"Hotel Relais Godefroy"

We sluiten onze prachtige, mooie dag af met een laatste sigaretje aan de voet van Godfried van Bouillon. Spreken doet hij nog steeds niet, maar we weten ondertussen wel dat hij trots en fier de wacht houd over zijn stad...Bouillon.

Mijn wandelvriendinnetje bestudeerd de menukaart.
We hebben er lekker gegeten en gedronken.

Nog enige honderden meters en we zijn er. Beneden ons stroomt terug de Semois.
Moe maar voldaan kijken we elkaar aan...het is mooi geweest !!!

We zijn bijna beneden...steil bergafwaarts gaat ons padje.

De laatste loodjes wegen het zwaarst zegt men wel eens...wel dat is ook zo.
We waren moe en onze benen deden pijn.
Geloof het of niet...nu dat we er bijna waren staat er daar opééns op een boom het nr. 18. De gehele terugweg zijn we het niet tegen gekomen.
Onderweg waren we aan het overleggen wat we eerst gingen doen.
Zouden we eerst naar onze kamer gaan en er een douchke nemen en dan gaan eten of zouden we eerst gaan eten en dan een douchke nemen???
We kwamen tot het besluit dat het het beste was om eerst te gaan eten. Als we eerst zouden gaan douchen dan zou er geen één van ons beide nog zin gehad hebben om te gaan eten.
Dus...wij verder afdalen naar Bouillon City...richting "ons frituurtje."

Daar kan je ook wel lang naar kijken hé !!!
Zo mooi...

Mooiiiiiiiiiiiiiiii...en lang geleden dat ik dit nog eens gezien heb !!!

Na daar een tijdje op 4 hoog gestaan te hebben, wou ik terug naar beneden gaan. Plots krijg ik iets in het vizier...voor mij een grote zwerm trekvogels, Wilde Ganzen, die noordwaards trokken.
Gauw enige foto's van genomen. Mooie dieren.

Prachtige foto van het Ford dat geheel in de zon ligt.
Hoe lang ik hierboven op die toren heb gestaan weet ik niet.

Waarom was ik nu zo blij van die toren te zien ???
Wel, telkens we in Bouillon waren zei ik tegen Fien, dat ik graag eens boven op die toren zou staan...en nu???
Wel nu ben ik er eindelijk in geslaagd om deze grote toren te beklimmen.
Ik wist dat het prachtig ging zijn.
Missie geslaagd !!!...en Fien is van mijn gezaag vanaf dat ik graag eens op die toren zou staan hahahahahahaha

Zicht op Bouillon, met rechts: "Het Fort en de brug."
Nu is het niet ver meer.

Oooooohhhhh my god...wat een uitzicht, wat een panorama over de streek.
Bouillon ligt aan mijn, sorry...onze voeten. Prachtig gewoon !!!!!

Zicht op de 3de verdieping.
Verder omhoog ging ik...pijn of niet !!!

Fien haar benen deden pijn en zij is maar tot de 2de verdieping gegaan.
Ik kon mij niet houden...en sprinte naar boven.

Prachtig hé !!!
Daar moet je toch op klimmen...of niet ???

Plots staan we oog in oog met een enorme toren.
Wat van beneden in het stadje Bouillon geleek op een klein pietluttig torentje, is een mastodont van een toren.
Doe wat je wilt, mijn benen doen wel pijn, maar die moet ik beklimmen.
Dus ik en Fien de toren op.

Weer duiken we en ditmaal voor de laatste keer het bos in.
We zijn bijna terug in Bouillon. We voelen het in onze benen.

Verder gaan we.
Links en rechts van de weg staan er kleine en grote dennenboompjes, grote velden vol met bomen. In grote varierend van 10, 20, 30 cm tot 150 cm.
Prachtig zicht is het.

Nog een panoramisch zicht op de omgeving rondom ons.
Knap hé !!!

Even wandelen we niet meer in en door de bossen. Nu zijn er alléén nog wijdse vlaktes te zien met mooie vergezichten. Het enne al mooier dan het andere.
Zoals op deze foto, van een zijweg.
Voor alle duidelijkheid: "we zijn deze weg niet ingeweest." 
Nog steeds vollop rust, vogeltjes en vlinders rondom ons.
Lieflijke taferelen en hadden we meer tijd gehad dan hadden we hier, ergens halverwege deze weg, een picknick gehouden. 
We vervolgen onze weg rechtdoor.
Godfried van Bouillon wacht op ons.