Libelle

Woensdag 14 maart 2007

lente in 't land

.

Geschreven door ribbedebie om 14:47 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 12 maart 2007

Ik zie u graag

.

mijn eerste probeersel
met dank aan Gazelleke voor de lesjes

Geschreven door ribbedebie om 21:29 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 7 maart 2007

openbaar toilet in Texas

Een openbaar toilet ergens onderweg in Texas en nog wel ééntje met verdiep maar ook ...met toiletpapier...ze blijven verbazen doe Amerikanen

en een goed verluchte op New Foundland

Geschreven door ribbedebie om 13:40 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 maart 2007

The Valley, Texas = zeer vruchtbare vallei van de Rio Grande

De vallei van de Rio Grande is heel vruchtbaar. Hier weinig veebedrijven maar zeer grote groenten- en fruitfarms. Ge kunt niet naast de reclameborden kijken. Ik leerde er pompelmoesen eten en ben er nog steeds verlekkerd op. Wel op z'n Texaans, het bittere velletje er kunstig afpellen maar....dat lukt meestal alleen goed bij vruchten die zongerijpt zijn grrrr.. hier thuis dus lekker knoeiwerk.

.

Geschreven door ribbedebie om 16:24 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 maart 2007

en de koeien van Texas

Texas is niet alleen God's Country, Bush Country maar ook Cow country. Elke stad heeft wel zijn restaurant waar ge uw maaltijd niet moet betalen als ge de immense beef die ze opdienen kunt opeten (weet niet meer het juiste gewicht, dacht 5 lbs, maar in alle geval enorm) . Sommige Texanen kunnen dat dus maar ik werd al onpasselijk als ik zo'n schotel nog maar zag...

.

Geschreven door ribbedebie om 16:05 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 28 februari 2007

de koeien van Portland, Oregon VS

.de koeien van Portland.

.

De meeste steden in de VS beschikken over een nogal uitgebreid stadsmeubilair. Vooral aan kunst wordt veel aandacht geschonken en bijna in iedere stad kan men een traject volgen om deze te bewonderen. Soms zagen we uitbeeldingen van de mensheid, het gezin, de verschillende mensen en hun gemoedsgesteltenis, sporten die uitgebeeld werden maar ook "koeien" Portland maar o.a ook NY heeft zijn verzameling. Wat ons het meest opvalt, dat ge er zelden eentje tegenkomt dat beschadigd is. Kunnen wij Vlamingen dus alleen maar van dromen...

Geschreven door ribbedebie om 17:31 Reageer op dit bericht

Donderdag 22 februari 2007

een weetje

Deze dagen reis ik in gedachten zowat de hele wereld rond omdat ik gedreven bezig ben al mijn verslagen/foto's, weetjes enz. te plaatsen/ordenen

Over Ushuaia hebben velen gehoord.
Het is een Argentijns stadje met dorpsallures, ligt helemaal beneden in Vuurland
Vroeger werd gezegd het meest zuidelijkst gelegen in Amerika maar dat is niet helemaal waar: Puerto Williams, een kleine nederzetting op Isla Navarone heeft die eer.
Wat het wel uniek maakt is dat het het enige stadje van Argentini¨is dat aan de westkant van de Andes ligt. Om er te geraken moet men in Patagonië en Vuurland zelfs door Chili rijden..
Wat het voor ons bijzonder maakte... het ligt in een ***********omgeving.

Zoals ik zei: gewoon een weetje

Geschreven door ribbedebie om 10:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 februari 2007

rijden in NZ

Rijden in Nieuw Zeeland, vooral op het Zuid Eiland is niks voor mensen die vlug wagenziek zijn. Veel berg op en berg af maar vooral heel zelden een kilometer recht door.
Eénvaksbanen zijn schering en inslag.
Maar vooral, het is alsof men voortdurend door een fotoalbum rijdt .. zo mooi.
De lucht is heel zuiver en het licht scherp. Een zonnebril bewees goede diensten.
Wij hebben genoten van het rijden maar mijn ventje is dan ook geboren met een stuur in de handen en ik kan heel goed tegen shacken in welke richting dan ook.

