Paraplu (50)

Hoewel ik bang ben voor een muis
Is het ook wel eens handig
Dus even wennen aan dat dier
Leek me wel verstandig

Na een grondig onderzoek
Vanonder, opzij en van boven
Moest ik er op een dag
Toch maar aan geloven

En nu ik dan eindelijk
Mijn angst heb overwonnen
Denk ik vaak bij mijzelf
Waarom ben ik niet eerder begonnen

De muis waar ik zo bang voor was
Neem ik nu zomaar in mijn handen
En zonder piepen leid hij mij
Door mijn computerbestanden.

(onbekend)

Als ik doodga, nu of morgen
Ach, huil dan maar niet
Liefste schat, maak je geen zorgen
Huil niet, val niet in dat tranendal
Kijk om je heen, ik ben overal

Ik ben de glimlach van een kind
Zacht gefluister van de wind
Ik ben dat blauwe van de oceaan
De zilveren gloed van de maan

Ik ben de sterren die je ziet
De nachtegaal en zijn lied
Ik ben een rode roos in bloei
Aan de horizon de zonnegloei

Ik ben het duister en het licht
In de spiegel het gezicht
Ik ben de nacht en overdag
En als ik van jou mag
Dan kom ik in je hartje schuilen
Dan ben ‘k je lachen en je huilen

In jou diep verscholen van binnen
Kunnen we dan samen opnieuw beginnen
Dus liefste, als ik doodga, geen verdriet
Ach liefste, huil maar niet

Mijn tijd was gekomen, ik moest gaan
En als jouw tijd plots ophoudt te bestaan
Wees dan niet bang, er is geen gevaar
Want aan de andere kant sta ‘k voor je klaar.

(onbekend)

Een oud echtpaar ging naar bed
Op het nachtkastje twee bakjes met tanden
Vol liefde keek de man haar aan
En streelde haar rimpelige handen
Hij sprak: "al meer dan 50 jaar,
zijn wij gelukkig meid,
geloof me als ik zeg,
ik wil je voor een miljoen niet kwijt"!

"Dat weet ik jongen", zei de vrouw,
"Ook jij bent niet te koop,
ook niet voor een miljoen,
al is dat nog zo'n hoop"

Ze lagen daar te samen,
Op de rand van hun leven
Twee mensen, elkaar zoveel gegeven
Ze zeiden "welterusten"
Hij gaf haar een zoen en fluisterde:
"Is de deur op slot?
Hier ligt voor twee miljoen!"

(onbekend) 

Wat is het heerlijk te ervaren,
dat ergens iemand aan je denkt,
en ongevraagd je laat genieten
van iets waaraan men aandacht schenkt.

Een briefje slechts met weinig woorden,
maar met een inhoud die het doet,
een gedicht , met gevoelens uit het hart geschreven,
waarbij je even slikken moet.

Een handdruk of een schouderklopje,
een warme kus over de PC,
een spontane lach, een vriendelijk gebaar
spontane hulp, een gewaardeerd bezoekje,
het zijn zo van die kleine dingen
maar "groot" aan waarde voor elkaar.

(brooky)

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
twee oren om te horen
twee ogen om te zien
twee handen om te grijpen
en verre vingers tien

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht

aan haar rechterhand is Hansje
aan haar linkerhand is Grietje

Hansje heeft een rozekransje
Grietje een vergeet-mij-nietje

de menseëter heeft ze niet gegeten
ik heb ze niet vergeten

ei ei ik en gij
de ezel speelt een schalmei

Voor Hansje en voor Grietje
Hansje met zijn rozekransje
Grietje met haar lange vergeet-mij-nietje
zijn langs de sterrem gegaan

Venus is van koper
de andere zijn goedkoper
de andere zijn van blik
en van safraan
is Janneke-maan

Twee oren om te horen
twee ogen om te zien

(paul van ostaijen)

John dos Passos (am.schrijver 1896-1970)

‘Ik zou nu wel de krant willen lezen’

Pablo Casals (Spaans cellist 1876-1973)

• op weg naar het ziekenhuis – ‘Die chauffeur is een

maniak, hij jaagt ons nog de dood in.’

Thomas Dooley (zendeling,arts 1927-1961)

‘Over twee uurtjes neem ik een stuk van die taart’

Lucius, Domitius Nero (romeins keizer 37-68)

‘Wat een artiest gaat er met mij verloren !’

Auguste Comte (Frans filosoof 1798-1857)

‘Wat een onherstelbaar verlies’

Winston Churchill (Brits staatsman – 1874-1965)

‘ik heb genoeg van alles’

Paulus van Tarsus (apostel)

‘Jezus !’

Karel V (keizer van het Heilig R.Rijk 1500-1558)

‘Jezus !’

Francisco Pizarro (conquistador 1471-1540)

‘Jezus !’

Henry Luce Robinson (uitgever Time, Life 1898-1967)

‘Oh Jezus !’

Mustafa Kemal Atatürk (Turks staatsman 1881-1938)

‘Tot ziens !’

Johannes Brahms (Duits componist 1833-1897)

‘Bedankt, bedankt !’

