. Vandaag was ik present tijdens de repetitie in het Schaliken en uit de reeks foto's heb ik 15 beelden geselecteerd en ze samen in één file gezet zodat ik met recht en reden kan stellen dat ik nog steeds maar één upload per dag doe.

Ondertussen is het al 8 jaar gesloten maar ooit was het een bloeiende horecazaak in Kasterlee. Eerst was het een feestlocatie, daarna feestlocatie en restaurant maar toen de uitbaters er na veel jaren mee ophielden en er geen overnemer werd gevonden bleef het verkommerd achter. Het Hof ter Rielen is na al die jaren nog een schim van wat het ooit was, langzaam overgenomen door de natuur en behoorlijk gevandaliseerd maar met wat goede wil kun je de grandeur van de gloriejaren er toch nog proeven.

Ik kwam van Turnhout en net voor de splitsing waar de N19g het verkeer rond Kasterlee leidt staat als een opvallend baken, een landmark, een architecturaal interessant gebouw en dat vond ik de moeite waard om er eens te stoppen en er wat te fotograferen. Ik heb er trouwens een hele tijd geleden al eens foto's gemaakt met de drone van uit de lucht maar dat het net het blauwe uurtje was bleek een niet onbelangrijke leuke omstandigheid. Ik heb diverse beelden gescoord en de keus was niet makkelijk, met de natte vinger ga ik dan maar voor deze. Morgen meer op mijn Facebook pagina.
Na wat opzoekwerk thuis vond ik dat het pand de naam "Il Cielo" meekreeg. Er zijn diverse ondernemingen gevestigd en er zijn vergaderzalen, horecamogelijkheden en flexibele werkplekken. Interessant, zo weet ik ook weer wat daar reilt en zeilt.

Ik had vandaag weer een iets mindere dag. De naweeën van de aanrijding spelen me soms nog parten. Maar toen het vrouwke voorstelde om te gaan fietsen omdat het immers best aangenaam weer was kon ik niet weigeren natuurlijk. Tot sas 6 zijn we langs het Kempisch kanaal gereden en dan hebben we het kleine paadje langs het inmiddels gesloten oergezellig café genomen om langs de achterkant van de site van Graspop weer terug richting thuis te navigeren. Voorbij Sas 6 kom je dan door het centrum van de nucleaire afval verwerking. Langs het pad is er een platform waar je wordt uitgenodigd om te kijken. Het grote gele bord kun je niet missen maar eerlijk gezegd, er is weinig te zien.
Ik ben weer eens gaan opzoeken wat daar te ontdekken zou zijn. Je hebt zicht op de site van Niras, waar driftig gebouwd wordt. NIRAS staat voor Nationaal Instituut voor Radioactief Afval en Splijtstoffen. In de verte heb je ook een beetje zicht op Belgoproces, het bedrijf waar het afval op een veilige manier wordt opgeslagen. Tja, als dit een punt is waar de modale vlaming wordt geïnformeerd hoe dat daar allemaal in zijn werk gaat, dan mag het voor mij toch een beetje meer zijn. 

Wij zijn als leden van de plaatselijke fotoclub altijd wel te vinden om leuke evenementen te fotograferen. Toen er enkele maanden geleden gevraagd werd om wat foto's te maken voor een folder die de gemeente zou verspreiden omtrent een geplande dementie-vriendelijke wandeling was ik al meteen kandidaat en vandaag werd de betreffende wandeling officieel geopend en ingewandeld. Natuurlijk was ik weer paraat. Jammer genoeg waren de weergoden ons niet erg goed gezind, we zijn weliswaar droog begonnen aan de drie kilometer lange route maar na een door de omstandigheden al flink ingekorte tocht zijn we toch kletsnat terug gekomen. 
Tijdens het voorafgaande officiele gedeelte, binnen in het zorgtehuis De Witte Bergen, waren de omstandigheden gelukkig nog wel helemaal oke om leuke foto's te scoren. Toen de burgemeester zijn toespraak hield ben ik even achterom gelopen om hem en een deel van de zaal samen in beeld te brengen. 

Het zijn eigenlijk exoten, ze komen uit Zuid Amerika en vroeger zag je ze alleen op foto's, plaatjes of in de dierentuin. Tegenwoordig zie je alpaca's regelmatig in onze Belgische weiden. Bij de Lentehei, waar we wel eens naar toe fietsen lopen er twee rond, in ons eigen Lichtaart zijn er langs de Poederleesteenweg ook enkele te spotten en toen we vandaag langs de Worfthoeven, grondgebied Geel, naar huis fietsten zag ik er ook weer een vijftal. Toen we stopten om wat foto's te scoren kwamen ze zelfs uit nieuwsgierigheid eens kijken wie er daar aan de omheining stond. Ik denk dat ze net geschoren zijn want zo schraal herinner ik ze me niet.