Bracke

CONCENTREER JE
OP JE STERKE PUNTEN?
IN PLAATS VAN
JE TOE TE SPITSEN
OP JE ZWAKKE.

EEN KAMER ZONDER BOEKEN
IS ALS EEN LICHAAM
ZONDER ZIEL.
CICERO

Januari eerste maand van 't jaar,
Geboren middernacht.
Maak dat oude sprookje waar,
Schenk die moed en kracht.

Zwaar beladen is uw rug,
Toch ga je niet gebogen,
Misschien ben jij die brug
Waar velen staande dromen.

In schemerlicht en duister
Zoek jij naar juiste rechte weg.
Maar bij zang en schallend luister
Hoor jij nooit wat ik je zeg.

Zo sluipen dagen, uren
Luid of stil aan ons voorbij
Tot branden 's werelds vuren
En staan de doden in de rij.

GUSTAAF BROECKAERT

Maanden, weken, dagen ,uren
Vlogen als een schaduw heen
En op oudejaarsavond zijn we
Even met ons zelf alleen.
Wéér gaan we balans opmaken,
Debet,krediet naast elkaar,
In een paar seconden zien we
Heel het afgelopen jaar,
Even zien we zorg en ziekte,
Even staan we stil bij smart,
Even denken we aan doden,
Even zien we heel veel zwart,
Even zien we zegeningen,
Even stilstaan bij jolijt,
Even zien we duizend dingen,
Even komt;tevredenheid.
Als dan op slag van twaalven,
Tien seconden stilte valt,
Als daar buiten een saluutschot
Of de kurk daar binnen knalt,
Och, dan zeggen we heel rustig,
Ondanks alle wel en wee;
Ouwe , trouwe Moeder Aarde
'k Draai grààg nog een rondje mee.

                                    C.DOORENBOS

Rennen doen de wijzers naar 't verschiet
mee rent dit leven, als een snelle vliet.

Wij nemen licht de dag en tellen niet,
tellen niet,het jaar dat ons ontvliedt.

Al de vreugde en al 't verdriet,
dat ons eenzaam achterliet.

Weerspiegelt in de tijd zijn lied
de tijd,die onafwendbaar henen schiet..

Wij nemen maar en tellen niet
nemen wat het uur ons biedt

En fluiten als de vogel aan de vliet
die wel het riet,maar niet het water ziet...

EMMY SWERTS

NIEUWJAAR

MAAR WAT ZEG IK,
ZEGT GIJ EN IEDEREEN,
NIET BAKKER
EN BOER EN VISSER
EN DOKTER ALLEEN?
BROOD OP DE TAFEL,
EN VUUR IN DE HAARD,
HOUD VAN ELKANDER,
VREDE OP AARD,
DAN IS HEEL DIT JAAR
VOOR IEDER VEEL WAARD.
DR.EUG.MATTELAER.

EEN MOOIE ZIEL GAAT LANGER MEE
DAN EEN MOOI LICHAAM.

5-4-3-2-1-!!!!!!!!!!!!!!!

Dit verhaal op internet gevonden...

Het verhaal

Waarom hebben de mensen van vroeger aan de dertigste, aan het slot van het jaar, de naam gegeven van Oudjaar? En waarom wenst men elkaar dan bij een ontmoeting geluk? Daarachter schuilt een oud verhaal.


Het verhaal gaat dat heel, heel lang geleden de hele wereld overal bewoond werd door giftige slangen en wilde dieren. Dan was er ook nog een monster dat Jaar heette en dat ieder jaar, op de avond van de laatste dag van het jaar, te voorschijn kwam en mensen verslond. Zodra hij zijn bek opende kon hij bij elke inademing talloze mensen verzwelgen. Hoe was dit uit te houden? Zou hij zo niet alle mensen verzwelgen tot er niemand meer over was? De mensen waren radeloos!

Daarom kwamen wat verstandige lieden bijeen om te overleggen: "Zelfs als we naar de hemel vluchten vinden we nog de dood. We moeten een manier bedenken om af te rekenen met dat Jaar!" Maar wie zou met dat Jaar kunnen afrekenen? Iemand die Grote Maker heette zei: "Ik weet wel een manier!" Die Grote Maker was een oude man met wit haar, witte wenkbrauwen en een witte baard.

Grote Maker zocht Jaar op en zei: "Jaar, jij doet niets anders dan mensen vermoorden. Dat gaat zo niet langer!" Jaar zag in een oogopslag dat Grote Maker een oude man was die omver geblazen zou worden door het eerste zuchtje wind en hij was helemaal niet onder de indruk. Met een hooghartige glimlach antwoordde hij: "Wie ben je wel dat je je met andermans zaken bemoeit?" Grote Maker zei: "Beschik jij niet over heel grote krachten? Als jij alles kunt verzwelgen, durf jij dan ook de giftige python van de Madangberg te verslinden?"

