errug moooi plaatje...
En je gedichtje suuuper mooi Brientje..
ik heb genoten...
Liefs Jenny...
enneh..ik heb je site gelinkt..
maar dat wist je volgens mij al..
Zij rijdt haar rolstoel voor het raam daar, waar de geraniums staan voorzichtig en behoedzaam, schuift zij voor het venster aan.
Na vele gelukkige jaren, bleef zij alleen. Geen man of kind meer om haar hee Eenzaam gaan haar dagen voorbij. Zij is alleen in deze harde maatschappij.
Achter de gordijntjes is zij beschermd en wordt door niemand opgemerkt. De anonimiteit heeft zich over haar ontfermt. Zij gluurt naar de buren, ongemerkt.
En op straat is veel te zien. Het bruist van het leven en misschien, kan zij door te gluren naar de buren, haar eenzaamheid wat beter verduren
Zie , daar komt de buurman thuis. Hij parkeert de auto voor zijn huis. Nog voor hij belt, gaat de voordeur open, en komt vrouw en kind reeds aangelopen
Zij begroet haar man met een omhelzing, een kind dat aan zijn broekspijp hing \'t Ouwetje denkt aan andere tijden, toen haar gezin nog was aan haar zijde.
Ze glimlacht en denkt aan wat vroeger was, haar lieve man stond voor de klas, wanneer de school was uitgegaan, ving voor hen de vreugde aan
Geluk heeft zij zozeer gekend. Ja, hij heeft haar dan ook zeer verwend, met bloemen, liefde en zo meer. Ach, kende zij die weelde maar weer
Nu koestert zij zich in \'t geluk van de buren. Zij weten het niet, maar door al dat gluren, heeft oma\'tje er weer vrede mee en is zij met haar leven tevree.
Nee, zij schaamt zich niet voor haar gedrag en om haar mond verschijnt een lach ineens is zij niet eenzaam meer en geniet zij van het leven weer.
Dat gluren door de ramen,vanachter het gordijn, is voor haar als een kostbaar medicijn. Het geeft haar \'t gevoel dat zij nog leeft, en dat er iemand is die om haar geeft.
Lieve vrienden in mijn leven ik wil jullie nooit meer kwijt Vriendschap niet voor even maar voor altijd
Vrienden om veel mee te delen vaak een lach en soms een traan Om te bellen of te mailen en een arm om de schouder te slaan
Vrienden om bij uit te huilen als het lachen soms vergaat Ik zou met niemand willen ruilen een echte vriend, een lieve maat
Vrienden die ik kan vertrouwen in een mooie maar ook slechte tijd
Vrienden waarop ik kan bouwen ik wil jullie nooit meer kwijt
Voor alle vrienden in mijn leven die er zijn en komen en waar ik ontzettend veel van hou is dit gedicht geschreven als dank voor hun vriendschap en trouw....
Zouden er elfjes zijn die \'s nachts zingen in het bos die je zorgen wegnemen en ze begraven onder het mos Zouden er elfjes zijn met kroontjes op hun hoofd ik denk dat ze er zullen zijn als jij er in gelooft ....
Twee vlinders net ontpopt fladderen hun onzekere vlucht de een klamt zich aan de ander terwijl er onhoorbaar wordt gezucht
de ene ziet de toekomst voor zich als een volkomen nieuwe start terwijl de andere vlucht onzeker is en verward
maar liefdevol als die ene vlinder is neemt zij de ander onder haar vleugels wijst haar de mooiste plekjes laat geleidelijk aan iets los die teugels
tot op een dag de onzekere vlinder zo vol is van alle pracht dat ze vergeet te volgen niet meer op de andere wacht
ze vliegt alleen op eigen vleugels en ervaart hoe fijn het is dankzij die liefdevolle vlinder weet zij nu wat zelfstandig zijn is
ze ontmoeten elkaar na lange tijd nog eens op een nectarfeest en de toen zo onzekere vlinder slaat dankbaar haar vleugels om de ander en verteld hoe belangrijk haar steun is geweest
Mijn vriend De wereld is wreed De dagen gedragen door het leed De tranen stromen van de bergen Vele troosteloos rondzwerven De haat infiltreert de dageraad De onschuld wordt gebombardeerd op straat
Mijn vriend De wereld is een wansmakelijk kunstwerk Beschilderd met een grote bloedvlek Mensen vermoord om hun geloof In een klap duizend lichten uitgedoofd Het slagveld geplaveid met duizend moeders Die moeten toekijken hoe hun kinderen doodbloeden
Mijn vriend De wereld is gekluisterd De vrede wordt alleen nog gefluisterd De waarheid in verschillende talen gesproken Illusies door krankzinnigen gewroken Elke buur is een pottentiele moordenaar De hoogmoed komt in het gevaar.
Een beetje meer vreugde,en wat minder haat Een beetje meer liefde,en wat minder kwaad In plaats van steeds ik , een beetje meer jij In plaats van steeds angst,een beetje meer moed Sterkte om te handelen,ja,dat doe je goed In plaats van rampspoed,meer vreugde en licht In plaats van hebzucht,een vrolijk gezicht Een bosje bloemen,waar je ook gaat Maar niet op het graf,want dan is het te laat
'sOchtends de zonsopgang 'sAvonds de zonsondergang Elk uur van de dag is er geen een dat ik zonder je kan Dit lijkt wel overdreven maar je bent nu een deel uit mijn leven waar ik niet meer zonder kan...
Er woont een clowntje in mijn hart heel klein en heel apart. Het kan lachen en zingen dansen en springen en als je even moet wenen mag je hem altijd even van me lenen!!!
1 reactie op dit bericht
Plukje Geluk
En je gedichtje suuuper mooi Brientje..
ik heb genoten...
Liefs Jenny...
enneh..ik heb je site gelinkt..
maar dat wist je volgens mij al..