Archief

Ik tel er vijf als ik goed kan zien. Deze damherten waren zich van geen kwaad bewust en keken raar op toen wij hun kant uitkwamen.

Als het binnenkort weer gaat regenen zal de boswandeling zo plezant niet meer zijn. De bladeren zullen langzaam een pap vormen. Het gevaar op uitschuiven, uitglijden gaat dan met een ruk omhoog. Dus opletten is de boodschap.

Hierna nog een eenzame, kleine paddenstoel die ik begin deze week fotografeerde.

Omdat de fotografische omstandigheden niet echt optimaal waren heb ik de foto bewerkt in sepia. Hopelijk geen bezwaar?

Deze voelden zich betrapt en maakten zich vlug uit de voeten.

Deze reegeit had geen aandacht voor ons, maar voor een andere voorbijganger. Als je goed kijkt zie je ook nog de rug van een tweede ree, maar deze liet zich niet zien.

Hierna een foto van een reegeit die ik ontdekte aan de rand van een aangrenzend weiland. Vanuit mijn standpunt leek ze opgesloten achter prikkeldraad, vandaar de misleidende titel.

De naam "Black Beauty" zal bij de ouderen lezers van mijn blog misschien een belletje doen rinkelen, het was namelijk een hele tijd terug een TV-reeks over een zwart paard.

Voor volgende foto heb ik toepasselijk dus deze naam gekozen omdat je er een gevlekt en zwart damhert op kunt bewonderen. Ik heb de ene Black en de andere Beauty gedoopt.

De bleke oranje kleur is stilletjes aan moeten wijken naar het donkerbruingrijs. Ja de dieren krijgen stilaan hun wintervacht.

Een voordeel van het vallen van de bladeren is dat je vlugger de dieren opmerkt tussen de bomen die er stilaan kaal komen bij te staan.

Ik spotte onlangs aan de rand van het bos, in een privaat deel, een verwittigingsbord in drie talen, ook in het Duits. Zou de eigenaar meer weten? Zouden ze dan toch nog eens terugkeren?

En wij maar denken dat de drones uit Rusland komen.

Goed kijken!

Hierbij het levende bewijs dat onze hond niet alleen aan het wandelen was in het bos.

En nee, je ziet geen spoken, Halloween is al een paar dagen achter de rug