Archief

Er hing veel mist deze morgen, je kon geen 100 meter ver kijken.

Ik was wel wat verbaasd,  ik was al om 08u00 op de parking beneden de bosberg en er stonden al 4 wagens. Er waren dus al wat vroege vogels op pad, maar ben niemand tegen gekomen tijdens onze wandeling.

Deze reebok was rustig aan het grazen en had ons door de mist wellicht ook niet direct opgemerkt.

Foto 1

Foto 2

Als het jeukt, moet je krabben.

Deze jonge reebok was ook van dat idee en vond in een afgebroken tak het juiste hulpmiddel om hem daarbij te helpen (zie volgende foto's).

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Foto 5

Foto 6

De vogel op volgende foto is een mannetjesvink. 

Deze is gemakkelijk te herkennen aan zijn grijs petje, roestrode borst en witte vleugelstrepen.

Vinken zijn altijd op zoek naar insecten en zaden op de grond en deze was dus geen uitzondering

Deze reegeit was juist de centrale middengang overgestoken en bevond zich op een hogere postie dan wij.

Ze bleef ons maar aanstaren en een beetje later begreep ik waarom. Haar kalf (= een jonge reebok) stond nog aan de andere kant van het gangpad. 

Ik heb van de situatie geprofiteerd en verschillende foto's van haar gemaakt. 

Niet mis die miss

Mooie meid toch? Mooie ogen!

Deze damherten dachten mij te slim af te zijn door zich te verstoppen, maar mijn alziend oog ziet alles.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Onze hond, zoals steeds correct aangelijnd, bleef verwonderd staan toen deze jonge reebok het pad overstak en rustig aan de kant bleef grazen.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Je zou het misschien niet direct vermoeden, maar een roodborstje kan ook een aardig stuk zingen.

Een aantal dagen terug postte ik een artikel met als titel "Daar zijn ze". Het betrof het groen van de bosnarcissen dat zijn weg naar de oppervlakte had gevonden.

Na een paar dagen zon is het eindelijk zover: de bloemen staan open.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

(ook deze slak is blij - zie rechts onderaan op de foto)

Nog een geit, sorry, lees "reegeit". 

Er zijn weken dat je een maximum aan damherten ziet in het bos en dan zijn er dagen na elkaar dat de reeën in overtal zijn. Voor mij geen probleem, al wat voor mijn lens paradeert leg ik vast op de gevoelige plaat en dan nog liever inheemse wilde dieren dan andere.