Clara-Maria-Cornelia De Doncker

EEN WARE VRIEND
IS IEMAND
DIE JE DOOR EN DOOR KENT
EN TOCH VAN JE HOUDT.

Wie werkt er nu nog?

Een werkloze zit aan den dop.
Een soldaat ligt in Duitsland.
Een muzikant speelt bij de muziek kapel.
Een leerkracht staat in het onderwijs.
Een animator geeft van katoen.
Een ambtenaar is aan de staat.
Een chauffeur rijdt met een vrachtwagen.
Een slager heeft een slagerij.
Een landbouwer boert op de akker.
Een antiquair doet in oude spullen.
Een missionaris gaat naar den vreemde.
Een verkoper leurt met schoenblink.
Een grossier verkoopt in 't groot
en de rest werkt in 't zwart.

LEVE DE VACANTIE!

De schooldeur is dicht en het leren gedaan,
weg boeken en schriften en pennen!
We hoeven geen half uurtje
school meer te gaan,
geen som en geen les meer te kennen.

Acht weken vakantie,hei,hopla,hoezee!
't Is of ze niet op kunnen raken.
Kom jongens en meisjes
Wie trek heeft, ga mee,
wat zullen w'ons kostlijk vermaken .

We dwalen door bossen  en duinen en hei,
we draven en stoeien en spelen,
we leiden een leven als vogels zo vrij,
wie zou ooit zo'n leven vervelen.

Kom allen naar buiten, daar murmelt de bron
zo zacht tussen braamstruik en varen,
daar geuren de bloemen,
daar schittert de zon,
daar speelt ons de wind door de haren.

Het doorgeefstokje wandelt rustig door bloggenland en tikt hier en daar een blogje aan en wie weet… worden dromen en wensen niet vervuld door de goede fee die wellicht over onze schouder mee leest, proberen maar!
Ik ontving het stokje van Marina en van Johan...




Wat ik met dat stokje zou doen ...hmmm..
Marina heeft het al aardig verwoord....
Kinderen ,kleinkinderen .de hele familie
(eigenlijk iedereen) gezond en tevreden ...
Voor mezelf :zou wel eens een
ballonvaart willen doen ...
ben gauw tevreden hoor!
Als  dan ook seniorennet wat vlugger zou werken ,
wel dan kan het voor mij het leven niet meer stuk..
Verder alles  wat iedereen wel zou willen ...
Verdraagzaamheid...Vrede...
Maar dat is iets dat niet opgelost kan worden
met een stokje ,zelfs niet met een toverstokje.....

Ik geef het stokje door aan: Pierre ,Steffie en Hugo

REGEN

België toont zich in dit voorjaar
weer eens van zijn beste kant,
België is weer in actie,
België is weer...kikkerland.
Regen,regen nog eens regen,
's morgens,'s middags, 'savonds laat,
regen vanaf dat je opstaat
totdat je weer slapen gaat.
Dikke, grauwe,grijze luchten
hangen boven dorp en stad.
Druilig-drenzerige regens
maken alles klef en nat.
Glibberige asfaltwegen
geven kans op slipgevaar,
auto's spetteren het water
dikwijls haast tot in je haar.
Soms ,heel even,bang en weif'lend
schijnt de zon zwak op ons neer,
maar...ten hoogste vijf minuten,
want dan regent het alweer...

                           Vrij naar G.B.jr

Twee mannelijke zestigers praten met elkaar over ouder worden.
Zegt Jan: "Het probleem bij vrouwen, is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden. Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen."
"Gij hebt het bij het rechte eind" zegt Piet. "Ik ken een middel om hen te ontmaskeren.
Als gij wilt weten of uw vrouw hardhorig wordt, ga dan op tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag.
Als ze niet antwoordt ga je op vijf meter afstand zitten en stel de vraag opnieuw, dan op twee meter en tenslotte op één meter."
Jan vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen de  proef op de som.
Terwijl vrouw lief in de tuin de was ophangt, gaat hij op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt:
"Schat, wat eten we deze middag?"
Er komt geen antwoord.
Hij verkleint de afstand met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw: "Schat, wat eten we deze middag?"
Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt: "Schat,wat eten we deze middag?" Opnieuw geen antwoord.
Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en klaar: "Schat, wat eten we deze middag?"
De vrouw draait zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt:
"Voor de vierde keer, kip met frieten!"

VROUWEN VERTELLEN VEEL,
MAAR NOG NIET DE HELFT
VAN WAT ZIJ WETEN.
ZE WETEN OOK ONTZETTEND VEEL,
MAAR NOG NIET DE HELFT
VAN WAT ZIJ VERTELLEN

Een soldaat zat achter in een bus toen een jonge vrouw - die in verwachting was -  opstapte.
Zij ging zitten, wat bij de soldaat een glimlach opwekte.
De jonge vrouw voelde dat hij met haar lachte en ging ergens anders zitten, waarop ze de soldaat weer hoorde lachen.Zij verwisselde een tweede, derde en zelfs een vierde maal en steeds begon de soldaat nog harder te lachen. De jonge vrouw vond dit erg en liet de soldaat arresteren.
Toen de zaak voor de rechter kwam, vroeg die hem zijn eigenaardig gedrag te verklaren.
De soldaat zei: "Edelachtbare, toen de jonge vrouw in de bus stapte, zag ik in wat voor positie zij verkeerde.
Ze ging zitten onder de reclame: "Verwijder iedere verdikking."
Ik moest lachen en de vrouw verwisselde van plaats maar ging nu zitten
onder de bioscoopreclame: "Binnenkort verwacht..."
Ik moest weer lachen en de vrouw verwisselde terug van plaats.
Nu onder een reclame van UNOX die als tekst had:
"Ik weet een worstje te waarderen!"
Toen kon ik niet meer, maar het werd nog erger, toen zij voor de laatste maal van plaats verwisselde en onder de reclame van DUNLOP autobanden kwam te zitten.
Hierop stond: "DUNLOP's rubberartikelen hadden dit ongeluk kunnen voorkomen!

Uitspraak: Vrijgesproken!!!