"If you think you are beaten, you are;
if you think you dare not, you don't
If you'd like to win, but you think you can't,
i't's almost a cinch you won't.
If you think you'll lose, you've lost,
for out in the world you'll find
Success begins with a fellow's will
It's all in the state of mind.

"Full many a race is lost
ere even a race is run,
And many a coward fails
ere even his work's begun.
Think big, and your deeds will grow,
Think small and you fall behind,
Think that you can, and you will,
I's all in the state of mind.

"If you think you are outclassed, you are;
you've got to think high to rise,
You've got to be sure of yourself before
You can ever win a prize.
Life's battle doestn't always go
to the stronger of faster man.
But sooner or later, the man who wins
Is the fellow who thinks he can  "

(R.Collier)

Mijn hond

Mijn hond, die hond van mij

die halve mens,

die mij tot anderhalve maakt,

is beter dan mijn beste vriend.

Mijn hondse kameraad

is een veel ouder dier

dan de gebleekte sapiens die ik ben.
 

Zijn pels ruikt ruig en roestig

naar de tijd van toen, de oertijd

en zijn voorhistorisch wolfs bestaan.

Hij draagt nog steeds een muil

die ik sedert millennia heb afgelegd.

Hij heeft een kwispelende staart

die mij al lang geen zorg meer baart.
 

Zijn bruine blik boort

schrander in mijn ogen

en als ik luister naar zijn hijgen,

versta ik ieder van zijn woorden.

Mijn hond is steeds onmenselijk trouw

in liefde en genegenheid tot in de dood.

Begrijpen doet hij mij,

een half woord volstaat.

Hij is die enige unieke enkeling,

die mij bewondert en waardeert,

ook tegen heug en meug,

en vaak volledig onterecht,

en mij ontzettend fel bemint,

zoals ikzelf ook steeds mijzelf heb lief gehad.

Zo zijn we nu met tweeën om mijzelf

hartstochtelijk lief te hebben,

te koesteren en te beminnen.

Mijn hond zal waken op mijn graf

en kreunen, janken, blaffen,

huilen in de wind,

en razen, razen, razen

tegen het sterven van het licht.

En wie verstrooid voorbij zal komen

bij het vallen van de nacht,

zal denken dat ik het weer eens ben

die nog een toespraak houd,

vooraleer de winden liggen gaan.

                       

                                    Mark  EYSKENS

W. H. Auden

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.

Funeral Blues

Zet alle klokken stil, zet het gerinkel af!

Deel vette kluiven uit, zodat geen hond meer blaft;

Sluit de piano, sla de trom en draag

De kist naar buiten, mensen treur vandaag.

Schrijf in het hemelblauw een tekst, heel groot

Met witte vliegtuigletters: hij is dood;

Doe alle duiven van de stad een rouwband om hun nek,

En laat verkeersagenten surveilleren in jaquet.

Hij was mijn noord, mijn zuid, mijn west, mijn oost,

Mijn werken door de week, mijn ’s zondagstroost;

Mijn overdag, mijn nacht, mijn woord, mijn lied

Liefde voor eeuwig, dacht ik – maar zo was het niet.

Ik hoef geen sterren meer, laat ze vergaan,

Vernietig ook de zon, doe weg de maan;

Giet leeg de oceaan en kap het woud,

Want er is niets dat nu zijn waarde nog behoudt.

(Vertaling: Arie van der Krogt)