Geschreven door ribbedebie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 19 februari 2007

de Maori

Nieuw Zeeland kende geen oerbewoners. De Maori zijn de eerste immigranten hier. Ze kwamen van andere polynesische eilanden en vestigden zich op het nieuwe land dat ze vermoedelijk bij toeval ontdekten. Vermoedelijk werden ze tot emigratie gedwongen door overbevolking maar nergens on men tot nu toe daar iets van natrekken. Verwarrend is dat ze de zoete aardappel kenden die van Zuid Amerika komt en niet van Azië. Er heerst dan ook mystiek rond hun oorsprong wat een goede voedingsbodem is voor allerlei verhalen.
Bewezen is dat het niet één volk is. De verschillende groepen leefden niet zo minzaam naast mekaar en er waren nogal bloedige ontmoetingen. De "pa" hun omheiningen konden hen beschermen bij aanvallen. Met bevriende stammen hielden ze grote feesten. Hun welkomstritueel stamt uit die tijd. De bezoekers werden steeds aan de tand gevoeld. Een speer werd voor hun voeten in de grond geworpen. Werd de peer uit de grond getrokken dan was dat een teken van vredelievende bedoelingen. Bezoekers werden ontvangen in de marae, het gezelschapshuis.
Het waren kannibalen die de getatoueerde hoofden van hun overwonnen tegenstaanders graag tentoonstelden bij de ingang van de pa.
Toen kwamen de blanken. Nog meer Maori sneuvelden niet alleen door geweld maar ook door infectieziekten die ze meebrachten.
De gebruiken van de Maori raakten op de achtergrond. Momenteel wordt er heel veel gedaan, vooral onder druk van de Maori, om heel veel terug in ere te herstellen en oude gebruiken worden massaal terug aangeleerd en getoond bij feestelijkheden of voor de toeristen. Ook de staat doet zijn duit in 't zakske om het cultureel erfgoed van de Maori te behouden en zo ook een stuk bij te dragen aan hun zelfbewustzijn. Momenteel kan men in Nieuw Zeeland trost zijn om Maori te zijn en men kan alleen Maoritanga (afstammelin van de immigranten) noemen als het bewezen is dat men Maori-bloed door zijn aderen heeft stromen.
En neuze-neuzen om mekaar te begroeten ziet men regelmatig en volgens hun zeggen hoe langer hoe meer en niemand schaamt zich nog het ook buiten de familiekring te doen.
Maori dansen stralen nog steeds daadkracht uit... echte krijgsdansen met fel beschilderde (naar de vroegere tatouages) gezichten.
Wij vonden de Maori vooral fiere mensen en met veel daadkracht ... het was dan ook een grote ontgoocheling later in Australië kennis te maken met de aborriginals.

Geschreven door ribbedebie om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 18 februari 2007

Geothermische verschijnselen in Nieuw Zeeland

Rotorua ligt midden in het geotermisch gebied van Nieuw Zeeland en dat zal men geweten hebben als men het stadje bezoekt. Rookt krinkelt ussen de straatstenen en alle voegen en het stinkt er naar rotte eieren dank zij de zwavelgeuren en, niet zo een klein beetje.
Het meest imposante gebouw hier is het bathhouse met zijn perfecte gazons en...de cricketspeler. Ge waant u even in vervlogen tijden. Er is een permanente tentoonstelling over Maori cultuur en de werking van het badhuis en rondom het gebouw zijn verschillende heilzame bronnen met elk een andere werking. Er zijn een dertigtal badhuizen momenteel waar men zich lekker kan laten verwennen.
De oevers van het meer zijn aangenaam om te vertoeven en we vinden er een rustig plaatsje om ons huisje te stallen voor de nacht.
Rond Rotorua zijn parken en een geothermische centrale om een beetje een indruk te krijgen van wat al dat gebroebbel onder onze voeten voorstelt en produceert.
In Rotorua staat ook alles in het teken van de Maori. In 't centrum is er een marae waar traditionele hangi = feestmalen worden gehouden en demonstraties van ceremonies en dansen. Eieren kookt men er in een warmwaterbronneke een overkapping dient als haard en in het warme vijverwater doet men de was.
In de nabijheid is ook een Maori vesting gereproduceert waar men traditionele bouwen en de manier van leven van nabij kan bezichten - het ligt ook midden pruttelende potten en geisers en rookpluimen.
De aktiviteit van de geisers is verminderd de laatste jaren omdat alle huishouding, hotels en de centrale gretig warm water tappen.
In de nabijheid is ook de agrodome een nog steeds functionerend uit de kluiten gewassen boerenbedrijf dat zijn deuren voor de toeristen heeft opengezet... nooit geweten dat er zoveel verschillende soorten schapen waren en...ze hebben er echte brabantse trekpaarden.
De St Faith's Anglican Church is een pareltje. Christelijke en Moari symbolen zijn er door mekaar geweven.. een heiligenbeeld met een Maori mantel enz. We hadden het geluk dat het lokale koor aan 't oefenen was en we kregen de toelating om er mee van te genieten.
Ze hebben er een trucje uitgehaald: het christus beeld, ook met maori mantel lijkt wel over het Rotoruameer te lopen, een knipoog naar het meer van Genesaret.
Na 2 dagen zijn we zelfs aan de stank gewoon en doen we van hieruit verschilde rondritten.

