Onder Hitlers (geboren in Braunau am Inn op 20-4-1886 in Oostenrijk) Fascistische regime voerde Duitsland een provocerende militaire en buitenlandse politiek, en streefde een zuiver arisch ras na. Hij haatte het Joodse volk en was door het verloop en het einde van wereldoorlog 1 (1914-1918) een fanatieke gefrusteerde Duitser.(hij pleegde, samen met zijn vriendin 'Eva Braun' zelfmoord in een bunker in Berlijn op 30 april 1945, hij was toen 59 jaar oud, zijn lichaam is door fanatieke SSers verbrand en nooit teruggevonden!!)
Het Duitse volk droomde er van een machtig rijk te worden, een droom die Hitler op griezelige wijze gestalte wilde geven. Steeds vaker liet zich de kreet "wir brauche lebensraum" horen. In mei 1940 viel Hitler Nederland binnen en leerde wij wat een terreurbombardement inhoud. Rotterdam zou in deze oorlog niet alleen het zwaarst, maar ook de meest gebombardeerde stad in Nederland worden. In het totaal was er in Rotterdam 147 keer luchtalarm met gevaar voor bombardementen. Ook hadden wij te maken met nog andere rampen zoals: de deportatie van Joodse Rotterdammers naar de concentratiekampen waar zij vergast werden, de novenber razzia waarbij in één klap 50.000 mannen als dwangarbeiders naar Duitsland getransporteerd werden, De hongerwinter in 1943-'44, en aan het einde van de oorlog het opblazen van het hele havengebied, er stond geen kraan meer overeind en alle kades waren weg!!
De eerste oorlogsdag....
Rotterdammers die in de vroege morgen van de 10de mei wakker werden van zwaar ronkende vliegtuigen en de harde knallen van afweergeschut, waren verbijsterd, velen waren angstig en andere weer nieuwschierig, klommen op de daken of gingen naar buiten. De oorlog was niet langer iets dat in het buitenland gebeurde maar was nu de harde realiteit geworden. Van de 7000 militairen die in Rotterdam gelegerd waren, en er niet meer dan 1150 getraind waren voor een gevecht, hieronder 700 mariniers die vlakbij de maasbruggen op de rechtermaasoever in een kazerne gelegerd waren.
De toestand was spoedig voor de Nederlanders hopeloos. De commandant van vliegveld Waalhaven gaf zich over. Van de 1000 verdedigers van het vliegveld waren er 51 gesneuveld of ernstig gewond. 400 waren er krijgsgevangen gemaakt en de rest was uitgeweken (gevlucht!)
Het hart van Rotterdam was toen ook al een strijdtoneel. De met watervliegtuigen gelandde Duitsers kregen de Wi;;emsbrug ongeschonden in handen. Ook bij het Maasstation waren Duitsers aan wal gezet. Deze rukte op naar de Boompjes waar de grote bruggen over de Maas lagen.
Intussen waren de Duitse troepen versterkt door Duitse parachutisten, die bij Feyenoord neergelaten waren. In de middag van 10 mei hadden de Duitsers Rotterdam-Zuid stevig in handen. De aanwezige Nederlandse militairen waren niet gewaarschuwd voor de ophanden zijnde aanval. Ze werde er volledig door verrast!!
Omstreeks 7 uur ontstond er tegenover de Maasbruggen een hevig vuurgevecht tussen Nederlandse mariniers en Duitse troepen. Om 9 uur waren de Nederlanders doorgedrongen tot het "Witte huis". De mariniers instaleerde bovenop het witte huis (toen het hoogste gebouw van Rotterdam) twee mitrialleurs. Vanaf deze positie beheersten de mariniers de toegang van de westel;ijke kant van de Maasbruggen.
Intussen kwamen de Duitsers, die het noordelijke hoofd van de Willemsbrug hadden bezet, danig in de knel omdat ze door de oprukkende mariniers van twee kanten werden aangepakt.
MARINIERS RUKKEN OP
Langzaam maakte de Nederlandse troepen vorderingen. De Duitsers werden uit het Maashotel verdreven. Ze werden van de oprit en uit de onderdoorgang onder de oprit van de Willemsbrug weggemaaid. Verbeten vochten zich daar de mariniers voorwaarts.
Tenslotte zaten de Duitsers alleen nog in het gebouw van de Nationale Levensverzekerings Bank. Het geknetter van machinegeweren van beide kanten gaven een oorverdovend lawaai en af en toe klonk een doffe dreun van een geworpen handgranaat De Duitsers gebruikten de zogenaamde 'steelhandgranaat' In de steel zat een koordtje, als daar aan getrokken werd, duurde het nog 10 seconden voor dat de granaat ontplofte. Het verhaal gaat dat een marinier die zag dat een Duitse soldaat een handgranaat gooide, deze opving en terug gooide. De Duitser werd toen door zijn eigen handgranaat gedood!
Toen werd het Maashotel door een mortiergranaat van de Duitsers getroffen. Even later sloegen de vlammen uit het gebouw. De brand sloeg over naar de andere huizen en gebouwen. Bewoners zochten in doodangst naar een uitweg, terwijl de kogels om hun oren vlogen.
Intussen was de Nederlandse militaire kracht in Rotterdam aangegroeid met 1400 militairen die overigens slechts 24 lichte en 9 zware machinegeweren tot hun beschikking hadden.
Op de Statendam; het grootste pasagiersschip van de Holland Amerika Lijn dat aan de Wilhelminakade aan de andere kant van de Maas afgemeerd lag, brachten de Duitsers machinegeweren in stelling om de rechter Maasoever onder vuur te nemen. Kort nadat zij de eerste vuurstoten hadden afgegeven , kregen ze tegenvuur. Het voorschip raakte daardoor in brand. In de avond stond het 30.000 ton metende schip, de trots van de vloot van voor tot achter in vuur en vlammen.
De bevolking op het Noordereiland (strook land tussen twee bruggen in )kreeg het nog moeilijker. De gas en electriciteit voorzieningen waren uitgevallen. Op 11 mei brandde alle huizen op de westpunt van het Noordereiland af........
Op Pinksterzondag, 12 mei 1940 werden 's middags door Duits kanonvuur vanaf het Noordereiland het Maasstation, het station Delfse Poort, de Marinierskazerne aan het Oostplein, het Beursgebouw, het Ooglijdersinstituut aan het Haringvliet en veel woonhuizen in brand geschoten. Honderden mensen vluchtten in paniek de stad uit.
Op maandag 13 mei deden de mariniers vroeg in de morgen opnieuw een verwoede aanval op het Noorderhoofd van de Maasbruggen. Een detachement wist ter plaatse de Boompjes (straatnaam) te bereiken. De mariniers brachten op de oprit van de Willemsbrug machinegeweren in stellng. toen werden zij vanuit het gebouw van de Nationale Levensverzekrings Bank en vanaf het Noordereiland zwaar onder vuur genomen. Er vielen veel doden en gewonden. Een aantal moest terugtrekken, anderen wisten de hele dag stand te houden. De mariniers waren de helden van Nederland, zij wisten niet van wijken en waren heel erg moedig.
het centrum van Rotterdam brandt..
