Archief

In een eerder artikel had ik jullie al een foto getoond van het vingerhoedskruid in het bos, nu een meer gedetailleerde foto en i.p.v. roze hebben deze bloemen eerder een paarse kleur.

Deze reegeit had een plaatsje gevonden in de zon en had duidelijk een besluit genomen. Ik lig hier goed, wandel dus maar verder en laat me met rust.

Deze reegeit ging voluit voor een groene omgeving. Ze was er letterlijk en figuurlijk in verdiept.

Vingerhoedskruid, wie kent deze giftige plant met kelkbloemen niet? Wij hebben ze in onze tuin staan in verschillende kleuren, maar nu komen ze ook echt open in het bos.

Ondanks de dichte begroeiing kan je met een beetje geduld en geluk nog een ree spotten in het bos.

Zoveel staan er niet in het Raspaillebos, maar de zaden (de helicoptertjes) doen mij altijd met weemoed terugdenken aan mijn kindertijd.

Foto 1

Foto 2

Deze foto dateert nog van zondag. Het was dus tijd om hem online te zetten en te delen met jullie.

Nog maar eens een reegeit. Zolang ik er één kan spotten publiceer ik deze met veel plezier.

Ja, soms tijdens je wandeling, valt je oog op iets en vraag je je af "wat is dat?".

Ik ben van het type dat onmiddellijk dokter Google consulteert en natuurlijk krijg je dan antwoord

Blijkbaar gaat dit over de slijmzwam die zich voedt met bacteriën, schimmels en organisch materiaal en die zich verplaatst met een slijmspoor.

Ik moet brillen om een tekst te lezen, maar mijn verzicht is nog quasi onberispelijk. Deze ree dacht er wellicht anders over

Mooi toch, hoe het bruin een welgekomen afleiding is tussen al het groen.