Geschreven door ribbedebie om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 februari 2007

mijn ventje in Nieuw Zeeland

Het plezier van met een kampeerautootje rond te trekken is dat men op plaatsjes komt waar men normaal niet komt. Men stopt wanneer men wil om gewoon wat te rusten of... om reuze mosselen te gaan zoeken.
Nieuw Zeelanders hebben nogal veel fantasie in 't bouwen van hun huisje op wielen.. wat men al niet ziet rondrijden en... geen problemen met regeltjes...zoals hier bij ons in 't landje

Geschreven door ribbedebie om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 16 februari 2007

Een paar van de vele mooie meren in Nieuw Zeeland - Zuideiland

.

.

.

.

Vooral op 't zuideiland zijn heel veel meren. Lake Matheson is bekend voor zijn spiegelreflex maar ik persoonlijk vond dat er andere minder bekende meren waren die volgens mij veel mooier zijn.
Opvallend voor ons was dat we er weinig muggen hadden maar aan de stranden werden we soms gek van de sandflies (zandvlooien) die kleine prikjes geven die dagenlang branden...

Geschreven door ribbedebie om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 februari 2007

Kratermeren en Fjorden in Nieuw Zeeland

Een paar kratermeren uit het Tongariro Nationaal Park

De Milford Sound is één van de bekendste fjorden: een paar foto's van dit prachtige plekske

klik op de foto's voor vergroting

Geschreven door ribbedebie om 21:14 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 februari 2007

Antelope Canyon VS

.Eén van de mooiste, zoniet de mooiste canyon die ik ooit zag is Antelope canyon nabij Page in Navajoland, in 't noorden van Arizona nabij de grens met Utah.
Hij bestaat eigenlijk uit 2 verschillende kloven die elk door een ander indianenstam worden beheerd.
Opvallend is dat men in weinig toeristische gidsen uitleg vindt over deze mooie plek
Het is een kleine canyon en in 2u kan men heel het gebied bezichtigen.
Men moet goed uitkijken langs Route 98 want er staan slechts kleine borden. Er is een Parking en een kleine desk. De inkomprijs is niet mals maar zijn geld waard. Gelukkig ligt er een plaat entrance want men zou zo aan de ingang voorbijlopen.
Via een paar smalle ijzeren ladders kan men in dit wondermooie paradijs afdalen.
Liefst rond het middaguur bezoeken als de zon hoog staat en de lichtinval maximaal is..
Ongelooflijk schouwspel - men stopt gewoonweg niet met filmen.

Geschreven door ribbedebie om 14:12 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 14 februari 2007

bezoek op de camping - Kings canyon Calif.

Niettegenstaande overal op de campings (ook op de parkings) in 't NP bearboxes staan om etenswaren en toiletgerief in op te bergen zijn er nog steeds mensen die er in lukken hun spullen op tafel te laten staan (of doen ze het met opzet vroegen wij ons soms af) Zo leren beren waar ze gemakkelijk aan eten geraken, eten ze zaken die niet voor hun maag bestemd zijn en... moeten soms afgemaakt worden.

Geschreven door ribbedebie om 15:52 Reageer op dit bericht

Maandag 12 februari 2007

terugkeren

Niemand keert terug van een reis zoals hij vertrokken is

Wegwijzer

Geschreven door ribbedebie om 20:05 Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 februari 2007

welwitschia - Namib Naukluft area - Namibië

.

Deze woestijnplant komt nergens anders ter wereld voor dan in de Namib Naukluft area; Voor 't eerst ontdekt in 1959 zijn ze er tot nu toe nog niet uit bij welke plantenfamilie hij het meest aanleunt.
De plant is beschermd en zonder permit mag men het gebied in niet.

Geschreven door ribbedebie om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 5 februari 2007

nu leven

                                 Wat ge vandaag beleeft
                                 hoort morgen reeds bij uw verleden
                                 Zorg dat elk moment
                                 dan ook de moeite waard is
                                 om als herinnering te bewaren

                                 de tijdrekening van 't leven
                                 biedt geen herkansingsmogelijkheden

Geschreven door ribbedebie om 23:29 Reageer op dit bericht

Zondag 4 februari 2007