Zij rijdt haar rolstoel voor het raam daar, waar de geraniums staan voorzichtig en behoedzaam, schuift zij voor het venster aan.
Na vele gelukkige jaren, bleef zij alleen. Geen man of kind meer om haar hee Eenzaam gaan haar dagen voorbij. Zij is alleen in deze harde maatschappij.
Achter de gordijntjes is zij beschermd en wordt door niemand opgemerkt. De anonimiteit heeft zich over haar ontfermt. Zij gluurt naar de buren, ongemerkt.
En op straat is veel te zien. Het bruist van het leven en misschien, kan zij door te gluren naar de buren, haar eenzaamheid wat beter verduren
Zie , daar komt de buurman thuis. Hij parkeert de auto voor zijn huis. Nog voor hij belt, gaat de voordeur open, en komt vrouw en kind reeds aangelopen
Zij begroet haar man met een omhelzing, een kind dat aan zijn broekspijp hing \'t Ouwetje denkt aan andere tijden, toen haar gezin nog was aan haar zijde.
Ze glimlacht en denkt aan wat vroeger was, haar lieve man stond voor de klas, wanneer de school was uitgegaan, ving voor hen de vreugde aan
Geluk heeft zij zozeer gekend. Ja, hij heeft haar dan ook zeer verwend, met bloemen, liefde en zo meer. Ach, kende zij die weelde maar weer
Nu koestert zij zich in \'t geluk van de buren. Zij weten het niet, maar door al dat gluren, heeft oma\'tje er weer vrede mee en is zij met haar leven tevree.
Nee, zij schaamt zich niet voor haar gedrag en om haar mond verschijnt een lach ineens is zij niet eenzaam meer en geniet zij van het leven weer.
Dat gluren door de ramen,vanachter het gordijn, is voor haar als een kostbaar medicijn. Het geeft haar \'t gevoel dat zij nog leeft, en dat er iemand is die om haar geeft.
Lieve vrienden in mijn leven ik wil jullie nooit meer kwijt Vriendschap niet voor even maar voor altijd
Vrienden om veel mee te delen vaak een lach en soms een traan Om te bellen of te mailen en een arm om de schouder te slaan
Vrienden om bij uit te huilen als het lachen soms vergaat Ik zou met niemand willen ruilen een echte vriend, een lieve maat
Vrienden die ik kan vertrouwen in een mooie maar ook slechte tijd
Vrienden waarop ik kan bouwen ik wil jullie nooit meer kwijt
Voor alle vrienden in mijn leven die er zijn en komen en waar ik ontzettend veel van hou is dit gedicht geschreven als dank voor hun vriendschap en trouw....
Zouden er elfjes zijn die \'s nachts zingen in het bos die je zorgen wegnemen en ze begraven onder het mos Zouden er elfjes zijn met kroontjes op hun hoofd ik denk dat ze er zullen zijn als jij er in gelooft ....