Berichten van 29 juni 2026 tot 5 juli 2026

Het eerste wat in me opkomt bij het woord zondag is: kramiekboterhammen en luilekkerdag. Ik heb het allebei, de bokes zijn al opgegeten en de dag is nog niet ten einde. Gisteren was er dan de start van De Tour, en die heeft zijn reputatie alle eer aangedaan. Mooie rit, mooi schouwspel in een mooie stad en met voldoende sightseeing van de omgeving. Nooit verveling tijdens de urendurende uitzending. Een terechte winnaar en een troost ook voor Wout dat het een teamgenoot is die de gele trui en het gele leeuwtje overhandigd kreeg. Vandaag nog eens een rit in Barcelona en zijn omgeving. Volle vreugde kan er wel niet zijn want het koersfeest wordt overschaduwd door een vuurzee in de omgeving, die moeilijk te blussen valt. Bij manier van spreken staat het zuiden van Europa in brand. Ook hier ten lande is er gevaar voor spontane branden, voornamelijk dan in de Kempen en Limburg. Aan zee blijft men de koelte bewaren en klimmen de temperaturen niet zo hoog als in het binnenland. Geen code geel aan de kust, een aangename temperaturen met een zeebries. 

Er is wel een duif die verder het nest aan het uibouwen is. Die vliegt af en aan met takjes, twijgjes en bladjes in haar bek. Hetgeen onbruikbaar is, wordt gewoon neergegooid in de tuin. Of er nu een andere duif bijgekomen is, weet ik niet. Ik kan geen onderscheid maken tussen aldat duivenvolk. Ik mag dus verder hopen dat ik binnenkort hier jongskes zie rondfladderen en hopelijk niet uit hun nest vallen vooraleer ze kunnen vliegen. Ik kan de hond niet aan de leiband houden als we in de tuin gaan. Tot morgen

Een stevige bries zorgt ervoor dat we niet bakken en braden zoals in Zuid Europa met alle kwalijke gevolgen vandien. Ook de traditionele parade on Independance Day in de USA, zal omwille van de hitte golf die ook in Washington DC aanwezig is, afgelast worden. De enige die zegt dat hem niks kan kan deren, warmte of koude, en dus present tekent op het grote podium, is de fameuze huidige president van die 51 staten. Hij is zinnens een urenlange toespraak te houden op deze speciale viering van 250 jarige vrijheid, en dat zal dan ook gebeuren. Niets kan hem tegenhouden of hem op andere gedachten brengen en het record van Fidel moet nu eenmaal toch eens gebroken worden: langste publieke redevoering. 

De laatste week heb ik me enorm verbaasd dat de duiven aan het nesten waren in een boom op mijn domein. Ik dacht dat alle vogels hun ei in mei legden. Dat  is dus niet waar. Ik zag die duiven af- en aanvliegen met takjes in hun bek. Hetgeen ze niet konden gebruiken zwierden ze dan ook weg, zodat ik overal takken en stokjes vind. Tot ik gisteren uit de garage stapte en een dood exemplaar zag liggen. Nek gebroken door tegen een venster te vliegen. "Tauf ist tot" zei Toon Hermans (1916-2000) ooit in een van zijn cabaretvoorstellingen. Accidenten gebeuren nu eenmaal in het leven als je de snelheid niet matigt of verblindt bent door de zon, ook bij vogels. Enfin, nu ga ik me straks eens goed installeren in mijn 'Rustlaan' om te zien of er nog een duif zit en of ze op vervanging op uit is. Weduwschap is niet aan duiven gespendeerd. 

Gisteren werd er dan ook vernoemd dat Van Gheluwe (1936-2026) overleden is en in alle stilte en anonimiteit begraven is. Een man die enkel zal herinnerd worden als pedofiel en de Belgische katholieke kerk in rep en roer zette. Voorgoed verdwenen van de aardbol, misschien brengt dat wat rust bij zijn vele slachtoffers. 