Pierre-Auguste Renoir (Frans schilder, 1841-1919)

‘Vandaag heb ik iets geleerd’

Julie Eléonorede Lespinasse (schrijver, 1732-1770)

‘Leef ik nog ?’

Thomas Edison (uitvinder, 1847-1931)

Het is ontzettend mooi daar

Johan Wolfgang von Goethe (Duits schrijver, 1749-1832)

"Meer licht !"

Het is gelukkig in de zon te loopen,
 Met in de vingers al het warme leven
Zich in het gele heete licht te doopen
 En met het helder lijf als witte steven
En met de ziel en hare zeilen open
 Zich aan de wijde warmte prijs te geven.

De schaduwbeelden spele' om onze schreden
 En wuive' om onze wandling te verzachten,
Zij glijde' als stille waaiers met ons mede,
 Als spiegelingen onzer vreugd-gedachten -
Wij gaan door hen en zijn geheel tevreden
 En zijn gereed een wonder te verwachten.

Wij voelen geen berouw en geen verlangen
 En zien glimlachend onze medemenschen -
Die gaan voorbij als andere gezangen,
 Wij weten niet wat zij of wij nog wenschen
En zijn in eene blinde vreugd gevangen
 En toeven, gaande binnen lichte grenzen

(c.s. Adama van Scheltema)

Nu ’t rouwrumoer rondom je is verstomd

de stoet voorbij is, de schuifelende voeten

nu voel ik dat er ‘n diepe stilte komt

en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten

en telkens weer zal ik je tegenkomen

we zeggen veel te gauw: het is voorbij

Het heeft alleen je lichaam weggenomen

niet wie je was en ook niet wat je zei

ik zal nog altijd grapjes met je maken

we zullen samen door het stille landschap gaan

nu je mijn handen niet meer aan kunt raken

raak je mijn hart nog duidelijker aan. 

    (Toon Hermans)

Ik stond aan de Grand Canyon
En ik keek over de rand
Wat een diepte, wat een kleuren
Dat was meer dan interessant
De natuur die hier gevormd was
Zonder hulp van mensenhand
Gaf mij een gevoel van heimwee
Heimwee naar mijn vaderland

Ik dacht: Hoe is het mogelijk
Wat is er met mij aan de hand
Want wat wil ik als ik terugkom
Snel weer weg uit Nederland
Ik zie mezelf weer in de file
Of naakt aan het volle strand
En nu hier Grand Canyon
Heimwee naar het vaderland

Dat vlakke bijdegrondse
Stukje slib bij de Doggersbank
Een windje en een beetje springvloed
En de hele zaak staat blank
Waar je met miljoenen mensen
Geen dag meer zonder iemand bent
Als je in Roodeschool een scheet laat
Ruik je hem in Sas van Gent

Ach, dacht ik, wie houdt mij tegen
De afgrond lokt, ik spring erin
Ik weet geen antwoord op de vragen
Omtrent het leven en de zin
Maar net toen ik mij af wou zetten
Greep iemand resoluut mijn hand
En op de vraag waar die vandaan kwam
Klonk als antwoord: Nederland

Ik pakte hem beet, we liepen verder
Ik hield van haar, het was mijn vrouw
En ik vroeg haar overmoedig
Dacht je echt dat ik springen zou
De zon zakte weg achter de bergen
Weemoed kreeg de overhand
We voelden allebei hetzelfde
Heimwee naar het vaderland

Dat platte bijdegrondse
Uitgedijkte stukje wad
Een kernbom van twee megagrammen
En de hele zaak ligt plat
Tegen overbevolking
Is geen condoom of pil bestand
Als je in Zoutkamp onaneert
Raakt iemand zwanger in Cadzand

(Freek de Jonge)

De formulering

Ik trachtte mijn geluk te formuleren,

Weerspiegelde de zon in het water,

Maar verder dan heimwee kwam ik niet.

Ik poogde het geluk te vangen,

Volgde de wolken door de lucht,

Maar verder dan verlangen kwam ik niet.

Ik probeerde het geluk te dwingen

In geuren van de wind,

Maar verder dan hoop kwam ik niet.

Ik zocht naar het geluk

In het stromen van het water

In de witte lijnen op een steen,

In alles van eerder en voorbij

Maar vergat gewoon te zoeken bij mij

(Bram Vermeulen)

Het water is een wonder ding,
een wonder ding
om hooren ;
bekooren
't kan de ooren.

't Water is zulk een wonder ding
het zingt, het blinkt, het klinkt
't Water dat van de daken loopt
de daken loopt

In beken
die breken
die spreken

Het water is zulk een wonder ding
een wonder ding
Het zingt...

Het water dat in de beke vliet
en henenschiet
zoo zachtjes
met lachtjes
en klachtjes

Het water is zulk een wonder ding
Het zingt, het klinkt, het blinkt

Het water dat in den zeekom ligt
den zeekom ligt
en suist
en ruischt
en buischt

Dat water is zulk een wonder ding
een wonder ding
Het zingt, het blinkt, het klinkt

Het water dat in den beker blinkt
den beker blinkt
Den klaren
den raren
den waren

Dat water is zulk een wonder ding
een wonder ding
bezonderlijk als me 't drinkt°
° als men het drinkt

(Guido Gezelle)