Archief

Ongeloofelijk, we zijn mid-december en vandaag heb ik nog een paddenstoel gespot in het bos tijdens onze wandeling. En nee, vorige week passeerde ik meermaals op dezelfde plek en stond hij er nog niet.

Geef toe, een beetje zon doet wonderen en deze morgen was het van dat.

De herfstkleuren doen alles nog mooier lijken.

Was het satan of was het een verdwaalde zwarte piet, ik weet het nog altijd niet. In elk geval wil ik deze niet tegenkomen in het donker.

Deze reegeit was nog wat groen achter de kiezen aan het steken toen ze ons opmerkte, maar ging toch onverstoorbaar verder en gelijk had ze.

Jawel, ik heb je gezien. Dit damhert stak iets te veel zijn kop boven het groen en dus had ik het opgemerkt.

Dit damhert was niet een beetje fier met zijn gewei en liet zich dan ook uitvoerig fotograferen. Hij bleef evenwel continu tussen de bomen staan zodat een echte mooie profielfoto niet mogelijk was.

Chaka wou met hem spelen, maar dat beestje zag dat niet zitten en vluchtte de wei in.

Zou nochthans lekker geweest zijn in een stoofpotje. Foei Erik!

Een reegeit in galop in een aangrenzende wei van het Raspaillebos. Wellicht was ze zo gehaast omdat het begon te regenen.

Moeder en jong. Een beetje later lag het languit op de grond was namelijk in al zijn ijver gestruikeld.

Deze reegeit (moeder van de bok zie artikel gisteren) is goed voorzien van oren en poten. Maar ja een deel van de poten ontbreekt op de foto