Bijna gedaan met voetbal en het volgende belangerijke sportevenement start vandaag. Le Grand Boucle. Ik kijk er naar uit wat voor sportieve verrassingen er ons nu weer te wachten staan. Maar ze starten in een regio die in brand staat en met temperaturen rond de 35-40°C. Misschien dat het allemaal avondetappes zullen zijn omwille van de veiligheid van de renners, want iedereen heeft het beeld nog voor ogen van Tom  Simpson (1937-1967) die onder de loden hitte en medicatie, sneuvelde op het veld van eer, de Mont Ventoux. Tot morgen

Bezoek van mijn oudste vriend, zijn vrouw en dochter. Ouder worden is voor iedereen lastig en bijeen komen al evenzeer. Vooral omdat de afstanden relatief groot zijn en iedereen wel een tijdje onderweg is, met al de werken en omleidingen. Er is altijd genoeg gespreksstof als we bijeen zitten, want dat verloopt toch anders dan een telefoongesprek of een sms of een WhatsApp. Nog groot nieuws is er van mijn naamgenote/buurvrouw: een zonnige verjaardag voor haar 76 zomers. Het grootste nieuws is er uiteindelijk voor mij: mijn lees-zonnebrillen zijn eindelijk gearriveerd!!!. Op 23 januari begon mijn kruisweg met allerlei onderzoeken en ingrepen. Nu zijn er eindelijk de velo's voor op mijn neus klaarzodat mijn zicht weer beter zal zijn en mijn vermoeide ogen ook rust krijgen. Een zonnebril op sterkte is hier aan de kust met dat felle licht geen overbodige luxe als men graag lectuur buiten hebt. Voor een gewone stap richting zee volstaat al een gewone zonnebril. Ik ben vanaf vandaag goed geëquipeerd om alle natuurlijk licht aan te kunnen. Na de wandeling zijn mijn gasten toe aan een boke en dat zal ik ze bezorgen. Tot morgen

Dit is de middelste dag van het jaar als het geen schrikkeljaar is, de 182e dag is halfweg, nog 182 dagen te komen. In de annalen van de 2e juli, is er veel gebeurd. Zo ook in mijn familie is het een dag om te gedenken. Mijn vader zou op deze dag, bij leven, 110 jaar zijn geworden en mijn ouders zouden 80jaar getrouwd zijn. In al die tijd is van alles in het dagelijkse leven in de familie, veranderd behalve 1 ding: het abonnement op 'Het Nieuwsblad'. Om het zo te zeggen, ik heb 'het Nieuwsblad' met de paplepel binnengekregen. Zelfs op zijn sterfbed moest mijn vader de verse gazet van maandag 8 oktobeer eens kunnen vasthouden. De voetbaluitslagen wilde hij weten om dat in zijn eeuwige leven nog van het aardse leven mee te dragen. Maar er is nog een derde herinnering die vastplakt aan die dag: mijn eigen burgelijk huwelijk. Om het zo te zeggen, een dag die niet zomaar zonder betekenis is. 

Ik heb niet naar de voetbalmatch van de 'Rode Duivels' gekeken. Ik had er geen zin en ben bij 0-1 in mijn bed gekropen. Ik dacht als ze winnen, zal ik het wel horen, want ik liet mijn venster openstaan. En waarempel, ben ik na het einde van de match wakker gemaakt door  gejoel en ander lawaai. Ze hebben dus gewonnen, dacht ik!. Ik draaide me om en heb verder goed geslapen. Dat zullen de mensen van het woonblok in Antwerpen niet gedaan hebben. 5 doden en enkele tientallen gewonden na een verwoestend vuur in een appartementsgebouw van 10 verdiepingen. Zo'n brand in die blokken vind ik altijd hallucinant en zie ook altijd halsbrekende toeren van die inwoners om toch maar aan het vuur te ontsnappen. In Oostende staatt momenteel het hoogste appartementsblok van West Vlaanderen, 103 meter hoog en 34 verdiepingen. Alleen het gedacht dat er in dat dorp in de hoogte, brand zou uitbreken doet me rillen. Maar al die wooncomplexen vormen voor de brandweer meer en meer uitdagingen om hun job efficiënt te kunnen uitvoeren. Ook hier aan de kust ontsnapt men niet aan de tendens van wolkenkrabbers met als enige argument dat de mensen die aan de kust een 2e verblijf willen, de zee willen zien. Er is geen grond meer beschikbaar voor gewone huizen. Om dat te bekomen, is de hoogte de enige optie. Ik neem de titel van een tv-programma: the sky is the limit. 