Waar Jaar de grootste hekel aan had was dat iemand zou zeggen dat hij laf was, en laaiend van woede antwoordde hij: "Dat kost me geen enkele moeite!" En in één hap verzwolg hij de grote python. Grote Maker zei: "Jaar, op de Qilinberg huist een woeste leeuw, durf je die te verzwelgen?"

Jaar antwoordde: "Dat kost me geen enkele moeite!" En in één hap verzwolg hij inderdaad die woeste leeuw. Grote Maker zei: "Op de Tijgerkopklif woont een gevaarlijke tijger, durf je die te verzwelgen?"

Jaar antwoordde weer: "Dat kost me geen enkele moeite!" En in één hap was ook de gevaarlijke tijger opgeruimd. Toen ze daarvan hoorden zijn de giftige slangen, de woeste leeuwen en gevaarlijke tijgers uit de bewoonde wereld weggevlucht om hals over kop een schuilplaats te zoeken in de woeste gebergten en oude wouden, en tot op de dag van vandaag wagen ze het niet daaruit te voorschijn te komen.

Grote Maker maakte zo gebruik van de macht van Jaar om af te rekenen met de giftige slangen, woeste leeuwen en gevaarlijke tijgers. Daarna voer hij, op de rug van Jaar gezeten, ten hemel, want Grote Maker was een onsterfelijke.


Bij zijn vertrek gaf Grote Maker de mensen de opdracht om ieder jaar met Oudjaar stroken rood papier aan weerszijden van de huisdeur te plakken om te voorkomen dat Jaar zou ontglippen naar de wereld hier beneden om opnieuw onheil te veroorzaken - want Jaar was voor niets zo bang als voor de kleur rood.

En zo plakte later iedereen op de laatste dag van het jaar rood papier aan de deur en nog weer later gingen ze op die beide stroken rood papier zegenwensen schrijven en dit werden de "gepaarde coupletten". En op Nieuwjaarsdag wenst men elkaar geluk als uiting van dankbaarheid dat men niet door Jaar was verzwolgen. Dit gebruik is overgeleverd van de ene generatie op de andere.

Kerst is maar juist voorbij en we tellen al af naar het Nieuwe Jaar

2007



Oud of nieuw
om ' t even.
Een einde is er niet
en geen begin.
De tijd holt door
van eeuw naar eeuw
en in zijn spoor
sluit God
 - een voetstap 
in de sneeuw -
ons kleine leven in.

                    Luc Verbeke
                    1 januari 1985

KERSTMIS




Laat je woord nooit ondersneeuwen,
vries je droom niet in,
al zijn we slechts een druppel
in de stroom van eeuwen,
dit leven heeft een doel en zin!
Laat een kerstster branden
hoog op een torenspits,
je draagt zijn Licht in eigen handen,
als een kracht, een vuur,een gids!
 EMMY SWERTS

Feesten is geven aan de kleine vlam
een lang verhaal,
geven aan het kleine hart
een breed gewaad.

Feesten is samen eten,
breken in dankbaarheid
brood van herinneringen,
bidden in vertrouwen
om wijn voor morgen.

Feesten is
de pijn vergeten,
bladen keren,
morgen aan gisteren weven,
de vreugde laten leven.
                   Mgr.E.Laridon

..

  



DE LIEFDE GEEFT NIET
OM SCHONE SCHIJN.
ZE DOET ZICH NIET BETER VOOR
DAN ZE WERKELIJK IS.
ZE WEET DAT ALLE SCHIJN
OP EEN ZEEPBEL LIJKT
DIE VLUG UITEENSPAT.
ALLEEN WAT WAAR IS,DUURT.

VALEER DESCHACHT

Onzekerheid kan 't hart beklemmen
wanneer de laatste stappen van het jaar
zich mistig verhullen.
Moet ik geen andere wegen gaan verkennen
die de nieuwe tijd met vreugde kan vervullen?
Zo gaat eenieder toch op zoek naar 't licht
dat aan de grens zijn oorsprong vindt.
Mijn wens voor jou:
een hoopvol vergezicht!

van kerst 2006 naar nieuw 2007

Gedichten van Guido Gezelle

DIEN AVOND EN DIE ROOZE

‘k Heb menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enklen stond verdroten.
‘k Heb menig menig blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een bie, met u, met u,
er honing uit gedronken;
maar nooit een uur zo lief met u,
zoo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zoo droef om u,
wanneer ik scheiden moste,
als de uur wanneer ik dicht bij u,
dien avond, neêrgezeten,
u spreken hoorde en sprak tot u
wat onze zielen weten.
Noch nooit een blom zo schoon, van u
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zoo wel voor mij als u,
- wie zal dit kwaad genezen? -
een uur bij mij, een uur bij u
niet lang een uur mag wezen;
ofschoon voor mij, oschoon voor u,
zoo lief en uitgelezen,
die rooze, al was ‘t een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
‘t en ware ik ‘t al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden: u
dien avond - en - die rooze!

Guido Gezelle