Herfstmodus

Deze morgen tijdens onze wandeling botsten wij (figuurlijk) al vlug op dit groepje damherten.

Ze vroegen zich wellicht af wat wij met zo'n wind en regen in het bos kwamen doen.

Wellicht waren ze bezig kastanjes aan het oprapen

De verkleuring is ingezet: de reeën krijgen stilaan hun wintervacht. De rosse kleur wordt vervangen door een donkerbruin type.

Omdat het 's morgens nog donker is in het bos had ik niet opgemerkt dat ze met twee waren. Dit zie je duidelijk op de eerste foto als je tussen de bomen piept.

Foto 1  

Foto 2

Gisteren publiceerde ik twee foto's van wilde dieren die zich aan de rand van het bos bevonden. Vandaag heb ik er geen gespot, maar deze foto vind ik wel mooi om te delen.

Deze morgen begaf ik mij naar de rand van het bos en door de nevel heen zag ik een aantal damherten staan.

Doordat ik dicht tegen de bomen stond hebben ze mij wellicht niet waargenomen en kon ik een aantal foto's nemen.

Foto 1

Foto 2

Waar is het respect gebleven? Deze jonge reegeit had ons wel opgemerkt, maar draaide haar "derrière" naar ons toe.

Ze waren met twee, maar er was maar één die interesse betoonde in onze aanwezigheid.

Foto 1

Foto 2

Deze paddenstoelen zijn gesneuveld op het veld van eer. Ik moest dus genoegen nemen met deze foto.

Ik heb serieus moeten inzoomen om deze ree vast te leggen. Maar ja, wij waren bijna op het eind van onze wandeling en dan wil je niet zonder resultaat terug naar huis.

Deze moeder ree met kalf dacht van ons te vlug af te zijn, maar ik had nog een vlugge reactie in petto om hen op foto vast te leggen.

Deze reebok blinkt in zijn vel en dit vertaalt zich in een prachtige pelskleur.

Waar blijf ik het halen?

Ja, het is het seizoen en deze paddenstoelen vormden zich in een holte van een boom die jaren geleden is gesneuveld. Met andere woorden, de natuur geeft nooit op!

Ik dacht een damhert op foto vast te leggen, maar het bleken er bij nader inzicht twee te zijn.

Deze reegeit kon het niet appreciëren dat we haar stoorden tijdens haar ontbijt. Wij kunnen er evenwel niet aandoen het bos is toegankelijk voor iedereen en op elk uur van de dag.

Deze hadden juist hun buikje rond gegeten aan de gevallen kastanjes en vluchtten vlug tussen de bomen toen we eraan kwamen.

Een beetje geduld jongens en jullie kunnen weer verder eten

Deze reegeit had ons wel in de gaten, maar bleef rustig liggen. Geen probleem voor mij, zo kon ik haar uitvoerig vastleggen op de gevoelige plaat en er de mooiste foto uitkiezen om op mijn blog te zetten.

Het was al een tijdje geleden dat ik nog eens een reebok had gespot en vandaag was het dan, tijdens onze namiddagwandeling, zover.

Ik heb daarstaks eens geprobeerd om mijn nek zo te draaien zoals dit reekalf deed en ik moest bijna bij de kiné langs. 

Deze morgen tijdens onze wandeling merkte ik opeens een reegeit op die aan de rand van het pad kwam piepen. Bij nader inzien waren ze met twee en ook nog eens lief voor mekaar (zie volgend beeldmateriaal).

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Deze reegeit wist het even niet meer. Ga ik die kant uit, of de andere?

Foto 1

Foto 2