Heuglijk nieuws voor onze smaakpapillen; de Belg heeft zijn eigen mosselboerderij even in zee, ter hoogte van Nieuwpoort. Gedaan met de mosselen uit Zeeuws Vlaanderen, gedaan met mosselen te gaan eten in Yrseke. Alleen moeten de zeeboeren nog leren zelf de mosselen te verpakken, dat moeten ze nog uitbesteden. Tot morgen

Den helft van het jaar zit er weeral op. Naar goede gewoonte zorgt de regering ervoor dat er telkens op de eerste van iedere maand wat verandert, meer belastingen gevraagd worden of subsidies afgeschaft. Dat is deze 1e dag van deze maand niet anders. Het grootste offer dat we moeten brengen zijn onze private handelsrelaties met China. Per pakje dat we van dàt land hierheen laten komen, moeten we 3€ extra betalen. Goed nieuws voor de schatkist, slecht nieuws voor de consument. Geen pakjes meer door de koerier laten leveren maar zelf gaan zoeken in de Action, de Lidl, den Aldi.... die ook die producten van ginds verkopen en waar er geen heisa over gemaakt wordt als we ze aanschaffen. Slecht nieuws dus voor de consument die graag veel pakjes heeft voor weinig geld. Gaat deze maatregel onze economie ten goede komen? Geen idee. De handel met China zal in ieder geval wel wat slinken tenzij onze Chinese broeders met een tegenmaatregel afkomen zodat we evenveel zouden bestellen als voorheen. Een fysieke winkel met die spullen is ook een mogelijkheid waar online kopen dan toch de belangrijkste activiteit is. Vandaag is het 'de Dag van de Komkommer'. Ik dacht altijd dat die pas gevierd werd als de regering verlof nam, niet dus. Er is wel wat randnieuws dat geraapt kan worden. De ene miljonair die de andere helpt door zijn aandelen over te kopen om hem uit een financiële penarie te helpen. De baas van Ghelamco die zijn aandelen in 'good old Antwerp' zou verkopen aan de baas van Woestijnvis, die uit Anderlecht gebonjourd werd. Die twee haantjes, allebei selfmade, allebei kenners van voetbal, allebei kenners van koers, allebei kenners van entertainment, bij elkaar zetten is nooit een goed idee geweest en moest op een scheiding uitdraaien. Marc en Wouter konden niet meer door dezelfde deur en één zoekt dan maar een andere deur met aanzien om als seigneur en redder ontvangen te worden. Dat zou, enigszins voorwaardelijk gezegd, dan Den  Antwerp worden. 

Minder mooi nieuws zijn de pijnlijke strapatsen van Autocars Ros Beiaard, die in onderaanneming werken voor de Lijn en dan vooral het schoolvervoer van het Buitengewoon Onderwijs, op zich nemen. De meest kwetsbare kinderen van en naar hun school brengen, vergt veel van de kinderen die soms uren op een aftandse autocar moeten zitten. Een bus, met chauffeur en begeleiding, die 4 kinderen vervoerden, weten zelfs niet hoeveel kinderen ze van de bus gehaald hebben en laten er een jongetje gedurende 12u alleen op een afgesloten bus zitten. Beide volwassen beweren dan dat ze de kinderen aan school afgezet hebben om de schuld van deze zware blunder op een ander te schuiven. Tot morgen

