Hittegolf

 

 

Ze stond in de zwoele ochtend

Aan het open raam

En keek

Naar beneden

Naar de regen

Op het erf

 

Ze dacht

Laat me hier

Nog even van genieten,

Voor het braken

En voor de zon

 

 

addee

eeuwige liefde

 

zij had twee ogen

op haar bloesje

en haar tepels

keken mij

als wratten aan

 

ze was verliefd

op Jan

ze had hem

ooit ontmoet

wist niet meer

waar hij woonde

 

en kende hem niet meer

 

ze had hem verloren

na één dag eeuwig geluk

één dag eeuwige liefde

 

en haar wratten keken

mij verlangend aan

 

verlangend haar emoties

te delen met een ander

die de kip ook lekker vindt

 

 

addee

Oma’s feest

 

oma viert weer feest

gisteren is het kermis geweest

vandaag komen de kinderen

en vooral zoon jan

hij was vorig jaar niet geweest

 

ze gaan samen eten

in een restaurant

oma bakt zelf niet meer

ze is al jaren oud

en heeft de recepten

al lang vergeten

 

de dochters praten luid

en worden rood van wijn

zoon jan eet een slaatje

hij moet voorzichtig zijn

 

maar oma drinkt

aperitief van het huis

en eet

tomatensoep

koninginnehapjes

en koffie na

en ze drinkt nog een watertje

en lekt in haar pamper

van contentement

oma is incontinent

 

addee

 

Van Beethoven

 

toen zij stierf

luisterde hij

in de kamer

naast de hare

naar de tweede

symfonie

van Van Beethoven

 

in een zwarte

limousine

reed ze

voor de laatste keer

door de poort

van het erf

in zijn hoofd

speelde

de derde

symfonie

van Van Beethoven

 

een priester

kwispelde kwistig

wijwater en wierook

over de lijkbaar

op de tonen

van de vierde

symfonie

van Van Beethoven

 

vier stoere dragers

droegen

de eikenhouten kist

naar buiten

op het dak van boer Jan

zat een merel

te fluiten

zijn lied klonk

als de vijfde symfonie

van Van Beethoven

 

traag trok

de stoet

in het gas

van de limousine

naar het laatste hof

bij iedere stap

voelde hij

diep van binnen

de zesde symfonie

van Van Beethoven

 

de kist zeeg neer

met een plof

de schaarse gasten

gooiden kluiten

met een schepje

in de kuil

hij hoorde

heel zachtjes

de zevende

symfonie

van Van Beethoven

 

die avond

alleen

in het grote lege huis

speelde hij

lang en luid

de negende

symfonie

van Van Beethoven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Trein 02

 

regendruppels

glimwormen

onhoorbaar

door de ochtendduisternis

 

nieuwe passagiers

beladen de trein

met frisse lucht

 

Waalse vrouwen

verkakelen de rust

boterhammen in het park

 

een man zat

zwijgzaam

op een bank

in het park

en at

een boterham

met kwark

 

een klein meisje kwam

en vroeg :

 

heb je ook mijn popje gezien ?

 

de man zweeg en at

zijn boterham

met kwark

 

het meisje vroeg :

 

wat eet jij ?

 

de man zei :

 

ik eet

een boterham

met kwark

 

het meisje zei :

 

ik lust wel ham

en mijn popje ook

 

toen zei

de man

in het park :

 

ik heb alleen maar

brood en

kwark

 

Trein 01

 

 

 

reizigers kijken

onbeschoft

in de intimiteit

van de achtertuinen

langs het spoor

 

zij kijkt bleek

naar het vermoeide

ochtendgelaat

in het raam

met vluchtende achtergrond

één zak op het tafeltje

één zak in haar schoot

 

het station van Leuven

rukt haar weg

uit zijn dromen

oud gedicht

 

 

ze vond

in een verloren boek

een oud gedicht

dat hij jong

geschreven had

 

een jong gedicht

van een oude man

 

ze las het vele malen

en was verrast

even vele malen

 

ze dacht :

 

zo heb ik hem

nooit gekend

breekbaar

 

liefde was haar op

het lijf geschreven

hij had het

tot op de bodem

uitgespit

dan sloeg hij haar

op het hoofd

met een porseleinen beeldje

 

maar nu is alles weer goed :

 

de stukken zijn gelijmd

en zij is ook weer fit

 

antwoord

 

 

hij dacht de ganse nacht

en nam ’s morgens

een kloek besluit :

 

als ik vandaag

ophoud met bestaan

zal ik maar dadelijk

naar de hoeren gaan

vraagje

?

 

 

ze vroeg hem :

 

wat zou je doen

als je nog

twee dagen

te leven had

?

 

zou je nog

van me houden

of zou je naar

de hoeren gaan

?

Mondriaan

kritiek

 

 

blauw

één punt

één kleur

één lijn

 

het had

géél

moeten zijn

88888888

 

 

vervuld

van

vlijt

voor

vrijheid en

vaderland

beschreef hij alle nachten

de ganse buurt

met witte achten

 

de buren dachten

dat dit de pijn

van het lange wachten

voor hem verzachtte

 

maar het enige

dat hij betrachtte

was het schrijven van

zo veel mogelijk witte achten

 

ambtenaren

 

 

ze klimmen ’s ochtends

torenhoog

veilig voor weer en wind en zon

achter stenen glas staal en beton

 

urenlang ruggen kromgebogen over

documenten papieren en dossiers

 

ze zinken ’s avonds

in stalen kooien

naar diepe gangen

van trieste treinen

de helle van het heden

 

ze heten jan en miet en piet

ze zijn van het prikken uitgeput

hebben uren moe gestreden

en snakken stil

naar vrouw en haard en stede

 

for war

with love

 

 

toen kwam de minister van

oorlog kijken

en sprak :

 

zo nu en dan een lijk en

wat bommen op je dak

moet je afstandelijk bekijken

dan ga je

heel wat vlugger

over lijken

vliegen

 

 

 

twee vliegen

paren

op de oude broek

van een jonge immigrant

 

een geïntegreerde sikh komt

en reikt

de jonge immigrant

de hand

 

de vliegen

paren verder

op de oude broek

van de jonge immigrant

kastanjelaar

 

 

hij wou weer

twintig zijn

onder de kastanjelaar

in de rademakersstraat

 

zij knikte stil van ja

 

en ze groeiden samen verder

met de kastanjelaar

onverbiddelijk jaar na jaar

steeds een beetje verder

uit elkaar

God

 

 

soms is  mijn

godsbesef

beperkt

tot

slechts

een vloek

 

godverdomme

nom de dieu

 

soms is Hij

in mijn vloeken

niet meer

herkenbaar

 

dan besef ik

Hem

helemaal

niet

meer

kwantum

 

 

de geleerde staart

nieuwsgierig

in het water

van de vijver

en denkt :

 

er is een deeltje hier

en tegelijkertijd daar

 

God ziet dat het goed is

en zegt :

 

hij gelooft in Mij