Lentemaand


LENTEMAAND
'k Zal mij van te dichten zwichten
zoo 't mijn hert niet wel en gaat:
wie kan rijpe bezen lezen
van nen tak die droge staat?
Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de versche blommen kommen,
laat weêrom de lente, alhier!
Dan ja, zal 'k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of 't en klare snare ware,
dichten ende deunen wel.
Guido Gezelle


















