Een aantal dagen terug postte ik een artikel met als titel "Daar zijn ze". Het betrof het groen van de bosnarcissen dat zijn weg naar de oppervlakte had gevonden.
Na een paar dagen zon is het eindelijk zover: de bloemen staan open.
Foto 1
Foto 2
Foto 3
(ook deze slak is blij - zie rechts onderaan op de foto)
Er zijn weken dat je een maximum aan damherten ziet in het bos en dan zijn er dagen na elkaar dat de reeën in overtal zijn. Voor mij geen probleem, al wat voor mijn lens paradeert leg ik vast op de gevoelige plaat en dan nog liever inheemse wilde dieren dan andere.
Alhoewel, ik ben niet zeker, het is niet omdat ze ogenschijnlijk op elkaar lijken dat ze een tweeling zijn of dezelfde moeder en vader hebben. Dit is bij de mensen ook zo
Enerzijds heb je de specht die voor het nodige lawaai zorgt in het bos, maar als je een minder luid getok hoort op een boomstam gaat het bijna zeker om de boomklever.
In het begin van het jaar krijgen reebokken een nieuw gewei.
Op de foto hierna zie je dit nog niet echt, maar binnenkort wordt de bast die rond het gewei zit (je zou denken dat het fluweel is) weggeschuurd tegen een boomstam en kan hij fier pronken bij de vrouwtjes (= reegeiten).
De dieren weten het ook niet meer. Gisteren morgen was het mooi weer: stralende zon, maar wel koud en in de namiddag begon het dan te sneeuwen. In Aalst (carnaval) kunnen ze ervan mee spreken. Het was één van de koudste edities van de laatste 20 jaar.
Vandaag was de sneeuw nog niet volledig weg in het bos en de reeën waren dus volop op zoek naar hun ontbijt.
De reegeit op volgende twee foto's is wel degelijk dezelfde. Op de ene foto staat ze er een beetje nieuwsgierig en welgezind bij, op die erna dan weer wat minder.
Misschien lag het aan de houten afsluiting die haar zicht een beetje belemmerde.
Dit damhert van het vrouwelijk geslacht poseerde nietsvermoedend voor de lens van mijn camera. Ze had meer oog voor een andere wandelaar die haar kant opkwam.
Ik heb hier dus maximaal van geprofiteerd en kon volgende foto vastleggen. Hopelijk krijg ik geen last met de privacy-commissie.
Ik ben Erik Dhaeyer, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Erik Raspaille.
Ik ben een man en woon in Galmaarden (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 26/09/1957 en ben nu dus 68 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen, tuinieren, lekker uit eten gaan, fotograferen, reizen, enz..