Ree

Zoveel staan er niet in het Raspaillebos, maar de zaden (de helicoptertjes) doen mij altijd met weemoed terugdenken aan mijn kindertijd.

Foto 1

Foto 2

Deze foto dateert nog van zondag. Het was dus tijd om hem online te zetten en te delen met jullie.

Nog maar eens een reegeit. Zolang ik er één kan spotten publiceer ik deze met veel plezier.

Ja, soms tijdens je wandeling, valt je oog op iets en vraag je je af "wat is dat?".

Ik ben van het type dat onmiddellijk dokter Google consulteert en natuurlijk krijg je dan antwoord

Blijkbaar gaat dit over de slijmzwam die zich voedt met bacteriën, schimmels en organisch materiaal en die zich verplaatst met een slijmspoor.

Ik moet brillen om een tekst te lezen, maar mijn verzicht is nog quasi onberispelijk. Deze ree dacht er wellicht anders over

Mooi toch, hoe het bruin een welgekomen afleiding is tussen al het groen.

Altijd plezant als je zo in alle vroegte in het bos gaat wandelen en het zonnetje tussen de bomen komt piepen.

Ja bezoekers van het bos zullen wellicht de laatste dagen raar opgekeken hebben.

In sommige delen van het bos zou je vermoeden dat er een sneeuwtapijtje ligt, maar niets is minder waar. Dit witte gedoe moet horror zijn voor mensen die lijden aan hooikoorts.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Deze morgen hadden we nog eens geluk. Het is niet evident de laatste dagen om nog wilde dieren te spotten gelet op de weelderige plantengroei in het bos. 

Natuurlijk als je er vroeg bij bent kan het zijn dat je nog een dier ziet die aan zijn ontbijt bezig is.

De iets dikker, vuilgrijze vacht heeft plaats gemaakt voor een mooi diepbruine uitvoering.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Ik heb deze foto een beetje gecensureerd en dus een tak aan de uitlaat van deze reebok toegevoegd

Deze reegeit heeft rooie oortjes. Ra ra ra, wat heeft ze uitgespookt?

Deze reebok was effekes verschoten. Hij had ons niet zien aankomen en blijkbaar hadden wij hem dus gestoord in zijn bezigheden.

Deze kleine dreumes was aan het schuilen voor de regen. De boom getooid met al zijn bladeren was ideaal om zijn pels ietwat droog te houden.

Deze foto werd gemaakt rond 07u15. De omstandigheden om een foto te maken in het bos waren dus niet echt ideaal, maar ik wou de foto niet verprutsen met bijwerken, dus sorry als hij nog wat donker overkomt.

Gelet op de gevorderde leeftijd van mijn Duitse viervoeter (12,5 jaar), maak ik de tochten die we samen maken wat korter. 

Gisteren passeerden wij nog eens na lange tijd aan de boerderij Steenborre en merkte ik volgend bord op waarin aandacht wordt gevraagd om de honden aan de lijn te houden om te vermijden dat koeien in contact komen met de uitwerpselen van honden.

Leuk initiatief.

Tijdens onze wandeling ontdekte ik opeens een paar oren die boven de groene struiken, maar bij nader inzien was hij of zij niet alleen.

Vandaag spotte ik een reegeit nadat Chaka het voorbereidende werk had gedaan.

Ze stak haar snuit in de lucht en dan wist ik al direct dat ik moest attent zijn en rondkijken.

En jawel een paar tellen later zag ik de ree staan. Ze liep kort erna weg maar haar verschuiltruk was niet echt geslaagd (zie 2de foto).

Foto 1

Foto 2

Bij deze reebok is de rui volop bezig. Hij heeft nog een deel wintervacht die stilaan plaats maakt voor zomerkleren.

Op de achtergrond zie je nog de uitgebloemde bloemaren van de boshyacint.

Dit damhert kon maar niet beslissen: terugkeren op zijn stappen, blijven staan, panikeren, zich onzichtbaar maken, of iets anders...

In elk geval, voor mij niet gelaten, ik heb voldoende beeldmateriaal genomen waaruit ik de beste foto kon kiezen.

Deze morgen was ik een reegeit, die haar ontbijt aan het nuttigen was, aan het fotograferen en opeens besefte ik dat ik dat we al een tijdje werden bekeken.

Ik dacht eerst aan een jogger of wandelaar die mij niet wilde storen zodat de foto's niet zouden mislukken, maar toen ik mij iets meer concentreerde op de persoon die ons gade sloeg, stelde ik vast dat het om iets heel anders ging.

Foto 1 (na kleine zoom)

Foto 2 (iets meer ingezoomd)