De zon zit een beetje verscholen achter, mogelijks, wat regenwolken. Het is weer even wennen aan de friste, al belooft men vóór het einde van de week, weer 25°C en het begin van een nieuwe hittegolf. Hopelijk volg ik dan niet de duizend die beroep moesten doen op de spoedafdeling om extra vocht en electrolyten te krijgen. Bij warmte komt het er op aan voldoende 'lui' te zijn om zichzelf niet in de penarie te werken. En 'lui' zijn is niet moeilijk aan te leren, één van de simpelste dingen in ons leven: leven en laten leven en pluk de dag. Dat is natuurlijk moeilijk voor mensen die niet stil kunnen blijven zitten of altijd iets om handen te moeten hebben. In normale omstandigheden en dus menselijke temperaturen, ben ik ook een bezige bij, maar mijn lichaam zegt vanzelf 'stop' als het naar de 24-25°C als buiten temperatuur gaat.Het zweet gutst uit mijn poriën en kom precies vanonder den douche vandaan. Om dat ongemak te beperken is het een stil leven dat ik moet leiden/lijden om me comfortabel te voelen. Veel drinken is de boodschap en liefst water nuttigen. Alcohol zal ik niet drinken maar water is nu ook niet mijn lievelingsdrank waar men 1,5-2 liter per dag zou moeten van drinken. Eén glas water krijg ik wel binnen maar de rest van het vocht neem ik op met koffie, melkproducten of fruitsap. Een plas van de vooropgestelde 2 liter krijg ik nooit verteerd, dan krijg ik een golfbad en dat neem ik liever in zee. 

Het krantennieuws is wat men noemt 'randnieuws'. Niet noodzakelijke weetjes en de verheerlijking van allerhande gewone daden. Celien krijgt een ganse bladzij omdat ze na het overlijden van haar mama terug optreed, met de nodige emoties vandien en met uitdrukking van 'hoe moedig terug op een podium te staan'.  Maar bijna iedereen moet bij een overlijden na een week terug aan de slag gaan en zijn/haar  verdriet opzij zetten en het leven weer opnemen. Ook de klassieker van de 'vrouwen verdienen nog altijd minder dan de mannen', komt in tijden van 'geen' nieuws, weer eens aan bod en weer op een verkeerd moment, want de regering zit te wachten op het 'reces' en is dus té moe om nog enige daad van welke aard dan ook, te verrichten. Er is dan ook nog eens Hans Bonte die van minister terug naar een eenvoudige burger moest stappen en nog eens graag een natrap geeft. Ook het feest van 250jaar Amerika krijgt een blad aandacht, al zie ik niet in waarom België dat moet vieren. Tot morgen

Wat vindt ge daar nu van; week 27 van het gebenedijd jaar 2026 gaat beginnen. In ons nieuwe jaar is dat de 180e dag of de dag van Sinte Pieter met als  bijzondere weerpspreuk: als op Sinte Pieter het haantje kraait, komt het regenweer aangewaaid. Ik heb er in ieder geval nog geen horen roepen naar zijn kippetjes, want er zijn geen hoenders in de omgeving. Men kan stellen dat het droge weer blijft aanhouden en de mooie temperaturen ook. Het is nu zomer op zijn best: blauwe lucht, een mooie zon en een verkoelend zeebriesje. Ook veel kindergejoel op deze voorlaatste dag van het schooljaar. De schoolreizen die richting kust komen en de kinderen van gewone pret voorzien: water en zee, strand en zand. En daarna komen dan de toeristen die voor veel lawaai tot diep in de nacht zullen zorgen aangemoedigd door Radio Joe op den dijk. Het begin van het toeristisch seizoen vind ik altijd plezant, de slameur en de eentonigheid van iedere dag wordt doorbroken, er gebeuren wat plezante evenementen, avondmarkten, optredens, fanfares, enfin tout court, een grote levendige kermis tot de overlast begint..... lawaai van dronkenschap, baldadigheden, vuiligheid, respectloosheid enz. Dan verlangt men naar het einde van de vakantie. Maar zover zijn we natuurlijk nog niet, alles oogt nog fris en nieuw en de plantjes en groen zorgen voor een mooie promenade met zicht op zee. 

Ik zag in mijn verjaardagskalender de naam van Katharine Hepburn (1907-2003) staan. De 'grote dame' van het witte doek met de onvergetelijke films "The African Queen", "Guess Who's Coming to Dinner", "On Golden Pond". Ideale films voor op een snikhete dag of een ijskoude, te bekijken en te genieten van deze prachtige actrice. Maar eens dat ik buiten kan is er 's morgens de krant en in de namiddag een boek tenzij natuurlijk den Tour d'r is. Nu is het tijd om te foerageren. Tot morgen